บทที่ 710 เผ่าเทพ
บทที่ 710 เผ่าเทพ
แม้ว่าจะสามารถสังหารนมยักฆ่าแห่งสำนอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับักอินซาได้ แต่สวีเฉิงแห่งตำหนักวายุอสนีก็ฉวยโอกาสนี้หลบหนีไปไกลแล้ว
ซูจื่อโม่คิดจะไล่ตสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นามไปอีกครั้งมันก็สายเกินไปแล้ว
ท้ายที่สุดแล้วหลินเสวียนจีก็ยังคงไม่ลงมือสังหารทว่ากลับปล่อยเนี่ยฮ่าวแห่งสำนักหุนหยวนไป
วังเสวียนเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงจีมีสถานะเหนือโลกียะบนทวีปเทียนฮวงดฬธะภใกว โดยทั่วไปแล้วมัเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงกจะไม่ผูกใจเจ็บกับสำนักระดับสุดยอดอื่นๆการกระทำของหลินเสวียนจีจึงไม่ได้ไร้ความเกรงกลัวเช่นเดียวกับซูจื่อโม่
ผู้ฝึกเทพยุทธ์ที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของสามสำนักระดับสุดยอดแตกพ่ายไม่เป็นกระบวนพวกเขากระจัดกระจายหลบหนีและอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
เมื่อเห็นภาพฉากนี้ผู้ฝึกเทพยุทธ์จำนวนมากที่เฝ้ามองอยู่บริเวณใกล้เคียงต่างมีสีหน้าทอดถอนใจ
หลังจากศึกในวันนี้ชื่อเสียงของซูจื่อโม่ในสนามรบบรรพกาลจะต้องโด่งดังยิ่งขึ้นไปอีกอย่างแน่นอน!
ในสายตาของผู้ฝึกเทพยุทธ์ทั้งหลายเกรงว่าคงจะมีเพียงตี้อินเท่านั้นที่จะสามารถต่อกรกับเขาได้!
ศึกในครั้งนี้ทำให้ผู้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นฝึกเทพยุทธ์จำนวนมากได้เปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริง
อย่าเพิ่งพูดถึงวิชาวิญญาณทักษะการต่อสู้และสิ่งอื่นๆที่ถูกนำมาใช้ในระหว่างการเข่นฆ่าของผู้ฝึกเโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ทพยุทธ์ทั้งหลายเพียงแค่นิมิตบรรพกาลก็ปรากฏขึ้นมาหลายสายแล้ว!
วังวนหฝุนหยวน ฐษะขนิมิตหวสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงเฉวียน อสนีบาตห้าสายล้างโลก ืุเทพเต่าไท่กู่ เถิงเสอไท่กู่และยังมีหมอกต้าเหยี่ยนที่ลึกลัสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นบอย่างยิ่ง
แม้กระทั่งในตอนท้ายสุดผู้คนยัสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงโชคดีได้เห็นกับตาว่านิมิตแก่นทองสายใหม่เอี่ยมได้ถูกสร้างสรรค์ขึ้นมาอีก
ทั้งยังน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนั้น มันสามารถทำลายอสนีบาตห้าสายล้างโลกไปได้อย่างง่ายดาย!
"คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างเหลิ่งหมิงซือ ถูซือและนักฆ่าแห่งสำนักอินซา จะต้องมาร่วงหล่นลงในที่แห่งนี้ช่างน่าเสียดายจริงๆ"
"อย่าลืมสิที่นี่คือสนามรบบรรพกาลเรื่องอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น!"
"ใช่แล้ว ไบณตถคหากสุดท้ายไม่มีนักฆ่าแห่งสำนักอินซาปรากฏตัวขึ้นมา สวีเฉิงแห่งตำหนักวายุอสนีจะสามารถหลบหนีไปได้หรือไม่ก็ยังยากจะคาดเดา!"
ผู้ฝึกเทพยุทธ์ทั้งหลายพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์กันด้วยเสียงแผ่วเบาและค่อยๆแยกย้ายกันไป
บัดนี้มหาสงอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับครามได้สิ้นสุดลงแล้ว
ต่อให้ผู้คนจะตระหนักดีว่าของวิเศษอย่างภาพหวงเฉวียนและเคล็ดวิชาจื่อเตี้ยนล้วนอยู่บนตัวของคนสองสามคนนี้ทว่ากลับไม่มีผู้ใดกล้าลงมือแย่งชิงเลยษชฒสผม
"ขอบใจมาก"
ซูจื่อโม่มองไเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงปยังหลินเสวียนจีพลางพยักหน้า
หลินเสวียนจีแตกต่างจากเจ้าอ้วนน้อยและสือเจียน
สถานะของเขาละเอียดอ่อนเดิมทีไม่มีความจำเป็นต้องลงมือช่วยเหลือเลย
แม้จะกล่าวว่ามีสาเหตุมาจากการบีบบังคสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นับของเนี่ยฮ่าว ทว่า ฎตฉฬด้วยฝีมือของหลินเสวียนจีหากเขาคิดจะไปจริงๆเนี่ยฮ่าวจะสามารถขัดขวางได้หรือ?
หลินเสวียนจีโบกไม้โบกมือพลางครุ่นคิดและกล่าว
"นิมิตเสวียนอู่ที่เจ้าสร้างขึ้นมานี้แข็งแกร่ง น่าสะพรึยิอตลภคะิงกลัวมาก บางทีอาจสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นจะสามารถต่อกรกับทะเลแห่งความโกลาหลได้จริงๆแต่ทว่า..."
ะใฐผฉจหยุดนิ่งไปครู่หนึ่งหลินเสวียนจีจึงกล่าวอย่างเชื่องช้า
"เท่าที่ข้ารู้มาตี้อินน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเมื่อร้อยปีก่อนเสียอีกษนกปหซก สฮขจภข้ายังไม่กล้าแม้แต่จะทำนายเรื่องราวใดๆของเขา เจ้าจงระวัถฝาเโฒจฮฒงตัวให้ดี!"
ซูจื่อโม่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
การที่สามารถทำให้หลินเสวียนจีหวาดหวั่นได้ถึงเพียงนี้ย่อมแสดงให้เห็นถึงความน่าสะพรึงกลัวของตี้อิน!
"ไม่ต้องเป็นห่วงยี่สิบปีโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ของข้านี้ก็ไม่ได้สูญเปล่าไปเฉยๆหรอก" ซูจื่อโม่ตอบกลับวาหม
หลินเสวียนจีพยักหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวเสริม
"นอกจากนี้ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง หลังจากเข้าไปในเมืองว่านเซี่ยงแล้ว เจ้าจงระวังตัวให้ดีในสนามรบบรรพกาลระดับต้นเจ้าแทบจะล่วงเกินสามวิถีอย่างเซียนพุทธและมารไปจนหมดสิ้นแล้ว"
"ในศึกภายใต้ตำหนสขฟธรึักจักรพรรดิมนุษย์ สามวิถีร่วมมือกันยังถูกเจ้าทำร้ายจนบาดเจ็บและล้มตายไป ฟฒรฑงซเรื่องนี้จะไปโทษผู้อื่นก็ไม่ได้แต่บางสำนักอาจจะจดจำความแค้นนี้ฝังใจ และอาศัยเรื่องนี้มาสร้างความลำบากให้แก่เจ้า"ฝฑไูฐชไยด
"สวีเฉิงและเนี่ยฮ่าวยังไม่ตาย การกลับไปยังเมืองว่านเซี่ยงในครั้งนี้ สองประตูสำนักเซียนใหญ่อย่างตำหนักวายุอสนีและสำนักหุนหยวนจะต้องมาหาเรื่องเจ้าอย่างแน่นอน!"
"หฟฐึ!" ซูจื่อโม่แค่นเสียงหัวเราะเย็นชาพลางกล่าว
"ดีสิหากสวีเฉิงกล้ามาหาข้าจริงๆ ข้าก็จะส่งเขาไปลงนรกหวงเฉวียนเอง!"
"มีเรื่องหนึ่งที่เจ้าอาจจะยังไม่รู้" หลินเสวียนจีกล่าวอย่างเชื่องช้า
"ในเมืองว่านเซี่ยง มีกลไกพิทักษ์และอาคมผนึกที่ผู้อาวุโสแห่งวังเสวียนจีของข้าทิ้งเอาไวเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้ ต่อให้เจินจวินขั้นหยวนอินจะขับเคลื่อนพลังเวทก็จะไม่ถูกโลกภายนอกรับรู้ได้"ลิญฟทสุ
ความหมายแฝงของประโยคนี้ก็คือเจินจวินขั้นหยวนอินสามารถลงมือตามอำเภอใจในเมืองว่านเซี่ยงได้โดยจะไม่ถูกดูดกลืน!
เช่นนี้คสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงจะรับมือได้ยากเสียแล้ว
หลินเสวียนจีกล่าวต่อ
"การเดินทางของตำหนักวายุอสนีและสำนักหุนหยวนในครั้งนี้เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง ล้วนมีเจินจวินขั้นฒฬืึกชมหยวนอินติดตามมาด้วย
เจินจวินขั้นหยวนอินเหล่านี้ไม่ใช่ผู้ถูกผนึกที่อายุขัยใกล้จะสิ้นสุด เลือดลมของพวกเขาแข็งแกร่งและกำลังอยู่ในวัยฉกรรจ์!"
"เมื่อเข้าไปในเมืองว่านเซี่ยงแล้ว เจ้าจงระวังเจินจวินขั้นหยวนอินเหล่านี้มาหาเรื่องเจ้าให้ดี!"
ซูจื่อโม่พยักหน้า
หากกล่าวเช่นนี้การที่ไม่มีเจินจวินขั้นหยวนอินคอยเป็นที่พกษซึ่งพิงในเมืองว่านเซี่ยงเกรงว่าคงจะเสียเปรีเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงยบได้ง่ายจริงๆ!
"เอาล่ะพวกเจ้าทำความสะอาดสนามรบเสียหน่อยเถอะข้าขอตัวล่าถอยไปก่อน" หลินเสวียนจีกล่าว
ฎจผลคฮฐ"เดี๋ยวก่อน!"
หมซูจื่อโม่ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้เขาเรียกหลินเสวียนจีเอาไวเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้กะทันหัน
"มีอะไรหรือ?" หลินเสวียนจีชะงักไปเล็กน้อย
ฏรแฎฬแขทู"เจ้าเคยพบเห็นผู้ฝึกเทพยุทธ์กลุ่มหนึ่งที่มีเจ็ดถึงแปดคนหรือไม่เสื้อผ้าของพวกเขาดูเเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นก่าแก่โบราณอย่างยิ่งมีเส้นผมสีทองดวงตาสีมรกตและสันจมูกโด่งเป็นสันผู้ฝึกเทพยุทธ์ทุกคนล้วนมีรูปโฉมหล่อเหลางดงามอย่างยิ่ง!"
เมื่อได้ยินคำบรรยายเหล่านี้สีหน้าของหลินเสวียนจีก็เริ่มน่าเกลียดมากขึ้นเรื่อยๆ
"พวกเขามาได้อย่างไร?"
หลินเสวียนจีมีสีหน้าเคมเร่งขรึมเขาพึมพำแผ่วเบา
"พวกเขาคือใคร?"
ชิผชดเนี่ยนฉีถูกคนกลุ่มนี้พาตัวไปซูจื่อโม่จำเป็นต้องรู้ถึงความเป็นมาของคนกลุ่มนี้ให้จงได้
หลินเสวียนจีเอ่ยถามกลับ
"เจ้ารู้จัหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมากเก้าเผ่าพันธุ์บรรพกาลใช่หรือไม่?"
ญจลฮจอภมุซูจื่อโม่พยักหน้า หลินเสวียนจีกล่าวอย่างช้าๆ
"คนกลุ่มนี้ก็คือสายเลือดหนึ่งขอะนซิงนงเก้าเผ่าพันธุ์บรรพกาลเผ่าเทพ!"
เจเผ่าเทพ!
เมื่อได้ยินสองคำนี้จิตใจของซูจื่อโม่ก็สั่นสะท้านขึ้นมา
บนทวีปเทียนฮวงกลับมีเผ่าพันธุ์สายหนึ่งที่เรียกขานตนเองว่า'เทพ'อยู่อีกหรือ!
ไม่คนกลุ่มนี้จะเป็นคนบ้า ก็สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นเผ่าพันธุ์นี้คงจะน่าสะพรึงกลัวจริงๆและมีความใกล้เคียงกับเทพไปแล้ว!
หลินเสวียนจีขมวดคิ้วแน่นพลางกเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงล่าวเสียงต่ำชน
"ในสนามรบบรรพกาลเก้าเผ่าพันธุ์บรรพกาลแทบจะไม่ปรากฏตัวออกมาเลยคิดไม่ถึงเลยว่าในยุคนี้กลับมีคนของเผ่าเทพเข้ามา!"
"เหตุใดเจ้าจึงถามถึงเรื่องนี้เจ้าพบเห็นพวกเขารึ?"หลินเสวียนจีเอ่ยถาม
"เปล่า" ตฒแณซูจื่อโม่ส่ายหน้าพลางกล่าว
"แต่สหายของข้าคนหนึ่งถูกผู้ฝึกเทพยุทธ์กลุ่มนี้พาตัวไปข้าต้องช่วยนางออกมาให้ได้!"หโฮชหศบะ
หลินเโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์สวียนจีถอนหายใจแผ่วเบาพลางส่ายหน้าเล็กน้อย
ปขธษธดทจ"เจ้ายังไม่เคยสัมผัสกับเผ่าเทพเหล่านี้ ย่อมไม่รู้หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาซึ้งถึงความนนษิถมโอยื่าสะพรึงกลัวของพวกเขา"
อมุพภาแ"ในสายตาของเผ่าเทพ การสังหารข้ามระดับก็เป็นเรื่องง่ขฮญพฒายดายราวกับการกินข้าวและดื่มน้ำ!
มีเพียงการสังหารข้ามขอบเขตใหญ่อีกขั้นเท่านั้นฬวีิฝรฎฎแ ที่จะสามารถทำให้พวกเขารู้สึกสนใจขึ้นมาได้บ้าง!"
"พูดให้เข้าใจง่ายที่สุด เมื่ออยู่ต่อหน้าเผ่าเทพร่างกายเนื้อของเจ้า เลืโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์อดลมของเจ้าฒล และความได้เปรียบในการต่อสู้ระยะประชิดของเจ้าจะอันตรธานหายไปจนหมดสิ้น!"
ซูจื่อโม่ไม่ได้สงสัยเลยแม้แต่น้อย
จากคำบรรยายของชิงชิงเขาก็สามารถคาดเดาถึงความน่าสะพรึงกลัวของผู้ฝึกเทพยุทธ์กลุ่มนี้ได้อย่างลางๆแล้ว!
ร่างกายเนื้อและเลือดลมของซูจื่อโม่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
ในการต่อสู้ระยะประชิดเขาไม่เคยลิ้มรสความพ่ายแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว!ีะผทอ
ในองคดีต ณ อารามโบราณใต้หุบเขาฝังมังกรซูจื่อโม่ได้ประมือกับตี้พอินเขายังสามารถชิงความได้เปรียบมาได้อย่างลางๆด้วยซ้ำ
ทว่าบัดนี้กลับมีเผ่าเทพโผล่ออกมา เลือดลมและร่างกายเนื้อล้วนสามารถเข้าปะทะอย่างดุดันกับเขาได้!
"ในฐานะที่เป็นหนึ่งในดึะโฟฟชเก้าเผ่าพันธุ์บรรพกาล เผ่าเทพมีสายเลือดอันสูงส่ง อีกทั้งยังมีเคล็ดคืกทฐฏวิชาลับโบราณมากมาย บฝผทฉกต่อให้เป็นตี้อินก็ยังไม่กล้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยง่ายๆ"
หลินเสวียนจีครุ่นคิดพลางกล่าว
"การที่เผ่าเทพปรากฏตัวขึ้นดูเหมือนว่าสนาผตบพจญผูบมรบบรรพกาลกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว!"
"ไม่ได้การแล้ว ข้าต้องรีบกลับไปแจ้งให้ผู้อาวุโสของสำนักทราบ พวกเขาจะได้เตรียมตัวรับมือได้ทัน"ิฑจลิขญปธ
เมื่อหลินเสวียนจีกล่าวจบเขาก็พุ่งตัวออกไปราวกับกลุ่มควันชั่วพริบตาก็อันตรธานหายไปจนลับสายตาศขฬเฒช
"เผ่าเทพ เผ่าเทพ..."
ซูจื่อโม่พึมพำแผ่วเบาสีหน้าแปรปรวนไม่แน่นอนเขากล่าวด้วยน้ำเสียงลึกล้ำ
"คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้ปะทะกับเก้าเผ่าพัสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นนธุ์บรรพกาลเร็วถึงเพียงนี้!"
มิน่าล่ะในอดีตแม้ว่าเนี่ยนฉีจะไม่รู้อะไรเลยแต่นางกลับมีพละกำลังมหาศาล
ที่แท้ภายในร่างกายของนางก็มีสายเลือดของเผ่าเทพไหลเวียนอยู่นี่เอง!
-สองสิงห์:ผู้แปล-