บทที่ 81 พี่เขยช่างเป็นบุคคลากรที่หาได้ยากยิ่งนัก ร่างกายได้รับการยกระดับแล้ว

บทที่ 81 พี่เขยช่างเป็นบุคคลากรที่หาได้ยากยิ่งนัก ร่างกายได้รับการยกระดับแล้ว

ชาวเมืองหลวงแห่งแคว้นอู๋ต่างตกตะลึง และรู้สึกหวาดกลัวไปตามสัญชาตญาณเมื่อจู่ๆ วัตถุขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้น

"ศัตรูบุก! ศัตรูบุก!"

ใครบางคนตะโกนลั่น รีบเรียกของวิเศษออกมาและเตรียมพร้อมรับมือ

ในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังมาจากเรือเหาะชมจันทร์

"ข้าคือเย่ไคซาน มาเพื่อแต่งงานกับจินหรูอี้ ไม่ทราบว่าพระราชวังอยู่ทางทิศใดหรือ"

ในตอนนี้ เรือเหาะชมจันทร์ได้ขยายขนาดใหญ่ขึ้นไปอีก โดยมีความยาวถึงหนึ่งพันจั้ง ซึ่งนี่เป็นความตั้งใจของเย่ไคซานเอง

ขบวนขันหมากต้องเน้นความยิ่งใหญ่อลังการ ยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ยิ่งได้หน้ามากเท่านั้น

เขาต้องการพาจินหรูอี้กลับไปที่ตระกูลเย่อย่างสมเกียรติและยิ่งใหญ่ที่สุด

"เย่ไคซานงั้นรึ บรรพบุรุษตระกูลเย่นี่นา!"

ผู้คนในเมืองชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดความตื่นเต้นออกมา ทุกคนต่างมองดูเรือเหาะชมจันทร์ด้วยความเคารพยำเกรง

นี่คือของวิเศษสำหรับบินของบรรพบุรุษตระกูลเย่เชียวรึเนี่ย!

มันช่างหรูหราอลังการจนเกินกว่ามนุษย์มนาจะจินตนาการได้!

มิน่าล่ะ เขาถึงแต่งงานกับอนุภรรยาได้มากมายขนาดนั้น หมอนี่ไม่เพียงแต่จะมีความแข็งแกร่งที่เหนือธรรมดา ทว่าความมั่งคั่งของเขาก็ยังเกินกว่าที่คนธรรมดาจะเอื้อมถึงเสียอีก

บรรดาผู้บำเพ็ญเพียรหญิงในเมืองต่างก็มีดวงตาเป็นประกาย อยากจะขึ้นไปนั่งบนนั้นใจจะขาด

เรือเหาะชมจันทร์ไม่เพียงแต่จะมีขนาดใหญ่โตมโหฬารเท่านั้น ทว่ายังมีความงดงามเป็นอย่างยิ่ง ใครที่มีสายตาเฉียบแหลมสักหน่อยก็ย่อมรู้ดีว่ามันคือสมบัติล้ำค่าระดับสูงสุด

แค่แตะต้องมันนิดเดียว ก็อาจจะต้องชดใช้กันจนหมดตัวเลยทีเดียว

ทันใดนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงคนหนึ่งก็รวบรวมความกล้าและตะโกนขึ้นว่า

"ผู้อาวุโสเย่ หากท่านไม่รังเกียจ ข้าสามารถนำทางท่านไปได้นะเจ้าคะ"

นางเป็นสตรีที่สวมชุดสีสันสดใส ดูเหมือนหญิงสาวอายุสิบหกปี และมีเสน่ห์เย้ายวนใจเป็นพิเศษ

"โอ้ งั้นรึ ขึ้นมาสิ"

เสียงของเย่ไคซานดังขึ้น และเรือเหาะก็ฉายลำแสงลงมา นำสตรีผู้นั้นขึ้นไปบนเรือ

เมื่อสอบถาม จึงได้ความว่าผู้บำเพ็ญเพียรหญิงผู้นี้มีนามว่า เซวียจิง เป็นผู้บำเพ็ญเพียรในขั้นสร้างรากฐานระดับต้น และเป็นศิษย์ของสำนักลั่วเซี่ยในแคว้นอู๋

นางมองดูเย่ไคซานด้วยความตื่นเต้น ดวงตาของนางเต็มเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธา

ผ่านข่าวลือต่างๆ นานา นางก็เคารพเทิดทูนบรรพบุรุษวิญญาณแรกกำเนิดที่อายุน้อยที่สุดแห่งเจ็ดแคว้นใหญ่ผู้นี้เป็นไอดอลในดวงใจมาตั้งนานแล้ว

"ขอบคุณนะ แม่นางเซวียจิง" เย่ไคซานเอ่ยพร้อมรอยยิ้มบางๆ ไม่ได้วางมาดผู้อาวุโสเลยแม้แต่น้อย

"ไม่เป็นไรเลยเจ้าค่ะ ไม่เป็นไรเลย..."

เซวียจิงโบกมือไปมาอย่างรวดเร็ว พวงแก้มของนางแดงระเรื่อ

หลังจากนั้น ภายใต้การนำทางของเซวียจิง เย่ไคซานก็บังคับเรือเหาะชมจันทร์ให้ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป

กลุ่มผู้บำเพ็ญเพียรหญิงพากันกระทืบเท้าด้วยความเสียดาย ได้แต่โทษตัวเองที่ขาดความกล้า ปล่อยให้เซวียจิงตัดหน้าไปเสียได้... ในเวลานี้ ภายในพระราชวังแคว้นอู๋ ท่านอ๋องอู๋ จินฮ่าวอวี่ กำลังถกเถียงกับน้องสาวของเขาอย่างดุเดือด

"น้องพี่ เจ้าเป็นถึงเทพธิดาแห่งสงครามที่แข็งแกร่งที่สุดของแคว้นอู๋ของเรานะ หากเจ้าแต่งเข้าตระกูลเย่ไป มันจะไม่เท่ากับว่าเจ้าไปเข้าร่วมกับแคว้นเยี่ยนหรอกรึ"

"อีกอย่าง ข้ายังไม่เคยเห็นอุปนิสัยใจคอของเย่ไคซานผู้นั้นเลย น้องสาวของข้าไม่ใช่คนที่จะคู่ควรกับใครหน้าไหนก็ได้หรอกนะ..."

จินฮ่าวอวี่ดูเหมือนชายหนุ่มอายุราวๆ สามสิบปี หน้าตาหล่อเหลาและสง่างาม

ทว่าเมื่อยืนอยู่ตรงหน้าจินหรูอี้ เขากลับเตี้ยกว่านางถึงครึ่งศีรษะ ดูราวกับน้องชายตัวแสบไม่มีผิด

"พี่ชาย ข้าพูดชัดเจนแล้วนะ ข้าแพ้เย่ไคซาน และข้าก็ไม่อาจกลืนน้ำลายตัวเองได้

ท่านก็รู้ว่าไม่มีใครหยุดยั้งการตัดสินใจของข้าได้ อย่าเสียเวลาพูดให้เหนื่อยเปล่าเลย รีบไปเตรียมสินสอดแต่โดยดีเถอะ"

จินหรูอี้มีท่าทีที่ดุดันและเด็ดขาดมาก ราวกับว่านางต่างหากที่เป็นราชินีแห่งแคว้นอู๋

"ข้า..." ใบหน้าของจินฮ่าวอวี่เขียวคล้ำขึ้นมาทันที เขาโกรธมาก ทว่าก็ทำอะไรไม่ได้ เขาเอาชนะนางไม่ได้ และนางก็ไม่ยอมฟังเขาด้วย

"ไม่ต้องห่วงหรอก ต่อให้ข้าแต่งเข้าตระกูลเย่ไป ข้าก็ยังคงเป็นเทพธิดาแห่งสงครามของแคว้นอู๋อยู่ดี"

จินหรูอี้ตบไหล่พี่ชายเบาๆ และเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

"เราตกลงกันไว้ว่าอีกสามเดือนให้หลัง เย่ไคซานก็น่าจะมาถึงแล้วล่ะ จากระยะทาง เขาคงจะมาถึงในอีกประมาณหนึ่งเดือน..."

ในขณะที่นางกำลังพูด จู่ๆ แรงกดดันที่ไม่อาจอธิบายได้ก็แผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งพระราชวัง

"แรงกดดันจากของวิเศษระดับปฐพีงั้นรึ"

สองพี่น้องสบตากัน สีหน้าของพวกเขาดูเคร่งเครียดเป็นอย่างยิ่ง มีศัตรูที่แข็งแกร่งบุกมางั้นรึ

พวกเขารีบวิ่งออกจากห้องโถงใหญ่ และทันใดนั้นก็เห็นวัตถุขนาดยักษ์แขวนลอยอยู่บนท้องฟ้า

"นี่มัน..."

จินฮ่าวอวี่ตกตะลึง นี่คือแรงกดดันที่มีเฉพาะของวิเศษระดับปฐพีเท่านั้น

ในเจ็ดแคว้นใหญ่ทั้งหมด คงไม่มีใครสามารถสร้างของวิเศษสำหรับบินที่ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ได้หรอก

หรือว่ามันจะมาจากดินแดนรกร้างเทียนหลัวกันนะ

"ผู้ใดมาเยือน!" จินหรูอี้ตะโกนลั่น เตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้

"ข้าเอง!"

ร่างของเย่ไคซานปรากฏขึ้นบนเรือเหาะ ทอดสายตามองลงมายังเมืองหลวงจากเบื้องบน

ในพริบตา สองพี่น้องก็ถึงกับตกตะลึง

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าเจ้าของเรือเหาะลำนี้จะเป็นเย่ไคซาน

"เอ่อ... พี่เขยช่างเป็นมังกรในหมู่มนุษย์โดยแท้ เชิญเข้ามาข้างในก่อนสิขอรับ" หลังจากหายจากอาการตกตะลึง จินฮ่าวอวี่ก็รีบฉีกยิ้มกว้างด้วยความยินดีทันที

เขาเชื้อเชิญเย่ไคซานอย่างกระตือรือร้น

จินหรูอี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ มองดูเขาด้วยสายตาแปลกๆ เมื่อกี้ใครกันนะที่ยังคัดค้านหัวชนฝาอยู่เลย

พริบตาเดียวก็เรียกเขาว่าพี่เขยเสียแล้ว

เปลี่ยนสีหน้าไวเกินไปแล้วนะ

เย่ไคซานกระโดดลงมาจากเรือเหาะชมจันทร์ และประสานมือคารวะท่านอ๋องอู๋

"พี่เขย การเดินทางอันยาวไกลคงจะทำให้ท่านเหนื่อยล้าแย่เลย ท่านต้องเหนื่อยมากแน่ๆ เชิญเข้ามาพักผ่อนข้างในก่อนเถิด เดี๋ยวข้าจะให้คนนำสินสอดทองหมั้นมาให้..."

จินฮ่าวอวี่ดึงเย่ไคซานเข้าไปในพระราชวัง ราวกับเป็นสหายเก่าที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานหลายปี

ความไม่พอใจในตอนแรกของเขาหายวับไปกับตาทันทีที่เห็นเรือเหาะชมจันทร์

พี่เขยที่แสนดีเช่นนี้ ต่อให้จุดตะเกียงหาก็คงไม่เจอหรอก

และแล้ว ท่านอ๋องอู๋ก็จัดการเตรียมสินสอดทองหมั้นอย่างงามด้วยตนเอง

สามวันต่อมา เย่ไคซานก็บังคับเรือเหาะชมจันทร์ ออกเดินทางจากเมืองหลวงอย่างเอิกเกริก

"จบสิ้นแล้ว เทพธิดาแห่งสงครามถูกลักพาตัวไปแล้ว ใครบอกว่าท่านอ๋องอู๋จะไม่ยอมให้มีการแต่งงานในครั้งนี้กันล่ะ"

"เทพธิดาของข้า..."

"ไอ้เดรัจฉาน! ปล่อยเทพธิดาแห่งสงครามเดี๋ยวนี้นะ!"

"เทพธิดาแห่งสงครามกำลังจะถูกพาตัวไปทำลูกสินะ... บรรพบุรุษตระกูลเย่ก็ชอบเรื่องแบบนั้นซะด้วยสิ"

ทั่วทั้งแคว้นอู๋ บรรดาผู้บำเพ็ญเพียรชายที่รู้ข่าวนี้ต่างก็ใจสลาย ได้แต่มองดูเทพธิดาของพวกเขาถูกพาตัวไปแต่งงานอย่างหมดหนทาง

พวกเขารู้ดีว่าภายใต้ความมั่งคั่งของบรรพบุรุษตระกูลเย่ แม้แต่ท่านอ๋องก็ยังไม่อาจต้านทานความเย้ายวนใจได้ และยอมจำนนอย่างราบคาบ

ไม่กี่วันต่อมา เรือเหาะชมจันทร์ก็เดินทางกลับมายังแคว้นเยี่ยนอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา

วัตถุขนาดยักษ์ยาวนับพันจั้ง ไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็ล้วนดึงดูดสายตานับไม่ถ้วน

"พวกเจ้าได้ยินหรือยัง ตระกูลเย่กำลังจะเกี่ยวดองเป็นญาติกับราชวงศ์แคว้นอู๋แล้วนะ!"

"ปรมาจารย์เย่กำลังจะแต่งงานกับเทพธิดาแห่งสงครามแห่งแคว้นอู๋ พระขนิษฐาแท้ๆ ของท่านอ๋องอู๋เชียวนะ!"

"ฮึ่ม!"

เมื่อข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป ทั่วทั้งแคว้นเยี่ยนก็เดือดพล่าน

เทพธิดาแห่งสงครามคือใครกัน

ก็คือเทพแห่งสงครามขั้นวิญญาณแรกกำเนิดที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งแคว้นอู๋ยังไงล่ะ

บุคคลที่น่าทึ่งเช่นนี้ จู่ๆ ก็แต่งงานกับเย่ไคซานเสียอย่างนั้น

ในขณะที่ทุกคนต่างอิจฉาริษยา สิ่งที่พวกเขารู้สึกมากกว่านั้นก็คือความประทับใจ

บรรดาอนุภรรยาที่บรรพบุรุษตระกูลเย่แต่งงานด้วย เริ่มจะดูหลุดโลกและเหนือความคาดหมายมากขึ้นทุกทีแล้ว

ข่าวนี้แพร่สะพัดไปยังแคว้นอื่นๆ และสร้างความฮือฮาได้ไม่แพ้กัน

ในเวลานี้ เรือเหาะชมจันทร์ของเย่ไคซานได้เดินทางกลับมาถึงเมืองชิงอวิ๋นแล้ว

งานอภิเษกสมรสของเขากับจินหรูอี้ได้ถูกจัดขึ้นอย่างเป็นทางการ

ในครั้งนี้ แขกเหรื่อที่มาร่วมแสดงความยินดีไม่ได้มีแค่คนในแคว้นเยี่ยนเท่านั้น ทว่ายังมีแขกจากแคว้นอื่นๆ อีกเป็นจำนวนมาก

พิธีการสิ้นสุดลง และค่ำคืนก็มาเยือน

ในคืนเข้าหอ

เย่ไคซานเปิดผ้าคลุมหน้าสีแดงของจินหรูอี้ เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามหยดย้อย ซึ่งดูขวยเขินเล็กน้อยทว่าก็แฝงไปด้วยความเร่าร้อน

"เรามาประลองกันในอีกรูปแบบหนึ่งดีกว่านะ..."

เขาอุ้มเทพธิดาแห่งสงครามขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน

แสงเทียนดับลง

ค่ำคืนนี้ถูกลิขิตให้เป็นค่ำคืนที่ไม่ได้หลับไม่ได้นอนเสียแล้ว... 【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ยกระดับรากฐานกระดูก บรรลุระดับปฐพีขั้นกลาง】

รากวิญญาณของเย่ไคซานได้รับการยกระดับอีกครั้ง และความเร็วในการดูดซับพลังวิญญาณฟ้าดินของเขาก็รวดเร็วยิ่งขึ้นไปอีก

หลังจากนั้น เขาก็ทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดให้กับเทพธิดาแห่งสงคราม

ทั้งสองคนสูสีกันมาก

ในที่สุด ครึ่งปีต่อมา จินหรูอี้ก็ตั้งครรภ์จนได้