บทที่ 125 คุณชายเสเพลอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง เปิดไลฟ์สดแล้ว!

บทที่ 125 คุณชายเสเพลอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง เปิดไลฟ์สดแล้ว!

ภายในห้องรับแขกของคฤหาสน์ตระกูลหลิน หวังเว่ยและหวังเสี่ยวฮวาสองพ่อลูกกลับไปแล้ว แต่ความซาบซึ้งใจอันหนักอึ้งที่พวกเขาทิ้งไว้ ดูเหมือนจะยังคงอวลอวลอยู่ในอากาศ

หลังจากเดินไปส่งแขกเสร็จ ซูวั่งอวี่ก็กลับเข้ามาเห็นหลินปู้ฝานกำลังทิ้งตัวจมลึกอยู่ในโซฟาตัวใหญ่ ในมือยังคงถือถ้วยชาที่เย็นชืดไปนานแล้ว เขากำลังจ้องมองเพดานนิ่งๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

หลินปู้ฝานในมุมนี้ เป็นมุมที่หล่อนไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

ไม่มีท่าทีเกียจคร้านและไม่ยี่หระต่อโลก ไม่มีแม้กระทั่งความเย็นชาเด็ดขาดเวลาเผชิญหน้ากับศัตรู เหลือเพียงความอ้างว้างอันลึกล้ำที่หล่อนไม่อาจเข้าใจได้

"นี่ หลินปู้ฝาน นายไม่เป็นไรใช่ไหม?" ซูวั่งอวี่เดินเข้าไปหาเขา เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

วันนี้ตานี่ทำตัวผิดปกติเกินไปแล้ว เริ่มตั้งแต่ยอมให้คนแปลกหน้าเข้ามาในบ้านอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน แล้วยังเป็นฝ่ายเสนอเงินให้เขาอีก สุดท้ายพอโดนเด็กผู้หญิงอายุสิบกว่าขวบปฏิเสธ เขากลับ... ลูบหัวเด็กคนนั้นเนี่ยนะ?

หลินปู้ฝานไม่ได้หันกลับมา เขายังคงมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ น้ำเสียงเลื่อนลอยเล็กน้อย

"ฉันกำลังคิดว่า การทำตัวเป็นคนไม่เอาถ่าน มันเริ่มจะน่าเบื่อแล้วล่ะ"

ซูวั่งอวี่ชะงักไป

หล่อนสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า

ไอ้คนที่ยกให้ "การทำตัวเป็นคนไม่เอาถ่าน" เป็นเป้าหมายสูงสุดในชีวิตเนี่ยนะ จะรู้สึกเบื่อ?

เรื่องนี้มันหลุดโลกยิ่งกว่าพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกเสียอีก

"น... นายพูดว่าอะไรนะ?"

ในที่สุดหลินปู้ฝานก็ค่อยๆ หันหน้ากลับมา เขามองซูวั่งอวี่แล้วพูดช้าๆ

"ซูวั่งอวี่"

"ฮะ? อ... มีอะไร..." ซูวั่งอวี่ขานรับตามสัญชาตญาณ

"เธอว่า ถ้าตอนนี้ฉันอยากจะเป็นคนดี มันจะยังทันไหม?" หลินปู้ฝานถาม

ปากของซูวั่งอวี่ ค่อยๆ อ้ากว้างเป็นรูปตัวโอ

หล่อนมองดูใบหน้าที่เขียนคำว่า "จริงจัง" เอาไว้เต็มหน้าของหลินปู้ฝาน สมองของหล่อนหยุดทำงานไปชั่วขณะ

คนดี?

หลินปู้ฝาน?

สองคำนี้ มันเอามาผูกติดกันได้ยังไง?

"น... นายไม่ได้เป็นไข้ใช่ไหม?" ซูวั่งอวี่ยื่นมือออกไปหมายจะแตะหน้าผากเขาโดยสัญชาตญาณ

หลินปู้ฝานเบี่ยงตัวหลบด้วยความรังเกียจ

"ตอบคำถามฉันมา"

"ท... ทันสิ! ต้องทันอยู่แล้ว!" เมื่อได้สติ ซูวั่งอวี่ก็โพล่งออกไปแทบจะทันที

ช่างเถอะ ต่อให้เขาจะผีเข้าหรืออะไรก็ช่าง ตามน้ำไปก่อนก็แล้วกัน!

"อืม" หลินปู้ฝานพยักหน้า ดูเหมือนจะพอใจกับคำตอบนี้

"เย่หยิง"

"นายน้อย ดิฉันอยู่นี่ค่ะ"

"ฉันจะเปิดไลฟ์สด"

"..."

เป็นครั้งแรกที่หลินเย่หยิงเงียบไปถึงสามวินาทีเต็มๆ

"นายน้อยคะ เนื้อหาในการไลฟ์คืออะไรคะ?" เมื่อตั้งสติได้ หลินเย่หยิงก็หยิบแท็บเล็ตขึ้นมา เตรียมพร้อมสำหรับการจัดการทันที

"ก็แค่คุยเล่นเรื่อยเปื่อย หลักๆ คือมีเรื่องจะประกาศน่ะ" หลินปู้ฝานคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "บอกไปว่า ช่วงนี้ฉันว่างจนเบื่อ ก็เลยตัดสินใจจะทำเรื่องดีๆ เพื่อสะสมบุญบารมีสักหน่อย"

ซูวั่งอวี่แอบมองบน ใครจะไปเชื่อคำพูดพรรค์นั้นกัน

"ฉันตั้งใจจะช่วยเหลือคนสิบคน แบบฟรีๆ ไม่คิดเงิน" หลินปู้ฝานชูนิ้วชี้ขึ้นมา "ไม่ว่าคุณจะมีความคับแค้นใจอะไร หรือมีปัญหาอะไร ขอแค่เรื่องราวของคุณทำให้ฉันรู้สึกสนใจได้ ฉัน หลินปู้ฝาน จะเป็นคนจัดการแก้ปัญหาให้คุณเอง"

"อะไรนะ?!" ซูวั่งอวี่ตกตะลึงอีกครั้ง "หลินปู้ฝาน นายคิดจะทำตัวเป็นพ่อพระหรือไง? นายรู้ไหมว่าทำแบบนี้มันจะสร้างความวุ่นวายขนาดไหน? คนที่จะมาขอความช่วยเหลือจากนายในแต่ละวัน คงต่อแถวยาวจากหน้าบ้านนายไปถึงฝรั่งเศสเลยล่ะมั้ง!"

"แบบนั้นมันไม่ดีหรือไงล่ะ?" หลินปู้ฝานยิ้มกว้างกว่าเดิม "คนยิ่งเยอะก็ยิ่งดีสิ"

เขาเมินเฉยต่อซูวั่งอวี่ที่แทบจะสติแตก แล้วหันไปสั่งหลินเย่หยิงต่อ "ไปโพสต์ประกาศล่วงหน้าในบัญชีโซเชียลของฉันก่อน บอกไปว่าคืนนี้ตอนสองทุ่ม ฉันจะไลฟ์สดเป็นครั้งแรกทางแพลตฟอร์มโต่วอิน ให้พวกที่อยากดูเรื่องสนุก พวกที่อยากด่าฉัน และพวกที่อยากขอร้องฉัน เตรียมตัวให้พร้อม"

"รับทราบค่ะ นายน้อย" หลินเย่หยิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย พรมปลายนิ้วลงบนแท็บเล็ตอย่างรวดเร็ว

ไม่กี่วินาทีต่อมา หล่อนก็เงยหน้าขึ้น "นายน้อยคะ โพสต์ประกาศล่วงหน้าเรียบร้อยแล้วค่ะ"

แทบจะในเวลาเดียวกับที่หล่อนพูดจบ โทรศัพท์มือถือของซูวั่งอวี่ก็ดังเตือนรัวๆ อย่างบ้าคลั่ง

มันคือเสียงแจ้งเตือนข่าวสารจากแอปพลิเคชันต่างๆ

#ช็อกวงการ! หลินปู้ฝาน คุณชายอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง ประกาศไลฟ์สดครั้งแรกคืนนี้เวลาสองทุ่ม!#

#จากผู้ต้องหาคดีข่มขืน สู่แสงสว่างแห่งมวลบุรุษ หลินปู้ฝานกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่?#

#ทายาทตระกูลหลินผู้ลึกลับ เตรียมเผชิญหน้ากับสาธารณชนเป็นครั้งแรก!#

ซูวั่งอวี่มองดูพาดหัวข่าวเหล่านี้ แล้วก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะขึ้นมาตงิดๆ

เวลาหนึ่งทุ่มห้าสิบนาที เหลือเวลาอีกสิบนาทีจะถึงกำหนดการไลฟ์สดของหลินปู้ฝาน โลกอินเทอร์เน็ตของประเทศมังกรก็เข้าสู่สภาวะคึกคักสุดขีดล่วงหน้าไปเรียบร้อยแล้ว

บัญชีโต่วอินของหลินปู้ฝาน มีผู้ติดตามพุ่งพรวดขึ้นมาเกือบสิบล้านคนภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ทะลุหลักห้าสิบล้านคนไปอย่างง่ายดาย กระแสความนิยมของเขากลบรัศมีดาราดังระดับแถวหน้าไปจนหมดสิ้น

ชาวเน็ตจำนวนนับไม่ถ้วนแห่กันเข้าไปที่บัญชีของเขา ซึ่งมีเพียงแค่คลิปประกาศไลฟ์สดเพียงคลิปเดียว ช่องคอมเมนต์ถูกถล่มทลายด้วยข้อความหลายหมื่นข้อความภายในเวลาอันสั้น

"เชี่ย! เกิดมาเพิ่งเคยเจอ! คุณชายหลินจะไลฟ์สดเนี่ยนะ? พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรือไงวะ?"

"ปูเสื่อรอแถวหน้า! ขายเมล็ดแตงโม ถั่วลิสง น้ำแร่จ้า! ขอจองที่นั่งเป็นพยานในหน้าประวัติศาสตร์หน่อย!"

"ฉันขอพนันห้าเหมาเลยว่า การไลฟ์สดของคุณชายหลินครั้งนี้ ต้องมาขายของแน่ๆ! ก็อย่างว่าแหละ ปลายทางของจักรวาลก็คือการไลฟ์สดขายของนี่นา!"

"คอมเมนต์บนคิดตื้นไปแล้ว! ระดับคุณชายหลินเขาจะมาสนเงินเศษสตางค์ของพวกแกทำไม? ฉันเดาว่าเขาคงมาคัดเลือกสนมน่ะสิ!"

"มีฉันคนเดียวหรือเปล่า ที่ตั้งหน้าตั้งตารอดูคุณชายหลินด่าคน? ประโยคที่พูดในศาลคราวที่แล้วว่า 'พวกหล่อนมีค่าพอเหรอ' โคตรเท่เลย! ขอร้องล่ะ คุณชายหลิน ช่วยด่าอีกเยอะๆ เลยนะ!"

"แสงสว่างแห่งมวลบุรุษ! สนับสนุนคุณชายหลิน! หวังว่าคุณชายหลินจะออกมาเป็นกระบอกเสียงให้ผู้ชายธรรมดาๆ อย่างพวกเราอีกนะครับ!"

เรื่องราววุ่นวายบนโลกอินเทอร์เน็ต หลินปู้ฝานไม่ได้รับรู้ และก็ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย

ในตอนนี้ เขากำลังนั่งอยู่ในห้องหนังสือที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นห้องสเตชันอีสปอร์ตระดับมืออาชีพ กำลังปรับแต่งอุปกรณ์ไลฟ์สดที่อยู่ตรงหน้า

หลินเย่หยิงในชุดทำงานสุดทะมัดทะแมงยืนอยู่ด้านหลังเขา บนหน้าจอคอมพิวเตอร์แสดงข้อมูลสถิติต่างๆ แบบเรียลไทม์

"นายน้อยคะ ยอดผู้รอชมทะลุสามสิบล้านคนแล้วค่ะ ทางเซิร์ฟเวอร์ต้องทำการขยายความจุกะทันหันถึงสามรอบแล้วค่ะ"

"อืม" หลินปู้ฝานรับคำสั้นๆ ขยับกล้องเพื่อปรับมุมมองภาพ "ปรับมุมกล้องดีหรือยัง? อย่าถ่ายให้ฉันดูขี้เหร่นะ"

มุมปากของหลินเย่หยิงกระตุกเล็กน้อย "นายน้อยคะ นายน้อยหล่อมากอยู่แล้วค่ะ จะถ่ายมุมไหนก็ดูดีไปหมดแหละค่ะ"

"นั่นก็จริง" หลินปู้ฝานลูบหน้าตัวเองด้วยความหลงตัวเอง

ในขณะเดียวกัน บรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลหลิน ก็ถูกการไลฟ์สดแบบกะทันหันในครั้งนี้ทำให้แตกตื่นไปตามๆ กัน

ณ เมืองเซี่ยงไฮ้ ภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของซูสกรุ๊ป (Su's Group)

ซูหว่านชิง มหาเศรษฐีนีอันดับหนึ่ง กำลังมองดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่เปิดห้องไลฟ์สดของลูกชายเอาไว้ มุมปากของหล่อนประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ

"ไอ้ลูกคนนี้ มันคิดจะทำอะไรของมันอีกล่ะเนี่ย?" หล่อนส่ายหน้า รู้สึกจนปัญญากับลูกชายที่ไม่เคยทำอะไรตามแบบแผนคนนี้ แต่ก็ยังดีที่ช่วงนี้ถึงแม้จะทำเรื่องหลุดโลกไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็เป็นการทำความดีล่ะนะ

"แจ้งฝ่ายประชาสัมพันธ์และฝ่ายไอที ให้เตรียมพร้อมซัพพอร์ตการไลฟ์สดคืนนี้อย่างเต็มที่ ไม่ว่าเขาจะทำอะไร ก็คอยตามเช็ดตามล้างให้ด้วย แล้วก็ สั่งให้ทางแพลตฟอร์มโต่วอิน จัดสรรทรัพยากรโปรโมตที่ดีที่สุดให้กับเขาด้วย"

"รับทราบครับ ท่านประธานซู"

ณ ชายแดน ภายในฐานทัพทหารลับแห่งหนึ่ง

นายพลหลินจ้าน ที่เพิ่งจะเสร็จสิ้นจากการซ้อมรบอย่างหนักหน่วง กำลังถอดเสื้อเช็ดเหงื่อ ทหารคนสนิทก็ยื่นโทรศัพท์มือถือมาให้

"ท่านนายพลครับ นายน้อย... กำลังจะไลฟ์สดครับ"

"ไลฟ์สด? ไอ้ลูกตัวแสบนั่นมันจะก่อเรื่องอะไรอีกล่ะ?" หลินจ้านขมวดคิ้ว แต่ก็รับโทรศัพท์มาดู เมื่อเห็นไอดีที่คุ้นเคยบนหน้าจอ เขาก็แค่นเสียงขึ้นจมูก "ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่ามันจะเล่นลูกไม้อะไรอีก"

ณ เมืองหลวง ภายในบ้านพักรับรองระดับสูงกำแพงสีแดง

หลินเจี้ยนเย่ ดาวรุ่งแห่งวงการการเมือง เพิ่งจะเสร็จสิ้นจากการประชุมนัดสำคัญ เลขาของเขาก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น

"ท่านครับ ปู้ฝานเขา..."

"มันก่อเรื่องอะไรอีกล่ะ?" หลินเจี้ยนเย่นวดขมับ รู้สึกปวดหัวขึ้นมาตงิดๆ หรือว่าเพิ่งจะทำความดีความชอบมา ก็เลยอยากจะให้รางวัลตัวเองด้วยการทำเรื่องแย่ๆ สักเรื่องงั้นเหรอ?

"ม... ไม่ใช่ครับ" สีหน้าของเลขาดูพิลึกหนักกว่าเดิม "เขาจะไลฟ์สดบนอินเทอร์เน็ตครับ"

หลินเจี้ยนเย่ชะงักไป ก่อนจะส่ายหน้าอย่างขบขัน "ไอ้เด็กคนนี้นี่..."

เขาไม่ได้ถามอะไรต่อ เพียงแค่สั่งการว่า "จับตาดูไว้ให้ดี อย่าให้มันเล่นอะไรแผลงๆ จนเกิดเรื่องใหญ่โตก็แล้วกัน"

และคนที่น่าสนใจที่สุด คงหนีไม่พ้นเฉินซืออวี่ ประธานบริษัทสาวสวยที่ทำงานยุ่งจนหัวหมุนมาทั้งวัน ทันทีที่ถอดรองเท้าส้นสูงยี่ห้อบาเลนเซียกาออกแล้วบีบนวดเท้า เธอก็เห็นแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันโต่วอินเด้งขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ตอนนี้เธอกำลังถอดถุงน่องพลางรอให้หลินปู้ฝานเริ่มไลฟ์สดอยู่นั่นเอง