บทที่ 31 - ซื้อกิจการโรงแรมบักกิงแฮมพาเลซ

บทที่ 31 - ซื้อกิจการโรงแรมบักกิงแฮมพาเลซ

เฉินชางเซิงกำลังจะอ้าปากพูดต่อ แต่ซูชิงเฉิงก็โกรธจนหน้าแดงก่ำไปหมดแล้ว เธอถลึงตาใส่เขาด้วยความโมโห

นี่มันเวลาไหนแล้ว เขายังทำตัวเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด แก้ไม่หายสักทีไอ้นิสัยชอบคุยโวโอ้อวดเนี่ย

ยังจะมางานแต่งงานแห่งศตวรรษอีก เขารู้หรือเปล่าว่าคำว่างานแต่งงานแห่งศตวรรษมันหมายถึงอะไร? ทั่วทั้งเมืองจินหลิงยังไม่เคยมีงานแต่งงานไหนเลยนะที่จะถูกเรียกว่าเป็นงานแต่งงานแห่งศตวรรษได้

เพราะกำลังทรัพย์ ทรัพยากรบุคคล เส้นสาย และอื่นๆ ที่ต้องใช้ มันเป็นจำนวนเงินมหาศาลจนประเมินค่าไม่ได้ คนธรรมดาทั่วไปไม่มีทางมีปัญญาจัดได้หรอก

"คุณเลิกพูดได้แล้ว รีบตามฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้!" ซูชิงเฉิงพูดกับเฉินชางเซิงด้วยความรู้สึกโกรธที่เหล็กไม่เป็นเหล็กกล้า จากนั้นก็สะบัดหน้าเดินหนีไปโดยไม่หันกลับมามอง

เมื่อเฉินชางเซิงเห็นดังนั้น ก็คร้านที่จะต่อปากต่อคำกับซูเมี่ยวเมี่ยวอีก เขารีบก้าวเท้าเดินตามภรรยาไป

ซูเมี่ยวเมี่ยวและซูเยว่ยังคงส่งเสียงเยาะเย้ยถากถางตามหลังเขาไม่หยุด มองเขาเป็นเพียงตัวตลก

...

เมื่อเดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลซู

สีหน้าของซูชิงเฉิงก็ยังคงดำทะมึน

เฉินชางเซิงจึงทำได้เพียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ที่รัก คุณอย่าโกรธไปเลยนะ ที่ผมพูดไปเมื่อกี้เป็นความจริงทั้งหมด ผมจะจัดงานแต่งงานแห่งศตวรรษให้กับคุณจริงๆ"

ซูชิงเฉิงพูดด้วยความโกรธแค้น "งานแต่งงานแห่งศตวรรษอะไรกัน คุณก็รู้แต่จะคุยโว คุณไม่รู้จริงๆ เหรอว่าคำว่างานแต่งงานแห่งศตวรรษมันหมายความว่ายังไง?"

เฉินชางเซิงตอบเสียงเรียบ "ผมย่อมรู้ดี เพราะงั้นผมถึงได้ตั้งใจจะจัดงานแต่งงานแห่งศตวรรษ เพื่อเป็นสิ่งชดเชยให้กับคุณตลอดหลายปีที่ผ่านมายังไงล่ะ"

พูดจบ เขาก็เอ่ยต่อ "ที่รัก หรือว่าคุณไม่อยากจะจัดงานแต่งงานที่เป็นของพวกเราสองคนจริงๆ งั้นเหรอ?"

ซูชิงเฉิงอ้าปากค้าง เหมือนมีคำพูดติดอยู่ที่ริมฝีปาก แต่สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมา "ฉันก็ต้องอยากอยู่แล้ว แต่ว่าบ้านเราจะมีเงินขนาดนั้นได้ยังไงล่ะ"

เฉินชางเซิงยิ้มพลางกล่าว "ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินหรอก ทุกอย่างปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง"

ซูชิงเฉิงขมวดคิ้ว "คุณจะมีวิธีอะไรได้?"

แน่นอนว่าเฉินชางเซิงไม่สามารถบอกความจริงได้ว่า ตอนนี้เขาคือประธานกรรมการของกลุ่มบริษัทชิงย่วน เงินน่ะไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเลยสักนิด เขาจึงตอบแบบกำกวมไปว่า "เอาเป็นว่าอีกสามวันเดี๋ยวคุณก็รู้เองแหละ"

ซูชิงเฉิงโกรธจนแทบจะสำลัก "สามวัน? คุณยิ่งพูดก็ยิ่งเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้วนะ งานแต่งของซูเมี่ยวเมี่ยวกับโจวห่าว เขาเตรียมงานกันมาตั้งแต่ครึ่งปีที่แล้ว คุณขอเวลาแค่สามวัน เวลาแค่นี้คุณยังจองโรงแรมดีๆ สำหรับจัดงานแต่งไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!"

พูดจบ เธอก็ถอนหายใจ แล้วพูดเยาะเย้ยตัวเอง "ไม่เป็นไรหรอก งานแต่งงานมันเป็นความทรงจำที่เจ็บปวดสำหรับทั้งคุณและฉัน ไม่ต้องจัดงานชดเชยก็ไม่เป็นไรหรอก"

เมื่อเฉินชางเซิงเห็นท่าทีที่ดูหมดอาลัยตายอยากของเธอ ก็ยิ่งตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะต้องจัดงานแต่งครั้งนี้ให้ออกมาดีที่สุด เขาจึงเอ่ยปากขึ้น "ชิงเฉิง คุณกลับไปก่อนเถอะ ผมจะไปจัดการเรื่องงานแต่งสักหน่อย แล้วก็แวะไปเยี่ยมชิงอินด้วย"

ซูชิงเฉิงพยักหน้า ไม่ได้ห้ามปรามอะไร แล้วเดินแยกตัวกลับไปก่อน

หลังจากที่เธอเดินจากไป เฉินชางเซิงถึงได้หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วต่อสายหาหวังมู่ชิง

ไม่นานนัก สายก็เชื่อมต่อ เสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพของหวังมู่ชิงก็ดังขึ้น "ท่านเทพสงคราม มีข้อสั่งการอะไรหรือคะ?"

เฉินชางเซิงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "อีกสามวันข้างหน้า ข้าจะจัดงานแต่งงานแห่งศตวรรษให้กับภรรยาที่เมืองจินหลิง ตอนนี้โรงแรมที่ดีที่สุดคือที่ไหน?"

หวังมู่ชิงตอบว่า "เรียนท่านเทพสงคราม โรงแรมบักกิงแฮมพาเลซค่ะ"

เฉินชางเซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้ งานแต่งของซูเมี่ยวเมี่ยวก็จะจัดที่โรงแรมบักกิงแฮมพาเลซเหมือนกัน

ดังนั้น เฉินชางเซิงจึงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วสั่งการ "ไปซื้อกิจการโรงแรมบักกิงแฮมพาเลซมาให้ข้า อีกสามวันข้างหน้า ข้าจะจัดงานแต่งงานชดเชยที่โรงแรมบักกิงแฮมพาเลซ งานแต่งครั้งนี้ ข้าต้องการให้มันสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งเมือง"

"ข้าต้องการให้คนทั้งจินหลิงได้รับรู้ว่า ชิงเฉิงคือผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกใบนี้!"

หวังมู่ชิงรีบรับคำทันที "รับทราบค่ะท่านเทพสงคราม มู่ชิงจะให้คนไปจัดการซื้อกิจการโรงแรมบักกิงแฮมพาเลซเดี๋ยวนี้เลยค่ะ อีกหนึ่งชั่วโมง โรงแรมบักกิงแฮมพาเลซจะต้องตกเป็นของท่านค่ะ"

เฉินชางเซิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แล้วเอ่ยต่อ "อืม แล้วก็ เธอช่วยขับรถมารับข้าที ข้าจะไปที่ทังเฉินอี้ผิ่น เพื่อไปเยี่ยมชิงอิน และจะเอาเรื่องนี้ไปบอกกับเธอด้วย"

"รับทราบค่ะท่านเทพสงคราม!"

(จบแล้ว)