ตอนที่ 18 : การทาบทามของหลี่ซูห่าว

ตอนที่ 18 : การทาบทามของหลี่ซูห่าว

หลี่ซูห่าวหันมาจ้องมองหยางฟานเขม็ง "ตอนที่อาณาจักรเทพถูกปลุกขึ้นครั้งแรก ทุกคนต่างก็มีความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ โดยคิดว่าตราบใดที่พวกเขาทำงานหนัก ชีวิตก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ"

"แต่ในความเป็นจริงล่ะ? ดูพ่อแม่ของพวกเราสิ พวกเขาเอาแต่ใช้งานสาวกของตัวเองอย่างหนักหน่วง ร่างกายของพวกเขางุ้มงอ ผมหงอกขาว แต่ก็ยังต้องทำงานต่อไป"

"ผู้เป็นเทพ มีอายุขัยห้าร้อยปี แต่ส่วนใหญ่ก็ตายด้วยโรคชราในวัยสองหรือสามร้อยปี ลูกพี่หยางมีความคิดเห็นยังไงล่ะ?"

"ทรัพยากรของอาณาจักรเทพถูกใช้มากเกินไป" หยางฟานตอบโดยไม่ลังเล ซุนหรงผู้เป็นแม่ของเขาก็มีปัญหาทางร่างกายในเรื่องนี้แล้วเช่นกัน

"สหพันธรัฐมีภาษีรายหัว เพื่อให้ได้มาซึ่ง แต้มศรัทธา ทุกการทำธุรกรรมจึงต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา แม้แต่แพลตฟอร์มการซื้อขายออนไลน์ก็ยังคิดค่าธรรมเนียมการทำธุรกรรม 2% นายต้องตระหนักนะว่าด้วยเครือข่ายที่ก้าวหน้าในปัจจุบันนี้ การจับคู่การซื้อขายนั้นไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ เลยด้วยซ้ำ"

"เมื่อพวกเราเรียนจบและสูญเสียการคุ้มครองจากกฎหมายของสหพันธรัฐ เราต้องไม่แข็งแกร่งพอก็ต้องหาคนหนุนหลังให้ได้"

"ภาษีในทุกแง่มุมของชีวิต ค่าใช้จ่ายแอบแฝงต่างๆ... การลงทุนเพื่อฟูมฟักสาวกเพื่อความปลอดภัยของอาณาจักรเทพ หรือเพียงแค่หาคนหนุนหลังและส่งมอบผลกำไรก้อนโตให้กับพวกเขา ทั้งหมดนี้ทำให้ดอกเบี้ยทบต้นไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าปัญหาคณิตศาสตร์ที่สวยหรูเลย"

"อัตรากำไรจากการลงทุนในอาณาจักรเทพนั้นสูง แต่ถ้านายเอาแต่ลงทุนเพียงอย่างเดียว อาณาจักรเทพของนายก็จะเป็นเพียงแค่ชิ้นเนื้อติดมันที่แสนอร่อย วันหนึ่ง นายก็จะต้องส่งมอบมันให้กับศัตรูพร้อมกับชีวิตของนายเอง"

"นักเรียนหลี่ นายเป็นคนที่มีความรู้และมีวิสัยทัศน์ที่ไม่ธรรมดาจริงๆ" หยางฟานกล่าวด้วยความชื่นชม

คำพูดของหยางฟานนั้นจริงใจ เขาเพิ่งจะเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปี 3 และไม่ได้คิดอะไรไกลขนาดนั้นเลย

ข้อมูลเชิงลึกและแนวคิดของหลี่ซูห่าวให้แรงบันดาลใจแก่เขามากมายและยังทำหน้าที่เป็นเหมือนคำเตือนอีกด้วย

"ลูกพี่หยาง ฉันจะเข้าเรื่องเลยนะ ฉันอยากให้นายมาเป็น เทพผู้ใต้บังคับบัญชา ของฉัน"

"ฉันรู้ว่าด้วยเงื่อนไขของนาย อันที่จริงนายมีทางเลือกที่ดีกว่านี้ แม้แต่กับอัจฉริยะสายเลือดตรงอย่างหลี่เทียนเหิง นายก็ยังมีคุณสมบัติพอที่จะลองดู แต่ก่อนหน้านั้น ทำไมไม่ลองฟังเงื่อนไขของฉันดูก่อนล่ะ?"

"ตราบใดที่นายเลือกที่จะเซ็นสัญญากับฉัน ฉันจะมอบเงินอุดหนุนให้นาย 100,000 แต้มศรัทธา ทุกเดือน ยิ่งไปกว่านั้น ฉันสามารถจัดหาสิ่งก่อสร้างระดับ B ให้นายได้ภายในหนึ่งปี"

"ที่สำคัญที่สุด นับจากนี้เป็นต้นไป ฉันยินดีที่จะซื้อทรัพยากรทั้งหมดที่ผลิตได้ภายในอาณาจักรเทพของนายในราคาตลาด"

"แน่นอน เราจะทำธุรกรรมผ่านการโอนเพื่อหลีกเลี่ยงภาษีอย่างถูกกฎหมาย"

เมื่อได้ยินดังนี้ สีหน้าของหยางฟานก็ดูสับสนเล็กน้อย

เพื่อแสวงหาความคุ้มครอง ทรัพยากรของ เทพผู้ใต้บังคับบัญชา โดยทั่วไปจะถูกขายให้กับผู้คุ้มครองในราคา 70% หรือ 50% ของราคาตลาดด้วยซ้ำ

เขาไม่เข้าใจจุดประสงค์ที่หลี่ซูห่าวทำเช่นนี้เลย

เมื่อเห็นสีหน้าของหยางฟาน หลี่ซูห่าวก็อธิบายว่า "ก่อนหน้าวันนี้ ฉันย่อมไม่เสนอราคานี้แน่นอน อย่างไรก็ตาม การประเมินครั้งนี้ทำให้ฉันได้เห็นคุณค่าอีกอย่างหนึ่งในตัวนาย"

"คุณค่าอะไรล่ะ?"

"นักคำนวณ นายมีพรสวรรค์ของ นักคำนวณ ด้วยเงินทุนเริ่มต้นเพียงห้าล้าน แต้มศรัทธา นายสามารถพัฒนาอาณาจักรเทพของนายได้ถึงขนาดนี้ภายในเวลายี่สิบวัน ฉันเชื่อว่าพรสวรรค์ในการเป็น นักคำนวณ ของนายนั้นแข็งแกร่งมาก"

"ฉันจะไม่เอาเปรียบทรัพยากรในอาณาจักรเทพของนายหรอกนะ แต่ฉันหวังว่านายจะช่วยฉันวางแผนสำหรับอาณาจักรเทพของฉันในอนาคตได้" หลี่ซูห่าวกล่าวอย่างตรงไปตรงมา

ในที่สุดหยางฟานก็เข้าใจ ที่แท้หมอนี่ก็เข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวเขาเหมือนกับที่หลี่ชิงอิงเข้าใจผิดนั่นเอง

"ตระกูลหลี่ไม่ได้มี นักคำนวณ เป็นของตัวเองหรอกเหรอ? อีกอย่าง ตอนนี้ฉันไม่น่าจะไปเทียบกับพวกเขาได้หรอกนะ"

"สำหรับค่าธรรมเนียมของ นักคำนวณ อัจฉริยะระดับเฟิร์สคลาสของตระกูลหลี่มีบริการเบิกเงินกองทุน แต่ฉันน่ะสิที่ต้องจ่ายเอง และราคานั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะจ่ายไหวในตอนนี้" สีหน้าของหลี่ซูห่าวดูขัดเขินเล็กน้อย

หยางฟานถอนหายใจและพูดว่า "ฉันขอปฏิเสธได้ไหม?"

ดูเหมือนจะไม่คาดคิดกับคำตอบนี้ หลี่ซูห่าวชะงักไปครู่หนึ่ง

"ทำไมล่ะ?"

หลี่ซูห่าวมั่นใจมาก เงื่อนไขของเขาไม่ได้ทำให้หยางฟานเสียเปรียบเลย การซื้อทรัพยากรอาณาจักรเทพในราคาเต็มบวกกับเงินอุดหนุนรายเดือนก็เปรียบเสมือนลาภลอยจากสวรรค์แล้ว

"ฉันต้องการเลือกเส้นทางการต่อสู้ ฉันไม่อยากทำงานด้านลอจิสติกส์"

"เอ๋? แต่พรสวรรค์ของนาย..." หลี่ซูห่าวไม่อยากจะเชื่อ

"ขอบคุณสำหรับคำเชิญอันมีน้ำใจนะ นักเรียนหลี่ แต่ฉันมีความคิดของตัวเอง อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้มีพรสวรรค์ด้าน นักคำนวณ อะไรหรอก การพัฒนาอาณาจักรเทพของฉันมันมีเรื่องของโชคเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยน่ะ"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดหลี่ซูห่าวก็วางแก้วไวน์ลง เงยหน้าขึ้น และยิ้ม "แม้ว่าข้อตกลงจะล้มเหลว แต่มิตรภาพยังคงอยู่ ยังไงซะพวกเราก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน บางทีในอนาคตเราอาจจะร่วมกันทำธุรกิจการลงทุนในอาณาจักรเทพด้วยกันก็ได้ ในเมื่อนายมาที่นี่แล้ว ฉันก็ต้องทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านสักหน่อย พี่ชาย ให้ฉันเลี้ยงนายให้สนุกไปเลยก็แล้วกันนะ"

"ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ต้องขอบคุณนักเรียนหลี่... ลูกพี่หลี่ด้วยนะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ตามฉันมาสิ ฉันจะพานายไปสัมผัสกับประเพณีท้องถิ่นของที่นี่เอง" หลี่ซูห่าวหัวเราะเสียงดังและดึงหยางฟานเข้าไปในห้องส่วนตัวอีกห้องหนึ่ง

"นี่คือบริการอันเป็นเอกลักษณ์ของ โลกแห่งความหอมหวนสวรรค์ ตอนนี้พวกเราปลุกพลังอาณาจักรเทพกันแล้ว พวกเราถือว่าเป็นผู้ใหญ่และในที่สุดก็มีคุณสมบัติพอที่จะมาใช้จ่ายเงินที่นี่ได้ พี่ชาย เลือกสักคนก่อนสิ"

ด้วยการสะบัดมือของหลี่ซูห่าว รูปถ่ายของตัวละครหญิงเรียงรายก็ลอยขึ้นกลางอากาศ

"ชื่อ: หลิวหรูเยียน"

"สัดส่วน: 85, 58, 90"

"นิสัย: เปิดเผย"

"ความแข็งแกร่ง: ผู้เป็นเทพ"

"ราคา: 10,000 แต้มศรัทธา (ค้างคืน)"

"ชื่อ: ไป๋หนิงปิง"

"..."

รูปถ่ายมีทั้งแบบมีเสน่ห์ดึงดูด รูปร่างโค้งเว้า หรือดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสา เมื่อมองดูพวกเธอ หยางฟานก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ไม่รู้ว่าจะเลือกอย่างไรดีไปชั่วขณะ

เมื่อเห็นว่าหยางฟานไม่ขยับตัวอยู่นาน หลี่ซูห่าวก็ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ "นายต้องการแบบพิเศษไหมล่ะ?"

"แบบพิเศษคืออะไรล่ะ?"

"ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว พี่น้องผู้หญิง คู่แม่ลูก... หรือถ้าลูกพี่หยางชอบแบบฮาร์ดคอร์ ก็มีพวกเอลฟ์และเผ่าครึ่งสัตว์ด้วยนะ ถ้าอยากได้แบบที่ฮาร์ดคอร์ยิ่งกว่านั้น ก็มีก็อบลินแสนสวยด้วยนะ"

"พรวด" เมื่อได้ยินดังนี้ หยางฟานแทบจะกระอักเลือดออกมาเต็มปาก

"แน่นอน โลกแห่งความหอมหวนสวรรค์ ก็มีกึ่งเทพและเทพเจ้าให้เล่นด้วยเหมือนกัน แต่พวกเธออยู่ชั้นบนกันหมด พวกเรายังไม่มีคุณสมบัติพอ และด้วยความแข็งแกร่งของสติของพวกเราในตอนนี้ เราคงถูกเล่นจนตายแน่ๆ" หลี่ซูห่าวพูดติดตลก

"ที่นี่มัน 'หลากหลาย' เกินไปแล้ว" หยางฟานหน้ากระตุก

"เทคโนโลยีเครือข่ายนั้นก้าวหน้ามาก ต่อให้อยู่ห่างกันคนละดาวเคราะห์ ก็ยังสามารถสื่อสารกันในระดับสติสัมปชัญญะได้ แต่ลูกพี่หยางวางใจได้เลย โลกแห่งความหอมหวนสวรรค์ มีชื่อเสียงที่ยอดเยี่ยมมาก พนักงานที่นี่ไม่ใช่ตัวละครเสมือนจริงแน่นอน พวกเธอล้วนเป็นคนจริงๆ จากโลกแห่งความเป็นจริงทั้งนั้น"

"ชีวิตคนเรามันไม่ง่ายหรอกนะ พวกเธอก็แค่ออกมาหาเงินช่วยเหลือตัวเองนิดหน่อย นายก็รู้ว่ามันเป็นยังไง" หลี่ซูห่าวส่งสายตาแบบที่ผู้ชายทุกคนเข้าใจ

หยางฟานกระแอม "ฉันไม่เคยมาใช้จ่ายเงินในสถานที่แบบนี้มาก่อน นี่เป็นครั้งแรกของฉัน เพราะงั้น..."

"ทุกคนก็มีครั้งแรกกันทั้งนั้นแหละ ยังไงซะมันก็เป็น โลกเสมือนจริง ไม่นับว่าเป็นการนอกใจว่าที่ภรรยาในอนาคตหรอกน่า ให้ฉันจัดการให้ไหมล่ะ?"

"งั้นก็รบกวนด้วยนะ"

"เมื่อวันก่อน ฉันได้ยินเพื่อนบอกว่าพวกก็อบลินพวกนั้น..."

"หยุดอยู่ตรงนั้นเลย ฉันคิดว่าคนที่ชื่อ หลิวหรูเยียน ก็น่าจะโอเคแล้วล่ะ"

หลี่ซูห่าวแสดงสีหน้าเสียดายเมื่อได้ยินเช่นนี้ "ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้สนุกนะ ลูกพี่หยาง เอาไว้ว่างๆ ค่อยเจอกันใหม่นะ"

ขณะที่เขาพูด หลี่ซูห่าวก็จ่ายค่าธรรมเนียมเสร็จเรียบร้อยและถอยออกจากห้องส่วนตัวไปอย่างมีชั้นเชิง

หยางฟานหน้ากระตุกขณะมองดูแผ่นหลังของอีกฝ่ายที่เดินจากไป เขามีความรู้สึกว่าหมอนี่พยายามจะแกล้งเขาเพราะเพิ่งถูกปฏิเสธมาหมาดๆ

ในห้องส่วนตัวอีกห้องหนึ่ง หลี่ซูห่าวนั่งอยู่ที่ตำแหน่งประธาน ชายชราผมขาวที่แผ่กลิ่นอายของกึ่งเทพยืนเงียบๆ อยู่ด้านข้างพร้อมกับถือเอกสารบางอย่าง

"ลุงอัน ลุงคิดยังไงกับเพื่อนร่วมชั้นของผมคนนี้ครับ?" หลี่ซูห่าวเอ่ยถาม

"จากคำบรรยายของนายน้อย พรสวรรค์ของเขาดีจริงๆ ครับ อย่างไรก็ตาม เงื่อนไขที่นายน้อยเสนอให้เขานั้นดูจะใจป้ำเกินไปหน่อยนะครับ"

"ยังไงเขาก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นน่ะครับ ผมแค่ไม่คิดว่าเขาจะปฏิเสธเงื่อนไขที่ดีขนาดนี้"

"หากนายน้อยต้องการทาบทามเขาจริงๆ บางทีอาจจะเริ่มจากพ่อแม่ของเขาก่อนก็ได้นะครับ"

"ไม่จำเป็นหรอกครับ แผนการอาจพิชิตคนได้ แต่ไม่สามารถซื้อใจใครได้หรอก การพัฒนาอาณาจักรเทพคือการวิ่งมาราธอน การพึ่งพาวิธีการสกปรกเหล่านั้นรังแต่จะส่งผลให้เกิดความขัดแย้งภายในกันเองในท้ายที่สุด การมีเพื่อนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนย่อมดีกว่ามีศัตรูเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนเสมอแหละครับ"