บทที่ 91 นิโอะ vs. ยูกิมุระ

บทที่ 91 นิโอะ vs. ยูกิมุระ

ทัวร์นาเมนต์คัดเลือกตัวจริงในวันรุ่งขึ้น

แมตช์ระหว่างยูกิมุระกับนิโอะดึงดูดสายตาของทุกคน

ทุกคนต่างอยากรู้อยากเห็นการดวลที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนภายในชมรมเทนนิสนี้กันจนเนื้อเต้น

รู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าสู่ลานประหารของตัวเอง นิโอะก้าวไปที่เส้นเสิร์ฟ

“มาซาฮารุ หัวหรือก้อย?”

ยูกิมุระวางแร็กเกตลงบนพื้น รอยยิ้มดูละมุนละไม

สำหรับนิโอะ ดอกลิลลี่ข้างหลังยูกิมุระเบ่งบานกลายเป็นดอกไม้สีดำไปแล้ว

“หัว ปุริ~”

ยูกิมุระหมุนแร็กเกต; ตราสัญลักษณ์คว่ำหน้าลง

“ดูเหมือนฉันจะได้เสิร์ฟนะ~”

ยูกิมุระรู้สึกเบาสบายและผ่อนคลาย; วันนี้ดูท่าจะเป็นวันที่ดี

นิโอะกระวนกระวาย...เขาจะเล่นแมตช์นี้ยังไงดีเนี่ย??

ไม่อยากแพ้...และยิ่งไม่อยากชนะเข้าไปใหญ่ จิ้งจอกเกาปอยผมบนหัวตัวเอง

“จะเริ่มล่ะนะ มาซาฮารุ!”

ยูกิมุระลบรอยยิ้มออก แววตาจริงจัง...มือหนึ่งถือแร็กเกต อีกมือถือลูกเทนนิส

ย่อเข่าเล็กน้อย เขาโยนลูกเทนนิสขึ้นในระดับที่พอเหมาะ แล้วตวัดแร็กเกตวาดผ่านอากาศเป็นโค้งคมกริบ

“ปัง!”

ความเร็วของลูกน่าทึ่ง...เป็นการสาธิตที่สมบูรณ์แบบว่าแม้แต่ลูกพื้นฐานก็เป็นลูกปิดเกมได้

สายตาของนิโอะคมกริบขึ้น...กัปตันเอาจริงสินะ!

ก่อนที่คนดูจะมองตามทัน นิโอะก็ไปอยู่ที่จุดตกของลูกเรียบร้อยแล้ว

ยะนางิจดข้อมูลที่หาได้ยากนี้ลงในสมุดโน้ตอย่างบ้าคลั่ง

ซานาดะเม้มปาก; ตอนที่เขาแข่งกับนิโอะก่อนหน้านี้ นั่นยังไม่ใช่พลังทั้งหมดของนิโอะสินะ

“ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย?”

มารุอิอุทาน...เจ้าจิ้งจอกตายซากที่เล่นไร้สาระกับเขาอยู่ทุกวันเคลื่อนที่เร็วขนาดนั้นได้ยังไง?

ใส่น้ำหนักมือซ้ายลงไป นิโอะรับลูกด้วยจุดสวีตสปอตของไม้และหวดสวนกลับไป

โดยไม่ต้องเปิดใช้งานเทคนิคสวีตโซนเต็มรูปแบบ คุณภาพของลูกรีเทิร์นนั้นก็ยังยอดเยี่ยม

ไม่ว่านิโอะจะอิดออดแค่ไหนก่อนแข่ง

แต่พอมายืนอยู่บนคอร์ตฝั่งตรงข้ามกับยูกิมุระ เขาก็ทุ่มเทให้เกินร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์เสมอ

ยูกิมุระกระตุกยิ้มมุมปาก เขาไม่แน่ใจว่าความเคารพ...ที่เกือบจะกลายเป็นการเทิดทูน...ของเด็กคนนี้เริ่มมาจากไหน ตั้งแต่วันแรกที่มาซาฮารุเข้ามา

แต่มาซาฮารุเหมือนจะขังตัวเองไว้ในกรอบ

แบบนั้น… ใช้ไม่ได้หรอกนะ~

แมตช์วันนี้ยูกิมุระเป็นคนจัดแจงเอง

ความแข็งแกร่งของนิโอะติดชะงักอยู่ที่เดิมมาพักใหญ่แล้ว

สิ่งที่เขาทำได้คือช่วยเพื่อนทุบกำแพงที่มองไม่เห็นนั่นให้พังทลายลง

เมื่อพลังและจังหวะของยูกิมุระไต่ระดับสูงขึ้น นิโอะก็ปรับจังหวะตามไปโดยไม่รู้ตัว

ไม่นานทั้งสองคนก็ตีโต้กันด้วยความเร็วที่เกินกว่าสายตาคนดูจะมองทัน

เมื่อไม่มีระบบฮอว์กอาย กรรมการต้องเพ่งสมาธิทุกส่วนประสาทไปที่ผู้เล่น

มันไม่ใช่คอร์ตที่เป็นทางการเป๊ะๆ เขาทำได้แค่ตัดสินตำแหน่งลูกจากวงสวิงของพวกเขาเท่านั้น

“1–0”

หลังจากได้เกมแรก ยูกิมุระถอนหายใจเบาๆ

ระหว่างสลับฝั่ง เขาเรียกนิโอะเข้ามาหา

“ฉันไม่รู้ว่านายกังวลเรื่องอะไรอยู่นะ มาซาฮารุ”

กัปตัน...ที่ดูเด็กลงกว่าในรอบแรกนิดหน่อย...สบตากับนิโอะ

“แต่การขีดเส้นเพดานให้ตัวเองตลอดเวลา มีแต่จะฉุดความแข็งแกร่งของนายให้ตกลง”

นิโอะรู้สึกเหมือนโดนกระตุกอย่างแรงจนตาสว่าง

ตลอดมา ทำไมเขาถึงพยายามเลี่ยงการแข่งกับยูกิมุระจริงๆ กันแน่?

เพราะเขาไม่เคยเชื่อเลยว่าตัวเองจะเทียบชั้นกับอีกฝ่ายได้

ในสายตาเขา กัปตันคือนักเทนนิสที่มีพรสวรรค์ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่

เขาขาดความมั่นใจว่าความสามารถของตัวเองจะก้าวข้ามยูกิมุระไปได้

ดังนั้นปริมาณพลังจิตของเขาตอนนี้จึงมหาศาลจนต้องกดข่มมันไว้; อนาเธอร์ไดเมนชันเลยก่อตัวได้ไม่สมบูรณ์

และความแข็งแกร่งของเขาก็ชนกำแพงเข้าอย่างจัง

นิโอะเผยอปากเล็กน้อย แต่ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา; ดวงตาที่ไร้จุดโฟกัสของเขาดูเหม่อลอย

ยูกิมุระส่งสัญญาณให้กรรมการหยุดการแข่งขันชั่วคราว เพื่อให้เวลานิโอะได้คิดทบทวน

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน