บทที่ 18 - กง สื่อรักวังต้องห้าม

บทที่ 18 - กง สื่อรักวังต้องห้าม

เมื่อต้องการเงินเฉาหลิงเซวียนก็ต้องหาทางสร้างรายได้เพิ่มขึ้นมา ตอนนี้ทางที่ทำเงินได้ไวที่สุดคือการเขียนหนังสือต่อแต่การเขียนนิยายออนไลน์มันก็ได้เงินจำกัดและต้องแบ่งผลประโยชน์ให้แพลตฟอร์มมากมาย

เขาสู้นำพล็อตละครยอดฮิตจากอนาคตมาขายให้บริษัทสร้างละครโดยตรงไม่ได้หรอก เขาเลยตัดสินใจจะเดินรอยตามความสำเร็จของละครแนวทะลุมิติที่เคยโด่งดังถล่มทลายในอนาคต

แม้ในตอนแรกเขาจะเคยดูถูกละครแนวนี้ว่าน้ำเน่าและไร้สาระ แต่พอนึกถึงเม็ดเงินมหาศาลที่จะได้รับเขาก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นสิ่งที่คุ้มค่าจริงๆ

ทั้งคู่เดินกลับมาที่หน้าห้องผู้ป่วย สีหน้าของไช่อี้หนงดูดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจนคนรอบข้างต่างพากันสงสัยว่าเฉาหลิงเซวียนคุยอะไรกับเธอแค่ไม่กี่นาทีถึงทำให้ความเครียดหายไปได้ขนาดนี้

ไช่อี้หนงเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วย

"เหล่าหู นายไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรทั้งนั้นนะ ค่าใช้จ่ายทั้งหมดบริษัทจะรับผิดชอบเอง ถังเหรินคือบ้านของนายและพวกเราจะรอนายกลับมาเสมอ พักผ่อนให้เต็มที่เรื่องอื่นพี่จะจัดการให้เอง"

"ขอบคุณครับพี่เค"

ไช่อี้หนงพยักหน้ารับแล้วหันมาสั่งทุกคนให้แยกย้ายกันกลับไปก่อน เพราะเดี๋ยวจะมีนักข่าวแห่กันมาที่นี่ซึ่งจะทำให้เกิดความวุ่นวายเปล่าๆ

ทุกคนร่ำลาพ่อแม่ของหูเกอด้วยความเป็นห่วงก่อนจะพากันเดินออกจากโรงพยาบาล

ในระหว่างทางถังเยี่ยนอดใจไม่ได้ที่จะถามว่าเขาคุยอะไรกับพี่เคทำไมเธอถึงได้เปลี่ยนท่าทีไปรวดเร็วขนาดนั้น

เฉาหลิงเซวียนยิ้มทะเล้นแล้วบอกว่าความลับบอกไม่ได้หรอก

"ถังถัง การที่เธออยู่ที่ถังเหรินมันเป็นแค่ช่วงเวลาชั่วคราวเท่านั้นนะ เพราะหลิวซือซือต่างหากที่เป็นลูกรักของพี่เค เธอไม่มีทางได้เป็นเบอร์หนึ่งที่นี่หรอก"

"อ้าว ทำไมล่ะ"

ถังเยี่ยนทำหน้าบื้อใส่ด้วยความไม่เข้าใจ

"บริษัทนี้เขาจะเน้นทรัพยากรไปที่นักแสดงหญิงเป็นหลักและเธอจะได้รับผลประโยชน์ไม่น้อยเลย แต่อย่าไปคิดจะแข่งแย่งชิงความเป็นเบอร์หนึ่งให้เหนื่อยเปล่า และอย่าไปเชื่อคำพูดหวานหูของไช่อี้หนงมากนักเพราะเธอไม่มีทางดันเธอให้เป็นนางเอกเบอร์หนึ่งแน่นอน"

"ฉันไม่เคยคิดเรื่องพวกนั้นเลยนะ"

ถังเยี่ยนก้มหน้าก้มตาบ่นพึมพำ

เฉาหลิงเซวียนกุมขมับในความไม่เอาไหนของยัยตัวแสบ

"นี่เธอช่วยตั้งใจหน่อยได้ไหม ตอนนี้คือช่วงเวลาสำคัญที่เธอจะก้าวขึ้นสู่ระดับแนวหน้า เธอต้องรู้จักสร้างสายสัมพันธ์และทีมงานของตัวเองไว้ให้ดี เพื่อที่วันข้างหน้าจะได้ออกไปโบยบินด้วยตัวเองได้เข้าใจไหม"

เธอมุ่ยหน้าแล้วบ่นว่าเขาชอบดุเธออยู่เรื่อยเลย

เฉาหลิงเซวียนถึงกับพูดไม่ออกที่ความหวังดีของเขากลายเป็นการดุด่าไปเสียอย่างนั้น

ถังเยี่ยนชำเลืองมองดูสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดของเขาแล้วรีบเข้าไปอ้อนทันที

"โกรธเหรอคะ"

เขาไม่ตอบคำถาม

"โอเคค่ะ ฉันจะยอมฟังคุณทุกอย่างเลย เพราะทั้งพ่อแม่ของฉันและพ่อแม่ของคุณต่างก็บอกให้ฉันเชื่อฟังคุณ ฉันจะเป็นเด็กดีและทำตามที่คุณบอกทุกอย่างเลยนะ"

เฉาหลิงเซวียนได้แต่ถอนหายใจยาวที่ต้องมาแบกรับภาระยัยบ๊องคนนี้ไว้

เขายังไม่รู้จะจัดการความสัมพันธ์นี้ยังไงดี เพราะไม่ว่าจะพูดยังไงเธอก็ไม่ยอมฟังแถมยังทึกทักเอาเองว่าเขาเป็นแฟนเธอไปแล้วทุกที่

จะว่าไปความสวยระดับนางเอกที่มีรูปร่างสูงเพรียวและขาเรียวยาวแบบนี้ ใครจะกล้าปฏิเสธลงคอกันล่ะ

สิบนาทีต่อมาพวกเขาก็มาถึงหน้าหมู่บ้านของถังเยี่ยน

"แฟนจ๋า ขอกอดหน่อย ขอจูบหน่อยนะ อย่าโกรธกันเลยนะคะฉันจะเชื่อฟังทุกอย่างเลย"

"ไปทำงานที่ถังเหรินให้ดีเถอะนะ มีเรื่องอะไรก็โทรหาฉันได้ตลอด ส่วนฉันต้องรีบกลับไปทำงานที่ปักกิ่งแล้วล่ะ"

ถังเยี่ยนได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าเศร้าลงทันที

"ไม่ไปทำงานได้ไหมคะ"

"ไม่ไปทำงานแล้วเธอจะเลี้ยงฉันหรือไงล่ะ"

"ได้สิคะ ฉันจะเลี้ยงคุณเอง เงินที่ฉันหามาได้จะให้คุณให้หมดเลย"

เฉาหลิงเซวียนถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นสายตาที่จริงจังของเธอ เขาเลยเข้าไปหยิกแก้มเธอเบาๆ แล้วแอบจุ๊บไปหนึ่งที

"เด็กโง่ ตั้งใจทำงานเถอะนะมีอะไรก็โทรมาแล้วกัน รีบเข้าบ้านได้แล้ว"

ถังเยี่ยนลูบแก้มตัวเองด้วยความเขินอายพลางบอกว่านี่คือครั้งแรกเลยนะที่เขาเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

"เลิกเพ้อเจ้อได้แล้วไปเถอะ"

เขารีบส่งเธอลงจากรถแล้วขับกลับบ้านทันที

เมื่อถึงบ้านเขาก็พบว่าไม่มีใครอยู่เลย มีเพียงกระดาษโน้ตที่แม่ทิ้งไว้บอกว่าพ่อกับแม่ไปร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์กับเพื่อนร่วมงานและจะกลับดึกหน่อย ส่วนอาหารมื้อเย็นอุ่นกินได้เลย

เขามองดูอาหารบนโต๊ะที่มีทั้งหมูแดง ผัดผักกาดขาว และต้มจืดมะเขือเทศไข่เจียว

เฉาหลิงเซวียนจัดการมื้อเย็นจนอิ่มหนำสำราญก่อนจะเดินเข้าห้องทำงานเพื่อเริ่มภารกิจการเป็นนักเขียนบทละคร

เขาลงมือพิมพ์ชื่อเรื่องลงบนคีย์บอร์ดด้วยความรวดเร็วซึ่งชื่อเรื่องนั้นคือ กง สื่อรักวังต้องห้าม

นี่คือจุดเริ่มต้นของการสร้างยุคสมัยแห่งละครน้ำเน่าที่โด่งดังไปทั่วประเทศ

ละครเรื่องนี้เคยสร้างชื่อเสียงให้หยางมี่และเฝิงเส้าเฟิงจนกลายเป็นดาราระดับแนวหน้ามาแล้ว และยังทำให้นักแสดงอีกหลายคนมีชื่อเสียงจนเป็นที่จดจำของผู้ชมได้อย่างยาวนาน

แม้บทละครจะดูไร้สาระและเต็มไปด้วยความบังเอิญที่เหลือเชื่อ แต่มันกลับทำเงินได้อย่างมหาศาลและได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม

เฉาหลิงเซวียนไม่ได้วางแผนจะเขียนแค่ภาคแรกเท่านั้น แต่เขาเตรียมจะกวาดลิขสิทธิ์ภาคต่อทั้งหมดมาไว้ในมือเพื่อกอบโกยเงินทองให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ถ้าพวกคนทำบทละครชื่อดังมาเห็นเขาเขียนบทไปด่าบทไปแบบนี้คงต้องมีเคืองกันบ้างแหละว่าคนเรามันจะหน้าด้านขนาดนี้ได้ยังไง

[จบแล้ว]