บทที่ 32 - เปิดใช้งานภารกิจ

บทที่ 32 - เปิดใช้งานภารกิจ

"ติง!"

"ล้มเหลว ความชำนาญ +1"

"ติง!"

"ล้มเหลว ความชำนาญ +1"

...

ล้มเหลวติดต่อกันหลายครั้ง หลงเฟยก็แอบถอนหายใจในใจ 'โอสถปราณวิญญาณแท้สมชื่อจริงๆ ควบคุมยากชะมัด'

หลังจากกลับมาจากสมาคมการค้าเฟิงหยวน หลงเฟยก็ขลุกอยู่แต่ในเรือนเพื่อศึกษาการหลอมโอสถปราณวิญญาณแท้

ทดลองไปหลายสิบครั้ง แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จเลยแม้แต่ครั้งเดียว

หลงเฟยจึงค่อยๆ ลดความเร็วลง เริ่มศึกษาสรรพคุณและอัตราส่วนของสมุนไพรวิญญาณแต่ละชนิดอย่างละเอียด รวมถึงเทคนิคการควบคุมไฟ

เวลาล่วงเลยไปห้าวันอย่างรวดเร็ว

"ติง!"

"หลอมสำเร็จ!"

"ในที่สุดก็สำเร็จสักที"

หลงเฟยดีใจจนเนื้อเต้น รีบเปิดดูคุณสมบัติของโอสถปราณวิญญาณแท้ทันที

ไอเท็ม: โอสถปราณวิญญาณแท้

ลมปราณ: 500 แต้ม

รายละเอียด: สามารถฟื้นฟูลมปราณ 500 แต้มได้ภายใน 3 วินาที ไม่สามารถใช้งานซ้ำได้ภายในเวลา 5 นาที

"ฟื้นฟูลมปราณได้ 500 แต้มภายใน 3 วินาที แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับข้าแล้ว" หลงเฟยตื่นเต้นสุดขีด ตอนนี้เขาจับจุดการหลอมโอสถปราณวิญญาณแท้ได้แล้ว จึงลงมือหลอมอย่างบ้าคลั่ง

พอค่าลมปราณหมดเกลี้ยง ก็กลืนโอสถรักษาอาการบาดเจ็บลงไป

พอลมปราณฟื้นฟูจนเต็มเปี่ยม ก็เริ่มหลอมใหม่อีกครั้ง

...

ยามวิกาล

ภายในเรือนของหลงจ้านอู่

หลงจ้านเหย่กระซิบเสียงต่ำ "พี่ใหญ่ นักฆ่าของพันธมิตรสยบปักษาเดินทางมาถึงเมืองหั่วหลีแล้ว รอเพียงแค่หลงจ้านไห่ออกจากฌานปิดด่านเท่านั้น"

"ดี!" หลงจ้านอู่ร้องอย่างยินดี "พรุ่งนี้ก็จะถึงวันทดสอบของตระกูลแล้ว เรื่องกำจัดหลงเฟย เจ้าจัดการไปถึงไหนแล้ว"

หลงจ้านเหย่แสยะยิ้มอำมหิต "ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว ต่อให้หลงเฟยจะเก่งกาจเพียงใด ก็ไม่มีทางต่อกรกับผู้ฝึกยุทธระดับวิญญาณนักรบได้หรอก และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น..."

หลงจ้านเหย่ยิ้มอย่างมีเลศนัย "พี่ใหญ่ พันธมิตรสยบปักษาจัดโปรโมชั่นซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง นอกเหนือจากหลงจ้านไห่แล้ว ข้ายังแถมชื่อหลงเฟยแนบไปด้วย หากคนของเราไม่สามารถกำจัดหลงเฟยได้ในการทดสอบของตระกูล นักฆ่าของพันธมิตรสยบปักษาก็จะลงมือแทน คราวนี้ต่อให้มันมีปีกงอกออกมาก็ยากที่จะหนีรอดไปได้"

แววตาของหลงจ้านอู่ทอประกายวาวโรจน์ "หลงเฟย ขอเพียงเจ้าตายตกในสถานที่จัดการทดสอบ ก็จะไม่มีใครสงสัยมาถึงตัวข้าแน่ ต่อให้มีคนสงสัยแล้วจะทำไมเล่า เจ้ามันก็แค่ไอ้สวะจุดตันเถียนแตกสลาย สวะตัวหนึ่งตายไปจะมีใครหน้าไหนมาใส่ใจกัน ฮ่าๆๆ..."

...

สมาคมการค้าเฟิงหยวน

หลิ่วเฟิงรายงานสถานการณ์ให้ฝูอวิ๋นซานฟัง "ทางด้านท่านผู้เฒ่าเฮยส่งข่าวมาว่า หลงจ้านอู่ได้ว่าจ้างนักฆ่าจากพันธมิตรสยบปักษามาแล้ว เป้าหมายคือการสังหารหลงเฟยในการทดสอบประจำตระกูลครั้งนี้ขอรับ"

"เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย!"

หัวคิ้วของฝูอวิ๋นซานขมวดเข้าหากันแน่น

หลิ่วเฟิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อ "ท่านผู้เฒ่าเฮยฝากข้ามาบอกท่านอีกว่า สมาคมการค้าเฟิงหยวนห้ามเข้าไปก้าวก่ายกิจการภายในของขั้วอำนาจท้องถิ่นเด็ดขาด หากพวกเราถูกลากเข้าไปพัวพันด้วย เกรงว่าเบื้องบนอาจจะลงโทษเอาได้"

นี่คือเหตุผลที่ทำให้สมาคมการค้าเฟิงหยวนสามารถยืนหยัดมาได้นับพันปีโดยไม่ล่มสลาย

ไม่ก้าวก่ายเรื่องราวบนแผ่นดิน ไม่เข้าไปพัวพันกับความขัดแย้งใดๆ ทั้งสิ้น

ฝูอวิ๋นซานตระหนักถึงข้อนี้ดี นางจึงเอ่ยว่า "เฒ่าหลิ่ว ข้าขอออกไปข้างนอกสักประเดี๋ยว"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ฝูอวิ๋นซานก็ปรากฏตัวขึ้นที่สาขาย่อยของสำนักเฉาเทียนประจำเมืองหั่วหลี

สมาคมการค้าเฟิงหยวนไม่อาจก้าวก่ายกิจการภายในของขั้วอำนาจท้องถิ่นได้ ทว่ามีบางคนสามารถทำได้

ยกตัวอย่างเช่น สำนักเฉาเทียนไงเล่า!

...

การทดสอบประจำตระกูลหลงคืองานใหญ่ระดับชาติของเมืองหั่วหลี

อีกสามเสาหลักและราชวงศ์หนานกงล้วนจับตาดูการทดสอบของตระกูลหลงในครั้งนี้อย่างใกล้ชิด

แน่นอนว่า

ในทุกๆ ปีจะมีผู้ลักลอบแฝงตัวเข้าไปในสถานที่จัดการทดสอบ เพื่อประเมินความสามารถของศิษย์ตระกูลหลง

ทว่าปีนี้สถานการณ์แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

เสียงมังกรคำรามดังกึกก้อง ทำให้ทั้งสามเสาหลักและราชวงศ์หนานกงทวีความสนใจมากยิ่งขึ้น

ณ จวนโหวเทพจูเก๋อ

"ครั้งนี้คือโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่ง ต้องสืบให้รู้จงได้ว่าใครคือนักรบเทวะมังกร"

"หากสบโอกาสล่ะก็... สังหารมันเสีย!"

"เข้าใจหรือไม่"

"รับทราบ!"

จูเก๋อเทียนหลงชุบเลี้ยงหน่วยกล้าตายเอาไว้กลุ่มหนึ่ง โดยมีเป้าหมายเพื่อลอบสังหารอัจฉริยะของตระกูลอื่น เขาไม่อาจปล่อยให้นักรบเทวะมังกรเติบโตขึ้นมาได้อย่างราบรื่น เพราะนั่นจะเป็นภัยคุกคามต่ออนาคตของตระกูลจูเก๋อ

หอฝึกยุทธสกุลหลี่ก็ไม่ต่างกัน

หนานกงเหลย และหนานกงหั่วต่างก็ส่งยอดฝีมือลักลอบเข้าไปในสถานที่จัดการทดสอบเช่นกัน หากพบตัวนักรบเทวะมังกรเมื่อใด ให้สังหารโดยไม่มีข้อยกเว้น!

...

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ตระกูลหลงตกต่ำลงอย่างต่อเนื่อง

ทว่า

ก็ไม่มีผู้ใดกล้าดูแคลนตระกูลหลง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กองทัพตระกูลหลง!

ชื่อเสียงของกองทัพตระกูลหลงเลื่องลือไปทั่วทั้งราชวงศ์หั่วหลี กองกำลังของพวกเขาแข็งแกร่งไร้ผู้ต่อต้าน

ท่านทวดแห่งตระกูลหลงยังคงอยู่ในฌานปิดด่าน หากผู้ใดได้สืบทอดสายเลือดนักรบเทวะมังกร ผู้นั้นก็จะได้ครอบครองอำนาจบัญชาการกองทัพตระกูลหลงทั้งหมด

สามเสาหลักและราชวงศ์หนานกงย่อมไม่ปรารถนาที่จะเห็นนักรบเทวะมังกรถือกำเนิดขึ้นในตระกูลหลงอีก พวกเขาไม่อยากเห็นกองทัพตระกูลหลงปรากฏกายขึ้นในเมืองหั่วหลีอย่างกะทันหัน เพราะนั่นหมายถึงหายนะสำหรับพวกเขา

ค่ำคืนอันเงียบสงัด แฝงไว้ด้วยรังสีอำมหิตอันไร้ที่สิ้นสุด

หลงเฟยนั่งจิบน้ำชาและทานมื้อดึกที่เฉียวเฉียวเตรียมไว้ให้อยู่ลานหน้าเรือน แหงนหน้ามองดูดวงดาวบนท้องฟ้าอย่างสบายอารมณ์ โดยมีเฉียวเฉียวคอยนวดเฟ้นบีบนวดให้อยู่ด้านหลัง ช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนจะผ่อนคลายเสียจริง

"เฉียวเฉียว เวลาที่ข้าไม่อยู่ เจ้าพยายามอย่าออกไปข้างนอกล่ะ หากใครหน้าไหนกล้ามารังแกเจ้า ก็ไม่ต้องไปสนใจมัน ใช้ยันต์ปาอัดหน้ามันไปเลย" หลงเฟยกำชับ "หากสู้ไม่ได้ ก็ให้หนีไปขอความช่วยเหลือจากหลิ่วเฟิงที่สมาคมการค้าเฟิงหยวน เขาจะช่วยปกป้องเจ้าเอง"

สิ่งเดียวที่เขากังวลใจในตอนนี้ก็คือความปลอดภัยของเฉียวเฉียว

ช่วงที่ผ่านมา หลงเฟยพยายามหาทางช่วยให้เฉียวเฉียวฝึกยุทธ แต่ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด เฉียวเฉียวจึงไม่สามารถเข้าถึงเคล็ดวิชาได้เลย

เป็นเพราะนางหัวทึบมาแต่กำเนิดอย่างนั้นหรือ

ไม่ใช่เลย!

แต่เป็นเพราะร่างกายของนางมีความพิเศษบางอย่าง คล้ายกับว่าร่างกายของนางไม่เปิดรับพลังยุทธใดๆ ทั้งสิ้น

สุดท้ายหลงเฟยก็จนปัญญา

เฉียวเฉียวยิ้มบางๆ "นายน้อยไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอกเจ้าค่ะ สิ่งที่ท่านสอนข้า ข้าจำได้ขึ้นใจหมดแล้ว ท่านต่างหากที่ต้องระวังตัวให้ดี การทดสอบของตระกูลหลงนั้นโหดร้ายนัก"

หลงเฟยเอื้อมมือไปกุมมือเรียวงามของเฉียวเฉียวเอาไว้ "วางใจเถอะ นายน้อยของเจ้าไร้เทียมทานอยู่แล้ว"

มือเล็กๆ ของเฉียวเฉียวขืนตัวดิ้นเบาๆ แต่ก็สลัดไม่หลุด ใบหน้าของนางพลันเห่อร้อนแดงซ่าน หัวใจเต้นโครมคราม ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาอีก

"มารดามันเถอะ!"

"จะทดสอบอะไรก็ทดสอบไปเถอะ แต่ถ้าใครหน้าไหนกล้ามากระตุกหนวดเสือ บิดาจะสับมันให้แหลกคาที่เลยคอยดู" หลงเฟยสบถในใจ

ตลอดทั้งคืน

หลงเฟยไม่ได้ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า

เขายังคงฝึกฝนเคล็ดวิชาต่างๆ ต่อไป

หลังจากฝึกฝนมาเป็นเวลาหนึ่งเดือน ท่าร่างเงาวายุไร้ร่องรอยของเขาก็เลื่อนขึ้นเป็นระดับหนึ่งแล้ว

เพลงดาบพิฆาตมังกรนั้นฝึกฝนได้เชื่องช้าเหลือเกิน

แต่ถึงอย่างนั้น หลงเฟยก็ยังคงพยายามอย่างไม่ลดละ และประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง ตอนนี้รังสีดาบของกระบวนท่า 'บ้าคลั่งพิฆาตมังกร' สามารถซ้อนทับกันได้ถึงหนึ่งร้อยยี่สิบชั้นแล้ว พลังทำลายล้างรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก

หากปลดปล่อยลมปราณสังหารของวิชาคางคกออกมาทั้งหมด จะสามารถสร้างความเสียหายได้ถึง 400%

ยิ่งบวกกับค่าความโชคดีจากแหวนมิติวิญญาณเข้าไปด้วย หากเกิดการโจมตีแบบคริติคอล อานุภาพของมันจะยิ่งทวีความรุนแรงจนน่าสะพรึงกลัว

โอสถก็เตรียมพร้อมแล้ว

อักขระยันต์ก็เตรียมพร้อมแล้ว

น่าเสียดายที่เขามีเวลาไม่มากพอ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะสร้างหุ่นเชิดระดับซูเปอร์ออกมาใช้งานสักสองสามตัวแล้ว

ทุกสิ่งตระเตรียมไว้พร้อมสรรพ รอเพียงแค่การทดสอบของตระกูลมาถึงเท่านั้น

ยามรุ่งอรุณ ฟ้าเพิ่งสาง

ลานประลองยุทธของตระกูลหลงก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน

หลงจ้านอู่ยืนตระหง่านอยู่บนลานประลอง ประกาศก้อง "การทดสอบของตระกูล ศิษย์ตระกูลหลงทุกคนต้องทุ่มเทอย่างสุดกำลัง นำความสามารถที่พวกเจ้าเพียรพยายามฝึกฝนตลอดหลายปีที่ผ่านมาออกมาแสดงให้เป็นที่ประจักษ์"

"พวกเจ้าคืออนาคตของตระกูลหลง คือความหวังของตระกูลหลง"

จากนั้น

ผู้อาวุโสอีกท่านหนึ่งก็ก้าวขึ้นมาบนลานประลอง เอ่ยว่า "การทดสอบของตระกูลแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนที่หนึ่งคือการฝึกฝนในเทือกเขาหั่วหลีเป็นเวลาสามวัน สถานที่ทดสอบจะแจ้งให้ทราบเมื่อพวกเจ้าไปถึงที่นั่น"

"ผลคะแนนในรอบแรก จะคำนวณจากจำนวนสัตว์อสูรที่พวกเจ้าล่ามาได้"

"สัตว์อสูรระดับหนึ่งได้ 10 คะแนน ระดับสองได้ 50 คะแนน ระดับสามได้ 100 คะแนน ระดับสี่ได้ 500 คะแนน ระดับห้าได้ 1000 คะแนน... แน่นอนว่า ข้าขอเตือนพวกเจ้าไว้ก่อน หากต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับสามเพียงลำพัง ทางที่ดีควรรีบหนีเอาตัวรอดเสีย แต่ถ้าเจอสัตว์อสูรระดับสี่หรือระดับห้าล่ะก็... มีแรงวิ่งเท่าไหร่ก็ใส่เกียร์หมาโกยแน่บให้ไวที่สุดก็แล้วกัน"

"รอบที่สองคือการประลองยุทธบนลานประลอง"

"มีเพียงศิษย์ที่ทำคะแนนในรอบแรกได้สูงสุดสิบหกอันดับแรกเท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วมการประลองรอบสองได้"

"รางวัลสำหรับผู้ชนะเลิศนั้นมากมายมหาศาลนัก"

จังหวะนั้น หลงจ้านอู่ก็ยิ้มบางๆ แล้วประกาศต่อ "ผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่ง จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการคัดเลือกศิษย์สำนักเฉาเทียนในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ได้รับสิทธิ์เข้าร่วม 'งานเลี้ยงยอดฝีมือราชสำนัก' ในช่วงสิ้นปี และจะได้รับสิทธิ์ในการฝึกฝนเคล็ดวิชาระดับนภา 'ทลายมังกร' ของตระกูลหลงด้วย"

สิ้นเสียงประกาศของหลงจ้านอู่

ในหัวของหลงเฟยก็มีเสียงระบบดังขึ้นมาทันที

"ติง!"

[จบแล้ว]