บทที่ 8 กำไรบาน 650,000
บทที่ 8 กำไรบาน 650,000
บทที่ 8 กำไรบาน 650,000!
[กำไลป่าเถื่อน]
ระดับขั้น: ขั้น 1 · ล้ำค่า
ประเภท: เครื่องประดับ · กำไล
พื้นฐาน: พลังป้องกันกายภาพ +8;
เพิ่มเติม: ความแข็งแกร่ง +5, ความทนทาน +5;
ความต้องการสวมใส่: เลเวล 1, ใช้ได้ทุกอาชีพ;
คำอธิบาย: อย่าได้ทำตัวป่าเถื่อนเหมือนวัวป่าเป็นอันขาด เดี๋ยวจะทำให้เธอเจ็บเอาได้...
......
ค่าสถานะถือว่าโอเคมาก เพิ่มพลังป้องกันให้ไม่น้อยเลย
หวังหลินสวมใส่ [กำไลป่าเถื่อน] ทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด
พร้อมกับเสียง "แกรก" ดังลั่น
พลังโจมตีของเขาเพิ่มเป็น 25 แต้ม พลังป้องกันกายภาพเพิ่มเป็น 28 แต้ม และพลังป้องกันเวทเพิ่มเป็น 15 แต้ม
พลังโจมตีนั้นไม่ค่อยสำคัญเท่าไหร่
ในระยะนี้ เขาไม่ได้พึ่งพาพลังโจมตีเพื่อทำดาเมจ แต่จะพึ่งพาต้นกำเนิดพิษร้ายมากกว่า เมื่อเทียบกับพลังโจมตีกายภาพ เขาต้องการพลังป้องกันมากกว่า
[คทาป่าเถื่อน]
ระดับขั้น: ขั้น 1 · ล้ำค่า
ประเภท: อาวุธ · มือเดียว
พื้นฐาน: พลังโจมตีเวท +30, มานา +200, ความเร็วในการร่าย +5%;
เพิ่มเติม: พลังจิต +5, พลังจิต +5;
ความต้องการสวมใส่: เลเวล 1, นักเวท/ไม่มีอาชีพ;
คำอธิบาย: หน้าที่ของคทาคือการปล่อยเวทมนตร์ ไม่ใช่ของเล่นสำหรับบางคน ได้ยินไหม? พวกจอมเวทหญิงที่กำลังหิวโหย กับพวกมหาเวทชายจากเสฉวนน่ะ...
......
"รุนแรงมาก!"
"คทาอันนี้...น่าจะขายได้เงินเยอะแน่ๆ!"
หวังหลินรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย
สำหรับผู้เล่นสายเวท คทาอันนี้เรียกได้ว่าเป็นไอเทมระดับเทพของหมู่บ้านมือใหม่เลยทีเดียว พลังโจมตีเวทก็ไม่ต่ำ แถมยังเพิ่มมานาและเร็วในการร่ายอีก ค่าสถานะเข้ากับสายเวทได้อย่างสมบูรณ์แบบ
......
และชิ้นสุดท้ายก็คือตำราสกิลอีกหนึ่งเล่ม
[อสนีบาตฟาดฟัน]
ระดับขั้น: ตำราสกิลระดับหายาก
เอฟเฟกต์: เมื่อใช้งาน จะสามารถเรียนรู้สกิลระดับหายาก [อสนีบาตฟาดฟัน] (ร่าย 0.3 วินาที เพื่อรวบรวมสายฟ้าโจมตีใส่เป้าหมาย 1 ตัวในระยะ 20 หลา สร้างความเสียหายเวทสายฟ้า 200%);
ใช้มานา: 10 แต้ม;
คูลดาวน์: 5 วินาที;
ความต้องการสวมใส่: นักเวท หรือ ไม่มีอาชีพ;
......
"ของดีอีกชิ้นแล้ว!"
หางตาของหวังหลินปรากฏแววดีใจ: คูลดาวน์แค่ 5 วินาที ใช้มานาแค่ 10 แต้ม แถมตัวคูณดาเมจตั้ง 200%
ข้อดีทั้งสามรวมกัน ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ถึงความยอดเยี่ยมของอสนีบาตฟาดฟันได้แล้ว
แถมสกิลอสนีบาตฟาดฟัน + คทาป่าเถื่อน ถ้านำไปวางขายในโรงประมูลพร้อมกัน ยังสามารถสร้างมูลค่าแบบ 1+1 > 2 ได้อีกด้วย
อาวุธ + สกิล——
สามารถสร้างผู้เล่นโจมตีระยะไกลที่แข็งแกร่งขึ้นมาได้ในพริบตาเลยล่ะ
หวังหลินตัดสินใจเปิดโรงประมูลทันที แล้วนำอาวุธและตำราสกิลขึ้นไปวางขาย วินาทีต่อมา ข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็เด้งขึ้นตรงหน้า
[ติ๊ด!]
[กรุณาเลือกรูปแบบการลงขาย!]
[1. ราคาขายขาด!]
[2. ประมูล!]
หวังหลินชะงักไปเล็กน้อย รีบตรวจสอบความแตกต่างของรูปแบบการลงขายทั้งสองแบบ
รูปแบบราคาขายขาด: กำหนดราคาขายขาด และลงขายได้ทันที โดยไม่เก็บค่าธรรมเนียม
รูปแบบประมูล: กำหนดราคาเริ่มต้น หลังจากประกาศ 5 นาที จะเข้าสู่ขั้นตอนการประมูล หากผู้เล่น A เสนอราคา แล้วไม่มีใครเสนอราคาสูงกว่าภายใน 60 วินาที ผู้เล่น A จะชนะการประมูล โดยจะเก็บค่าธรรมเนียม 10%
"ค่าธรรมเนียม 10% เลยเหรอ?"
หวังหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย แอบด่าผู้สร้างเกมในใจว่าหน้าเลือด ค่าธรรมเนียมสูงเกินไปแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังเลือกรูปแบบการประมูลอยู่ดี
เพราะมีแค่การประมูลเท่านั้น ถึงจะสามารถขายตำราอสนีบาตฟาดฟันและคทาป่าเถื่อนในมูลค่าที่แท้จริงได้
[ติ๊ด!]
[กรุณาเลือกสกุลเงินในการซื้อขาย!]
[1. เงินในเกม!]
[2. เงินจริง!]
"เงินจริง!"
คราวนี้ไม่ต้องลังเลให้เสียเวลา หวังหลินเลือกสกุลเงินจริงทันที
ในช่วงนี้ เงินในเกมกำลังอยู่ในช่วงลดค่าอย่างรวดเร็ว มูลค่าลดลงทุกวินาที
ตอนเปิดเซิร์ฟเวอร์แรกๆ 1 เหรียญทองแดง แลกเงินจริงได้ตั้งสิบหยวน
ตอนนี้ 1 เหรียญทองแดง แลกได้แค่สามหยวนเท่านั้น
[ติ๊ด!]
[กรุณากำหนดราคาเริ่มต้นประมูล!]
ตำราสกิล 100,000!
คทา 100,000!
หวังหลินตั้งราคาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ทุกชิ้นเริ่มต้นประมูลที่หนึ่งแสน
ของดีแบบนี้ ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีคนซื้อ
ก็แค่ราคาเริ่มต้น ไม่ให้เว่อร์เกินไปก็พอแล้ว
"ฟุบ ฟุบ——!!" ไอเทมทั้งสองชิ้นหายวับไปกับตา กลายเป็นแสงสองสายพุ่งเข้าสู่โรงประมูล
หวังหลินปิดโรงประมูล แล้วกลับไปฟาร์มเต่าหินต่อ
ดาเมจของต้นกำเนิดพิษร้ายเพิ่มเป็น 2 แต้ม ประสิทธิภาพในการฟาร์มเต่าหินของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
จากเดิมที่ต้องใช้เวลา 50 กว่าวินาทีในการฆ่าหนึ่งตัว ตอนนี้ใช้เวลาแค่ 20 กว่าวินาทีก็ฆ่าได้แล้ว
เวลาผ่านไป ประมาณเจ็ดแปดนาทีต่อมา ก็มีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาสองข้อความ
[ติ๊ด!]
[คทาป่าเถื่อนประมูลสำเร็จ หักค่าธรรมเนียม 10% ยอดคงเหลือ 280,000 เงินจริง โอนเข้าบัญชีตัวละครเรียบร้อยแล้ว]
[ติ๊ด!]
[ตำราอสนีบาตฟาดฟันประมูลสำเร็จ หักค่าธรรมเนียม 10% ยอดคงเหลือ 370,000 เงินจริง โอนเข้าบัญชีตัวละครเรียบร้อยแล้ว]
หลังจากระบบแจ้งเตือนสองข้อความ ยอดเงินในบัญชีตัวละครของหวังหลินก็พุ่งจาก 0 เงินจริง ทะยานไปแตะ 650,000 เงินจริง ในพริบตา
"กำไรบานเลย!"
กวาดรายได้ไปตั้ง 650,000 หวังหลินอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง
มีคนมา!
หวังหลินใจกระตุกวาบ รีบหาที่หลบซ่อน โดยเคลื่อนตัวไปอยู่หลังเสาหินต้นหนึ่ง
สิบกว่าวินาทีต่อมา กลุ่มผู้เล่นกลุ่มใหญ่ก็มุ่งหน้ามาบริเวณนี้
"บ้าชิบ! หนีไปแล้ว!" เฉียงเซิ่ง-จ้าวหู่สบถด้วยความหงุดหงิด
จางหลงก้มลง เอามือลูบซากเต่าหิน "ก้นมันยังอุ่นอยู่เลย แปลว่าเพิ่งถูกฆ่า มันยังหนีไปไม่ไกลแน่!"
"คนที่สามารถฆ่าเต่าหินเลเวล 8 ได้ ต้องเป็นไอ้เวรนั่นแน่!" จ้าวหู่กัดฟันพูด
"แบ่งกลุ่มละสามคน ค้นหาแถวนี้!" จางหลงดูแผนที่ พลางหรี่ตาลงเล็กน้อย "ป่าหินสกัดมีทางออกแค่ทางเดียว มันต้องยังอยู่ในป่านี้แน่นอน"
"ใครฆ่ามันได้ จะให้รางวัล 1000 เงินจริง"
เมื่อจ้าวหู่พูดจบ ผู้เล่นของกลุ่มบริษัทเฉียงเซิ่งก็ส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจ
"ลูกพี่จ้าวหู่สุดยอด!"
"ลูกพี่จ้าวหู่ใจป้ำ!"
"1000 เงินจริง พอให้ฉันขึ้นชั้นสองได้ตั้งสองรอบ ฉันรักน้องเชอร์รี่จัง"
"ห้ามใครแย่งนะ เงินก้อนนี้ฉันจะเอาเอง"
เพียงพริบตา ผู้เล่นของกลุ่มบริษัทเฉียงเซิ่งก็รวมกลุ่มกันกลุ่มละสามถึงห้าคน เริ่มออกค้นหา
......
เมื่อเห็นภาพฉากนี้ หวังหลินก็เปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองขึ้นมา
พลังป้องกันกายภาพ 28 แต้ม
ผู้เล่นเฉียงเซิ่งมีเลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ 3 ถ้าอัปความแข็งแกร่งล้วน พลังโจมตีกายภาพก็ต้องอย่างน้อย 40 แต้ม และถ้ารวมอาวุธและอุปกรณ์ด้วยแล้ว พลังโจมตีของพวกเขาต้องเกิน 50 แต้มแน่ๆ
นี่ยังไม่นับรวมเรื่องที่พวกเขามีพรสวรรค์อีกนะ...
ถ้าพรสวรรค์ของพวกเขาบวกพลังโจมตีด้วย ผลลัพธ์ก็คงจะเดาได้ไม่ยาก...
"บุ่มบ่ามไม่ได้ ต้องลอบจัดการทีละคน!"
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หวังหลินก็ค่อยๆ ถอยหลัง กลั้นหายใจรวบรวมสมาธิ ไม่ให้เกิดเสียงดัง
ประมาณหนึ่งนาทีต่อมา เขาก็เจอกับผู้เล่นของกลุ่มบริษัทเฉียงเซิ่งสามคนที่อยู่แยกออกมา เขาจึงควักอาวุธออกมาเริ่มจัดการทันทีอย่างไม่เกรงใจ
ฟิ้ว——!
-15
-2 (ติดพิษ)
สร้างความเสียหายรวม 17 แต้ม ทำให้หลอดเลือดของผู้เล่นคนนี้ลดลงไป 17% มีเลือดเต็มแค่ 100 แต้ม นั่นแปลว่าผู้เล่นคนนี้อัปสเตตัสไปที่พละกำลังทั้งหมด
เป็นไปตามคาด!
ในช่วงหมู่บ้านมือใหม่ ผู้เล่นส่วนใหญ่มักจะอัปแต่พละกำลังล้วน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการฟาร์มมอนสเตอร์
เมื่อโดนโจมตี ทั้งสามคนก็ตอบสนองทันที แล้วพุ่งเข้าใส่หวังหลิน
ในขณะเดียวกัน พวกเขายังตะโกนบอกทางรายชื่อเพื่อนด้วย "เจอแล้ว มันอยู่ที่พิกัด (1354, 2566)"
"กัดมันไว้ อย่าให้มันหนีไปได้!" จ้าวหู่รีบเปิดแผนที่ แล้ววิ่งมุ่งหน้าไปที่ (1354, 2566)
......
หวังหลินขยับตัวอย่างรวดเร็ว เหนี่ยวไกอย่างต่อเนื่อง
ฟิ้ว——!!
ฟิ้ว——!!
ฟิ้ว——!!
......
ลูกศรแหวกลมพุ่งเข้าจู่โจม แม่นยำเข้าเป้าทั้งสามคน หลังจากสร้างสถานะติดต้นกำเนิดพิษร้ายทับซ้อนกันสองชั้นให้แต่ละคน หวังหลินก็หันหลังวิ่งหนีไปทันที ร่างของเขาหายวับไปในพริบตา
60×4=240;
รวมกับความเสียหายทางกายภาพแล้ว อย่างน้อยก็ต้อง 260 แต้มดาเมจ
ในกรณีที่อัปแต่พละกำลัง ผู้เล่นของกลุ่มบริษัทเฉียงเซิ่งเหล่านี้จะมีเลือดเพียง 100 แต้ม แม้จะนับรวมอุปกรณ์ด้วย ก็ยังยากที่จะเกิน 200 เลือด
เพราะฉะนั้นในตอนนี้ ผู้เล่นของกลุ่มบริษัทเฉียงเซิ่งพวกนี้ทนรับลูกศรของหวังหลินไม่ไหวหรอก
ยี่สิบกว่าวินาทีต่อมา ข้อความแจ้งเตือนการคิลก็เด้งขึ้นมาสามครั้ง ตามคาด
ค่าความชั่วร้าย +300!
หวังหลินเข้าสู่สถานะหัวแดงในพริบตา ID ของเขาก็ปรากฏขึ้นมากลางอากาศ
ภายในจุดเกิดของหมู่บ้านมือใหม่ ผู้เล่นกลุ่มบริษัทเฉียงเซิ่งต่างพากันตกตะลึง
"นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย! ดาเมจพิษโคตรแรง!"
"ไอ้เวรเอ๊ย! ลดเลือดฉันตั้งร้อยกว่า?"
"บ้าชิบ นี่มันสกิลที่ผู้เล่นมือใหม่ควรจะมีเหรอวะ!?"
"ผู้พัฒนาเกม แกกำลังทำบ้าอะไรอยู่วะ!"
......