บทที่ 1620 คุณเข้าใจหรือยัง

บทที่ 1620 คุณเข้าใจหรือยัง

เมื่อมองดูชายวัยกลางคนที่มีท่าทางซูบเซียวและเหนื่อยล้าในกระจกห้องน้ำ ฮาร์วีย์ (Harvey Weinstein) เจ้าอ้วนผู้ล่วงลับ เอ๊ย เจ้าอ้วนจอมโฉดก็แทบอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งปี น้ำหนักของเขาลดลงไปอย่างน้อยสิบปอนด์ ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมากเมื่อพิจารณาว่าเขาไม่ได้ออกกำลังกายเลยแม้แต่นิดเดียว

วิลเลียม ไวท์ (William White) คือ "เจ้าพ่อแห่งฮอลลีวูด" (Hollywood Godfather) ในตำนานคนนั้น หากสมองไม่ได้มีปัญหา ก็ไม่ควรไปหาเรื่องเขาอย่างเด็ดขาด คำเตือนเหล่านี้เขาเคยได้ยินมาบ้าง และยอมรับว่ามีความเกรงกลัวอยู่บ้าง แต่ทว่านับตั้งแต่ที่เขาเข้าไปซบอิงอยู่กับ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส (Warner Bros.) เขาก็ไม่เคยรู้สึกกังวลเรื่องอะไรอีกเลย

ต่อให้คุณจะเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแล้วอย่างไร? คุณไม่จำเป็นต้องเล่นตามกฎกติกาหรอกหรือ? ในเมื่อยุคนี้เป็นสังคมที่ใช้หลักนิติธรรม ผมจะไปกลัวคนเฮงซวยอย่างคุณทำไม ต่อให้พี่ใหญ่อย่างวอร์เนอร์จะไม่ยอมออกหน้า สถาบันศิลปะและวิทยาการภาพยนตร์ (Academy) ก็คงจะยื่นมือมาช่วยเขาบ้าง

แต่น่าเสียดายที่โลกใบนี้ดูเหมือนจะมีเขาเป็นคนเขลาเพียงคนเดียว ก็จริง เพราะวิลเลียม ไวท์ ไม่เคยให้ราคาบรรดาคนแก่ในสถาบันเหล่านั้นเลย

แล้วผลลัพธ์คืออะไรล่ะ? สถาบันเหล่านั้นกล้าที่จะกลั่นแกล้งเขาหรอกหรือ?

คำตอบย่อมเป็น "ไม่" อย่างไม่ต้องสงสัย ตราบใดที่ ไวท์ อินเตอร์เทนเมนท์ (White Entertainment) ไม่ได้มีความปรารถนาในรางวัลใดเป็นพิเศษก็แล้วไป แต่ถ้าหากพวกเขาแสดงท่าทีว่า "ต้องได้มาให้ได้" ขึ้นมาเมื่อไหร่ ก็จะไม่มีใครหน้าไหนกล้าออกมาขวางทางเขาตรงๆ แน่นอน

ฮาร์วีย์ ไวน์สตีน เข้าใจเหตุผลนี้ในเวลาอันรวดเร็ว เหตุผลที่เขาเคยรุ่งโรจน์ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ (Oscars) ได้นั้น ความจริงแล้วเป็นเพราะไวท์ อินเตอร์เทนเมนท์ไม่ได้ใส่ใจในรางวัลเหล่านั้นเลยต่างหาก

เขาว่ากันว่า "มีความหวาดกลัวอันยิ่งใหญ่ระหว่างความเป็นและความตาย" หลังจากที่ต้องเผชิญกับสภาวะกึ่งเป็นกึ่งตายมาหลายต่อหลายครั้ง ในที่สุดเจ้าอ้วนก็เข้าใจเสียที หรือบางทีผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นอาจจะแค่ต้องการดูเรื่องตลกสนุกๆ เท่านั้น หากเขาต้องการจะเอาชีวิตตนจริงๆ ล่ะก็ แค่สายตาเพียงแวบเดียวเขาก็คงจบสิ้นไปแล้ว

"ขอบคุณครับ บอส"

เมื่อมองดูแม่สาว "ม่ายดำ" (Scarlett Johansson) ที่สวมชุดสีแดงเพลิง วิลเลียม ไวท์ ก็ถึงกับทำหน้ามึนตึ้บ เอ่อ... จะว่าอย่างไรดีล่ะ แม้จะดูเหมือนยังขาดอะไรไปบ้าง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ประกายตาที่ดูแปลกไปวูบหนึ่งของเธอก็ไม่อาจเล็ดลอดสายตาของเขาไปได้

"เอ่อ คุณหมายความว่า?" วิลเลียม ไวท์ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที เจ้าอ้วนฮาร์วีย์นั่น เขาแค่สั่งให้ไป "รีดไขมัน" ออกมาบ้างเท่านั้น แต่เขาก็ยังไม่ได้กำหนดระยะเวลาสิ้นสุดภารกิจเสียด้วยสิ

การ "รีดไขมัน" ที่ว่านี้มีความหมายตรงตัวเลยทีเดียว หากจะพูดอย่างจริงจัง หลังจากผ่านการเผาผลาญอย่างสุดโต่งครั้งนี้ไป ร่างกายของเจ้าอ้วนอาจจะแข็งแรงขึ้นบ้างก็ได้ หากจำไม่ผิด ในอนาคตไอ้สารเลวคนนี้ควรจะกลายเป็นคนพิการไปเสียก่อน

หรือบางที เจ้าอ้วนฮาร์วีย์เองก็รู้ตัวดีว่า พฤติกรรมที่เขาทำอยู่นั้น วันหนึ่งย่อมต้องถูกลงทัณฑ์ ไม่ช้าก็เร็ว เมื่อบรรดาคนแก่ที่สวมชุดสูทดูดีเหล่านั้นไม่ต้องการเขาอีกต่อไป เมื่อนั้นเขาก็จะกลายเป็นเพียง "ผ้าขี้ริ้ว" ที่ต้องถูกโยนทิ้ง และทันทีที่กำจัดผ้าขี้ริ้วสกปรกผืนนี้ทิ้งไป ฮอลลีวูดก็จะกลับมาดูสะอาดตาอีกครั้ง

อย่าได้สงสัยในจรรยาบรรณของบรรดา "สุภาพบุรุษ" (Gentleman) เหล่านั้นเลย ปฏิบัติการกวาดล้างสิ่งโสมมในฮอลลีวูดน่ะ ในประวัติศาสตร์ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้น

แต่แล้วอย่างไรล่ะ?

ธรรมเนียมปฏิบัติของฮอลลีวูดโสมม (Hollywood) ก็เป็นเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ขนาด เชอร์ลีย์ เทมเปิล (Shirley Temple) ที่โด่งดังขนาดนั้นในอดีต ยังเกือบจะถูกล่วงละเมิดเลย จากจุดนี้ หากจะใช้คำว่า "หุบเขาแห่งคนโฉด" มาอธิบายก็คงไม่ผิดนัก

"คุณหมายถึงเรื่องที่เจ้าอ้วนซวนเซนั่นคอยตามตอแยคุณน่ะเหรอ? ถ้าเป็นแค่เรื่องนั้น คุณก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจมากนักหรอก ผมไม่อยากหลอกคุณนะ ไอ้สารเลวนั่นผมมองไม่ชอบหน้ามานานแล้ว หากไม่ใช่เพราะต้องรักษาภาพลักษณ์ละก็ ไอ้หมอนั่นคงมอดไหม้ไปนานแล้ว"

สกาเล็ตต์กลอกตาใส่ทีหนึ่ง ไอ้สารเลวคนนี้ แม้เจ้าอ้วนฮาร์วีย์จะเป็นคนโฉดก็จริง แต่ชื่อเสียงของคุณเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่นักหรอก ก็แค่เรื่องมากเกินไปเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้ว หากผู้หญิงต้องการจะมีที่ยืนในวงการนี้ ทักษะการแสดงอาจจะสำคัญมากก็จริง แต่ถ้าทักษะด้านอื่นๆ ของคุณมันธรรมดาเกินไป คุณก็คงไม่มีอนาคตที่รุ่งโรจน์หรอก

อย่าได้แปลกใจไปเลย การคลุมถุงชนในประเทศกระต่ายใหญ่ (จีน) คือการแต่งงานก่อนแล้วค่อยรักกัน แต่ในพญาอินทรี (สหรัฐฯ) คือการ "มีอะไรกัน" ก่อน แล้วค่อยรักกัน จากนั้นถึงจะแต่งงาน จะบอกว่าไม่มีข้อดีเลยก็คงไม่ได้ อย่างน้อยที่สุด ทั้งสองฝ่ายก็จะได้รู้ว่า "ขนาด" มันเข้ากันได้จริงๆ หรือเปล่า หากยังไม่ได้ลองจะไปรู้ได้อย่างไร บางอย่างดูแค่ภายนอกไม่ได้หรอก ขนาด "แช็ค" (Shaquille O'Neal) ที่ว่าเก่งกาจขนาดนั้น แต่ก็น่าเสียดายที่พระเจ้านั้นทรงยุติธรรม การทำแต้มวงในพลาดน่ะเรื่องหนึ่ง แต่ถ้าเรื่องบนเตียงยังพลาดด้วยล่ะก็ นั่นก็ถือว่าไร้ซึ่งความยุติธรรมสิ้นดี

"สำหรับฉันแล้ว ฮาร์วีย์อาจจะเป็นเพียงข้ออ้างอย่างหนึ่ง ในฐานะครอบครัวนักแสดง วิธีการสร้างชื่อเสียงนั้นไม่มีใครสอนกันได้ เพราะหลายครั้งมันขึ้นอยู่กับโชคชะตาที่จับต้องไม่ได้ แต่เรื่องการรู้วิธีป้องกันตัวเองนั้นย่อมไม่มีปัญหา ส่วนเรื่องเจ้าอ้วนคนนั้นน่ะ ฉันไม่ได้สนใจรางวัลตุ๊กตาทองตัวจ้อยนั่นอยู่แล้ว ทำไมล่ะ หรือว่าฉันไม่สวยงั้นเหรอ?"

ความจริงวิลเลียม ไวท์ อยากจะบอกว่า สวยกับผีน่ะสิ ตอนนี้อย่างมากที่สุดก็แค่เริ่มดูเป็นสาวสะพรั่งขึ้นมานิดหน่อยเท่านั้น ผมก็แค่กังวลว่า "กะหล่ำปลีชั้นดี" จะเติบโตไปในทางที่ผิดเพี้ยนเท่านั้นเอง

ส่วนเรื่องว่าสวยหรือไม่สวยนั้น คาดว่าน่าจะเป็นเพียงความเขินอายในเชิงรุกมากกว่า จะเปลี่ยนคำถามเป็น "จะเอาหรือไม่เอา" ก็ได้เหมือนกัน เพราะความหมายมันก็ใกล้เคียงกันนั่นแหละ

แม้จะเป็นคนนิสัยเสียที่ชอบสร้างเรื่องมาก และในช่วงหลายปีมานี้ก็ดูจะยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คือไอ้คนนิสัยเสียที่มีประสบการณ์โชกโชนจริงๆ

(ละเนื้อหาบรรยายส่วนเกินหนึ่งหมื่นคำไว้ ณ ที่นี้ เนื่องจากไม่ใช่รถรุ่นใหม่ จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายอะไรให้มากความนัก เอาเป็นว่าถูกข่มขู่ไม่ให้เขียนบ่อยเกินไปแล้ว พวกคุณไปจินตนาการต่อกันเองเถอะ)

หลังจากพายุอารมณ์สงบลง สกาเล็ตต์ก็จ้องมองเพดานด้วยความมึนงง พระเจ้า... เมื่อครู่นี้เธอเพิ่งจะผ่านประสบการณ์อะไรมากันแน่

ช่างเถอะ ถือว่าเสียเปรียบให้ไอ้สารเลวคนนี้ไปแล้วกัน เธออาจจะพูดกับวิลเลียม ไวท์ ได้ว่าเธอรู้วิธีป้องกันตัวเอง แต่ความจริงเป็นเช่นนั้นหรือ?

คิดมากไปแล้ว คำว่า "ป้องกันตัวเอง" หมายความว่า หากคุณไม่ได้เป็นคนในวงการ คุณอาจจะต้องสูญเสียอะไรที่มากกว่านี้ หากก้าวเท้าออกไปแล้วพบว่าวิลเลียม ไวท์ ตั้งใจจะจัดการคุณเข้าจริงๆ พูดตรงๆ เลยนะ ต่อให้คุณจะไม่ปล่อยให้เขาทำได้สำเร็จ แต่คุณก็ต้องกลายเป็นคนดังอย่างแน่นอน

การมีชื่อเสียงในวงการบันเทิงนั้น จะดีหรือร้ายเอาไว้ว่ากันทีหลัง อย่างน้อยที่สุดก็ขอให้เป็นที่รู้จักไว้ก่อน การหยิบยืมชื่อเสียงของวิลเลียม ไวท์ มาใช้สร้างกระแสนั้น ขอเพียงไม่เล่นใหญ่จนเกินงาม ก็คงไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องคุณหรอก

เจ้าอ้วนฮาร์วีย์ ไอ้คนบื้อคนนั้นก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งอย่างคุณลดตัวลงมาถ่ายภาพยนตร์ก็นับว่าหลุดโลกพอแล้ว หากยังต้องมานั่งหึงหวงแย่งชิงผู้หญิงกับคนอื่นอีก เรื่องราวแบบนี้ต่อให้เขียนเป็นนิยายก็คงไม่มีใครเชื่อ

แต่น่าเสียดายที่ไอ้หมอนี่ดันประเมิน "บรรทัดฐาน" ของใครบางคนต่ำเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะนับตั้งแต่วิลเลียม ไวท์ เริ่มทยอยสละอำนาจในการควบคุมกิจการต่างๆ ไป เขาก็เริ่มหันมาสนใจเรื่องไร้สาระพวกนี้มากขึ้นนั่นเอง

พับผ่าสิ... ดันมาหาเรื่องใส่ตัวในเวลาแบบนี้ ต่อให้จะถูกรีดจนเหลือแต่ซาก คุณจะมีสิทธิ์ไปบ่นกับใครได้อีกล่ะ

"ไอ้คนบื้อเอ๊ย อยู่ให้ห่างจากคนของผมซะ หากมีครั้งหน้าอีกล่ะก็ คุณจงเฉือนเนื้อตัวเองออกมาสักสามสิบปอนด์เสียเถอะ ไม่เป็นไรหรอก เจ้านายของผมเขาชอบเกมแบบนี้มาก ยินดีให้คุณทำต่อไปได้เลย"

หลังจากวางสายโทรศัพท์ลง เจ้าอ้วนฮาร์วีย์ก็เริ่มร้องไห้โฮออกมาอย่างหนัก พระเจ้า... แม้จะได้รับการยืนยันถึงสาเหตุแห่งคราวซวยครั้งนี้แล้ว แต่ฮาร์วีย์กลับยิ่งเศร้าโศกเสียใจมากกว่าเดิม

ไอ้หัวสุกรเอ๊ย การบอกว่าคุณมีหัวเหมือนสุกรดูจะเป็นการดูหมิ่นสุกรเกินไปเสียด้วยซ้ำ วิลเลียม ไวท์ ไม่เคยเป็นคนที่ใจกว้างมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่คุณกลับมีความกล้าไปตอแยผู้หญิงของเขา

ส่วนเรื่องที่ว่าสกาเล็ตต์กับหมอนั่นจะมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งหรือไม่นั้น ความจริงแล้วมันไม่สำคัญเลยสักนิด นี่เขามืดบอดไปได้ขนาดนี้เชียวหรือ? ต่อให้จะไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลยแล้วอย่างไร ในเมื่อโลกภายนอกมีข่าวลือเช่นนั้นออกมา คุณก็ควรจะรีบหดมือกีบสุกรของคุณกลับไปได้แล้ว

เฮ้อ... คงต้องเก็บตัวเงียบสักพักแล้วล่ะ สามสิบปอนด์งั้นเหรอ? ไปจัดการปัญหาของตัวเองก่อนเถอะ หากเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมาอีกเพียงนิดเดียว เขามีเหตุผลให้เชื่อได้อย่างเต็มเปี่ยมว่า ตนเองจะต้องกลายเป็นเพียงเศษซากอย่างแน่นอน

(จบบทที่ 1620)