บทที่ 3 ตัวหมากปีศาจ

บทที่ 3 ตัวหมากปีศาจ

ดวงจันทร์ค่อยๆ เคลื่อนคล้อยลอยเด่น ประดับประดาท้องนภาด้วยรูปลักษณ์ใหม่

ณ บ้านของเย่เสี่ยว

"กลับมาแล้วครับ!"

"ยินดีต้อนรับกลับค่ะ นายท่าน"

หญิงสาวผมขาวในชุดเมดถอนสายบัวทำความเคารพเย่เสี่ยว

เธอคือเกรเฟีย

ในผลงานต้นฉบับเดิมนั้น เธอควรจะเป็น "ควีน" ของเซอร์เซกส์ ทว่าในยามนี้ ควีนของเซอร์เซกส์กลับเป็นผู้อื่นไปเสียแล้ว

ส่วนสาเหตุนั้นหรือ...

ข้าพเจ้าก็สุดรู้ และไม่กล้าที่จะเอ่ยปากถามด้วยซ้ำ

บางทีนี่อาจจะเป็นพลังของพระเจ้าผู้สรรค์สร้างหรือนักเขียนก็เป็นได้

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม บัดนี้เกรเฟียได้กลายมาเป็นเมดประจำตัวของเย่เสี่ยวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เย่เสี่ยวเปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินตรงไปยังห้องนั่งเล่น ที่ซึ่งมีโฉมงามผมสีน้ำเงินกำลังนั่งเล่นเกมอยู่บนโซฟา โดยมีขนมที่กินค้างไว้จัดวางอยู่บนโต๊ะเบื้องหน้า

สาวงามผมน้ำเงินผู้นี้คือเทียแมต "มังกรสวรรค์ปีศาจ" แห่งป่าปีศาจ ส่วนเรื่องที่ว่าเธอมาทำพันธสัญญาได้อย่างไรนั้น...

ย้อนกลับไปในตอนนั้น พี่ชายของเขาอย่างเซอร์เซกส์ และเซราฟอล สองในสามจอมปีศาจ ได้พาเขา รีอัส และโซน่า ไปเลือกข้ารับใช้

ผลปรากฏว่าแม่สาวคนนี้กลับเดินเข้ามาหาและทำพันธสัญญากับเขาเองเสียอย่างนั้น

ในช่วงแรกเธอยังคอยดูแลเอาใจใส่เขาเป็นอย่างดี

ทว่า... บัดนี้เธอกลับกลายเป็นพวกติดบ้านไปเสียแล้ว

คงต้องกล่าวว่าเสน่ห์อันแพรวพราวของโลกมนุษย์นั้นช่างรุนแรงเสียเหลือเกิน

เย่เสี่ยวเดินเข้าไปหาเทียแมต ก่อนจะเอนตัวลงนอนในอ้อมกอดของเธอโดยตรง เขาวางศีรษะลงบนหน้าอกของเธอ พลางขยับหาท่าทางที่นอนสบายที่สุด

ฉวยโอกาสอย่างเปิดเผยงั้นหรือ?

คงบอกได้เพียงว่าหลังจากทำจนเป็นความเคยชินแล้ว ความหน้าด้านของเขาก็หนาเตอะยิ่งกว่ากำแพงเมืองเสียอีก

"ขอยืมจอยคอนโทรลเลอร์หน่อยสิ"

"นี่ค่ะ"

เทียแมตใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้ายจอยเกมบนโต๊ะมาวางไว้ในมือของเย่เสี่ยว

เธอลูบผมของเย่เสี่ยวด้วยความรักใคร่เอ็นดู

จากนั้น ทั้งสองคนก็เริ่มต้นเล่นเกมร่วมกันอย่างสนุกสนาน

วันเวลาค่อยๆ ผ่านพ้นไปทีละน้อย

ที่โต๊ะอาหาร เย่เสี่ยวได้รับการปรนนิบัติจากเกรเฟียในขณะที่เขาเริ่มรับประทานอาหาร

นับเป็นโชคดีที่เขาไม่ได้อยู่ในโลกของอาซูร์เลน

มิเช่นนั้นเขาคงถูกเลี้ยงดูจนกลายเป็นคนไม่เอาถ่าน เป็นคนไร้ประโยชน์ที่ทำได้เพียงถูกตักตวงผลประโยชน์จนพูดจาไม่เป็นภาษาอย่างแน่นอน

หลังจากมื้อค่ำ

เย่เสี่ยวเตรียมตัวพร้อมสรรพ หลังจากกล่าวคำอำลากับเกรเฟีย เขาก็เปิดใช้งานวงเวทเคลื่อนย้ายไปยังโลกปีศาจทันที

...

ณ โลกปีศาจ ปราสาทเบลเซบับ หนึ่งในปราสาทของสี่จอมปีศาจ

วงเวทเคลื่อนย้ายที่เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของเย่เสี่ยวปรากฏขึ้นกลางห้องนั่งเล่น

และในบริเวณใกล้เคียง มีใครบางคนยืนรออยู่ก่อนแล้ว

หญิงสาวผมดำที่มีดวงตาราวกับอสรพิษยืนรอการปรากฏตัวของเย่เสี่ยว

ครู่ต่อมา เย่เสี่ยวก็ก้าวออกมาจากวงเวท

เมื่อเห็นบุคคลตรงหน้า เย่เสี่ยวจึงเอ่ยทักทาย

"ฟาลัค อรุณสวัสดิ์"

"ท่านเย่เสี่ยว อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

ฟาลัคคือชื่อของหญิงสาวผู้นี้ เธอคือ "ควีน" ของอาจูก้า พี่ชายของเขา ตัวตนที่แท้จริงของเธอคือ "ราชันอสรพิษแห่งโลกปีศาจ" อสรพิษยักษ์ผู้มีร่างกายเชื่อมต่อกับขุมนรก

พละกำลังของเธอนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง

"ฟาลัค พี่ชายของข้าอยู่ที่ไหนหรือ?"

"ท่านอาจูก้ากำลังอยู่ในห้องทำงานค่ะ"

"ตกลง ขอบใจมาก"

เย่เสี่ยวกล่าวตอบ ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานด้วยความคุ้นเคยในเส้นทาง

เขามองดูสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ ที่พี่ชายของเขาเป็นผู้สร้างขึ้น

เย่เสี่ยวรู้สึกอิจฉาอยู่ลึกๆ

เมื่อมาถึงหน้าห้องทำงาน เย่เสี่ยวพยายามเตรียมใจให้พร้อม

ในขณะเดียวกัน ภายในห้องทำงาน

บุรุษผู้มีเสน่ห์ล้นเหลือสถิตอยู่หลังโต๊ะทำงาน เขามีเรือนผมสีเขียวและดวงตาสีมรกต

ในเวลานี้เขากำลังร่ายเวทมนตร์เพื่อวาดอักขระกลางอากาศ

ถูกต้องแล้ว เขาคือพี่ชายของเย่เสี่ยว จอมปีศาจเบลเซบับองค์ปัจจุบัน อาจูก้า เบลเซบับ สมาชิกจากตระกูลสาขาของอัสทารอธดั้งเดิม โดยชื่อของเขาก่อนที่จะขึ้นเป็นจอมปีศาจคืออาจูก้า อัสทารอธ

เขามีฐานะมากมายหลายประการ

ทั้งเป็นผู้สร้าง "ตัวหมากปีศาจ" ที่ปรึกษาสูงสุดด้านการพัฒนาเทคโนโลยี และผู้ก่อตั้งทฤษฎีพื้นฐานของ "เรตติ้งเกม"

เขาเป็นสหายสนิทของจอมปีศาจลูซิเฟอร์องค์ปัจจุบัน และยังเป็นหนึ่งในหกผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคตอีกด้วย

ในขณะนี้ อาจูก้ากำลังปรับปรุง "สูตรผู้พิชิต" ของเขาอยู่

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"เข้ามาสิ"

เมื่อประตูห้องทำงานเปิดออก

เย่เสี่ยวก้าวเข้าไปและเอ่ยกับอาจูก้าว่า "พี่ครับ"

อาจูก้าเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็นเย่เสี่ยว เขาก็เผยรอยยิ้มอันอ่อนโยน "โอ้ เสี่ยวเองหรอกหรือ ลมอะไรพัดเจ้ามาที่นี่อย่างกะทันหันล่ะ?"

เย่เสี่ยวเดินไปข้างกายอาจูก้าและมองดูอักขระเวทมนตร์ที่พี่ชายกำลังแกะสลักอยู่ เย่เสี่ยวรู้ดีว่าพี่ชายของเขากำลังปรับปรุงสูตรผู้พิชิตให้ทันสมัยยิ่งขึ้น

บอกตามตรง การมีพี่ชายเป็นอัจฉริยะนั้นสร้างความกดดันให้เขาไม่น้อยเลยทีเดียว

"ไม่มีอะไรเป็นพิเศษครับ แค่แวะมาเยี่ยมพี่เท่านั้นเอง"

อาจูก้าฟังคำของเย่เสี่ยวแล้วหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ จากนั้นเขามองดูน้องชายที่เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องจะขอร้องพลางยิ้มอย่างล้อเลียน

"โอ้~ อย่างนั้นรอยหรือ? น้องชายที่รักของข้า?"

ภายใต้สายตาของอาจูก้า เย่เสี่ยวเกาศีรษะและโพล่งออกมาตามตรง

"ผมแค่จะมาขอตัวหมากปีศาจครับ"

เมื่อได้ยินคำขอของเย่เสี่ยว อาจูก้าก็พยักหน้าโดยไม่ถามถึงเหตุผลว่าทำไมเขาถึงต้องการตัวหมากเหล่านั้น แต่กลับหยิบชุดตัวหมากปีศาจออกมาจากช่องเก็บของมิติแล้วเลื่อนส่งให้เย่เสี่ยว

เย่เสี่ยวหยิบตัวหมากขึ้นมาพิจารณาในมือ

ตัวหมากของเขาเป็นสีขาวบริสุทธิ์ ซึ่งเข้ากับสีผมของเขาได้เป็นอย่างดี

ของรีอัสเป็นสีแดง และของโซน่าเป็นสีฟ้าใสดั่งน้ำแข็ง

ทว่า... ตัวหมากชุดนี้ดูเหมือนจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย ทุกชิ้นดูเหมือนจะเป็นตัวหมากกลายพันธุ์ทั้งหมด

"พี่ครับ นี่เป็นตัวหมากกลายพันธุ์ทั้งหมดเลยหรือ?"

"ถูกต้อง ถือว่าเป็นสิทธิพิเศษเล็กๆ น้อยๆ จากพี่ชายก็แล้วกัน" เมื่อเผชิญกับคำถามของเย่เสี่ยว อาจูก้าก็กล่าวอย่างสบายๆ ขณะมองดูเย่เสี่ยวเล่นกับตัวหมากเหล่านั้น อาจูก้าก็เลิกคิ้วขึ้น "สรุปว่า เจ้าคิดที่จะหาคนเข้าสังกัดแล้วสินะ?"

"อืม~ แล้วจะเป็นอะไรไปได้ล่ะครับ? ทำไมพี่ไม่หาพี่สะใภ้ให้ผมสักคนแล้วมีหลานล่ะ? เซอร์เซกส์ตอนนี้ก็ได้เป็นพ่อคนไปแล้วนะ" เย่เสี่ยวเก็บตัวหมากและกล่าวต่อไปว่า "ผมว่าฟาลัคก็ดูเข้าทีดีนะครับ"

"แค่ก แค่ก มันยังเร็วเกินไป เร็วเกินไปน่ะ"

เย่เสี่ยวมองท่าทางขัดเขินเล็กน้อยของอาจูก้าแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้

อาจูก้าไอสองสามครั้งเพื่อเปลี่ยนประเด็น "แล้วเจ้าวางแผนจะหาสมาชิกเข้าสังกัดอย่างไรล่ะ? ให้พี่ช่วยเลือกให้สักหน่อยไหม?"

เย่เสี่ยวเก็บรอยยิ้มแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ยังก่อนครับ ผมมีแผนการของผมเอง"

อาจูก้าพยักหน้าเห็นพ้อง

"ก็ดี คุณภาพของสมาชิกในสังกัดนั้นสำคัญมาก และในเมื่อเจ้าเอาตัวหมากปีศาจไปแล้ว ข้าจะลงชื่อเจ้าเข้าร่วมเรตติ้งเกมครั้งนี้ด้วย"

"ครับ"

เมื่อฟังคำของพี่ชาย เย่เสี่ยวก็พยักหน้าตอบรับ ในเรตติ้งเกมครั้งนี้ เขาจะกำจัดคนในตระกูลทิ้งอย่างสง่าผ่าเผยเป็นอันดับแรก

เขาจะส่งหัวหน้าตระกูลไปลงนรกเพื่อพบกับซาตาน และหลังจากนั้นเขาก็จะก้าวขึ้นเป็นผู้นำตระกูลแทน

ทั้งสองพูดคุยกันต่ออีกครู่หนึ่ง และอาจูก้าก็เตรียมตัวจะส่งเขาขากลับ เนื่องจากสูตรผู้พิชิตของเขายังปรับปรุงไม่เสร็จสิ้นสมบูรณ์

"เอาล่ะ ตัวหมากก็ให้ไปแล้ว กลับไปสานสัมพันธ์กับโซน่าให้ดีเถอะ"

"คือว่า..."

เย่เสี่ยวเริ่มมีท่าทีลังเล

เขายังต้องการตัวหมากปีศาจอีกชุดหนึ่ง

"ว่ามาสิ"

"ขอตัวหมากปีศาจอีกชุดหนึ่งได้ไหมครับ เอาแบบธรรมดาก็พอ"

อาจูก้านิ่งเงียบไป พลางมองดูน้องชายของตน สรุปแล้วนอกจากจะมาขอตัวหมากแล้ว ยังจะมาปล้นเขาอีกงั้นหรือ? จากนั้นเขาก็หยิบตัวหมากอีกชุดออกมาเงียบๆ แล้วโยนให้เย่เสี่ยว

"คราวนี้ก็ไปให้พ้นหน้าได้แล้ว เจ้าเด็กแสบ!"

"ครับผม พี่ก็ค่อยๆ ทำไปนะ"

หลังจากได้ตัวหมากมาแล้ว เย่เสี่ยวก็รีบวิ่งออกไปทันที

เมื่อมองดูเย่เสี่ยวที่วิ่งลับตาไป อาจูก้าก็เผยรอยยิ้มออกมา

อย่างไรเสีย เขาก็ไม่จำเป็นต้องสร้างครอบครัวด้วยตนเอง เมื่อเขาเกษียณอายุลง หลานชายของเขาก็แค่ก้าวขึ้นมาเป็นจอมปีศาจแทนก็สิ้นเรื่อง