53 - นี่คือโรงพยาบาลหรือเตาเผาศพ

53 - นี่คือโรงพยาบาลหรือเตาเผาศพ

หลินฟ่านแอบขึ้นไปใต้กล่องไฟฟ้าแรงสูง เขาไม่สามารถปีนขึ้นไปข้างบนได้ เขาทดลองปีนไปครั้งหนึ่งแล้วแต่ไม่สำเร็จ เขาจึงได้แต่ยืนเกาหัวอยู่บนพื้นด้วยความงุนงงเล็กน้อย

ฉันควรทำอย่างไรหากฉันไม่สามารถปีนขึ้นไปได้?

เมื่อเห็นว่าเหล่าจางยังคงถูกคนร้ายไล่ตาม เขาก็ไม่สามารถเสียเวลาได้อีกต่อไป

เขาเหลือบมองไปรอบๆและเห็นตัวอักษรที่อยู่ใต้กล่องไฟฟ้าแรงสูงซึ่งเขียนว่า

[อันตรายจากไฟฟ้าแรงสูง บุคลากรที่ไม่ได้ปฏิบัติงานไม่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการโดยเด็ดขาด ผู้กระทำความผิดต้องรับผิดชอบต่อผลที่ตามมา 】

หลินฟ่านสงบมาก เขาจำคำเหล่านี้ได้ เขาไม่ได้ไม่รู้หนังสือ เขาเป็นคนที่มีความรู้มาก แต่คนอื่นๆแค่ไม่รู้เรื่องนี้เท่านั้น

หลินฟ่านคิดว่าเขาไม่สามารถปีนเสาไฟฟ้านี้ได้ แต่มันไม่ได้อยู่สูงเกินไป มีความรู้สึกบางอย่างในจิตใจของเขาบอกว่าเขาสามารถกระโดดถึง

เขาไม่เคยกระโดดได้สูงถึงขนาดนั้น แต่เขามีความเชื่อมั่นในตัวเอง เขาคิดว่าถ้าเขาจะทำจริงๆเขาต้องทำได้แน่นอน

และที่สำคัญที่สุดเขาไม่สามารถปล่อยให้เหล่าจางเสียสละอย่างเปล่าประโยชน์

………………………..

“ตามฉันมาเจ้าพวกคนชั่ว”

ผู้เฒ่าจางมีความยืดหยุ่นราวกับลิง แม้ว่าเขาจะแก่ชราแต่ผู้ดูแลหนุ่มหลายคนก็ไม่สามารถแตะตัวของเขาได้

ผู้ป่วยทางจิตรอบๆ ปรบมือและตะโกนด้วยความตื่นเต้น

"ดี ดี ดี..."

"วิ่งวิ่ง."

พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขารู้สึกสนุกมาก

ซุนเหิงอดทนต่อความเจ็บปวดและไล่ตามเป็นเวลานาน เขาหอบหายใจหอบด้วยความเหน็ดเหนื่อย เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าชายชราคนหนึ่งจะมีเรี่ยวแรงมากถึงขนาดนี้

เขาเคยคิดว่างานนี้ค่อนข้างอันตราย แต่ตอนนี้เขาพบว่าไม่ใช่แค่อันตรายเท่านั้น แต่ยังเหนื่อยมากด้วย

"อย่าหนีสิ"

ซุนเหิงตะโกนแต่แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นบางอย่าง ในตอนนี้ผู้ป่วยทางจิตคนหนึ่งกำลังไต่ขึ้นไปบนเสาไฟฟ้าแรงสูงด้วยความมุ่งมั่น

ซุนเหิงหัวใจหวิว เขามองผู้เฒ่าจางด้วยความตกตะลึงก่อนจะหันไปส่งเสียงให้หลินฟ่านด้วยความกลัว

"ลงมาเร็ว อย่าแตะต้องมันอย่างเด็ดขาด ได้โปรดลงมา... "

“เลิกไล่ตามเขาได้แล้ว มีคนไข้คนนึงกำลังจับกล่องไฟฟ้าแรงสูง”

ซุนเหิงเป็นคนจิตใจดี เขาไม่ได้คิดถึงหน้าที่การงานของเขาที่จะเดือดร้อนไปด้วยหากคนไข้คนนั้นเสียชีวิต ตอนนี้เขาเป็นห่วงหลินฟ่านจริงๆ

พยาบาลที่ไล่ตามผู้เฒ่าจางได้ยินเสียงตะโกนก็รีบมองไปในระยะไกล พวกเขาเห็นหลินฟ่านยืนอยู่ใกล้ๆกล่องไฟแรงสูงและการแสดงออกของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นความตกใจ

ไอ้บ้านั่นรนหาที่ตายอีกแล้ว?

…………….

“ผอ. ครับ มีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น” มีเสียงดังขึ้นที่วิทยุสื่อสารของผอ.ฮ่าว

“อ๋อ เข้าใจแล้ว รถพยาบาลจะมาเร็วๆนี้”

“ผอ. ครั้งนี้อาจจะไม่ใช่ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับรถพยาบาล สุสานที่คุณจัดไว้คราวที่แล้วบางทีพวกเราอาจต้องเปิดใช้ก่อนกำหนด”

“คุณกำลังพูดเรื่องอะไร อย่าบอกนะว่า คนตาย!?”

ผอ.ฮ่าวอุทานด้วยความตื่นตระหนก

…………

หลินฟ่านสัมผัสสายไฟในกล่องไฟฟ้าแรงสูง กระแสที่น่าสะพรึงกลัวไหลผ่านร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว ผมของเขาตั้งตรง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านและใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง

เขายกมืออีกข้างชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้าในขณะที่กระแสไฟฟ้ายังคงไหลไปตามร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

“เหล่าจาง ผมอาจจะทำสำเร็จแล้วก็ได้ ตอนนี้ร่างกายของผมเต็มไปด้วยพลัง”

บูม!

ประกายไฟกระเด็นออกไปทุกทิศทางและพลังของการระเบิดส่งหลินฟ่านโบยบินไปกลางอากาศราวกับนกตัวใหญ่

ในสำนักงาน

ผอ.ฮ่าววางโทรศัพท์ลงช้าๆและมองไปที่คอมพิวเตอร์ซึ่งดับลงอย่างกระทันหัน

เขามีลางสังหรณ์บางอย่างเขาจึงเดินไปที่หน้าต่างและมองเห็นกล่องไฟฟ้าแรงสูงที่กำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง

เขากด 120 โดยไม่พูดอะไร

"เฮ้ มันเพิ่งจะผ่านไปวันเดียวเองนะ"

"หุบปากและมาให้เร็วที่สุดถ้าไม่อยากเดือดร้อน!" ผอ.ฮ่าวตะคอกใส่โทรศัพท์อย่างเย็นชา

“ตกลง!”

เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลกลางสัมผัสได้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์เขาจึงไม่คิดจะต่อความยาวสาวความยืดอีก!

ผอ.ฮ่าว ยืนอยู่ที่นั่นด้วยความงุนงง การแสดงออกของเขาแข็งทื่อ แม้ว่าพยาบาลที่โทรมาจะไม่ได้บอกว่าใครเป็นคนสร้างเหตุการณ์ครั้งนี้ขึ้น แต่เขาก็รู้ว่ามันมาจากหลินฟ่านอย่างแน่นอน

สูงขนาดนั้น คุณปีนขึ้นไปได้ยังไง?

ณ ขณะนี้!

หลินฟ่านนอนเงียบๆอยู่บนพื้นหญ้า หญ้ารอบๆกลายเป็นสีดำไหม้เกรียม ร่างกายของเขาดำสนิทเส้นผมตั้งตรง เมื่อตกลงมาบนพื้นร่างกายของเขายังคงสั่นกระตุกอย่างต่อเนื่อง

พยาบาลสาวคนหนึ่งเป็นคนที่วิ่งมาถึงก่อนคนอื่น เมื่อเห็นสภาพของเขาเธอก็กรีดร้องด้วยความกลัวพร้อมกับนั่งร้องไห้

“อย่าให้คนไข้เข้ามาใกล้ กันพวกเขาให้ออกห่างจากที่นี่ขั้นต่ำ 20 เมตร” หัวหน้าพยาบาลที่สูงอายุพอสมควรสั่งการอย่างใจเย็น

“หลินฟ่าน...”

ผู้เฒ่าจางไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เขาวิ่งไปหาหลินฟ่านอย่างสิ้นหวัง

"อันตรายอย่าเข้าไป" พยาบาลตะโกน

แต่ผู้เฒ่าจางไม่สนใจ เขาต้องการพูดคุยกับหลินฟ่าน เขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ผู้เฒ่าจางมองเห็นทั้งร่างของหลินฟ่านที่มืดมิด เขายื่นมือออกมาจับแขนของหลินฟ่านและสัมผัสได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่ยังคงไหลเวียนอยู่เล็กน้อย

“หลินฟ่าน คุณโอเคไหม” ผู้เฒ่าจางรู้สึกประหม่ามาก

หลินฟ่านที่เหมือนจะหมดสติไปชั่วครู่จู่ๆก็ลืมตาขึ้น ทั้งร่างกายของเขามีเพียงดวงตาและฟันเท่านั้นที่ยังคงเป็นสีขาว

"ผมสบายดี!"

ผู้เฒ่าจางสัมผัสหน้าผากของหลินฟ่านและถามอย่างเศร้าโศก

“ผมทำอะไรผิดหรือเปล่า”

“คุณไม่ได้ทำอะไรผิด ตอนนี้ผมสบายดี แต่ผมเหนื่อยนิดหน่อย ขอตัวไปนอนก่อน” หลินฟ่านกล่าวช้าๆ จากนั้นหลับตาลงและนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น

ผู้เฒ่าจางหมุนตัวไปมาอย่างเร่งรีบ มันเป็นไปไม่ได้. ฉันคงทำอะไรผิดพลาดสักอย่างไม่อย่างนั้นสภาพของเขาคงไม่เลวร้ายถึงขนาดนี้?

วื้ด!!

ในตอนนั้นเองที่สายไฟเส้นหนึ่งตกลงมาจากข้างบน ผู้เฒ่าจางมองด้วยความสงสัยก่อนจะยื่นมือไปสัมผัสเบาๆ

บูม!

ผู้เฒ่าจางถูกส่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและตกลงมานอนอยู่ข้างหลินฟ่าน ผู้ป่วยทั้งสองในวอร์ด 666 นอนเคียงข้างกันราวกับพี่น้องฝาแฝด

“อ๊ะ! ตายไปอีกคนแล้ว!”

พยาบาลสาวกรีดร้องด้วยความกลัวพร้อมกับสะอื้นอย่างสิ้นหวัง

วี้หว่อ วี้หว่อ วี้หว่อ

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

รถพยาบาลแล่นเข้ามาพร้อมการควบคุมที่แม่นยำของคนขับ

แต่เมื่อพวกเขามาถึงที่เกิดเหตุทุกอย่างก็เงียบสนิท

“ผอ.ฮ่าว ที่นี่เป็นโรงพยาบาลหรือเตาเผาศพ?” หมอคนนั้นถามด้วยความสงสัย

"คุณหมายถึงอะไร?"

ผอ.ฮ่าวอารมณ์ไม่ดี เขาให้การดูแลทั้งสองคนเป็นอย่างดีตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่คิดว่าผู้ป่วยทั้งสองจะตอบแทนเขาเช่นนี้

นี่เป็นเรื่องบ้าจริงๆ!

เสาไฟฟ้านั้นสูงกว่า 200 เมตร เขาปีนขึ้นไปได้ยังไง!