บทที่ 31 - สนามรบของเหล่าหญิงสาว

บทที่ 31 - สนามรบของเหล่าหญิงสาว

ก๊อกๆๆ

"ผู้กำกับคะ หลับหรือยังเอ่ย" เสียงของจางซินอี้ดังมาจากหน้าประตู

ถังเยี่ยนหันไปมองเฉาหลิงเซวียนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามว่านี่มันเรื่องอะไรกัน

เฉาหลิงเซวียนเองก็งุนงงว่าจางซินอี้มาหาเขาทำไมดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้

เมื่อเขาเปิดประตูออกมาก็พบจางซินอี้สวมชุดนอนสีดำที่ดูบางเบาและเย้ายวนใจพร้อมกับขวดไวน์ในมือ

เธอกำลังส่งยิ้มหวานให้เขาแต่เมื่อเหลือบไปเห็นหลิวซือซือและถังเยี่ยนในห้องสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

เฉาหลิงเซวียนรู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูกเพราะท่าทางของเธอชัดเจนมากว่าต้องการอะไร

"เอ่อ ซินอี้มาทำอะไรเหรอครับเนี่ย ถือไวน์มาด้วยเหรอ หรือว่าเมื่อกี้ยังดื่มไม่จุใจครับ"

"ความจริงดึกมากแล้วนะ ดื่มเยอะๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้หน้าจะบวมเอาได้นะ ไว้คราวหน้าผมค่อยดื่มเป็นเพื่อนนะครับ"

เฉาหลิงเซวียนพยายามจะส่งแขกอย่างสุภาพ

ทว่าถังเยี่ยนกลับเดินเข้ามาขวางไว้

"จะรีบไปไหนล่ะคะพวกเราเองก็ยังดื่มไม่จุใจเลย พี่ซินอี้พวกเรามาดื่มต่อกันหน่อยไหมคะ"

ถังเยี่ยนรีบดึงมือจางซินอี้เข้ามาในห้องทันทีคล้ายกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะหนีไปได้

เฉาหลิงเซวียนปิดประตูลงด้วยความรู้สึกว่าเขากำลังจะเจอกับวิกฤตครั้งใหญ่เข้าแล้ว

สนามรบระหว่างผู้หญิงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นโดยมีหลิวซือซือนั่งรอชมเหตุการณ์อยู่เงียบๆ

"พี่ซินอี้คะ อากาศตอนกลางคืนมันเย็นนะ พี่ใส่ชุดบางๆ แบบนี้เดินไปมาไม่กลัวจะเป็นหวัดเหรอคะ" ถังเยี่ยนเปิดฉากรุกทันที

ทว่าจางซินอี้เองก็ไม่ใช่คนที่ยอมใครง่ายๆ เพราะเธอก็มีประสบการณ์โชกโชนในวงการมาไม่น้อย

"เธอจะยุ่งอะไรล่ะ ฉันจะใส่อะไรมันก็เรื่องของฉัน อีกอย่างถ้าเธอไม่ดื่มฉันก็จะดื่มกับผู้กำกับเอง"

ถังเยี่ยนโกรธจนหน้าแดงก่ำ

"พี่แต่งตัวเซ็กซี่เดินมาหาผู้ชายถึงห้องตอนดึกขนาดนี้คิดจะทำอะไรทุกคนก็รู้อยู่แก่ใจ พี่นี่มันไร้ยางอายจริงๆ"

จางซินอี้หัวเราะเยาะ

"ระวังคำพูดหน่อยนะฉันเป็นรุ่นพี่เธอนะ อีกอย่างเราต่างก็ยังโสดกันทั้งนั้นฉันจะชอบผู้กำกับแล้วอยากมาคุยเรื่องบทมันผิดตรงไหน"

ถังเยี่ยนโกรธจนพูดไม่ออกและหน้าอกกระเพื่อมด้วยแรงโทสะ

หลิวซือซือเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้ามาไกล่เกลี่ย

"พวกเราเป็นคนบริษัทเดียวกันนะคุยกันดีๆ เถอะค่ะ พี่ซินอี้คะความจริงแล้วถังถังคือแฟนของเสี่ยวเซวียนค่ะ"

จางซินอี้ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วหันไปมองเฉาหลิงเซวียน

"จริงเหรอคะ"

เฉาหลิงเซวียนมองหน้าถังเยี่ยนแล้วจำต้องพยักหน้ายอมรับ

"ก็ประมาณนั้นครับ"

ถังเยี่ยนรู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้างเมื่อเขาเอ่ยปากยอมรับต่อหน้าคนอื่น

จางซินอี้รู้สึกอับอายอย่างบอกไม่ถูกที่บุกมาหาผู้ชายที่มีเจ้าของแล้วแถมยังเจอตัวจริงเข้าจังๆ อีก

บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความกดดันจนเฉาหลิงเซวียนต้องรีบหาทางออก

"เอ่อ งั้นพวกเรามาดื่มไวน์ขวดนี้กันหน่อยไหมครับเพื่อเป็นการสงบศึก"

หลิวซือซือรีบสนับสนุนทันที

เฉาหลิงเซวียนรินไวน์ให้ทุกคนอย่างระมัดระวังโดยเริ่มจากถังเยี่ยนเป็นคนแรก

ทว่าถังเยี่ยนกลับกระดกไวน์รวดเดียวหมดแก้วด้วยความประชดประชัน

"ถังถังอย่าดื่มแรงขนาดนั้นสิครับ"

เธอไม่สนใจคำเตือนและยังคงดื่มแก้วต่อแก้วจนถึงแก้วที่สี่ใบหน้าของเธอก็เริ่มแดงระเรื่อและดูจะเริ่มเมาแล้ว

เฉาหลิงเซวียนรีบเข้าไปแย่งแก้วไวน์ออกมา

จางซินอี้เห็นท่าทางแบบนั้นก็รู้ว่าตัวเองควรจะรีบขอตัวไปได้แล้ว

"ผู้กำกับคะ ดึกมากแล้วฉันขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ"

เธอรีบเดินออกจากห้องไปทันทีด้วยความรวดเร็วเพราะไม่อยากอยู่ให้เสียหน้าไปมากกว่านี้

ความจริงเธอมองว่าเฉาหลิงเซวียนเป็นหนุ่มหล่ออนาคตไกลแถมยังมีฐานะดีเลยกะว่าจะเข้ามาผูกสัมพันธ์ไว้ก่อน

ทว่าเธอก็ไม่ได้คาดคิดว่าจะต้องมาเผชิญหน้ากับแฟนตัวจริงเข้าแบบนี้

"ฝากดูแลถังถังด้วยนะจ๊ะเสี่ยวเซวียน"

หลิวซือซือเองก็รีบเผ่นตามไปติดๆ ทิ้งให้ทั้งคู่ลำพังในห้อง

"อือ ร้อนจังเลย"

ถังเยี่ยนที่กำลังเมาได้ที่เริ่มดึงทึ้งเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีม่วง

เฉาหลิงเซวียนมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นจนเลือดในกายสูบฉีดอย่างแรง

ผิวที่ขาวเนียนดุจหิมะของเธอประกอบกับท่าทางที่ดูยั่วยวนทำให้เขาแทบจะทนไม่ไหว

ถังถังโผเข้ากอดเขาพร้อมกับส่งเสียงออดอ้อน

"เสี่ยวเซวียนขา จูบหน่อยสิคะ"

เธอเกาะเกี่ยวเขาไว้แน่นคล้ายกับปลาหมึกจนเฉาหลิงเซวียนตัดสินใจว่าจะไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือไป

ทว่าในขณะที่เขากำลังจะเริ่มดำเนินการขั้นต่อไป

จู่ๆ ถังเยี่ยนก็อาเจียนรดใส่ตัวเขาจนเปียกโชกไปหมดในพริบตาเดียว

เฉาหลิงเซวียนถึงกับนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ขณะที่ถังเยี่ยนยังคงหัวเราะคิกคักด้วยความเมามาย

เขาได้แต่สบถเบาๆ ในใจกับสถานการณ์ที่พลิกผันไปอย่างน่าอนาถเช่นนี้

[จบแล้ว]