105 - กลิ่นหอมจัง

105 - กลิ่นหอมจัง

17 มีนาคมนี้!

เช้าตรู่!

วอร์ด 666

“มนุษย์ไม่นอนเหรอ?”

ปีศาจร้ายนั่งยองๆบนผ้านวม มันจ้องไปที่หลินฟ่านและเหล่าจางอย่างสงสัย

หลินฟ่านจ้องไปที่ไก่อย่างตั้งใจและลูบหัวมันเบา ๆ

“เชื่อฟัง มาไข่สองฟอง คุณทำได้”

ไก่ปีศาจส่ายหัว ความหมายชัดเจน ฉันทำไม่ได้

"คุณทำได้ผมเชื่อมั่นในตัวคุณ"

หลินฟ่าน เชื่อว่าไก่ทำได้และสายตาของเขาก็ไม่เคยคลาดจากก้นของมันแม้แต่วินาทีเดียว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว.

แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งชั่วร้ายมันก็อยากหลับสบายเหมือนสิ่งมีชีวิตอื่น และในตอนที่มันหลับตาลงเพื่อต้องการพักผ่อน มนุษย์ที่โง่เขลาก็จะปลุกมันขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งทำให้มันโกรธมาก

ความคิดที่จะฆ่ามนุษย์สองคนนี้เข้ามาในความคิดของไก่ปีศาจอีกครั้ง แต่สุดท้ายมันก็ละทิ้งความคิดนี้ทิ้งไปอย่างรวดเร็วเพราะมันรู้สึกไม่มั่นใจว่าจะทำได้สำเร็จ

หากมันกระตุ้นความโมโหของชายที่แข็งแรงตรงหน้า แม้แต่ตัวมันก็ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วจะเกิดอะไรขึ้น

เซียวเฉินทำหน้าที่ลาดตระเวนในคืนนี้

เขากำลังลาดตระเวนตามทางเดิน การรักษาตัวในโรงพยาบาลของเพื่อนร่วมงานของเขาหลี่อั้งมีผลกระทบอย่างมากต่อเขา

เมื่อเขารู้ว่าเพื่อนร่วมงานของเขาเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล เขาแทบจะอยากลาออกด้วยซ้ำ

แต่เมื่อคิดให้ดี ค่าจ้างและสวัสดิการของโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้ไม่ใช่ว่าเขาจะละทิ้งไปได้

งานดีๆแบบนี้จะหาได้จากที่ไหนอีก

เฮ้อ!

เขาถอนหายใจเบาๆ แม้ว่าหลินฟ่านและผู้เฒ่าจางจะอันตรายเล็กน้อย แต่หากเขามีความระมัดระวังก็ไม่น่าจะเป็นปัญหาใหญ่

เขากำลังจะผ่าน วอร์ด 666 เขาประหม่าเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น เขาก็ไม่เคยคิดจะก้าวเข้าไปในประตูแม้แต่ครั้งเดียว

วันนี้ก็เช่นกัน เมื่อเขาเดินผ่านประตูเขาก็มองเข้าไปในวอร์ด

ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้างราวกับว่าเขามองเห็นผี เขาเห็นผู้ป่วยสองคนนั่งอยู่บนเตียงในลักษณะที่กำลังจ้องมองอะไรบางอย่าง

เป็นเพราะไฟของห้องนี้ถูกตัดดังนั้นเขาจึงไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่พวกหลินฟ่านกำลังมองได้

เขามองเห็นเพียงร่างเลือนลางสองร่างเท่านั้น สำหรับไก่ตัวร้ายนั้น แน่นอนว่าเขาไม่สามารถมองเห็น

มีภาพมากมายอยู่ในใจ

ผู้ป่วยทั้งสองเริ่มมีอาการคุ้มคลั่งอีกแล้ว?

หรืออาจมีเรื่องแปลกเกิดขึ้นอย่างเงียบๆ ในวอร์ด

ทันใดนั้น

ไฟในทางเดินก็สว่างวาบ

บรรยากาศมันแปลกๆ เหมือนเริ่มหนังสยองขวัญเลย

เสี่ยวเฉินกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ขาของเขาสั่นเล็กน้อย และหัวใจของเขาก็ตื่นตระหนก เขาก้มศีรษะลงและรีบวิ่งผ่านประตูห้องด้วยความกลัว

เขาเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าสถานที่แห่งนี้อันตรายเกินไป มันไม่เหมาะที่เขาจะเอาชีวิตของตัวเองไปเสี่ยง

เมื่อเขาสมัครมาทำงานในโรงพยาบาลจิตเวชในครั้งแรก มีข้อกำหนดในการประเมินข้อหนึ่ง

คำถามมีว่า คนไข้ที่ต้องการเปิดขวดเครื่องดื่มแต่เปิดไม่ออก คุณจะช่วยเขาไหม

เขาจะจำไว้เสมอว่าผู้สมัครจำนวนมากสอบตกในคำถามนี้  เหตุผลคือโรงพยาบาลจิตเวชไม่ต้องการพยาบาลที่ชอบเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าการเข้าไปยุ่งเรื่องของคนไข้มีอันตรายมากแค่ไหน

เซียวเฉินเกลียดการกะกลางคืนมากที่สุด เพราะในหัวของเขามักจะมีเสียงพี่บอกให้เขาทำอะไรเสี่ยงๆอยู่เสมอ

และวันนี้เขายิ่งรู้สึกไม่มั่นใจเพราะเพื่อนร่วมงานที่ควรลาดตระเวนด้วยกันกลับป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล สภาพแวดล้อมที่เงียบสงบและการประสานงานกับสถานที่ที่น่ากลัวแห่งนี้มักจะทำให้จิตใจของเขาวอกแวกไม่มั่นคง

ภายในวอร์ด.

หลินฟ่านและเหล่าจางดื่มเครื่องดื่มอย่างสงบและมองดูไก่อย่างใจเย็น พวกเขาดูเหมือนคุณพ่อคุณแม่ที่แสนดีเช่นกำลังเฝ้ามองสัตว์เลี้ยงของพวกเขากำลังคลอดลูก

ไก่ปีศาจพูดไม่ได้ แต่ความคิดของมันไม่เคยหยุดนิ่ง

มันไม่เข้าใจสมองของมนุษย์ทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้า ตัวมันเป็นไก่ตัวผู้ชัดๆ ช่วยมีเหตุผลกันได้หรือเปล่า?

“หลินฟ่าน คุณคิดว่ามันจะวางไข่ไหม?”

"แน่นอน"

"ทำไม?"

“มันน่ารักจนวางไข่ได้ ถ้าไม่ใช่ พรุ่งนี้ผมจะทำซุปไก่ให้คุณ”

"ยอดเยี่ยมไปเลย"

คำพูดของทั้งสองเผยให้เห็นบรรยากาศที่กลมกลืนและเป็นกันเอง

แต่สำหรับไก่ตัวร้ายมันเหมือนกับการถูกพิพากษาประหารชีวิต

ตัวมันไม่สามารถวางไข่ได้อย่างแน่นอน แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นมันจะถูกฆ่าในพรุ่งนี้!

ฐานทัพปีศาจตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ดิน มีรูเล็กๆที่คนทั่วไปหาได้ยาก แต่ฐานทัพด้านล่างมีขนาดกว้างใหญ่มาก มันเทียบได้กับสนามฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศจีน

ปีศาจแมลงสาบชั่วร้ายอยู่ที่นี่ มันเป็นหนึ่งในผู้นำระดับสูงสุดของอาณาจักรปีศาจและตอนนี้มันกำลังทำหน้าที่บรรยายความรู้พิเศษ

“ไม่มีมนุษย์คนใดสามารถเข้าใจว่าภาษาที่สิ่งชั่วร้ายใช้สื่อสารกัน นั่นหมายความว่าพวกเราสามารถอาศัยอยู่ในโลกของมนุษย์โดยที่พวกมันไม่สามารถสัมผัสถึงตัวของเราได้

คนโง่เหล่านั้นไม่สามารถต้านทานรูปลักษณ์ที่น่ารักของเราทำให้พวกเราสามารถแฝงตัวฆ่ามนุษย์ได้อย่างง่ายดาย

และขณะนี้ความสูญเสียของพวกเราก็ไม่มากเท่าไหร่ พวกเราสามารถดำเนินแผนการยึดครองโลกได้ได้อย่างมีประสิทธิภาพแน่นอน”

ในตอนนี้สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายแทบจะไม่สามารถระงับความต้องการที่จะสังหารมนุษย์ทั้งหมด แต่เหตุที่มันยังไม่ได้ลงมือในตอนนี้ก็เพราะพวกมันกำลังรอข่าวสารสำคัญจากอีกา

อีกาชั่วร้ายแทบจะเป็นดวงตาให้กับสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายทั้งหมด มันบินสูงเหนือเมืองเอี๋ยนไห่คอยสำรวจอันตรายที่อาจเกิดขึ้น แต่ 2-3 วันที่ผ่านมานี้ไม่รู้ว่ามันหายไปที่ไหนแล้ว

สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายไม่เชื่อว่าอีกาจะเกิดอุบัติเหตุขึ้น พวกมันคิดว่าอีกาคงติดธุระบางอย่างจึงทำให้มันกลับมาล่าช้า และเมื่อมันกลับมามันจะนำข่าวที่หน้าแตกตื่นกลับมาด้วยอย่างแน่นอน

ณ ขณะนี้.

ปีศาจแมลงสาบชั่วร้ายกำลังเล่นกับเครื่องมือมหัศจรรย์ที่อีกานำกลับมาในรอบก่อน

นั่นคือโทรศัพท์มือถือ

หน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้นและมีข้อความส่งมา

【……】

แมลงสาบชั่วร้ายมองอย่างงุนงงก่อนจะแสดงรอยยิ้มแปลกๆ

เช้าตรู่!

ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ

เหล่าจางไม่สามารถลงไปอดหลับอดนอนเหมือนกับหลินฟ่านได้ ดังนั้นจึงมีเพียงหลินฟ่านที่คอยเฝ้าให้ไก่ชั่วร้ายออกไข่

ไก่ชั่วร้ายไม่มีทางเลือกอื่นจึงได้แต่ปรับเปลี่ยนโครงสร้างของตัวเองให้กลายเป็นไก่ตัวเมีย

แม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่เสียศักดิ์ศรีอย่างยิ่ง แต่ขอเพียงมันมีชีวิตรอดมันเชื่อว่ามันจะสามารถหาโอกาสแก้แค้นมนุษย์โง่ 2 คนนี้ได้อย่างแน่นอน

เมื่อรุ่งเช้ามาถึงหลินฟ่านก็พบการเปลี่ยนแปลงของแม่ไก่ และด้วยเสียงคำราม ไข่ก็ตกลงมาบนที่นอน

หลินฟ่านอ้าปากค้าง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นไก่ออกไข่ต่อหน้าต่อตา มันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

หลังจากนั้นไม่นานไข่อีกฟองก็ตกลงมา

“เหล่าจางตื่นเร็ว มีไข่อยู่ที่นี่” หลินฟ่านตะโกน

เหล่าจางขยี้ตาแล้วลุกขึ้นนั่ง เมื่อเขาเห็นไข่ เขาก็ปลุกมือด้วยความตื่นเต้น

"มันวางไข่จริงๆ"

ไก่ตัวร้ายมองดูมนุษย์โง่ๆสองคนนี้ด้วยความรังเกียจ

พวกแกทำราวกับว่าไม่เคยเห็นไข่มาก่อน ช่างเป็นมนุษย์ที่โง่เง่าจริงๆ?

ในทันใดนั้นหลินฟ่านก็นำเตาแก๊สออกจากตู้พร้อมกับหม้อใบเล็กๆ จากนั้นเขาก็เริ่มลงมือปรุงอาหารอย่างง่ายๆ

ไก่ปีศาจมองหลินฟ่านอย่างระมัดระวัง พฤติกรรมปัจจุบันของอีกฝ่ายส่งสัญญาณอันตราย และมันพร้อมที่จะปลดปล่อยความชั่วร้ายเพื่อดิ้นรนหลบหนีได้ตลอดเวลา

หลินฟ่านหยิบไข่ขึ้นมาเคาะด้านข้างหม้อแล้วตีลงในหม้อที่กำลังร้อน

ไก่ปีศาจร่างกายสั่นสะท้านด้วยความกลัว เมื่อมองไปยังฉากตรงหน้า ดวงตาของมันมีความกังวลเล็กน้อย การวางไข่แต่ละกองนั้นต้องใช้พลังงานในร่างกายเป็นอย่างมาก

หากมันไม่สามารถวางไข่ได้อีก จะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของมัน?

"กลิ่นหอมจังเลย"

เจ้าปีศาจร้ายคิดในใจ แต่ก็รีบส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว มันมีความคิดเช่นนี้ได้อย่างไร?

(ช่วงนี้ผู้แปลกักอยู่ครับน้องๆเลยมาช่วยงานไม่ได้ เดี๋ยวเผื่อรอดจะลงชดเชยให้นะครับ หวังว่าจะรอด 5555+)