บทที่ 1126: หลินโม่ผ่านด่านหุบเหวมรณะ

บทที่ 1126: หลินโม่ผ่านด่านหุบเหวมรณะ

ในขณะที่เมืองหลักระดับหนึ่งทั้งเก้าแห่งของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ย ยกเว้นนครเถ้าถ่าน อีกแปดเมืองที่เหลือ ล้วนเผชิญกับภัยพิบัติระดับ SSS ที่เข้าสู่ช่วงสุดท้าย ค่าป้องกันเมืองของเขตเมืองหลักต่างๆ ลดฮวบลงเป็นเส้นตรงจนเหลือไม่ถึง 10%

วิกฤตภัยพิบัติตีเมืองแตก ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว

ผู้เล่นในเขตเมืองหลักต่างๆ ที่กำลังจะถูกระบบลงโทษอย่างหนักเพราะเขตเมืองหลักถูกตีแตก ความสนใจทั้งหมด ล้วนมุ่งไปที่เกาะเถ้าถ่าน

เห็นได้ชัดว่าในสายตาของผู้เล่น นี่คือความหวังสุดท้ายของพวกเขา

ดังนั้น

เหล่าสตรีมเมอร์เกมที่ยอมเสี่ยงตายบุกเข้าไปในแนวหน้า เพื่อเปิดไลฟ์สด

ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดแทบทุกห้อง ล้วนพุ่งสูงขึ้นอย่างไม่ลดละ

ชาวเน็ตจากทั่วประเทศต่างแห่กันเข้าไปในห้องไลฟ์สดต่างๆ

พวกเขาไม่สามารถไปถึงสถานที่จริง เพื่อเห็นด้วยตาตัวเองได้

จึงทำได้เพียงติดตามสถานการณ์ในที่เกิดเหตุผ่านภาพไลฟ์สด

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ในสนามชัดเจนแล้ว พันธมิตรใหญ่แตกพ่าย กิลด์เหนือเทพบุกตะลุยเข้าไปได้ ภาพเหตุการณ์นี้

ข้อความนับไม่ถ้วนจากชาวเน็ตในสังคมทุกแวดวงบนแชต ก็เลื่อนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

และผ่านข้อความเหล่านี้บนแชต ก็พอจะดูออกได้ว่า

ตอนนี้ ประชาชนได้แบ่งออกเป็นสองฝ่ายใหญ่ด้วยตัวเองแล้ว

ฉันไม่กินเนื้อวัว: "ในที่สุดปฏิบัติการล่าเทพก็มาถึงก้าวสุดท้ายแล้วเหรอ? ฉันรอเวลานี้มานานแล้ว! โม่โส่วเฉิงกุยรีบๆ ตายไปซะทีเถอะ วิกฤตภัยพิบัติของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยพวกเราจะได้คลี่คลายสักที!"

สมองอิสระที่แจ่มแจ้ง: "ฉันคิดว่าวิธีปิดคลื่นบอสด้วยการให้เทพโม่ตายน่ะ มันไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดหรอก ถึงมันอาจจะขจัดภัยพิบัติในเขตเมืองหลักทั้งหมดได้จริงๆ ก็เถอะ แต่ในขณะเดียวกันก็จะทำให้เซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยของพวกเราต้องสูญเสียเทพตัวท็อปไปคนนึงเลยนะ! ในสนามรบสงครามประเทศในอนาคต ขาดผู้เล่นระดับเทพตัวท็อปอย่างเทพโม่ไป มันจะสร้างความเสียหายให้กับต้าเซี่ยของพวกเราขนาดไหนล่ะ!"

เพิ่งอายุสิบแปด: "แต่ถ้าโม่โส่วเฉิงกุยไม่ตาย รอจนภัยพิบัติระดับ SSS พัดกวาดไปทั่วทั้งเซิร์ฟ ผู้เล่นในเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยของพวกเรากว่า 70% ก็จะถูกระบบลงโทษ ผลที่ตามมาและความสูญเสียแบบนี้มันร้ายแรงกว่านะ! เว้นแต่ว่านอกจากนี้แล้ว ยังมีวิธีอื่นที่สามารถแก้ภัยพิบัติได้อีก? ต้องไม่มีวิธีอื่นแล้วแน่ๆ! ฉันสนับสนุนให้กิลด์เหนือเทพฆ่าโม่โส่วเฉิงกุยซะ! กิลด์เหนือเทพสู้ๆ!"

เขียนนิยายซื้อบ้าน: "พวกนายเคยคิดถึงปัญหาข้อนี้ไหม ทำไมพันธมิตรใหญ่ถึงต้องพยายามปกป้องโม่โส่วเฉิงกุยขนาดนี้? พวกเขาไม่กังวลเหรอว่าการทำแบบนี้จะทำให้ต้าเซี่ยของพวกเราสูญเสียโชคชะตาของชาติ ไม่กังวลเหรอว่าพวกเขาจะต้องแบกรับชื่อเสียงที่เสื่อมเสีย และกลายเป็นหนูข้ามถนนที่ใครเห็นก็อยากตีน่ะ?"

รายได้ถึงสี่พันค่อยเปลี่ยนชื่อ: "แล้วนายว่ายังมีวิธีไหนอีก ที่จะขจัดภัยพิบัติระดับ SSS ของเขตเมืองหลักทั้งแปดได้?"

เขียนนิยายซื้อรถ: "ฉันคิดว่าในเว็บบอร์ดมีกระทู้หนึ่งที่ยอดวิวไม่สูง และถูกพวกเรามองข้ามพูดถูกนะ! ที่พันธมิตรใหญ่พยายามปกป้องโม่โส่วเฉิงกุย ก็เพื่อช่วยให้เขาฝ่าวงล้อม ออกมาจากเกาะเถ้าถ่านได้ และขอแค่โม่โส่วเฉิงกุยออกมาได้ ก็จะสามารถช่วยเมืองหลักทั้งแปดขจัดภัยพิบัติได้!"

เงาไหลสายฟ้าแลบ: "ดูจากไอดีกับคำพูดของนายสองคน พวกนายเป็นพี่น้องกันสินะ? ยังมาฉันคิดว่าอีก! ต่อให้โม่โส่วเฉิงกุยออกมาได้จริงๆ เขามีปัญญาอะไร ที่จะแก้ภัยพิบัติในเขตเมืองหลักทั้งแปดได้ด้วยตัวคนเดียว? อย่างน้อยวิธีปิดคลื่นบอสด้วยการฆ่าโม่โส่วเฉิงกุยจนเหลือเลเวล 0 เพื่อขจัดภัยพิบัติในเขตเมืองหลักทั้งหมด ก็ได้รับการพิสูจน์แล้ว ว่าทำได้จริง! ฉันก็สนับสนุนให้จัดการโม่โส่วเฉิงกุย!"

เขียนนิยายซื้อเมีย: "ได้รับการพิสูจน์? การพิสูจน์ที่นายพูดถึง ก็คือกระทู้ในเว็บบอร์ดที่บอกว่าขอแค่ฆ่าโม่โส่วเฉิงกุยจนเหลือเลเวล 0 ก็จะปิดคลื่นบอสได้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมล่ะ เพียงเพราะกระทู้นี้มียอดวิวสูงกว่าอันนั้น การชักนำของกระทู้นี้ก็เลยถูก ส่วนการชักนำของกระทู้นั้นก็เลยผิดงั้นเหรอ?"

ว้าว! ใหญ่จัง!: "เลิกพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้ได้แล้ว! งั้นก็วัดกันที่ฝีมือเถอะ พวกนายที่สนับสนุนโม่โส่วเฉิงกุย ก็รอให้โม่โส่วเฉิงกุยงัดฝีมือออกมาสิ! แต่เท่าที่ฉันดู เขาคงจะออกมาไม่ได้แล้วล่ะมั้ง! เพราะงั้นฉันสนับสนุนเหนือเทพ เหนือเทพต้องชนะ!"

……

...

เหมือนกับสถานการณ์บนโลกออนไลน์

ตั้งแต่เฉินเทียนตี้ออกโรง ผู้เล่นบนโลกออนไลน์ก็แบ่งออกเป็นสองฝ่ายใหญ่

ฝ่ายหนึ่งมีกิลด์เหนือเทพเป็นผู้นำ ดำเนินปฏิบัติการล่าเทพต่อไป

ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งมีหลินโม่เป็นศูนย์กลาง ร่วมมือกับพันธมิตรใหญ่ ปกป้องหลินโม่

ไม่มีใครถูกใครผิด

เพราะล้วนยืนอยู่บนมุมมองของโชคชะตาของชาติแห่งต้าเซี่ย!

แน่นอนว่า สถานการณ์ในที่เกิดเหตุ ก็ไม่ได้ถูกตัดสินด้วยการคาดเดาแค่สองสามประโยคของพวกเขา

การ "ห้ำหั่น" ของผู้เล่นสองฝ่ายใหญ่ในช่องแชตของห้องไลฟ์สด ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อทิศทางของสถานการณ์ในที่เกิดเหตุได้

และในที่เกิดเหตุ

ก็คือสถานการณ์จริงที่พันธมิตรใหญ่ถูกตีแตก และกองทัพผู้เล่นกิลด์เหนือเทพกำลังเตรียมแห่ทะลักเข้าไปในหุบเหวมรณะอย่างขนานใหญ่

รอบนอก หลิงเสวี่ย หนิงซี ฉินหมิง และเฉินเทียนตี้ ที่ถูกผู้เล่นกิลด์เหนือเทพล้อมเอาไว้ ทำได้เพียงมองดูเหตุการณ์นี้ด้วยตาเปล่า โดยหมดหนทางแก้ไข รู้สึกพ่ายแพ้อย่างไร้สิ้นสุดในใจ

ฉินหมิง: "ดูเหมือนว่าพวกมันจะรู้แล้ว ว่าขอแค่เข้าไปในหุบเหวมรณะและตายอยู่ข้างใน ก็สามารถส่งผลกระทบต่อหลินโม่ได้ โดยไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับหลินโม่โดยตรง"

หลิงเสวี่ย: "ต่อให้พวกมันไม่รู้เรื่องก็ตาม ทันทีที่พวกมันทะลักเข้าไปในหุบเหวมรณะเป็นจำนวนมาก การตายย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ หลอดความคืบหน้าของสามพื้นที่ใหญ่ในหุบเหวมรณะ ก็จะถูกรบกวนในพริบตา!"

"ความพยายามทั้งหมด ก็สูญเปล่าอยู่ดี ท้ายที่สุดพวกเราก็ยังรักษาแนวป้องกันด่านสุดท้ายนี้ไว้ไม่ได้..."

หนิงซี: "สุดท้ายพวกเราก็ยังแพ้อยู่ดี ขอโทษนะพี่ชายหลินโม่..."

อีกด้านหนึ่ง เฉินเทียนตี้ก็ขมวดคิ้วแน่นเช่นกัน

"ขอโทษด้วยโม่โส่วเฉิงกุย"

"นายช่วยฉันช่วยน้องสาวฉันออกมา แต่ฉันกลับช่วยนายรักษาแนวป้องกันไว้ไม่ได้..."

ในขณะเดียวกัน ด้านหลัง

ภายใต้หมวกกันน็อกโลหะหนักสีดำสนิท

กูเฉิงมองไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ ด้วยสายตาที่ดูหมิ่นทุกสรรพสิ่ง

ในแววตา เผยให้เห็นถึงความป่าเถื่อน และความปรารถนาที่จะช่วงชิงอย่างไม่สิ้นสุด

"ทุกอย่าง จบสิ้นแล้ว"

พอพูดจบ

ในขณะที่ตรงหน้า ผู้เล่นกิลด์เหนือเทพนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าไปในตำหนักใหญ่ และกำลังจะบุกเข้าไปในประตูมรณะนั่นเอง

ตู้ม!

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของทุกคน

จู่ๆ ลำแสงสีทองอันร้อนแรงก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากภายในตำหนักใหญ่

เมื่อถูกแสงสีทองนี้ข่มขวัญอย่างรุนแรง ผู้เล่นกิลด์เหนือเทพที่พยายามจะเข้าใกล้ตำหนักใหญ่ทุกคน ต่างก็พากันถอยร่นไปข้างหลัง

ในเวลาเดียวกัน เสียงประกาศจากระบบสามครั้งติด ก็ดังลงมาจากฟากฟ้า ดังกึกก้องไปทั่วโลกแห่งคำพยากรณ์ ทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ย

[ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์] (เซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ย): "ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นโม่โส่วเฉิงกุยแห่งนครเถ้าถ่าน เมืองหลักระดับหนึ่งของเผ่าสัตว์ ที่ผ่านด่านแผนที่ลับหุบเหวมรณะได้สำเร็จ! ได้รับรางวัล: เลเวล +1, เหรียญทอง +3,000 ชื่อเสียง +10,000!"

……

...

จบบทที่ บทที่ 1126: หลินโม่ผ่านด่านหุบเหวมรณะ