บทที่ 10 - สวัสดีปีใหม่

บทที่ 10 - สวัสดีปีใหม่

ในยามค่ำคืน

เฉาเจี้ยนหมิงนอนอยู่บนเตียงมองดูภางเย่ว์ฮวาภรรยาของเขาที่แม้จะอายุสี่สิบสองปีแล้วแต่ยังคงสะสวยและดูดีไม่เปลี่ยนไปเลย

เขามองอยู่นานจนเริ่มรู้สึกใจสั่น หวางเย่ว์ฮวาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติเลยเงยหน้าขึ้นมาถามว่าเขาเป็นอะไร

"ผมกำลังคิดเรื่องการตอบสนองนโยบายลูกคนที่สองไงล่ะ เสี่ยวเซวียนก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้วคุณก็เลิกยุ่งกับเขาได้แล้ว ลูกคนโตก็ปล่อยไปเถอะ ถ้าคุณอยากได้ลูกชายที่เชื่อฟังล่ะก็เราก็แค่ปั๊มลูกคนใหม่กันดีไหม"

หวางเย่ว์ฮวามองสามีด้วยสายตาเหมือนเห็นเรื่องประหลาดที่สุดในโลก

"คุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ"

เฉาเจี้ยนหมิงไม่สนใจคำทัดทาน เขาตัดสินใจทำเพื่ออิสรภาพของลูกชาย ยอมพลีกายถวายหัวให้ภรรยาจัดการตามใจชอบ

ถ้าเฉาหลิงเซวียนรู้ว่าพ่อของเขายอมเสียสละตัวเองเพื่อช่วยให้เขาหลุดพ้นจากการคลุมถุงชนขนาดนี้ เขาคงต้องรีบบอกว่าไม่จำเป็นจริงๆ เพราะถ้ามีน้องชายหรือน้องสาวเพิ่มมาตอนนี้ตอนเขาอายุยี่สิบกว่าเขาคงรับไม่ไหวแน่ๆ

ยี่สิบนาทีต่อมา หวางเย่ว์ฮวานอนหน้าแดงก่ำผมเผ้ายุ่งเหยิงอยู่บนหมอน

"ต่ออีกรอบไหม"

เฉาเจี้ยนหมิงถึงกับน้ำตาตกใน ผู้หญิงวัยสี่สิบที่เขาว่ากันว่าน่ากลัวเหมือนเสือนี่คือเรื่องจริงชัดๆ แค่โดนแตะนิดเดียวก็เอาตายเลยทีเดียว เขาถึงกับต้องพยุงเอวตัวเองไว้

"แม่นางช่วยไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะ ไว้พรุ่งนี้ค่อยสู้กันใหม่ได้ไหม"

"จะหนีไปไหนล่ะ ในเมื่อคุณเป็นคนเริ่มก่อนแท้ๆ"

เฉาเจี้ยนหมิงได้แต่ร้องโหยหวนในใจว่าแค่ยาบำรุงหัวใจหกสีคงเอาไม่อยู่เสียแล้วลูกเอ๋ย

วันฉลองส่งท้ายปีเก่า

ครอบครัวเฉาทั้งสามคนเดินทางมาถึงห้องรับรองที่จองไว้ในภัตตาคารฟู่หลินเหมินตั้งแต่หัววัน วันนี้ไม่ใช่แค่ลุงและอาเล็กเท่านั้นที่มา แต่รวมถึงครอบครัวของอาหญิงและญาติๆ อีกหลายฝ่ายก็มารวมตัวกันด้วย

และที่สำคัญครอบครัวของถังถังก็ได้รับเชิญมาเป็นแขกผู้มีเกียรติในวันนี้ด้วย

พ่อของเฉาและบรรดาญาติผู้ชายหกคนทำหน้าที่ต้อนรับพ่อของถังถัง ส่วนแม่ของเฉาและญาติผู้หญิงก็ดูแลแม่ของถังถังอย่างใกล้ชิด

ส่วนถังถังนั่นนั่งอยู่ข้างกายเฉาหลิงเซวียน โดยมีบรรดาพี่ชายและพี่สาวคนอื่นๆ นั่งล้อมรอบอยู่ด้วย

เฉาหลิงเซวียนรู้สึกเขินอายจนอยากจะขุดดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด

เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกสุนัขที่ถูกล้อมดูจนขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย ผิดกับถังเยี่ยนที่ทำตัวสง่าผ่าเผยและช่างพูดช่างจา เธอเรียกทักทายญาติทุกคนได้อย่างถูกต้องและไพเราะจนทุกคนต่างพากันเอ็นดู

เวลาห้าโมงเย็นอาหารสามสิบหกอย่างถูกนำมาวางจนเต็มโต๊ะ ทุกคนมั่นใจได้ว่าจะมีของโปรดของตัวเองอย่างน้อยหนึ่งอย่าง อาหารมื้อปีใหม่ต้องมีทั้งปลา ไก่ ขาหมู กุ้ง ปีกไก่ เต้าหู้ผักสด ลูกชิ้น เนื้อวัว และเหนียนเกาประกอบอยู่ด้วย

ไก่หมายถึงความเป็นสิริมงคล ปลาหมายถึงการมีกินมีใช้เหลือเฟือ

ขาหมูหมายถึงการมีมือที่ช่วยกวาดเงินกวาดทอง

ปีกไก่หมายถึงการโบยบินไปได้ไกล

เนื้อวัวหมายถึงความรุ่งเรืองและพลังอำนาจ

ลูกชิ้นหมายถึงความกลมเกลียวและการพร้อมหน้าพร้อมตา

ผักสดหมายถึงช่องทางในการทำมาหากิน

เต้าหู้หมายถึงความร่ำรวยและรุ่งโรจน์

เหนียนเกาหมายถึงความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน

นอกจากนี้ยังมีอาหารทะเลอีกมากมายทั้งปู กุ้งมังกร ปลิงทะเล และเป๋าฮื้อที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างเต็มที่ ในยุคที่เศรษฐกิจของเซี่ยงไฮ้ก้าวล้ำนำหน้าคนอื่นเรื่องการกินการอยู่จึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

แม้เซี่ยงไฮ้จะถูกมองว่าเป็นเมืองที่หาของอร่อยกินยาก แต่ถ้าคุณมีเงินคุณจะสามารถหาของกินชั้นเลิศได้ที่นี่เสมอ

พ่อของเฉายกแก้วเหล้าขึ้นมา

"ผมขออวยพรให้ทุกคนมีความสุขในวันปีใหม่ ขอให้สุขภาพแข็งแรง สมปรารถนาในทุกเรื่อง และครอบครัวมีความสุข วันนี้นอกจากญาติพี่น้องแล้วยังมีครอบครัวของถังถังด้วย ผมอยากจะประกาศข่าวดีสองเรื่อง เรื่องแรกคือลูกชายผมประสบความสำเร็จกลายเป็นนักเขียนชื่อดังแล้ว ผมในฐานะพ่อรู้สึกภูมิใจในตัวเขามาก ลูกรัก พ่อภูมิใจในตัวลูกจริงๆ"

เฉาหลิงเซวียนยิ้มมุมปากแล้วขยับแก้วเหล้าในมือ

"เรื่องที่สองก็คือเรื่องของถังถังกับเสี่ยวเซวียน พวกเราทุกคนเห็นว่าทั้งคู่เหมาะสมกันมาก แต่เราก็ไม่ได้จะบังคับอะไรเพราะรู้ว่าพวกเขามีอาชีพที่พิเศษ แต่เอาเป็นว่าขอให้ทั้งคู่ศึกษากันให้ดี ถ้าเสี่ยวเซวียนทำตัวไม่ดีถังถังมาฟ้องลุงกับป้าได้เลยนะ"

ถังถังยิ้มหวานแล้วซบหัวลงบนไหล่ของเฉาหลิงเซวียนพลางบอกว่าแน่นอนค่ะคุณลุงคุณป้า

อาสะใภ้เล็กแซวขึ้นมาด้วยความเอ็นดูว่าดูทั้งคู่หวานชื่นกันขนาดไหน และบอกให้เสี่ยวเซวียนดูแลถังถังให้ดีที่สุด

เฉาหลิงเซวียนยิ้มเจื่อนๆ ด้วยความขัดเขินและไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเริ่มสงสัยว่าพ่อของเขาคิดแผนอะไรอยู่กันแน่

แต่ในวันดีๆ แบบนี้เขาก็ไม่อยากจะขัดจังหวะความสุขของทุกคน

"มาเถอะ พวกเรามาชนแก้วกัน สุขสันต์วันปีใหม่"

ทุกคนยกแก้วขึ้นพร้อมกัน

"สุขสันต์วันปีใหม่"

[จบแล้ว]