บทที่ 46: ชื่อในเกมที่ขัดแย้งกับตัวตนของรุ่นพี่นางฟ้า

หลังจากกลับมาถึงหอพัก หลี่ฮ่าวหยางก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในผ้าห่ม ไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลยสักคำ

ความทุกข์โศกของคนเรานั้นต่างกัน หอพัก 515 เล็กๆ แห่งนี้กลับเผยให้เห็นถึงธาตุแท้ความชั่วร้ายของมนุษย์อย่างเต็มที่

ในขณะที่หลี่ฮ่าวหยางกำลังเศร้าเสียใจอย่างหนัก หวังต้าชุยกลับระริกระรี้ดีใจจนออกนอกหน้า

เขาทำหน้าทะเล้น ส่ายก้นดุ๊กดิ๊กอยู่หน้าเตียงของหลี่ฮ่าวหยาง แล้วบ่นพึมพำกับตัวเอง "มีผู้หญิงโสดเพิ่มมาอีกคนแล้ว ฮาเร็มของหวังต้าชุยได้สมาชิกเพิ่มแล้วเว้ย"

"ฮ่าๆๆๆๆ"

"มีความสุขโว้ย ร้องเพลงดีกว่า"

"พี่น้องครับ มาสนุกกันเถอะ!"

ท่าทางร่าเริงเกินเบอร์ของหวังต้าชุยช่างขัดแย้งกับความเศร้าสร้อยของหลี่ฮ่าวหยางอย่างสิ้นเชิง

หลัวเย่และเสิ่นเฉียวมองภาพตรงหน้าด้วยความเอือมระอา พูดไม่ออก

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังมาจากโทรศัพท์ของหลัวเย่

รุ่นพี่นางฟ้า: กินไก่ไหม

เมื่อเห็นข้อความนี้ หลัวเย่ก็รีบตอบกลับทันที: กินครับ

นี่คือโค้ดลับของเขาเวลาจะชวน 'รุ่นพี่ฉิน' เล่นเกม ส่วนเหตุผลที่ซูไป๋โจวส่งข้อความนี้มา... ก็คงเป็นเพราะพวกเธอเป็นรูมเมตกัน รุ่นพี่ฉินก็เลยบอกรุ่นพี่นางฟ้าล่ะมั้ง

ซูไป๋โจวที่เหน็ดเหนื่อยจากการทำงานมาทั้งวัน เอ่ยปากชวนหลัวเย่เล่นเกม

ฝีมือการเล่นเกมของทั้งคู่ถือว่าอยู่ในระดับเทพ ไม่ใช่แค่หลัวเย่ที่ครองอันดับต้นๆ บนตารางจัดอันดับการฆ่ามาหลายซีซั่น แต่ซูไป๋โจวเองก็เป็นถึงเทพธิดาแห่งสงคราม เป็นมือปืนสาวสุดโหดระดับแนวหน้า

ถึงแม้พวกเขาจะไม่ใช่สตรีมเมอร์หรือนักกีฬาอีสปอร์ต และไม่ได้เป็นที่รู้จักในวงกว้างในแวดวงเกมกินไก่ แต่พวกเขาก็จัดอยู่ในกลุ่มผู้เล่นทั่วไปที่มีฝีมือระดับท็อป

แม้แต่เวลาเจอพวกนักกีฬาอาชีพหรือสตรีมเมอร์เก่งๆ พวกเขาก็สามารถต่อกรได้อย่างสูสี ชนิดที่เดาผลแพ้ชนะไม่ได้เลย

และเวลาที่พวกเขาเล่นด้วยกัน พวกเขามักจะไม่จับคู่กับคนอื่น ดังนั้นแทบทุกครั้งพวกเขาจะเล่นแบบคู่ดูโอ้ในโหมดทีมสี่คน

หลังจากเข้าสู่หน้าจอจับคู่ หลัวเย่ก็สวมหูฟัง

นับตั้งแต่ความสัมพันธ์ของเขากับรุ่นพี่นางฟ้าเริ่มดีขึ้น เธอก็ยอมเปิดไมค์คุยกับเขาเวลาเล่นเกม

แต่ไม่รู้ทำไม ช่วงหลังๆ มานี้ 'รุ่นพี่ฉิน' ถึงได้หายหน้าหายตาไปเลย ไม่ยอมพูดคุยกับหลัวเย่อีกเลย

หรือว่าเธอจะโกรธ?

ก็พอเข้าใจได้นะ ตั้งแต่เขาเริ่มสนิทกับรุ่นพี่นางฟ้า เขาก็ไม่ได้ทักหารุ่นพี่ฉินอีกเลย ราวกับว่าเขาเห็นเธอเป็นแค่สะพานเชื่อมไปหารุ่นพี่นางฟ้าเท่านั้น

วันหลังเขาต้องหาเวลาไปขอบคุณรุ่นพี่ฉินอวี่เหวินด้วยตัวเองซะแล้ว

"เริ่มเลย" ซูไป๋โจวพูดเสียงเรียบ

"โอเคครับ"

เกมเริ่มต้นขึ้น และพวกเขาก็เข้าสู่ช่วงกระโดดร่ม

ทั้งสองคนดิ่งลงตรงไปยังจุดที่มีคนลงเยอะที่สุดในแผนที่ แล้วเริ่มเปิดฉากสาดกระสุนทันที

"น้องเย่ นี่แกแอบซุ่มเล่นเกมอยู่คนเดียวเหรอเนี่ย"

หวังต้าชุยชะโงกหน้ามาดูที่เตียงของหลัวเย่ พอเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของเพื่อน เขาก็เบิกตากว้างแล้วร้องเสียงหลง "โห นี่แกแบกสาวด้วยเหรอเนี่ย!"

ซูไป๋โจวใช้ไอดีของฉินอวี่เหวินในการเล่น เพราะยังไงซะ เธอก็บอกหลัวเย่ไปแล้วว่าไอดีของเธอเป็นของฉินอวี่เหวิน เธอจึงต้องใช้ไอดีเกมของฉินอวี่เหวินเพื่อสวมรอยเป็นตัวเองในตอนนี้

ไอดีเกมกินไก่และเกม RoV ของฉินอวี่เหวินใช้ชื่อเดียวกันหมด

【ฉันชื่อสยงต้า ส่วนเธอจะทำอะไรก็ตามสบายนะ】

หวังต้าชุยรีบพูดด้วยความตื่นเต้นทันที "พาฉันไปเล่นด้วยสิ ฉันก็อยากแบกสาวบ้างอะ"

เนื่องจากใช้ไอดีของฉินอวี่เหวิน ในสายตาของหลัวเย่ตอนนี้ ฝีมือการเล่นเกมของซูไป๋โจวจึงดูห่วยแตกมาก

สถิติในไอดีของเธอแทบไม่ต่างอะไรกับบอท เผลอๆ จะแย่กว่าเด็กประถมซะอีกมั้ง

หลัวเย่รู้สึกว่าแค่โปรยข้าวสารลงบนหน้าจอโทรศัพท์ ไก่จิกยังจะเล่นเก่งกว่าเธอซะอีก

จากข้อสันนิษฐานนี้ ถ้าต้องเอาตัวถ่วงระดับบอทอย่างหวังต้าชุยไปร่วมทีมด้วยอีกคน หลัวเย่คงต้องรับความกดดันมหาศาลแน่ๆ เขาเลยปฏิเสธคำขอของหวังต้าชุยไปอย่างไม่ลังเล

แต่พอเข้าเกมไป หลัวเย่ก็เพิ่งรู้ตัวว่ามันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยสักนิด

รุ่นพี่นางฟ้าไม่เพียงแต่สวยเท่านั้น แต่ยังเล่นเกมเก่งระดับเทพ ฝีมือสูสีกับรุ่นพี่ฉินเลยทีเดียว

ก็สมเหตุสมผลอยู่นะ รุ่นพี่ฉินกับรุ่นพี่นางฟ้าอยู่หอเดียวกัน พวกเธอคงเล่นเกมด้วยกันบ่อยๆ ฝีมือระดับเดียวกันก็ถือเป็นเรื่องปกติ

แต่ทำไมประวัติการเล่นกับสถิติของไอดีนี้มันถึงได้ห่วยแตกขนาดนั้นล่ะเนี่ย?

ในขณะที่หลัวเย่กำลังเหม่อลอย จู่ๆ ระเบิดลูกหนึ่งก็ลอยมาตกตรงหน้าแล้วระเบิดตู้มเข้าอย่างจัง

กว่าเขาจะได้สติ ตัวละครในเกมของเขาก็ล้มลงไปนอนคลุกฝุ่น รอคนมารีไวฟ์ซะแล้ว

มุมปากของหลัวเย่กระตุกยิกๆ

จบกัน ดันมาเสียฟอร์มต่อหน้าเทพธิดาซะได้

นี่เป็น 'ครั้งแรก' ที่เขาเล่นเกมกินไก่กับรุ่นพี่นางฟ้า ก่อนหน้านี้เขาเคยเล่นแต่ RoV กับเธอแค่ไม่กี่ตาเท่านั้น

แถมฝีมือเกมกินไก่ของหลัวเย่ยังเก่งกว่า RoV ตั้งเยอะ

ไม่คิดเลยว่าจะมาตกม้าตายในเกมที่ตัวเองถนัดแบบนี้

ไม่นานนัก ซูไป๋โจวก็ฝ่าวงล้อมเข้ามารีไวฟ์หลัวเย่จนสำเร็จ

จากนั้น เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของตัวเอง หลัวเย่ก็รีบพูดขึ้นว่า "รุ่นพี่ครับ ตานี้เดี๋ยวผมแบกเอง"

พูดจบ หลัวเย่ก็สวมบทบาทนักฆ่าสุดโหด ขับรถพาซูไป๋โจวตระเวนไปทั่วเกาะ ไล่ล่าฆ่าศัตรูไม่ยั้งมือ

แรงก์ในไอดีของฉินอวี่เหวินนั้นต่ำมาก แค่ระดับแพลตทินัม ดังนั้นสำหรับหลัวเย่แล้ว ห้องระดับนี้มันก็คือเกมเด็กเล่นดีๆ นี่เอง

หลังจากจบแมตช์นี้ หวังต้าชุยก็สบโอกาสสอดแทรกขึ้นมาทันที เขาถามด้วยความสงสัย "น้องเย่ นี่ใช่รุ่นพี่ที่แกเอาแต่คิดถึงช่วงนี้หรือเปล่าวะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลัวเย่ก็พยักหน้าแล้วตอบไปตามสัญชาตญาณ "อืม"

ทันทีที่พูดจบ หลัวเย่ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ เขาตกใจสุดขีด รีบกดปิดไมค์ในเกมทันที

ซวยแล้วๆ รุ่นพี่ได้ยินหมดแล้วแน่ๆ

ในขณะเดียวกัน ที่หอพักอาจารย์ ซูไป๋โจวก็ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่า "เอาแต่คิดถึง"

จากนั้น เธอก็อมยิ้มแล้วพิมพ์ข้อความ "เล่นต่อไหม"

"เล่นครับ!"

หลัวเย่ไม่มีทางปฏิเสธการเล่นเกมกับรุ่นพี่นางฟ้าอย่างแน่นอน

อีกด้านหนึ่ง

หอพักหญิง

ถังเอินฉีล็อกอินเข้าเกม และเมื่อเห็นหลัวเย่ออนไลน์ แววตาของเธอก็เปลี่ยนไป

เธอรู้ดีว่าหลัวเย่เล่นเกมนี้เก่งมาก สมัย ม.ปลาย เธอก็เคยเล่นกับเขาอยู่บ่อยๆ

และเธอก็รู้ด้วยว่าเขามีคู่หูเล่นเกมที่ชื่อ 'ชอบกินหม้อไฟ' แต่คนคนนั้นก็เป็นแค่เพื่อนในเน็ต แถมเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย

แต่ตอนนี้ หลังจากกดเข้าไปดูข้อมูลทีมของหลัวเย่ จู่ๆ ถังเอินฉีก็พบว่าไอดีของคนที่เล่นคู่กับหลัวเย่อยู่ตอนนี้คือ 【ฉันชื่อสยงต้า ส่วนเธอจะทำอะไรก็ตามสบายนะ】

นี่มันชื่อผู้หญิงชัดๆ แถม... ยังเป็นชื่อของผู้หญิงที่มีความมั่นใจในรูปร่างของตัวเองแบบสุดๆ อีกด้วย

คิดได้ดังนั้น ถังเอินฉีก็กดจองคิวเล่นเกมกับหลัวเย่

【ตาหน้าเล่นด้วยกันไหม】

【อีกฝ่ายปฏิเสธคำขอจองคิวของคุณ】

ถังเอินฉีถึงกับอึ้งไปเลย

ปฏิเสธ...

ตั้งแต่รู้จักหลัวเย่มา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นคำคำนี้จากเขา

เขาปฏิเสธเธอเพื่อผู้หญิงที่กำลังเล่นดูโอ้ด้วยกันอยู่งั้นเหรอ?

คิ้วของถังเอินฉีขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

หลัวเย่จะไม่ได้ชอบเธอก็ได้ เธอรับเรื่องนั้นได้

แต่เธอรับไม่ได้หรอกนะถ้าหลัวเย่จะไปชอบคนอื่น

เธอยอมสละของของตัวเองได้ แต่คนอื่นห้ามมาแย่งไปเด็ดขาด ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังมีความรู้สึกดีๆ ให้กับหลัวเย่อยู่และยังไม่ได้ตัดใจจากเขา เธอแค่ยังอยู่ในช่วงตัดสินใจเท่านั้น

เธออยากจะรู้จริงๆ ว่าใครกันที่ทำให้หลัวเย่หลงรักได้

ข้อความจากเกาอวี่หมิงยังคงเด้งเข้าโทรศัพท์ของเธอไม่หยุด

เกาอวี่หมิงคนนี้ อาศัยความรวยของครอบครัว ทำตัวหยิ่งยโสโอหัง ถังเอินฉีไม่ชอบขี้หน้าเขาเลยสักนิด

แถมเขายังคอยตามตื๊อเธอไม่เลิก เมื่อเทียบกันแล้ว นอกจากเรื่องฐานะทางบ้านที่สู้หมอนี่ไม่ได้ หลัวเย่ก็ดีกว่าหมอนี่ในทุกๆ ด้านไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า

ในหอพัก หลิวปิงซินไม่ได้อยู่ด้วย

หลังจากกินข้าวเย็นกับเกาอวี่หมิงเสร็จ หลิวปิงซินก็ออกไปเดินเล่นกับรุ่นพี่อีกคน

เขาเป็นรุ่นพี่ปีสามชื่อ 'รุ่นพี่ซ่วยคุน' ที่เคยตามจีบเธอมาก่อน แต่พอจีบไม่ติด เขาก็หันไปตามจีบหลิวปิงซินแทน

ถึงชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยจะสวยงาม แต่พอมันเป็นสังคมที่ใหญ่ขึ้น มันก็ย่อมต้องมีพวกผู้ชายเฮงซวยปะปนอยู่ด้วยเป็นธรรมดา