บทที่ 590 - พันธมิตรทางยุทธศาสตร์ร่วมรบทุกสมรภูมิ!

บทที่ 590 - พันธมิตรทางยุทธศาสตร์ร่วมรบทุกสมรภูมิ!

"ประการที่สี่ การหลอมโอสถและหลอมสร้างครับ"

"ศิษย์หลานรู้ดีว่าสิ่งเหล่านี้คือความลับของสำนัก จึงไม่กล้าเรียกร้องเคล็ดวิชาขั้นสูงครับ"

"แต่ทว่า หากได้รับมอบเตาหลอมโอสถหรือสายพันธุ์ไฟวิเศษสักเล็กน้อย มหาอาณาจักรฮั่นก็จะสามารถเร่งกระบวนการผลิตได้ เพื่อเป็นการวางแผนระยะยาว ลดการพึ่งพาสำนักอาจารย์มากจนเกินไป และยังเป็นการสนับสนุนปัจจัยพื้นฐานให้กับแนวหน้าได้อีกด้วย เพื่อไม่ให้ต้องคอยรอรับเสบียงจากสำนักตลอดเวลา ซึ่งจะกลายเป็นการเพิ่มภาระไปเปล่าๆ ครับ"

คำพูดของเฉินเช่อ สิ่งที่เขาร้องขอล้วนดูเหมือนเป็นการเริ่มต้นจากการเตรียมตัวต่อต้านสำนักเทียนพั่ว ตั้งแต่การยกระดับสภาพแวดล้อมการบ่มเพาะพลัง ไปจนถึงการส่งผ่านข้อมูลข่าวสาร การเคลื่อนย้ายทางยุทธศาสตร์ และสุดท้ายคือศักยภาพในการพึ่งพาตนเองด้านลอจิสติกส์

ภายในตำหนักตกอยู่ในความเงียบงัน

เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ฝั่งเฉินเช่อ และทุกคนทางฝั่งสำนักชิงอวิ๋นต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน

ชิงเสวียน นักพรตอี้ และนางเซียนฉาลัน รีบสบตากันอย่างรวดเร็ว ต่างก็อ่านความหมายในสายตาของอีกฝ่ายออก เด็กคนนี้... ช่างกล้าคิด! ช่างกล้าขอจริงๆ!

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง นักพรตชิงเสวียนก็ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างเบิกบานใจออกมา

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ดี! ดี! ดีมาก!"

เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วตำหนักหลิงเซียว แฝงไปด้วยความรู้สึกของการได้พบกับคู่ต่อสู้ที่สูสีและขุนพลที่เก่งกาจ "ศิษย์หลานเฉิน เจ้าไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปจริงๆ! เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่มีทั้งโอกาสและวิกฤตเช่นนี้ ไม่เพียงแต่ไม่มีความหวาดกลัวหรือเกรงใจจนเกินไป แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองขอไปน้อยเกินไปด้วยซ้ำงั้นหรือ"

"ความกล้าหาญเช่นนี้ ความทะเยอทะยานเช่นนี้ ช่าง... ยอดเยี่ยมจริงๆ! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

เขาหัวเราะเสียงดังกังวานอีกครั้ง สายตาที่มองเฉินเช่อยิ่งร้อนแรงขึ้น ราวกับกำลังชื่นชมหยกชั้นเลิศที่กำลังเปล่งประกายเจิดจ้า

"ข้าเคยบอกไปแล้ว"

นักพรตชิงเสวียนลดรอยยิ้มลงเล็กน้อย แววตาแห่งความชื่นชมยิ่งเข้มข้นขึ้น เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "หากมีคำขอใด หากมีความต้องการสิ่งใด! ขอเพียงอยู่ในขอบเขตความสามารถของสำนักชิงอวิ๋น และไม่ขัดต่อหลักการฝ่ายธรรมะ นักพรตอย่างข้าก็พร้อมจะทุ่มเทอย่างสุดกำลัง!"

"เจ้ากล้าขอ! ข้าก็กล้าให้!"

เขาโบกมือใหญ่โตอย่างห้าวหาญ

"ค่ายกลรวบรวมวิญญาณหรือ นี่คือสิ่งจำเป็นสำหรับรากฐานแห่งการฝึกตน สมควรที่จะมอบให้!"

"สำนักชิงอวิ๋นของเรามีแผนผังค่ายกลรวบรวมวิญญาณหลายรูปแบบและหลายขนาด เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมพลังวิญญาณที่แตกต่างกัน เมื่อกลับไปจะสั่งให้คนคัดลอกมาให้หนึ่งชุด พร้อมกับเคล็ดลับการวางค่ายกล แล้วจะส่งมาให้พร้อมกันเลย!"

"ส่วนเรื่องยันต์สื่อสาร แม้ยันต์สื่อสารหมื่นลี้ของสำนักเราจะสร้างได้ยาก แต่ก็สามารถมอบให้ศิษย์หลานไว้ใช้ยามฉุกเฉินก่อนได้หลายแผ่น พร้อมทั้งแนบรายการวัตถุดิบและภาพวาดอักขระยันต์ให้ศิษย์หลานนำไปศึกษา วันข้างหน้าหากต้องการ ก็สามารถสร้างแทนให้ได้!"

"ยังมีเตาหลอมโอสถ เตาหลอมสร้าง และสายพันธุ์ไฟที่จำเป็นต้องใช้อีก..." นักพรตชิงเสวียนมองไปที่นักพรตอี้และนางเซียนฉาลัน เมื่อเห็นทั้งสองพยักหน้าเบาๆ เขาก็รับปากอีกครั้ง "เรื่องนี้ก็ไม่มีปัญหา!"

"เรื่องนี้ขอมอบหมายให้ศิษย์น้องอี้เป็นคนจัดการ เลือกเตาหลอมโอสถหรือเตาหลอมสร้างที่เหมาะกับไฟปฐพีของมนุษย์ปุถุชนหรือวัตถุดิบวิญญาณธรรมดาสักสองสามใบ พร้อมกับ 'แก่นเพลิงชีพจรปฐพี' สักสองสามดวง รวมถึงเคล็ดวิชาพื้นฐาน ก็สามารถเลือกถ่ายทอดให้ได้บางส่วน เพื่อช่วยมหาอาณาจักรฮั่นวางรากฐานให้มั่นคง!"

สุดท้าย เขามองไปที่เฉินเช่อ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มที่จนใจแต่ตรงไปตรงมา

"มีเพียงเรือเหาะนี้เท่านั้น... ศิษย์หลานเอ๋ย ของสิ่งนี้สร้างยากมาก ต้องสูญเสียของวิเศษจากสวรรค์และโลกไปนับไม่ถ้วน ใช้เวลาสร้างเป็นปีๆ เลยทีเดียว"

"แม้แต่สำนักชิงอวิ๋นอันยิ่งใหญ่ ทุ่มเทกำลังทั้งสำนัก ผ่านไปสองพันปี ปัจจุบันก็มีเรือเหาะรบหลักเหลืออยู่เพียงลำเดียวเท่านั้น ซึ่งก็คือลำที่เจ้าเพิ่งเห็นนั่นแหละ ไม่อาจตัดใจมอบให้ได้จริงๆ"

เขาเปลี่ยนเรื่องคุย ดวงตาสาดประกาย เสนอวิธีแก้ปัญหาที่เป็นรูปธรรมมากยิ่งขึ้น

"ทว่า สำนักชิงอวิ๋นของเรามีปรมาจารย์ที่เชี่ยวชาญด้านการหลอมสร้างและค่ายกล! นักพรตอย่างข้าสามารถส่งข่าวกลับไปที่สำนักได้ทันที เพื่อส่งผู้ดูแลและศิษย์ที่เชี่ยวชาญด้านการสร้างเรือเหาะมายังมหาอาณาจักรฮั่น!"

"ให้พวกเขาเป็นคนมอบโครงสร้างของเรือเหาะ การวางค่ายกลสำคัญ และคำแนะนำในการหลอมสร้าง เสริมด้วยฝีมือของช่างฝีมือผู้ชำนาญการแห่งมหาอาณาจักรฮั่น หาวัตถุดิบในพื้นที่ ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างเรือเหาะที่เป็นของมหาอาณาจักรฮั่นเองขึ้นมาบนแผ่นดินผืนนี้!"

"แม้ในช่วงเริ่มต้นอาจจะไม่มีอานุภาพเท่าเรือเหาะชิงอวิ๋นของเรา แต่ก็เพียงพอที่จะช่วยแก้ปัญหาการเคลื่อนย้ายกำลังพลและขนส่งเสบียงได้อย่างเร่งด่วน! ศิษย์หลานมีความคิดเห็นเช่นไร"

เฉินเช่อคราวนี้รู้สึกซาบซึ้งใจจริงๆ แล้ว

การที่เขาเสนอข้อเรียกร้องเหล่านี้ออกไป แน่นอนว่าเพื่อรับมือกับการลงทุนเพิ่มของชิงเสวียน เขาคิดมาอย่างรอบคอบเพื่อดึงผลประโยชน์สูงสุดให้กับมหาอาณาจักรฮั่น แต่เขาก็เตรียมใจรับการต่อรอง หรือแม้กระทั่งการถูกปฏิเสธในบางข้อเอาไว้แล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว ค่ายกลรวบรวมวิญญาณ ยันต์สื่อสาร เตาหลอมโอสถและไฟวิเศษ โดยเฉพาะเรือเหาะ ล้วนเป็นความลับระดับรากฐานที่แต่ละสำนักหวงแหนทั้งสิ้น

แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่า นักพรตชิงเสวียนจะใจกว้างถึงเพียงนี้!

นอกเหนือจากเรือเหาะของจริงที่มีข้อจำกัดเพราะมีเพียงลำเดียว ไม่สามารถให้ได้โดยตรงแล้ว ข้อเรียกร้องอื่นๆ แทบจะได้รับการตอบตกลงทั้งหมด แถมยังให้เงื่อนไขที่ดีกว่าที่คาดคิดเอาไว้เสียอีก ไม่เพียงแต่ให้แบบแปลน แต่ยังส่งผู้เชี่ยวชาญมาช่วยสร้างเรือเหาะให้ด้วยซ้ำ!

ความจริงใจนี้ ความกล้าหาญนี้ เรียกได้ว่าเหนือความคาดหมายของเฉินเช่อไปมากเลยทีเดียว!

นักพรตชิงเสวียนไม่เพียงแต่กำลังลงทุน แต่เขากำลังวางเดิมพันครั้งใหญ่ โดยมองว่ามหาอาณาจักรฮั่นเป็นพันธมิตรในการแบ่งปันผลประโยชน์ในทะเลอู๋ซิงในอนาคตอย่างแท้จริง!

ผลัดกันประจบสอพลอต่างฝ่ายต่างให้เกียรติกัน

ในเมื่ออีกฝ่ายให้เกียรติถึงเพียงนี้ แสดงให้เห็นถึงรากฐานอันล้ำลึกและจิตใจอันกว้างขวางของสำนักเซียนฝ่ายธรรมะอย่างชิงอวิ๋น เฉินเช่อก็ย่อมต้องตอบแทนน้ำใจ และผูกมัดความสัมพันธ์แบบ "คนกันเอง" และผลประโยชน์ร่วมกันนี้ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

เฉินเช่อสูดลมหายใจเข้าลึก บนใบหน้าปรากฏความรู้สึกขอบคุณอย่างจริงใจและสีหน้าเคร่งขรึม

เขาลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โค้งคำนับลงลึกให้กับนักพรตชิงเสวียน นักพรตอี้ และนางเซียนฉาลัน น้ำเสียงหนักแน่นดุจเหล็กกล้า

"ศิษย์ลุง!"

"ศิษย์อาทั้งสองท่าน!"

"พระคุณนี้ยิ่งใหญ่ดุจขุนเขา เฉินเช่อไม่มีคำพูดใดจะเอ่ยแล้วครับ! มหาอาณาจักรฮั่นตั้งแต่บนลงล่างจะจดจำไว้ไม่มีวันลืม!"

"ศิษย์ลุงใจกว้างดั่งมหาสมุทร รักษาคำพูดดุจทองคำ เป็นดั่งแบบอย่างของคนรุ่นหลังจริงๆ ครับ! ที่ศิษย์หลานเคยพูดไว้ว่า 'จะทุ่มเทอย่างสุดกำลัง' ก็ไม่ใช่คำพูดลอยๆ เช่นกันครับ!"

เขายืดตัวขึ้น สายตาคมกริบดุจสายฟ้า กวาดมองทุกคนจากสำนักชิงอวิ๋นในตำหนัก ท้ายที่สุดก็ไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของนักพรตชิงเสวียน ทีละคำทีละประโยค ในฐานะจักรพรรดิผู้เป็นตัวแทนของมหาอาณาจักรฮั่น เขาได้ให้คำมั่นสัญญาอันหนักแน่นว่า

"นับแต่วันนี้เป็นต้นไป เรื่องของสำนักชิงอวิ๋น ก็คือเรื่องของมหาอาณาจักรฮั่น!"

"สำนักเทียนพั่วคือศัตรูร่วมกันของเรา!"

"หากศิษย์ลุงมีความต้องการสิ่งใด เพียงแค่ส่งยันต์สื่อสารมาที่ฉางอัน ไม่ว่าจะไกลนับพันนับหมื่นลี้ ไม่ว่าจะต้องบุกน้ำลุยไฟ เฉินเช่อก็จะรีบไปช่วยเหลือทันที! เพื่อบดขยี้มารร้ายตนนี้ และปกป้องฝ่ายธรรมะ มหาอาณาจักรฮั่นตั้งแต่บนลงล่าง ยอมตายหมื่นครั้งก็ไม่ขอปฏิเสธ! พร้อมรับฟังคำสั่งจากสำนักอาจารย์ทุกเมื่อครับ!"

คำมั่นสัญญานี้ ชัดเจนและทรงพลังยิ่งกว่าครั้งก่อน มันเป็นการกำหนดจุดยืนของมหาอาณาจักรฮั่นในฐานะพันธมิตรทางยุทธศาสตร์ที่พร้อมจะร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับสำนักชิงอวิ๋นเพื่อต่อต้านสำนักเทียนพั่วในทุกสมรภูมิ พร้อมเข้าสู่สนามรบตลอดเวลา!

เมื่อนักพรตชิงเสวียนได้ยินเช่นนั้น ในดวงตาก็ระเบิดแสงสว่างวาบอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอย่างพึงพอใจที่เด็กคนนี้ไม่ทำให้ผิดหวังเลยจริงๆ

นักพรตอี้ลูบเครายิ้ม พยักหน้าไม่หยุด

แม้แต่นางเซียนฉาลันผู้เย็นชา สายตาที่มองเฉินเช่อก็ยังเพิ่มความชื่นชมมากขึ้นไปอีก

"ดี! ช่างสมกับเป็นศิษย์หลานเฉิน!" นักพรตชิงเสวียนหัวเราะเสียงดังพร้อมกับตบมือ "ได้ยินคำพูดนี้ของศิษย์หลาน ยิ่งกว่าได้หินวิญญาณเป็นแสนก้อนเสียอีก! เจ้าและข้าสองฝ่ายร่วมใจ จะมัวไปกังวลอะไรกับพวกมารร้ายไม่ถูกปราบปราม ฝ่ายธรรมะไม่เจริญรุ่งเรืองกันล่ะ"

ภายในตำหนักหลิงเซียว บรรยากาศพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดในทันที แม้การดื่มกินจะหยุดพักไปนานแล้ว แต่พันธมิตรที่ผูกมัดกันอย่างแน่นแฟ้นด้วยผลประโยชน์ร่วมกัน ก็ได้ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ ท่ามกลางการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างเปิดอกและการเทหมดหน้าตักของคนบ้าสองคน

[จบแล้ว]