ตอนที่ 29 : ข้อตกลงหลังแต่งงาน

ตอนที่ 29 : ข้อตกลงหลังแต่งงาน

"คุณคือหยางฟานใช่ไหมคะ?" เสียงผู้หญิงที่ไพเราะราวกับนกลาร์กดังขึ้นด้านหลังหยางฟาน

เมื่อได้ยินเสียง เขาหันกลับไปอย่างเร่งรีบ เพียงเพื่อจะพบกับหญิงสาวที่มีใบหน้าซูบผอม

เสียงของเธอยังดูเด็กมาก และดวงตาของเธอก็ใสแจ๋ว แต่ผิวหนังของเธอกลับแตกแห้งเป็นหย่อมๆ เหมือนคนแก่ที่ใกล้จะหมดอายุขัย

"เอ่อ... คุณผู้หญิง ผมคือหยางฟานจริงๆ ครับ" หยางฟานโค้งคำนับอย่างสุภาพ

อีกฝ่ายมองหยางฟานตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพินิจพิเคราะห์ จากนั้นโดยไม่พูดอะไร เธอก็หันหลังและเดินขึ้นไปชั้นบน

เมื่อเห็นเช่นนี้ หยางฟานก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย

"นี่คือวิธีที่ตระกูลหลัวพูดคุยเรื่องการลงทุนงั้นเหรอ? แปลกจังแฮะ? แล้วสัญญาของฉันล่ะ?" หยางฟานสงสัยในใจ

ขณะที่หยางฟานกำลังงุนงง ร่างที่คุ้นเคยก็เดินลงมาจากชั้นบน

เมื่อเห็นคนที่มาถึง หยางฟานก็รีบยืนขึ้นเพื่อทำความเคารพ

หยางฟานเคยเห็นคนผู้นี้มาก่อน เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้อาวุโสของตระกูลหลัว หลัวเฉิงเฟิง ซึ่งเคยนั่งอยู่บนยกพื้นสูงนั่นเอง

นี่คือเทพเจ้าที่แท้จริง และตอนนี้ที่เขาขอพบเป็นการส่วนตัว หยางฟานจะกล้าละเลยได้อย่างไร?

"ปกติแล้วสัญญาการลงทุนจะจัดการโดยทนายความจากตระกูลใหญ่ๆ นี่นา ทำไมผู้อาวุโสของตระกูลหลัวถึงมาปรากฏตัวด้วยตัวเองล่ะ? พวกเขาเห็นคุณค่าในตัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?" หยางฟานสงสัยในใจ

หยางฟานยังคงมีความตระหนักรู้ในตัวเอง แม้ว่าเขาจะทำผลงานได้ดีในการแข่งขันครั้งใหญ่นี้และยังดึงดูดสายตาของตระกูลใหญ่ๆ ได้ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาคุ้มค่าพอที่จะให้ผู้อาวุโสมาปรากฏตัวเพื่อทาบทามเขาด้วยตนเองหรอกนะ

"เสี่ยวหยาง ฉันเรียกเธอแบบนี้ได้ไหม?" หลัวเฉิงเฟิงมีสีหน้าเมตตาอารี

"ตามที่ท่านต้องการเลยครับ ผู้อาวุโส" หยางฟานรู้สึกปลื้มปิติเล็กน้อย

เทพเจ้ามายืนอยู่ตรงหน้าเขา แถมยังทำตัวสุภาพกับเขาขนาดนี้มองยังไงก็ดูแปลก

"นี่คือสัญญาสามฉบับ เธอจะดูทั้งหมดเลยก็ได้นะ" หลัวเฉิงเฟิงดีดนิ้ว และเอกสารสามฉบับก็ตกลงตรงหน้าหยางฟาน

หยางฟานเปิดสัญญาฉบับแรก เนื้อหาคล้ายกับเงื่อนไขที่ตระกูลหลี่เสนอให้ แต่ข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวคือมีข้อจำกัดน้อยกว่า เขาเพียงแค่ต้องลงทะเบียนชื่อของเขากับตระกูลหลัว และทรัพยากรที่ผลิตในอาณาจักรเทพของเขาจะถูกขายให้กับตระกูลหลัวในราคาตลาดเป็นอันดับแรก โดยไม่มีข้อจำกัดอื่นๆ

หยางฟานเข้าใจว่านี่น่าจะเป็นสัญญาที่ดีที่สุดที่เขาเคยเห็นในวันนี้ และหากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาก็สามารถเซ็นมันได้เลย

แม้เขาจะสงสัยว่าทำไมถึงมีสัญญาอีกสองฉบับ แต่หยางฟานก็หยิบฉบับที่สองขึ้นมาเปิดดูตามปกติ

ครู่ต่อมา หยางฟานก็เงยหน้าขึ้นมองหลัวเฉิงเฟิงด้วยความไม่เชื่อและพูดว่า "ผู้... ผู้อาวุโสครับ นี่เขียนถูกแล้วเหรอครับ?"

เงื่อนไขของสัญญาฉบับที่สองมันดีเกินกว่าจะเป็นความจริงเสียอีก

เงินอุดหนุนรายเดือน 5 ล้านแต้มศรัทธา โบนัสสิ้นปี 30 ล้านจากกองทุนอัจฉริยะของตระกูลหลัว และตราบใดที่เซ็นสัญญา เขาจะไม่เพียงแต่ได้รับเงินลงทุนเบื้องต้น 100 ล้านแต้มศรัทธาในทันทีเท่านั้น แต่ยังมีสิ่งก่อสร้างระดับ B รวมอยู่ด้วย

จู่ๆ หยางฟานก็รู้สึกเหมือนมีพายหล่นลงมาจากท้องฟ้า ทำไมถึงรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายกำลังเตรียมพร้อมให้เขาเป็นทายาทสายตรงของตระกูลเลยล่ะ?

"เสี่ยวหยาง เธออยากจะเซ็นสัญญาฉบับที่สองนี้ไหม?"

"อยากครับ" หยางฟานพยักหน้าอย่างจริงจัง

สิ่งก่อสร้างระดับ B มีมูลค่าขั้นต่ำกว่า 500 ล้าน และด้วยสถานะปัจจุบันของเขา เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะซื้อมันด้วยซ้ำ

"สัญญาฉบับแรกคือการดูแลที่ตระกูลหลัวของฉันสามารถเสนอให้เธอได้ภายใต้เงื่อนไขปกติ ในขณะที่ฉบับที่สองคือการดูแลที่เสนอภายใต้การจัดการของฉันเอง ถ้าเธอต้องการสัญญาฉบับที่สอง เธอจะต้องเซ็นสัญญาเพิ่มเติมฉบับที่สามนี้ด้วย" หลัวเฉิงเฟิงชี้ไปที่เอกสารฉบับสุดท้าย

หยางฟานสูดหายใจลึก มองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย แล้วจึงเปิดเอกสาร

ตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัว 'ข้อตกลงหลังแต่งงาน' ปรากฏแก่สายตา

หยางฟานเงยหน้าขึ้นมองหลัวเฉิงเฟิง สมองของเขาลัดวงจรไปชั่วขณะ

"นี่ฉันมีชะตากรรมที่จะได้เป็นผู้ชายเกาะผู้หญิงรวยกินจริงๆ เหรอเนี่ย?"

หลัวเฉิงเฟิงถอนหายใจเบาๆ และพูดว่า "คนที่เธอเพิ่งเจอไปเมื่อกี้คือหลานสาวของฉัน หลัวโหรว เธออายุมากกว่าเธอแค่สองปี ปีที่แล้ว ระหว่างเข้าร่วมการประเมินการฝึกอบรมที่มหาวิทยาลัย เธอถูกกึ่งเทพต่างดาวลอบโจมตี ตอนนี้ อาณาจักรเทพของเธอเต็มไปด้วยหมอกพิษ และเธอคงอยู่ได้อีกไม่นาน"

"แม้แต่ด้วยสถานะของท่าน ท่านก็รักษาเธอไม่ได้เหรอครับ?" หยางฟานอดไม่ได้ที่จะถาม

"ไม่มีทางเลย พูดให้ถูกก็คือ ค่าใช้จ่ายมันสูงเกินกว่าที่ฉันจะแบกรับไหว และพรสวรรค์ของหลัวโหรวก็ไม่ได้เหมือนกับลูกพี่ลูกน้องของเธอ หลัวปิง ตระกูลไม่สามารถใช้จ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพื่อเธอได้"

"งั้น คู่แต่งงานของผมก็คือคุณหนูหลัวโหรวงั้นเหรอครับ?"

"ใช่แล้ว พ่อแม่ของเด็กคนนี้ก็เสียชีวิตในสงครามอาณาจักรเทพกับเผ่าพันธุ์ต่างดาวเหมือนกัน มีแค่เธอกับฉันที่พึ่งพากันเพื่อความอยู่รอด ตอนนี้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ก่อนที่อาณาจักรเทพของเธอจะล่มสลายอย่างสมบูรณ์ เด็กคนนี้หวังว่าจะมีลูกสักคน"

"ทำไมต้องเป็นผมล่ะครับ?" หยางฟานชี้ไปที่จมูกตัวเอง

"แม้พรสวรรค์ด้านอาณาจักรเทพของเธอจะแย่ แต่ความเข้าใจของเธอนั้นยอดเยี่ยมมาก ด้วยการลงทุนนี้ เธอมีโอกาสสูงมากที่จะกลายเป็นเทพเจ้าที่แท้จริงในอนาคต นี่ก็ถือว่าเป็นการหาพ่อที่ดีให้กับลูกในอนาคตแหละนะ" หลัวเฉิงเฟิงพูดช้าๆ

เมื่อมองดูหยางฟานที่อยู่ตรงหน้า หลัวเฉิงเฟิงก็รู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย

นับตั้งแต่อาณาจักรเทพของหลานสาวเขาได้รับความเสียหาย เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ในอดีตเหล่านั้นก็ค่อยๆ ตีตัวออกห่าง เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหาชายหนุ่มที่มีพรสวรรค์ดีแต่มีสถานะต่ำต้อยมาแต่งงานเข้าตระกูล หยางฟานตรงตามความต้องการของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

หยางฟานหันไปมองข้อตกลงหลังแต่งงานฉบับที่สามและศึกษาอย่างละเอียด ด้วยความกลัวว่าอาจมีกับดักบางอย่าง

ไม่ถึงสิบห้านาที หยางฟานก็อ่านจนจบ

แม้จะเรียกว่าข้อตกลงหลังแต่งงาน แต่มันก็ไม่ได้จำกัดชีวิตคู่ระหว่างหยางฟานและหลัวโหรว มันเหมือนกับข้อตกลงแบ่งทรัพย์สินมากกว่า

ส่วนเนื้อหาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับหญิงสาวที่ชื่อหลัวโหรว แต่เป็นเรื่องของการแบ่งทรัพย์สินระหว่างลูกในอนาคตของพวกเขากับตัวเขาผู้เป็นพ่อต่างหาก

แก่นแท้ของมันมีเพียงสองประเด็นเท่านั้น: ข้อแรก ลูกที่เกิดมาจะต้องใช้นามสกุลหลัว

บางทีอาจจะกลัวหยางฟานเข้าใจผิด พวกเขายังเพิ่มคำอธิบายเฉพาะเจาะจงว่ามีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ลูกจะสามารถเป็นสมาชิกของตระกูลหลัวและเพลิดเพลินกับทรัพยากรและการฝึกฝนของตระกูลหลัวได้

ข้อที่สองคือหลังจากหลัวโหรวเสียชีวิต สองในสามของมรดกในอาณาจักรเทพของเธอจะตกเป็นของลูก และอีกหนึ่งในสามที่เหลือจะถูกโอนให้กับหยางฟาน

สำหรับข้อจำกัดที่มีต่อหยางฟาน โดยพื้นฐานแล้วไม่มีเลย ข้อกำหนดเพียงอย่างเดียวคือต้องมีลูกภายในห้าปี

ข้อตกลงนี้ยังเพิ่มภาคผนวกที่คิดมาอย่างรอบคอบ: หากฝ่ายชายมีปัญหาเรื่องภาวะเจริญพันธุ์ ทั้งสองก็สามารถจับคู่กันผ่านวิศวกรรมพันธุกรรมได้

หลังจากอ่านจนจบ หยางฟานก็รู้สึกว่าหากปฏิเสธคงเป็นเรื่องที่สวรรค์ไม่อาจให้อภัย

หยางฟานสูดหายใจลึกและพูดช้าๆ "ผู้อาวุโสครับ ผมดูเหมือนจะไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเลย"

"ดี ในเมื่อเป็นเช่นนั้น อีกสักพักฉันจะจัดการให้บริษัทรับจ้างย้ายบ้านพาพ่อแม่ของเธอมาที่เขตวิลล่าเมืองหยาง ในอนาคต โหรวเอ๋อร์จะอยู่กับพวกเธอทุกคน เธอต้องไม่ปล่อยให้เธอรู้สึกน้อยใจนะ"

"ก่อนหน้านั้น ผมขอพบคุณหนูหลัวโหรวเป็นการส่วนตัวได้ไหมครับ?" หยางฟานรีบขัดจังหวะ

"แน่นอน เธอไม่ได้ออกจากโลกเสมือนจริงและตอนนี้ก็อยู่ชั้นบน เก็บสัญญาสองฉบับนี้ไว้ มันจะมีผลบังคับใช้อัตโนมัติเมื่อเธอเซ็นชื่อ พวกคนหนุ่มสาวคุยกันเถอะ ชายแก่คนนี้มีธุระต้องทำ ฉันขอตัวก่อนล่ะ" หลัวเฉิงเฟิงยิ้มบางๆ และออกจากโลกเสมือนจริงไปโดยตรง

ในยุคแห่งอาณาจักรเทพ ทรัพยากรสามารถซื้อได้ทุกอย่าง ไม่ต้องพูดถึงผู้เป็นเทพอย่างหยางฟานเลย หากมีสินสอดที่มากพอ แม้แต่จะแต่งงานกับเทพเจ้าและพาพวกเขากลับบ้านก็ยังทำได้

มันก็แค่การแต่งงานตามสัญญา และการได้รับผลประโยชน์ก้อนโตมาฟรีๆ แบบนี้ หยางฟานย่อมไม่ปล่อยให้โอกาสอันดีนี้หลุดมือไปแน่นอน

เมื่อมาถึงชั้นสอง หลัวโหรวกำลังแต่งหน้าอยู่หน้ากระจก แป้งหนาเตอะบนใบหน้าทำให้ผิวพรรณของเธอดูดีขึ้นมาก

"คุยกับคุณปู่ของฉันเสร็จแล้วเหรอคะ?" หลัวโหรวถาม โดยหันหลังให้หยางฟาน

"ตกลงกันเรียบร้อยแล้วครับ ผมสามารถเซ็นได้ทุกเมื่อ" หยางฟานพยักหน้า

หลัวโหรวหันกลับมา: "งั้นตอนนี้ฉันควรจะเรียกคุณว่าสามีเลยไหมคะ?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของหยางฟานก็แดงระเรื่อเล็กน้อย: "เราทั้งคู่ต่างก็ยังหนุ่มยังสาว ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอกครับ"

นี่ไม่ใช่การมีความสัมพันธ์แบบชั่วข้ามคืนในโลกแห่งความหอมหวนสวรรค์ เมื่อเขาเซ็นสัญญา ทั้งสองก็จะมีสถานะสมรสตามที่กฎหมายของสหพันธรัฐกำหนด และยังเป็นชุมชนแห่งผลประโยชน์ที่ก้าวข้ามผ่านพ่อแม่ของพวกเขาอีกด้วย