ตอนที่ 11 ข้อตกลงทางการค้า, การไม่รุกราน, พันธมิตรทางทหาร

เอกสารข้อตกลงมีความยาวหลายสิบหน้า โดยมีการใช้ถ้อยคำในรูปแบบของแถลงการณ์ทางการทูต

มันแสดงให้เห็นถึงความสำคัญและความจริงจังที่สาวเรือรบแห่งท่าเรือมีต่อเรื่องนี้

ลู่เฉินอ่านอย่างละเอียด จริงๆ แล้วเนื้อหาหลักค่อนข้างเรียบง่าย

ข้อตกลงทางการค้า: โลกอาซูร์เลนจะส่งกองเรือแนวหน้าไปช่วยเขาสร้างอารยธรรมบนโลกและพัฒนาทรัพยากร โดยส่งส่วนหนึ่งกลับไปยังท่าเรือเป็นประจำเพื่อเป็นค่าตอบแทน

ข้อตกลงการย้ายถิ่นฐาน: อนุญาตให้สาวเรือรบเดินทางไปมาระหว่างสองโลกได้อย่างอิสระและเลือกสถานที่อยู่อาศัย ไม่ว่าจะต้องการอาศัยอยู่ในท่าเรือหลักหรือบนโลก และลู่เฉินจำเป็นต้องรับประกันความเป็นพลเมืองให้พวกเธอ

พันธมิตรทางทหาร: เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถูกโจมตี ฝ่ายพันธมิตรจะเข้าร่วมสงครามเพื่อปกป้องอีกฝ่าย

กองเรือแนวหน้าจะติดตามลู่เฉินไปต่อสู้ในโลกอื่น และลู่เฉินก็มีภาระผูกพันที่จะต้องช่วยท่าเรือแก้ไขภัยคุกคามจากไซเรนในอนาคต

สิทธิและหน้าที่สมดุลกัน และทุกรายละเอียดถูกระบุไว้อย่างชัดเจน

เนื้อหาของข้อตกลงได้รับการออกแบบมาให้ยุติธรรมและเป็นธรรม โดยไม่มีข้อบกพร่องในด้านใด

"ฉันตกลง"

ลู่เฉินลงนามในเอกสาร

"ยินดีที่ได้ร่วมมือกับคุณค่ะ"

เอนเตอร์ไพรส์ ในฐานะตัวแทนของท่าเรือ ก็ลงนามเช่นกัน

เหล่าสาวเรือรบด้านล่างส่งเสียงเชียร์และโห่ร้องด้วยความยินดี

"เย้!!"

...

หลังจากลงนามในสนธิสัญญา

ท่าเรือก็เริ่มยุ่งอยู่กับการเตรียมวัสดุและรวบรวมกองเรือแนวหน้า

พวกเธอต้องแน่ใจว่าเมื่อไปถึงโลกนั้นแล้ว พวกเธอจะสามารถตั้งหลักและสร้างระบบอุตสาหกรรมพื้นฐานได้อย่างรวดเร็ว

ช่วงเวลาหนึ่ง มันจูและบุริอยู่ทุกหนทุกแห่งเพื่อเตรียมวัสดุ

กล่องวัสดุก่อสร้างถูกบรรจุลงในตู้คอนเทนเนอร์ พร้อมด้วยเชื้อเพลิงเรือรบ น้ำหล่อเย็น และของใช้จำเป็นอื่นๆ ของสาวเรือรบจำนวนมาก

ประเมินคร่าวๆ ทรัพยากรเหล่านั้นเพียงพอที่จะสร้างฐานทัพเรือขนาดเล็กได้เลย

สาวเรือรบรอยัลเนวียังจำได้ว่าต้องแพ็คของขึ้นชื่อในท้องถิ่นอย่างเครื่องทำขนมปัง ชาดำ และ "พายสตาร์เกเซอร์" ลงในกระเป๋าเดินทางด้วย

"เนื่องจากกองกำลังหลักของเราต้องอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องท่าเรือ จำนวนสาวเรือรบในกองเรือแนวหน้าจึงมีมากไม่ได้ค่ะ"

"ตามมาตรฐานกองเรือรบ 24 คนน่าจะเพียงพอ บวกกับบุริบางส่วนที่รับผิดชอบด้านโลจิสติกส์ เราสามารถส่งคนไปเพิ่มได้ในภายหลังหากจำเป็น"

เอนเตอร์ไพรส์กำลังปราศรัยกับสาวเรือรบในจัตุรัส

"ใครเต็มใจเข้าร่วมกองเรือแนวหน้าและไปบุกเบิกที่ต่างโลกบ้าง?"

"ฉัน! ฉัน! ฉัน! ฉัน!!!"

"หนู! หนู! หนู! หนู!!!!"

เหล่าสาวเรือรบระเบิดความกระตือรือร้นออกมาอย่างเหนือจินตนาการ ยกมือขึ้นอย่างกระตือรือร้น แย่งชิงตำแหน่งกัน

สาวเรือรบเรือพิฆาตตัวเตี้ยกว่าพยายามเบียดไปข้างหน้าอย่างสุดชีวิต

"ยูคิคาเสะอยากเห็นต่างโลก!"

"จาเวลินก็อยากไปเหมือนกัน!"

"สี่พี่น้องชั้นคองโกลงชื่อหมดเลย!!!"

"ผู้การ เลือกหนู เลือกหนู!!"

สาวเรือรบระดับเรือธงหลายคนถึงกับอึ้ง

"ถ้าทุกคนไปต่างโลก แล้วเราจะทำยังไงถ้าไซเรนบุก?!"

"งั้นเราก็ยกท่าเรือให้ไซเรนไปเลย แล้วเราก็ย้ายไปอยู่ต่างโลกกับผู้การกันหมดเลย!"

สาวเรือรบฝรั่งเศสคนหนึ่งเสนอขึ้นมาอีกครั้ง

โป๊ก——

เธอโดนดีดหน้าผากอีกแล้ว

ริเชอลิเยอมองดูสาวเรือรบที่กระตือรือร้นอย่างมากและกระแอม:

"เพื่อความเป็นธรรม กองเรือแนวหน้าจะนำโดยฉัน โดยแต่ละกองเรือหลักจะส่งสาวเรือรบเข้าร่วม 3 คน"

"เราจะออกเดินทางทันทีในเช้าวันพรุ่งนี้!"

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

ที่จัตุรัสท่าเรือ

สาวเรือรบเบียดเสียดกันจนกลายเป็นทะเลคน

ริเชอลิเยอพร้อมด้วยสาวเรือรบที่ได้รับคัดเลือก 30 คน ยืนอยู่ต่อหน้าลู่เฉิน

"นี่คือสมาชิกของกองเรือแนวหน้าชุดแรกของเราค่ะ"

"เมื่อไปถึงที่นั่น เราจะปฏิบัติตามคำสั่งของคุณค่ะ ผู้การ"

ลู่เฉินมองดู

สาวเรือรบเรือบรรทุกเครื่องบิน เรือประจัญบาน เรือลาดตระเวน และเรือพิฆาต ต่างก็อยู่กันครบ

แน่นอนว่าอาคาชิ แม่ค้าหน้าเลือดที่แอบกินลูกบาศก์ฟรีและวางแผนจะเปิดสาขาในต่างโลก ก็อยู่ที่นั่นด้วย

กลับไปที่โลกในอดีต นี่คงถือเป็นกองเรือทำลายล้างประเทศได้เลย

สาวเรือรบที่ได้รับคัดเลือกดูตื่นเต้นมากที่ได้เห็นลู่เฉิน

"โฮะๆๆ~~ เจอกันอีกแล้วนะ ผู้การ"

"ฟังให้ดีนะ! ฉันคือเรือพิฆาตชั้นคาเกโร่ผู้สูงส่ง โชคดี และไร้เทียมทาน เรือหมายเลข 8 ท่านยูคิคาเสะ!"

"เป็นโชคดีของคุณที่มีฉันเข้าร่วมกองเรือ วางใจพึ่งพาโชคของฉันได้เลย โฮะๆๆ~~"

สาวเรือรบหูสัตว์ในชุดกะลาสี ผมสีขาวและตาสีส้ม ยืนเท้าเอว เงยหน้ามองลู่เฉินด้วยสีหน้าภูมิใจสุดๆ

"ครับๆ"

แม้ว่ายูคิคาเสะจะมีชื่อเสียงในเรื่องการทรยศเพื่อนร่วมทีมในประวัติศาสตร์ แต่ลู่เฉินรู้สึกว่าความสามารถในการเอาชีวิตรอดจากสงครามโดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลยนั้น มาจากคุณสมบัติส่วนตัวที่ยอดเยี่ยมและโชคที่แข็งแกร่งอย่างอธิบายไม่ได้มากกว่า

มีเธออยู่ด้วย อนาคตคงมีเรื่องสนุกๆ เยอะแน่

"ท่านผู้การ ยังจำฉันได้ไหมคะ?"

"อืม มีแมลงน่ารำคาญตามมาเยอะเหมือนกันนะ แต่ไม่เป็นไร ผู้การเป็นของฉันคนเดียว ฮิฮิฮิ..."

สาวเรือรบจักรวรรดิซากุระอีกคน สวมชุดกิโมโนสีแดงสั้นที่เผยให้เห็นสินทรัพย์มหาศาล มีสีหน้าแบบยันเดเระ

รูปร่างหน้าตาของเธอมีเสน่ห์และงดงาม และอุปกรณ์ของเธอคือพัดที่โดดเด่นมาก ซึ่งดูเหมือนหางนกยูง

"ไทโฮ?!"

ลู่เฉินรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

โชคดีที่อัลบาคอร์ก็อยู่ในทีมด้วย ไม่อย่างนั้นเขาคงรับมือเธอไม่ไหวแน่

อีเกิลยูเนียนส่งสาวเรือรบเรือดำน้ำมาสองคน บวกกับเอสเซ็กส์ เรือบรรทุกเครื่องบิน ส่วนสามสาวรอยัลเนวีอย่างกลอเรียส ฟอร์มิเดเบิล และเบลฟาสต์ กลายเป็นฝ่ายที่มีขนาดหน้าอกเฉลี่ยใหญ่ที่สุดในสนาม

กองเรือดราก้อนเอมไพร์ที่มีประชากรเบาบางก็ส่งอี้เซียน พร้อมด้วยสองพี่น้องหนิงไห่และผิงไห่มาด้วย

ที่ด้านหลังของทีม ขบวนบุริยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ

พวกเธอถือประแจที่สูงเท่าตัวเอง นำโดยบุริทอง เสื้อผ้า ท่าทาง และแม้แต่ทิศทางของผมหงอนชี้โด่เด่ก็สอดคล้องกันอย่างน่าประหลาดใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเลขที่แตกต่างกันบนหน้าอก พวกเธอคงดูเหมือนโคลนกันมา

"ผู้การ อย่าลืมกลับมาเยี่ยมพวกเราบ่อยๆ นะคะ~"

"หนูยังอยากฟังเรื่องราวจากต่างโลกอยู่นะ..."

สาวเรือรบตัวน้อยในชุดทหารเรือผมบ๊อบดึงเสื้อลู่เฉินอย่างอาลัยอาวรณ์

"ในอนาคตยังมีโอกาสสื่อสารกันอีกเยอะน่า พอเราเอาชนะไซเรนได้ พวกเธอทุกคนก็ย้ายมาได้เลย"

"บางทีฉันอาจจะมอบอุปกรณ์ที่ทรงพลังกว่านี้ให้พวกเธอได้ด้วยนะ อย่างเช่น Type 055..."

ลู่เฉินลูบหัวไท่หยวน

จากนั้นเขาก็ตั้งสมาธิและยื่นมือออกไปในความว่างเปล่า

"ทุกตำแหน่ง ออกเดินทาง!"

วูบ——

พลังจากมิติที่สูงกว่าฉีกกระชากพื้นที่ และอุโมงค์กาลอวกาศเปิดออกพร้อมเสียงคำราม

จบตอน