บทที่ 90 - งานเปิดตัวมังกรสร้างชาติ

บทที่ 90 - งานเปิดตัวมังกรสร้างชาติ

เมื่อมาถึงบริษัท เขาก็ตรงไปที่ห้องแต่งตัวเพื่อจัดแต่งทรงผมและเปลี่ยนเป็นชุดสูทสั่งตัดพิเศษแบรนด์อาร์มานีที่ฉางลี่หงไปหยิบยืมมาให้

ตอนนี้หลี่เสี่ยวหรั่น หลิวเย่ อวี๋หนาน จางอี้ เหลยเจียอิน และกัวจิงเฟยต่างก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว

เฉาหลิงเซวียนลูบผมตัวเองให้เข้าทรง

"พวกเราออกเดินทางกันเถอะ"

รถเบนซ์สองคันถูกเตรียมไว้พร้อมสรรพ

เฉาหลิงเซวียน หลี่เสี่ยวหรั่น และอวี๋หนานนั่งรถคันเดียวกัน

ส่วนหลิวเย่ จางอี้ กัวจิงเฟย และเหลยเจียอินนั่งรถอีกคัน

ขบวนรถแล่นไปราวหนึ่งชั่วโมงเต็มก็มาถึงหอประชุมใหญ่ ใช่แล้ว หอประชุมใหญ่แห่งศาลาประชาคม เพราะภาพยนตร์เรื่องมังกรสร้างชาติไม่ใช่ภาพยนตร์ธรรมดาทั่วไป

เมื่อมองออกไปก็เห็นกองทัพนักข่าวและฝูงชนที่แห่แหนมาร่วมงานอย่างมืดฟ้ามัวดิน มองไปทางไหนก็เห็นแต่คลื่นฝูงชนเต็มไปหมด

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเปิดประตูรถให้

เฉาหลิงเซวียนก้าวลงจากรถเป็นคนแรก ตามด้วยหลี่เสี่ยวหรั่นในชุดเดรสยาวสีนู้ดผ่าอกลึก และอวี๋หนานในชุดกระโปรงสั้นสีน้ำเงิน ทั้งสองสาวควงแขนเฉาหลิงเซวียนขนาบซ้ายขวาก้าวเดินไปบนพรมแดงอย่างสง่างาม

สองสาวฉีกยิ้มหวาน โพสท่า และโบกมือทักทายท่ามกลางแสงแฟลชที่สาดส่องมาอย่างต่อเนื่อง เฉาหลิงเซวียนกลับรู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน พรมแดงยาวไม่ถึงสามร้อยเมตรแต่กลับใช้เวลาเดินนานถึงห้านาทีเต็ม อากาศก็ร้อนอบอ้าวทำเอาเหงื่อแตกพลั่ก แถมหลี่เสี่ยวหรั่นกับอวี๋หนานยังสวมรองเท้าส้นเข็มสูงปรี๊ดตั้งสิบเซนติเมตร เขาจึงไม่กล้าเดินเร็วเพราะกลัวว่าทั้งคู่จะสะดุดล้มหน้าคะมำ

เมื่อเดินมาถึงประตูทางเข้างาน เฉาหลิงเซวียนก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"พี่สาวทั้งสองครับ คราวหน้าผมไม่อยากเดินพรมแดงกับพวกพี่แล้วนะ เหนื่อยสายตัวแทบขาดเลย"

อวี๋หนานหัวเราะคิกคัก

"เป็นอะไรไป เดินพรมแดงกับพวกฉันมันทำให้หน้าขายหน้าหรือไง"

เฉาหลิงเซวียนอ้าปากค้าง

"พวกพี่เดินกันช้าเป็นเต่าคลานเลย อากาศก็ร้อนสุดๆ ดูสิ เหงื่อผมเปียกชุ่มไปทั้งตัวแล้วเนี่ย"

หลี่เสี่ยวหรั่นยกมือขึ้นปิดปากด้วยความเขินอาย

"ประธานเฉาคะ การเดินพรมแดงเป็นโอกาสทองในการสร้างพื้นที่สื่อให้พวกเรานักแสดงนี่คะ เห็นใจกันหน่อยสิคะ"

"ใช่ๆ กว่าฉันจะได้สวมชุดโอตกูตูร์ของดิออร์สักครั้งมันไม่ง่ายเลยนะ เจ้านาย ฉันกำลังทำเพื่อหาเงินเข้ากระเป๋าคุณอยู่นะ"

"เอาเถอะ ผมสู้พวกพี่ไม่ได้จริงๆ พวกพี่ชนะ โอเคไหม"

"แหม น่ารักจังเลย มาให้พี่สาวหอมแก้มทีนึงสิ"

อวี๋หนานคว้าใบหน้าของเฉาหลิงเซวียนมาประทับรอยจูบฟอดใหญ่ด้วยสีหน้าเบิกบานใจ

เมื่อหลี่เสี่ยวหรั่นเห็นดังนั้นก็ชำเลืองมองเฉาหลิงเซวียนก่อนจะหน้าแดงซ่านและโน้มตัวลงไปหอมแก้มชายหนุ่มบ้าง

เฉาหลิงเซวียนยิ้มกริ่มด้วยความพึงพอใจ

"คราวหน้าถ้ามีเรื่องแบบนี้อีก รีบเรียกผมเลยนะ ผมเป็นคนชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่แล้ว"

อวี๋หนานถ่มน้ำลายรดเฉาหลิงเซวียนทีหนึ่ง

"ไอ้ลามกเอ๊ย"

"โอ้โห พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย"

หลิวเย่ จางอี้ เหลยเจียอิน และกัวจิงเฟยที่เพิ่งเดินเข้ามาในงานพอดีเอ่ยทักทาย พวกเขาเห็นฉากที่สองสาวหอมแก้มเฉาหลิงเซวียนแบบเต็มสองตา

หลี่เสี่ยวหรั่นหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึงทันที

แต่อวี๋หนานกลับทำท่าทางไม่หยี่ระ

"อะไรนักหนา จะมายุ่งอะไรด้วย แค่หอมแก้มเจ้านายมันผิดตรงไหน ก็เห็นว่าเจ้านายรูปหล่อแถมวันนี้ยังอุตส่าห์ยอมเหนื่อยเดินพรมแดงเป็นเพื่อน ฉันก็เลยอยากจะให้รางวัลสักหน่อย มันแปลกตรงไหนย๊ะ พวกนายนี่มันว่างงานนักหรือไงถึงได้เอาแต่จับผิดคนอื่นแบบนี้"

หลิวเย่รีบยกมือขอโทษขอโพย เขาไม่กล้าไปต่อกรกับอวี๋หนานหรอก

"เอาล่ะ เลิกเล่นกันได้แล้ว เข้าไปข้างในกันเถอะ สำรวมกิริยาอาการกันหน่อยนะ วันนี้มีผู้หลักผู้ใหญ่ในแวดวงมาร่วมงานเยอะแยะเลย รักษาภาพพจน์กันด้วยล่ะ"

ทุกคนเดินเข้าไปในงาน ตอนนี้ที่นั่งในฮอลล์แทบจะถูกจับจองจนเต็มหมดแล้ว บรรดานักแสดงที่ร่วมแสดงต่างก็ทยอยเดินทางมาถึง นอกจากนี้ยังมีผู้บริหารระดับสูงจากบริษัทสื่อสารมวลชนทั้งรายเล็กรายใหญ่และดารานักแสดงมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง

"หลิวเย่ นายพาพวกเราไปหาที่นั่งทีสิ"

หลิวเย่พยักหน้ารับและเดินนำหน้าทุกคนไปหาที่นั่ง

เฉาหลิงเซวียนเดินตรงดิ่งไปยังที่นั่งแถวที่สองซึ่งอยู่ติดกับเฉินหลงและจางกั๋วลี่ ทั้งสองคนกำลังนั่งคุยกันเรื่องการอบรมสั่งสอนลูกๆ อย่างออกรส

"พี่ใหญ่เฉินหลง คุณอาขั๋วลี่"

"อ้าว เพิ่งจะบ่นถึงอยู่แหม็บๆ สมแล้วที่แซ่เฉา พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มาพอดีเลยนะ"

เฉาหลิงเซวียนถอดเสื้อสูทตัวนอกออก

"โอ้โห ค่อยยังชั่วหน่อย วันนี้เกือบจะโดนย่างสดตายแล้วเชียว"

จางกั๋วลี่ยื่นขวดน้ำให้ชายหนุ่ม

"นายมาช้าไปหน่อย พวกเรามาถึงนานแล้ว ตอนสายๆ อากาศยังไม่ร้อนขนาดนี้เลย"

"วันนี้คนมาร่วมงานเยอะจริงๆ ขนาดงานประกาศรางวัลยังไม่มีดาราเบอร์ใหญ่รวมตัวกันเยอะขนาดนี้เลยนะครับเนี่ย"

จางกั๋วลี่แย้มยิ้ม

"งานประกาศรางวัลมันก็แค่เรื่องของเกียรติยศ แต่ถ้าใครเบี้ยวงานเปิดตัวรอบปฐมทัศน์เรื่องนี้ล่ะก็ ถือว่ามีปัญหาเรื่องทัศนคติอย่างร้ายแรงเลยล่ะ"

"นั่นก็จริงครับ"

เฉาหลิงเซวียนจิบน้ำเย็นเข้าไปอึกใหญ่ รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันตาเห็น

ขณะนั้นหานซานผิงก็เดินทางมาถึง พร้อมกับชายวัยกลางคนอีกสองสามคน ดูจากสไตล์การแต่งตัวก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นข้าราชการระดับสูง

จางกั๋วลี่กระซิบเสียงแผ่ว

"เอาล่ะสิ รัฐมนตรีจางจากกระทรวงวัฒนธรรม ผู้อำนวยการหลิวจากกองภาพยนตร์ แล้วก็ผู้อำนวยการหวงจากสำนักวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติก็มากันครบเลย ให้เกียรติกันสุดๆ"

เฉาหลิงเซวียนลอบสังเกตใบหน้าของกลุ่มผู้มีอิทธิพลเหล่านั้นเพื่อจดจำเอาไว้

เวลาล่วงเลยมาจนถึงเที่ยงตรง ภาพยนตร์เริ่มฉาย

มังกรสร้างชาติ จะว่ายังไงดีล่ะ เป็นภาพยนตร์แนวชีวประวัติ แค่เห็นรายชื่อนักแสดงก็กินขาดแล้ว ไม่เพียงเท่านั้น เครือข่ายโรงภาพยนตร์ยักษ์ใหญ่ทั้งแปดแห่งของประเทศยังเทรอบฉายให้ถึงร้อยละแปดสิบสาม นี่มันหมายความว่ายังไงน่ะหรือ ก็หมายความว่าแทบทุกโรงภาพยนตร์ที่คุณก้าวเท้าเข้าไปก็จะฉายแต่เรื่องนี้ยังไงล่ะ

เป็นผลงานภาพยนตร์แนวส่งเสริมความรักชาติและเชิดชูอุดมการณ์ทางการเมือง สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบวันเกิดของแผ่นดินแม่โดยเฉพาะ

ราคาตั๋วสี่สิบหยวน ถือว่าคุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์

สองชั่วโมงผ่านไป เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งฮอลล์ งานนี้ไม่มีช่วงให้ผู้สื่อข่าวสัมภาษณ์ มีเพียงหานซานผิงที่ลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มและโค้งคำนับให้ผู้ชมทุกคนเพื่อเป็นการขอบคุณ

งานเปิดตัวภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์สิ้นสุดลง

เฉาหลิงเซวียนพาหวางกั่วกั่วเดินทางไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศชานเมืองปักกิ่ง

หลิวซือซือกับถังเยี่ยนก็เดินทางมาร่วมทริปนี้ด้วย ช่วงนี้ทั้งสองสาวกระเป๋าตุงกันถ้วนหน้า ค่าตัวจากรายการรันนิ่งแมนเทปละสามแสนหยวน พวกเธอถ่ายทำไปแล้วสามเทป ไม่เพียงแต่กอบโกยเงินไปได้ก้อนโต แต่ยังโด่งดังเป็นพลุแตกอีกด้วย พอรายการระดับปรากฏการณ์อย่างรันนิ่งแมนออกอากาศ ก็สามารถเบียดรายการวาไรตี้เจ้าอื่นในประเทศจนตกขอบไปเลยทีเดียว

เพียงแค่ออกอากาศในตอนที่สอง เรตติ้งก็ทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของประเทศไปอย่างสวยงาม

คาแรคเตอร์สาวนักกินจอมแก่นของหลิวซือซือ บวกกับคาแรคเตอร์สาวซื่อบื้อสุดน่ารักของถังถัง ทำให้พวกเธอสามารถกวาดต้อนแฟนคลับมาได้เป็นจำนวนมาก ดันให้ทั้งสองสาวก้าวขึ้นแท่นนักแสดงหญิงระดับเทียร์สองได้อย่างรวดเร็ว

ยอดผู้ติดตามในเวยปั๋วของพวกเธอทะลุสี่แสนคนไปแล้ว ซึ่งมากกว่าเฉาหลิงเซวียนถึงสองเท่าตัว ในยุคบุกเบิกของเวยปั๋ว จำนวนผู้ใช้งานยังไม่แพร่หลายมากนัก และยังไม่มีระบบซื้อยอดผู้ติดตาม ตัวเลขที่เห็นจึงมาจากฐานแฟนคลับตัวจริงเสียงจริงล้วนๆ

เฉาหลิงเซวียนนอนเอนกายอยู่บนเก้าอี้ชายหาด จิบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เบาๆ รับลมเย็นๆ พร้อมกับแอบชำเลืองมองถังถังและหลิวซือซือในชุดบิกินี่ที่อยู่ข้างๆ ช่างเป็นภาพที่เจริญหูเจริญตาเสียจริงๆ

"เสี่ยวเซวียน พี่เคฝากให้ฉันมาคุยเรื่องหนึ่งกับนายหน่อยน่ะ"

เฉาหลิงเซวียนถอดแว่นกันแดดออก

"เรื่องอะไรเหรอ"

ถังถังเลียไอศกรีมในมือจนคราบสีขาวเลอะริมฝีปาก

"ก็รายการรันนิ่งแมนกำลังดังเป็นพลุแตกไม่ใช่เหรอ พี่เคก็เลยอยากจะส่งนักแสดงในสังกัดถังเหรินไปร่วมแจมในรายการบ้าง เพื่อขอเกาะกระแสเพิ่มฐานแฟนคลับหน่อยน่ะ"

เฉาหลิงเซวียนหัวเราะหึๆ

"ใช้สิทธิ์อะไรมาขอแจมล่ะ"

"ถังถัง เธอรู้หรือเปล่าว่าตอนนี้มีนักแสดงต่อคิวรอออกรายการรันนิ่งแมนกันกี่คน ลำพังแค่นักแสดงเบอร์ใหญ่ก็ปาเข้าไปยี่สิบกว่าคนแล้วนะ"

"ฉันรู้สิ ฉันถึงได้รู้สึกลำบากใจไงล่ะ แต่เขาเป็นเจ้านายของฉันนี่นา แถมเขายังเอ่ยปากขอร้องเองเลยด้วย ฉันก็ไม่กล้าปฏิเสธหรอก"

"เรื่องนี้ฉันรับทราบแล้ว แค่ทำเป็นเงียบๆ ไม่ต้องตอบรับอะไรไปก็พอ"

ถังถังพยักหน้ารับ ความจริงแล้วเธอก็รู้ดีว่าเฉาหลิงเซวียนคงไม่มีทางตกลงอย่างแน่นอน ที่เธอกับหลิวซือซือได้เข้าไปร่วมรายการก็เพราะเธอเป็นแฟนสาวของเขา และหลิวซือซือก็เป็นเพื่อนสนิทของเขา คนอื่นมีสิทธิ์อะไรมาร้องขอล่ะ รายการนี้เป็นเหมือนเครื่องจักรผลิตซูเปอร์สตาร์ชั้นดี ใครได้ไปออกก็มีแต่เกิดกับเกิด แล้วทำไมเขาต้องมอบโอกาสทองแบบนี้ให้คนอื่นด้วย

จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของเฉาหลิงเซวียนก็ดังขึ้น เมื่อหยิบมาดูก็พบว่าเป็นสายของฟ่านเสี่ยวพ่าง จะรับดีหรือไม่รับดีนะ ถังถังเองก็ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ด้วย

ถังถังสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

"ใครโทรมาเหรอ"

เฉาหลิงเซวียนตอบด้วยท่าทีนิ่งเฉย

"ฟ่านเสี่ยวพ่างน่ะ ไม่รู้ว่ามีธุระอะไร"

เขากดรับสาย

"ฮัลโหล พี่พ่างพ่าง"

"ประธานเฉา กำลังทำอะไรอยู่คะ"

"เอ่อ กำลังพักผ่อนตากอากาศอยู่ครับ"

"ประธานเฉา ฉันขอรบกวนเรื่องนึงได้ไหมคะ"

"เรื่องอะไรครับ"

"ได้ข่าวว่ารายการรันนิ่งแมนกับรายการหักเหลี่ยม โหดมันส์ฮา เป็นโปรเจกต์ของติ่งเซิ่งใช่ไหมคะ ฉันอยากจะขอไปเป็นแขกรับเชิญสักเทปนึงน่ะค่ะ"

เฉาหลิงเซวียนลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"เรื่องนี้ผมก็ตอบยากเหมือนกันนะครับ พี่ก็รู้นี่ว่าช่วงนี้สองรายการนี้กระแสแรงจนฉุดไม่อยู่จริงๆ"

"แหม ช่วยสงเคราะห์กันหน่อยสิคะ รับรองว่าเดี๋ยวจะตอบแทนให้อย่างงามเลยนะคะ"

น้ำเสียงออดอ้อนของฟ่านเสี่ยวพ่างดังลอดมาจากปลายสาย

เฉาหลิงเซวียนรีบตกปากรับคำทันที

"ตกลงครับ เดี๋ยวผมจะจัดการให้ เอ่อ ผมมีธุระต้องไปจัดการก่อน ขอวางสายก่อนนะครับ"

หลังจากเฉาหลิงเซวียนวางสาย เขาก็เห็นถังถังยืนยิ้มกริ่มมองเขาอยู่

"เขาจะตอบแทนอะไรนายเหรอ"

เฉาหลิงเซวียนส่งยิ้ม

"จะตอบแทนอะไรได้ล่ะ ก็คงแค่เลี้ยงข้าวสักมื้อนั่นแหละ"

ถังถังหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด

"ก็เมื่อกี้นี้นายเพิ่งจะบ่นอยู่แหม็บๆ ว่ารายการนี้ดังระเบิด มีคนต่อคิวรอออกตั้งเยอะแยะนี่นา"

"มันก็ต้องดูว่าเป็นใครด้วยสิ ในบรรดานักแสดงหญิงของประเทศ ฟ่านเสี่ยวพ่างก็ถือว่าเป็นเบอร์ต้นๆ เลยนะ ถ้าเธอมาออกรายการก็จะช่วยดันกระแสของรันนิ่งแมนให้ดังกระฉูดขึ้นไปอีก ฉันทำไปก็เพื่อผลประโยชน์ของรายการทั้งนั้นแหละ"

"เอาล่ะ เลิกหึงหวงไร้สาระได้แล้ว ชักจะเริ่มเมื่อยแล้วสิ พวกเราไปนวดสปากันดีกว่าไหม เดี๋ยวฉันเป็นเจ้ามือเอง"

เฉาหลิงเซวียนรีบเด้งตัวลุกขึ้นยืนแล้วเผ่นหนีทันที

[จบแล้ว]