บทที่ 507 แผนการของสวี่เฮย (1/2)

ทว่าผลลัพธ์ของศึกครั้งนี้ ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

สวี่เฮยใช้กำลังเพียงลำพัง เอาชนะคนทั้งสอง ตายหนึ่งหนีหนึ่ง และหนึ่งในนั้นยังเป็นถึงยอดฝีมืออันดับท็อปเท็นแห่งตงฮวาง (แดนรกร้างตะวันออก) ขอเพียงข่าวแพร่งพรายออกไป สวี่เฮยจะต้องมีชื่อเสียงสะท้านตงฮวาง กลายเป็นตำนานบทใหม่อย่างแน่นอน

ในขณะเดียวกัน เขาก็จะต้องเผชิญกับการไล่ล่าสังหารที่ดุเดือดที่สุดจากสำนักกระบี่ไร้รอยด้วยเช่นกัน

"คงต้องเปลี่ยนตัวตนใหม่แล้วล่ะ" สวี่เฮยส่ายหน้าเงียบๆ

เขามีวิชา 'มัจฉามังกรร้อยแปลง' สามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกได้ นี่จะเป็นข้อได้เปรียบของเขา

นอกจากนี้ ถุงเก็บของของว่านเจี้ยนอีที่เขาได้มา ก็น่าจะมีของวิเศษที่ใช้เปลี่ยนรูปลักษณ์อยู่ด้วย ขนาดผู้บำเพ็ญเพียรระดับฮั่วเสิน (แปลงจิต) ยังปลอมตัวได้ ไม่แน่ว่าอาจจะเอามาลองใช้ดูได้

…………

นอกเมืองเลี่ยเฟิง

หลัวกังและคณะเดินทางมาถึงจุดเกิดเหตุการต่อสู้ แต่การต่อสู้ได้จบลงแล้ว สวี่เฮยจากไปนานแล้ว พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าผลลัพธ์เป็นเช่นไร ทำได้เพียงประเมินจากร่องรอย ว่ามีผู้เข้าร่วมการต่อสู้สามคน

"คิดไม่ถึงเลยว่าเซวียหยางก็อยู่ด้วย ศึกครั้งนี้เกรงว่าคงไม่ค่อยจะดีนัก" ติงอีกล่าว

หลัวกังอยากจะช่วยสวี่เฮยสักหน่อย แต่ทว่าอีกฝ่ายคือขุมกำลังขนาดยักษ์อย่างสำนักกระบี่ไร้รอย และจากการที่สวี่เฮยเดินทางออกมาเพียงลำพัง เห็นได้ชัดว่าไม่ต้องการดึงพวกเขาเข้ามาพัวพันด้วย

"ที่เมืองล่วนซิงน่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น พวกเราเองก็เตรียมตัวออกเดินทางกันเถอะ" หลัวกังกล่าว

…………

สวี่เฮยเร้นกายหลบหนีด้วยความเร็วสูงสุด ผ่านไปถึงสามวันเต็มๆ ถึงได้หยุดพัก

เขาขุดอุโมงค์ลงไปใต้ดิน ลึกลงไปจนถึงจุดที่ลึกมากๆ เปิดพื้นที่ว่างเล็กๆ แห่งหนึ่ง นั่งขัดสมาธิลง แล้วเริ่มสูดดมซึมซับพลังวิญญาณ

ผ่านไปเนิ่นนาน เขาถึงได้หยิบถุงเก็บของของคนทั้งสองออกมา แล้วเปิดมันออก

ในถุงเก็บของของคนทั้งสอง หินวิญญาณถูกใช้ไปจนหมดแล้ว เงินสิบล้านก้อนถูกสวี่เฮยเอาไปจนหมดเกลี้ยง เหลือเพียงหินวิญญาณระดับสูงสองพันก้อนเท่านั้น พวกยาอายุวัฒนะก็ถูกใช้ไปกับหลินเทียนเหอเสียส่วนใหญ่ ของวิเศษที่เหลือตกถึงมือสวี่เฮยจึงมีไม่มากนัก

ทว่าในฐานะศิษย์ของสำนักกระบี่ไร้รอย ย่อมมีกระบี่บินอยู่ไม่น้อย ในกล่องกระบี่ของว่านเจี้ยนอี ถึงกับมีกระบี่บินอยู่เป็นพันเล่ม แม้ว่าแต่ละเล่มจะมีขนาดแค่ฝ่ามือก็ตาม

สวี่เฮยลบจิตสัมผัสที่ประทับอยู่ออกทีละเล่มๆ และคัดเลือกเล่มที่มีคุณภาพสูงสุดมาหนึ่งร้อยเล่ม

นี่มันดีกว่าที่เขาหลอมขึ้นเองตั้งเยอะ

"กระบี่ของคนอื่น ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่ใช่ของตนเอง ต้องหาเวลาหลอมชุดกระบี่บินขึ้นมาใหม่เสียแล้ว แบบนี้อานุภาพของค่ายกลกระบี่ดาราถึงจะยกระดับขึ้นไปได้อีกขั้น" สวี่เฮยคิดในใจ

สุดท้าย ในมือของสวี่เฮยก็เหลือเพียงหน้ากากโปร่งใสชิ้นหนึ่ง น้ำหนักเบาหวิว ราวกับกระดาษบางๆ แผ่นหนึ่ง

"ที่แท้ ว่านเจี้ยนอีก็ใช้วัตถุชิ้นนี้ในการปลอมแปลงโฉมนี่เอง" สวี่เฮยคิดในใจ

ในความทรงจำของหวงฝู่ตวนหลง มีคำอธิบายเกี่ยวกับสิ่งนี้อยู่ มันถูกหลอมขึ้นโดยมี 'เนตรจิ้งจอกปีศาจ' และ 'เถาวัลย์พันมายา' เป็นวัตถุดิบหลัก รวมกับวัตถุดิบเสริมอีกนับร้อยชนิด

เพียงแค่สวมมันไว้บนใบหน้า และทำให้มันแปดเปื้อนกลิ่นอายของเป้าหมาย ก็จะสามารถปลอมแปลงโฉมให้กลายเป็นเป้าหมายได้ทันที แม้กระทั่งกลิ่นอายก็สามารถจำลองออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

วิชา 'มัจฉามังกรร้อยแปลง' ของสวี่เฮย แม้จะสามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกได้ แต่กลิ่นอายกลับเปิดเผยได้ง่ายดาย ผู้ที่เคยพบเห็นเขามักจะจดจำได้ในปราดเดียว

แต่หากเพิ่มของสิ่งนี้เข้าไป แม้กระทั่งกลิ่นอายก็สามารถจำลองได้ นั่นก็จะช่วยอุดช่องโหว่ในส่วนนี้ได้

"กลิ่นอาย..." สวี่เฮยครุ่นคิด

เขาสวมหน้ากากลงบนใบหน้า แล้วหยิบของใช้ส่วนตัวของหลินเทียนเหอออกมา ในนั้นมีเส้นผมอยู่ปอยหนึ่ง เขาจึงนำมันมาแปะไว้บนหน้ากาก

ชั่วพริบตา หน้ากากก็ดูดกลืนเส้นผมนั้นเข้าไป รูปลักษณ์ของสวี่เฮยก็แปรเปลี่ยน กลายเป็นรูปลักษณ์ของหลินเทียนเหอในทันที

"ช่างน่ามหัศจรรย์จริงๆ!" สวี่เฮยลอบตกตะลึงในใจ

หากเป็นเช่นนี้ เขาไม่สามารถปลอมตัวเป็นคนอื่นเพื่อทำเรื่องต่างๆ ได้หรอกรึ?

แววตาของสวี่เฮยวูบไหวเล็กน้อย ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้

"ป๋ายจือ เลือดของเซวียหยางเมื่อครู่นี้ เจ้ามีเก็บไว้ไหม?" สวี่เฮยเอ่ยถาม