WOW : ราชันย์ต่างภพ ตอนที่ 13

ฟ็อกซ์มีความชำนาญในการค้นหาสมบัติ เขาสามารถหาเหรียญทองได้มากกว่า 20,000 เหรียญจากซากปรักหักพังซึ่งนั่นทำให้เซียวอวี๋มีความสุขอย่างมาก

ตามการคาดเดาของฟ็อกซ์ พวกโจรสมควรที่จะมีเงินเก็บไว้มากกว่านี้ แต่ดูเหมือนว่าพวกมันได้ส่งสมบัติบางส่วนกลับไปยังจักรวรรดิเมฆาตะวันตกแล้ว

ซึ่งเซียวอวี๋ก็ไม่ได้ใส่ใจกับมันมากนักในเมื่อเขาบรรลุถึงสิ่งที่ต้องการแล้ว

นอกเหนือจากเหรียญทองแล้วเซียวอวี๋ยังสั่งให้พวกนักรบออร์คขนอาวุธของพวกโจรกลับไปด้วย เขาถามระบบและได้ข้อมูลมาว่าโรงตีเหล็กจำเป็นต้องใช้เหล็กและวัตถุดิบอื่นๆ ในการผลิตเกราะและอาวุธ หากว่าเขาไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบมาได้ เขาก็จำเป็นจะต้องซื้อพวกมันด้วยเหรียญทองจำนวนมาก

ภายในระยะเวลาอันสั้น อาวุธจำนวนมากยังสามารถเปลี่ยนเป็นเหรียญทองได้อีกด้วย

เซียวอวี๋นำศพของพวกนักรบออร์คที่ตายกลับไปด้วย เขาตัดสินใจที่จะนำศพของพวกมันไปเผาที่แท่นบูชา เพื่อให้ดวงวิญญาณของพวกมันสามารถกลับไปยังสถานที่ที่พวกมันจากมาด้วยความช่วยเหลือของออร์คชาแมน

เซียวอวี๋รู้ว่าพวกนักรบออร์คที่เขาออกมาเป็นเพียงตัวละครตัวหนึ่ง หากแต่อย่างไรก็ตาม เซียวอวี๋ก็ยังผูกพันกับพวกมันอยู่ดี

"ฉันจะต้องสร้างทาวน์ฮอลล์ของเอลฟ์" เซียวอวี๋ตัดสินใจเป็นมั่นเหมาะ เขาเดินไปที่บริเวณที่เกรทฮอลล์ของออร์คตั้งอยู่และเลือกตำแหน่งที่จะก่อสร้างทาวน์ฮอลล์ของเอลฟ์

"สร้างต้นไม้แห่งชีวิต"

ครืน~~

มีต้นไม้โบราณขนาดยักษ์โผล่ขึ้นมาที่เบื้องหน้าของเขา มันมีความสูงมากกว่าสิบเมตรและมีกลิ่นอายที่ต่างออกไป

"นี่....นี่คือต้นไม้แห่งชีวิตงั้นหรอ?" เซียวอวี๋ตกตะลึงเมื่อมองไปที่ต้นไม้ยักษ์ เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่ามันจะงดงามขนาดนี้

ต้นไม้แห่งชีวิตเป็นแก่นชีวิตของเอลฟ์ พวกเอลฟ์สามารถอยู่รอดได้ตราบใดที่ต้นไม้แห่งชีวิตของพวกเขายังคงตั้งตระหง่านอยู่ มีคำกล่าวว่า ต้นไม้แห่งชีวิตก็คือผู้สร้างเผ่าพันธุ์เอลฟ์

"สร้างแท่นบูชาบรรพชน" เซียวอวี๋ออกคำสั่งอีกครั้งหลังจากที่เขาหายตกตะลึง

เขาจะสามารถอัญเชิญ ทิรันด้า วิสเพอร์วินด์ จากแท่นบูชาบรรพชนได้

ครืน~~

มีเสียงดังขึ้นอีกครั้ง และแท่นบูชาขนาดใหญ่ก็ปรากฏออกมา แท่นบูชาบรรพชนดูงดงามกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับแท่นบูชาแห่งวายุ มันถูกรายล้อมไปด้วยพืชพรรณสีเขียวและกลิ่นอายแห่งชีวิตที่แข็งแกร่งวนเวียนอยู่โดยรอบ

"คุณต้องการที่จะอัญเชิญฮีโร่หรือไม่?" เสียงจากระบบดังขึ้นสอบถาม

"แน่นอน! แน่นอน! ฮ่าๆ....ขออัญเชิญ ทิรันด้า วิสเพอร์วินด์" เซียวอวี๋ถูไม้ถูมือด้วยความตื่นเต้น

"ไม่มีทิรันด้า วิสเพอร์วินด์อยู่ในรายชื่อ" เสียงของระบบตอบกลับอย่างเย็นชา

"ม่ายยยย....." เซียวอวี๋ทรุดตัวลงกับพื้น แต่ไม่นานเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเธอมีอีกชื่อหนึ่ง มันมีนักบวชหญิงแห่งจันทราอยู่ในรายชื่อ

"อัญเชิญนักบวชหญิงแห่งจันทรา"

มีพลังงานสีเขียวเริ่มก่อตัวขึ้นเหนือแท่นบูชาบรรพชน และมีภาพเงาร่างอ้อนแอ้นของผู้หญิงปรากฏออกมา

มันมีเงาร่างของสัตว์อยู่ทางด้านข้างของผู้หญิง เซียวอวี๋มั่นใจอย่างยิ่งว่านั่นเป็นพยัคฆ์ขาวของทิรันด้า

เซียวอวี๋บีบมือทั้งสองข้างแน่นขณะที่เดินวนเวียนอยู่รอบแท่นบูชาบรรพชน

เขารอคอยทิรันด้าอย่างกระวนกระวายใจ หน้าตาของหญิงสาวที่สวยที่สุดในเผ่าเอลฟ์จะเป็นอย่างไรกันนะ?

ชายหนุ่มโสดทั้งหลายย่อมคาดหวังที่จะพบเจอหญิงสาวในฝันในโลกแห่งความเป็นจริง ใครบ้างที่จะไม่ตื่นเต้นหากว่าพวกเขากำลังจะได้รับเมดสาวแสนสวย?

"ก่อสร้างค่ายทหาร,ผลิตพลธนู แม้ว่าพวกเธออาจจะเป็นเพียงเอลฟ์ทั่วไปก็ตาม แต่ฉันคิดว่าพวกเธอจะต้องงดงามเป็นอย่างมากแน่ๆ! โอ้ชีวิตที่แสนหวานของฉัน! วันคืนที่จะได้ใช้ชีวิตที่รายล้อมไปด้วยสาวงามวนกลับมาหาฉันแล้ว ยะฮู้!"

เซียวอวี๋เกือบจะระเบิดตัวตายเพราะความสุขที่ล้นปรี่ เขานอนราบไปกับพื้นและติดอยู่ในจินตนาการที่สวยงามของเขา

ดิแอนเชียนส์ออฟวอร์ถูกสร้างขึ้นในทันที เซียวอวี๋จึงออกคำสั่งให้ผลิตพลธนูเอลฟ์ 300 คน ตอนนี้เขามีเหรียญทองคำมากกว่า 40,000 เหรียญและเขาได้ใช้จ่าย 30,000 เหรียญไปกับพลธนู

ตอนนี้ยศของเขาคือ รองหัวหน้าหมู่ทหาร และสามารถมีกองกำลังได้ถึง 500 คน เขาจึงวางแผนที่จะใช้นักรบออร์ค 200 ตนและพลธนูเอลฟ์ 300 คน

เซียวอวี๋รู้สึกว่าเวลาเพียง 1 ชั่วโมงกลับยาวนานราวชั่วนิรันดร์ สุดท้ายหลังจากผ่านไป 1 ชั่วโมงก็มีเสียงพยัคฆ์คำรามออกมาและมีร่างหนึ่งกระโดดลงมายืนอยู่ที่เบื้องหน้าของเซียวอวี๋

"ทิรันด้าคำนับนายท่าน" เสียงที่ชัดเจนและนุ่มนวลดังออกมาจากร่างนั้น มันนุ่มนวลจนเกือบจะพรากลมหายใจของผู้คนที่ได้ยินไปทันที

เซียวอวี๋เกือบจะเป็นลมขณะมองดูทิรันด้าที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเขา

"งดงาม! งดงามยิ่งนัก!" เซียวอวี๋กล่าวประโยคนี้ซ้ำๆกันไม่หยุด

ทิรันด้ามีส่วนสูงมากกว่าเซียวอวี๋และมีหุ่นที่เพรียวบาง สัดส่วนเรือนร่างของเธอนั้นไร้ที่ติด้วยเส้นโค้งเว้าที่วิจิตรในตำแหน่งที่ถูกที่ควร

เรียวขางดงามทั้งคู่ของเธอห่อหุ้มไว้ด้วยหนังสัตว์ที่เปิดเผยบางส่วน ผิวที่ขาวราวหิมะของเธอทำให้หัวใจของเซียวอวี๋แทบกระดอนออกมา ต้นขาของเธอถูกปกคลุมด้วยกระโปรงหนัง เซียวอวี๋เชื่อว่าเขาจะสามารถมองเห็น "พื้นที่เร้นลับ" ได้หากว่าเธอก้มลงเล็กน้อย

ทรวดทรงองค์เอวที่สมบูรณ์แบบ เรือนร่างของเธอราวกลับหลุดออกมาจากเทพนิยาย เซียวอวี๋วาดฝันที่จะใช้ตักที่ดูนุ่มนิ่มนั่นต่างหมอน เซียวอวี๋เลือดกำเดาไหลยามเมื่อเขามองไปที่ยอดเขาสูงที่ตั้งตระหง่านของเธอ ขอบคุณพระเจ้า! นี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดตั้งแต่เขาเกิดมา!

"36E.....ขุ่นพระ! อ๊าาา....ที่ถูกต้องเป็น F!"

ชุดที่เธอสวมใส่นั้นวิจิตรตระการตาเป็นอย่างมาก เกราะอกที่อ่อนนุ่มและส่องประกายได้ห่อหุ้มภูเขาทั้งสองลูกเอาไว้ ร่องลึกที่เผยออกมาจากเกราะนั้นดึงดูดสายตาอย่างมาก

เรือนร่างของทิรันด้ายังงดงามยิ่งกว่าเสวี่ยซาที่เขาได้ถ้ำมองไปไม่กี่คืนก่อนเสียอีก

เขาเหม่อมองใบหน้าของทิรันด้าราวกับต้องมนต์ เซียวอวี๋เชื่อว่าไม่มีผู้ใดงดงามไปกว่าเธอแล้วในโลกใบนี้

ใบหน้าของเธอทำให้เขาถูกกระตุ้นขึ้นมา

เอื๊อก~

เซียวอวี๋กลืนน้ำลาย เขาถูไม้ถูมือในขณะที่ยิ้มอย่างลุ่มหลง "หืม...ทิรันด้าเจ้าเป็นบริวารของข้าสินะ....เจ้าจะว่าอะไรไหม หากว่าข้าจะสัมผัสร่างของเจ้าอย่างนุ่มนวล?"

ไม่มีผู้ใดอยู่ในบริเวณนี้นอกจากทิรันด้า เซียวอวี๋กล่าวข้อเรียกร้องที่ไร้ยางอายออกไปขณะที่เขาเลียริมฝีปาก

ทิรันด้าดูเหมือนจะรู้ถึงจุดประสงค์ของเซียวอวี๋ได้ เธอจ้องมองเซียวอวี๋และกล่าวออกมาอย่างเย็นชา "ข้าสามารถต่อต้านและปกป้องตัวเองได้ หากว่านายท่านออกคำสั่งที่ไม่เหมาะสม หากว่านายท่านพยายามที่จะล่วงเกินข้า บริวารผู้นี้มีสิทธิ์โดยชอบธรรมที่จะลงโทษนายท่าน"

"โอ้....เช่นนั้นเจ้าจึงสามารถปกป้องตัวเองและลงโทษได้....เป็นโชคดีที่ข้าถามขึ้นก่อน แล้ววิธีการลงโทษของเจ้าล่ะ?" เซียวอวี๋เอ่ยปากถาม

ใบหน้าของทิรันด้าไม่แสดงความรู้สึกใดๆขณะที่จ้องมองไปที่ส่วนล่างของเซียวอวี๋ "ข้าสามารถตัดชิ้นส่วนที่ไร้ประโยชน์ออกไปได้ หากว่าท่านต้องการที่จะแตะต้องตัวข้า"