บทที่ 6 - เข็มทิศของซูเปอร์สตาร์

บทที่ 6 - เข็มทิศของซูเปอร์สตาร์

เฉาหลิงเซวียนจับจมูกตัวเองอย่างทำตัวไม่ถูกแล้วถามออกไปว่าทำไมถึงเป็นเธอ

ถังเยี่ยนยิ้มมุมปากแล้วถามกลับว่าประหลาดใจมากเลยเหรอ

"ก็ต้องประหลาดใจสิ ดาราดังระดับเธอในช่วงตรุษจีนควรจะงานยุ่งจนหาเงินแทบไม่ทันสิ ทำไมถึงมีเวลามานั่งนัดบอดแบบนี้ได้ล่ะ"

"ฉันไม่ใช่ดาราดังอะไรหรอก ฉันมันก็แค่แจกันดอกไม้ประดับฉากที่ไม่มีใครเหลียวแลเท่านั้นเอง"

เฉาหลิงเซวียนสัมผัสได้ถึงความเศร้าสร้อยที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของเธอ

"เกิดอะไรขึ้นล่ะ ได้ข่าวว่าเธอเซ็นสัญญากับบริษัทเฉิงเทียนแล้วไม่ใช่เหรอ บริษัทใหญ่นายทุนหนาแถมยังมีสายสัมพันธ์กับทางฮ่องกงและไต้หวันด้วย อนาคตเธอน่าจะรุ่งโรจน์นี่นา"

ถังเยี่ยนถอนหายใจยาวแล้วบ่นว่าเธอได้แต่บทตัวประกอบตัวเล็กๆ ในฮ่องกง แถมยังพูดภาษาถิ่นไม่ได้จนต้องเล่นแต่หนังห่วยๆ ที่ไม่มีคุณภาพเอาเสียเลย

เฉาหลิงเซวียนพยักหน้าเข้าใจเพราะเขารู้ดีว่าวงการหนังฮ่องกงกำลังตกต่ำลงอย่างมากในตอนนี้ ผู้กำกับหลายคนพยายามมาขุดทองในจีนแผ่นดินใหญ่แต่กลับทำผลงานออกมาได้แย่จนเกินจะรับไหว

เขายังนึกถึงพวกดาราตลกชื่อดังที่พยายามจะกำกับหนังแต่กลับทำออกมาได้เหลวไหลจนเรตติ้งต่ำเตี้ยเรี่ยดินเหมือนกับการดูถูกสติปัญญาของคนดู

"ของแบบนี้มันต้องค่อยเป็นค่อยไปนะ"

เขาพยายามปลอบใจ

ถังเยี่ยนจ้องมองหน้าเขาแล้วบอกความลับที่น่าตกใจว่า บริษัทพยายามบังคับให้เธอไปนั่งดื่มเอนเตอร์เทนลูกค้า

"แล้วเธอไปหรือเปล่าล่ะ"

เขากระซิบถามด้วยความระมัดระวัง

ถังเยี่ยนค้อนขวับกลับมาทันทีแล้วถามว่าคิดว่าเธอโง่ขนาดนั้นเลยหรือไง ถ้าเธอไปทำแบบนั้นจริงคงไม่กล้ามานั่งบอกเขาแบบนี้หรอก

ตอนนี้เธอกำลังมีปัญหากับบริษัทอย่างหนักจนผู้จัดการยื่นคำขาดมาว่าถ้าไม่ยอมทำตามก็ต้องจ่ายค่าปรับมหาศาลเพื่อยกเลิกสัญญา หรือไม่ก็ต้องถูกดองงานไปตลอดกาล

"สรุปคือเธอโดนแบนแล้วงั้นเหรอ"

"ยังไม่เชิงหรอก ฉันหาข้ออ้างหนีกลับบ้านมาก่อนแต่ตอนนี้ก็ยังมืดแปดด้านไม่รู้จะทำยังไงดี ถ้าจนปัญญาจริงๆ ฉันอาจจะหาใครสักคนแต่งงานด้วยให้มันจบๆ ไปเลย"

เฉาหลิงเซวียนมองหน้าเธอด้วยความอึ้ง

"งั้นการที่เธอมานัดบอดวันนี้ ก็เพื่อจะหาคนแต่งงานด้วยจริงๆ เหรอ"

ถังเยี่ยนยิ้มหวานแล้วพยักหน้ายอมรับหน้าตาเฉยว่านั่นคือแผนของเธอ

"เจ๋งไปเลยนะเนี่ย"

"เอ่อ รุ่นพี่ถังครับ ผมเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระด่วน ขอตัวก่อนนะ"

เขาทำท่าจะเผ่นหนีแต่ก็ถูกถังเยี่ยนคว้าแขนไว้ได้ทัน

เธอทำสายตาออดอ้อนน่าสงสารแล้วขอร้องไม่ให้เขาไป

"โถ่พี่สาว ผมมาที่นี่ก็แค่เพื่อจะคุยให้จบๆ ตามใจพ่อแม่เท่านั้นเอง ผมยังไม่ได้คิดเรื่องแต่งงานเลยนะ"

เธอมุ่ยหน้าแล้วถามว่าเธอไม่สวยพอที่จะทำให้เขาเปลี่ยนใจได้เลยเหรอ ทั้งที่เมื่อก่อนเขาก็ดูเหมือนจะแอบชอบเธออยู่เหมือนกัน

เฉาหลิงเซวียนยอมรับในใจว่าเธอสวยมากจริงๆ ทั้งรูปร่างที่สูงเพรียวและขาที่เรียวยาวจนเขาเคยแอบเอาไปฝันหวานอยู่บ่อยๆ แถมเธอยังเป็นพวกที่ทุ่มเทให้กับความรักแบบสุดตัวอีกด้วย

"ถังถัง เราน่ะคนกันเองนะ ฉันว่าเธอยังอายุน้อยควรจะให้ความสำคัญกับงานมากกว่า เรื่องความรักเอาไว้ทีหลังเถอะ ตอนนี้เธอแค่กำลังหาทางออกไม่ได้เลยคิดจะทำอะไรประชดชีวิตด้วยการแต่งงาน ซึ่งมันเป็นวิธีที่โง่ที่สุดเลยนะ"

ถังเยี่ยนก้มหน้ายอมรับความจริงแล้วถามว่าเธอควรจะทำยังไงในเมื่อเธอไม่อยากทำตามกฎกติกาที่สกปรกแบบนั้น

เขาแนะนำให้เธอลองติดต่อกับคุณเคแห่งบริษัทถังเหรินดู เพราะเขารู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้เก่งเรื่องการปั้นดาราจากละครโทรทัศน์มาก และละครของที่นั่นมักจะแจ้งเกิดนักแสดงได้แทบทุกคน

เขาอธิบายยาวเหยียดว่าเธอยังไม่เหมาะกับจอเงินในตอนนี้เพราะพื้นฐานแฟนคลับยังไม่แน่นพอ ต่อให้ได้บทดีๆ มาเธอก็ยังไม่มีพลังพอที่จะดึงดูดคนดูได้

ดาราหลายคนที่ออกมาจากบริษัทถังเหรินต่างก็โด่งดังเป็นพลุแตกกันทั้งนั้น เพราะสายตาของไช่อี้หนงนั้นเฉียบคมมากในการเลือกนักแสดง

"ถ้าเธอไปหาเขา เขาต้องยอมรับเธอแน่นอนเพราะเขาก็ชอบสไตล์แบบเธออยู่แล้ว เรื่องค่าปรับเดี๋ยวบริษัทใหม่เขาก็ช่วยจัดการให้เอง แล้วเธอก็ค่อยๆ สะสมผลงานไปทีละก้าว พอมีผลงานที่โด่งดังระดับประเทศเมื่อไหร่ เธอก็จะก้าวขึ้นเป็นดาราระดับแนวหน้าได้ไม่ยากเลย"

เฉาหลิงเซวียนร่ายยาวถึงแผนการอนาคตให้เธอฟังอย่างละเอียด ส่วนถังเยี่ยนก็นั่งฟังอย่างตั้งใจราวกับเด็กประถมที่กำลังฟังครูสอน

เธอมองหน้าเขาด้วยความชื่นชมและเริ่มรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ทั้งฉลาด ทั้งเก่ง และดูดีมากที่คอยเป็นห่วงเป็นใยเรื่องของเธอขนาดนี้ จนเธอเริ่มยิ้มออกมาเหมือนเด็กสาวที่กำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก

[จบแล้ว]