ตอนที่ 36 : ครูฝึกนักรบ

ตอนที่ 36 : ครูฝึกนักรบ

อย่างไรก็ตาม แค่รายชื่อสกิลของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้นักรบระดับ 1 ทุกคนต้องรู้สึกสิ้นหวังแล้ว

【ศรเงา】 : ร่ายเวททันที พร้อมเอฟเฟกต์กัดกร่อนเล็กน้อย

【คำสาปแห่งความเจ็บปวด】 : สร้างความเสียหายอย่างต่อเนื่อง และลดความเร็วในการเคลื่อนที่ของเป้าหมาย

【อัญเชิญสุนัขล่าเนื้อจากนรก】 : สั่งการสุนัขล่าเนื้อจากนรกที่ไม่รู้จักความตายสองตัวให้เข้าต่อสู้

"ถึงเขาจะเป็นแค่ระดับ 1 แต่จอมเวทที่สามารถใช้กลยุทธ์ไคท์ อัญเชิญมอนสเตอร์ และมีสกิลสร้างความเสียหายอย่างต่อเนื่อง ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พวกคนโง่ที่เอาแต่พุ่งชนต้องกระหืดกระหอบ"

"การให้เขารับหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์แหล่งกำเนิดมลพิษนี่แหละ เหมาะสมที่สุดแล้ว"

NPC ที่ไม่เป็นมิตรตัวนี้ พร้อมกับมอนสเตอร์กลายพันธุ์ระดับอีลีทที่ทรงพลังอีกหลายตัว ถูกจัดวางไว้ในส่วนลึกที่สุดของเหมืองแร่ร้างแห่งนั้น

เขาตั้งตารอที่จะได้เห็นปฏิกิริยาของผู้เล่น เมื่อพวกเขาสามารถไปถึงตัวการใหญ่แห่งนี้ได้หลังจากผ่านความยากลำบากมามากมาย

และพบว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงชายชราผอมแห้งแรงน้อยที่อยู่ในระดับเดียวกับพวกเขา

ทว่า พวกเขากลับถูกปั่นหัวและโดนเวทมนตร์ของเขาหลอกล่อให้วิ่งวนไปมานั่นคงเป็นฉากที่ยอดเยี่ยมมากทีเดียว

...

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสว่าง

เบื้องหน้าประตูที่ปิดสนิทของกิลด์นักผจญภัย มีฝูงชนจำนวนมากมารวมตัวกันอย่างเนืองแน่นแล้ว

ทุกคนชะเง้อคอและเขย่งปลายเท้า จ้องมองประตูบานนั้นด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้า

แชนเนล 【พื้นที่】 ถูกกระหน่ำไปด้วยข้อความ "เปิดประตู" นับไม่ถ้วน

【มังกรผงกหัว】 : เปิดประตูสิ! เปิดเดี๋ยวนี้! ฉันรู้ว่ามีคนอยู่ข้างใน! อย่ามัวแต่หลบอยู่ข้างในแล้วทำเงียบสิ!

【นายน้อยป้าเทียนหลง】 : พวกบ้านนอกจะมาเบียดเสียดกันทำไม? รอให้คนของ 【ราชวงศ์ป้าซื่อ】 ของพวกเราเข้าไปก่อน แล้วพวกแกค่อยเข้าไป!

【ฉันชอบกินเนื้อสัตว์ประหลาด】 : ตอแหล! กิลด์นี้เป็นของครอบครัวแกหรือไง? ถนนเป็นของทุกคน ใครเบียดเข้าไปได้ก่อนก็ชนะ!

ขณะที่เสียงโวยวายของฝูงชนดังถึงขีดสุด

ประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดออกไปด้านใน

ชายร่างใหญ่กำยำที่มีหนวดเคราเฟิ้มและมีรอยแผลเป็นที่ดูน่ากลัวพาดผ่านใบหน้าปรากฏตัวขึ้นที่ประตู เขาเป็นคนตาเดียว

เขาสวมชุดเกราะอัศวินที่ดูเก่าคร่ำคร่า และสะพายดาบใหญ่สองมือที่หนักอึ้งไว้ที่เอว

กลิ่นอายของเหล็กและเลือดที่สะสมมาจากการอยู่ในสมรภูมิรบมาอย่างยาวนานแผ่ซ่านออกมา ทำให้ฝูงชนที่เสียงดังโวยวายหน้าประตูเงียบเสียงลงโดยไม่รู้ตัว

เขาคือครูฝึกนักรบ 【ไรอัน ไอรอนฟิสต์】

สายตาอันเฉียบคมจากดวงตาเพียงข้างเดียวของไรอันกวาดมองใบหน้าที่อยากรู้อยากเห็นและโลภมากซึ่งอยู่ภายนอกประตู

ร่องรอยของความรังเกียจอย่างไม่ปิดบังปรากฏขึ้นที่มุมปากของไรอัน

"ไอ้พวกหน้าใหม่ที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเทคนิคการต่อสู้คืออะไร ยังกล้าเรียกตัวเองว่านักผจญภัยอีกงั้นรึ?"

"ครูฝึก! พวกเราจะเรียนรู้เทคนิคการต่อสู้ได้ยังไงครับ?" ผู้เล่นคนหนึ่งถามอย่างร้อนรน

ไรอันเหลือบมองเขาและหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาจากโต๊ะข้างๆ

"อยากเรียนงั้นรึ? ได้สิ 【ทักษะบ่มเพาะจิตใจระดับอัศวินทั่วไป】 เล่มละ 100 เหรียญออริจิน ห้ามต่อราคา"

"อะไรนะ?"

"100?!"

ฝูงชนระเบิดเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที

"ทำไมไม่ปล้นกันเลยล่ะ! 100 เหรียญสำหรับหนังสือห่วยๆ เล่มเดียวเนี่ยนะ! รู้ไหมว่า 100 เหรียญมันหมายถึงอะไร? มันพอให้ฉันซื้อดาบเหล็กได้ตั้งหลายเล่มเลยนะ!"

"หน้าเลือด! ไอ้พ่อค้าหน้าเลือดอีกแล้ว! จะมีทางรอดอยู่ในเกมนี้บ้างไหมเนี่ย!"

"ถึงคนข้างบนนะ เมื่อวานนายก็ตะโกนแบบนี้ที่ร้านตีเหล็ก แล้วมันมีประโยชน์อะไรไหมล่ะ?"

เมื่อเผชิญกับความโกรธแค้นของมวลชน ไรอันเพียงแค่กอดอกและมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา

"ถ้าไม่มีปัญญาซื้อ ก็ไสหัวไปซะ อย่ามาทำให้ฉันเสียเวลาที่นี่ ฉันไม่ต้อนรับพวกขี้ขลาดที่ไม่มีแม้แต่ความมุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้นหรอกนะ"

ขณะที่ทุกคนยังคงลังเลและสบถด่า

【ราชวงศ์หู่เปิน】 ก็เดินออกมาจากฝูงชน

"กิลด์ของเราขอซื้อยี่สิบเล่ม"

เขาโยนถุงเหรียญออริจินอันหนักอึ้งลงตรงหน้าไรอันโดยตรง

จากนั้น วาฬระดับท็อปอย่าง 【ฉินเจ๋อ】 ก็เดินเข้ามาเช่นกัน

"เอามาให้ฉันเล่มนึง"

เมื่อกิลด์ใหญ่และวาฬเป็นผู้นำ ผู้เล่นที่เหลือก็ทำได้เพียงกล้ำกลืนความขมขื่นของตัวเอง

ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งล่อใจในการเพิ่มความแข็งแกร่งก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจต้านทานได้

ทีมล่าสัตว์ระดับท็อปบางทีมเริ่มลงขันกัน และผู้เล่นโซโล่บางคนก็ยอมทุ่มทรัพย์สินทั้งหมดที่มี เพียงเพื่อให้ได้ทักษะบ่มเพาะจิตใจนี้มาครอบครอง

ไม่นาน นักรบคนแรกที่พยายามเลื่อนระดับก็ปรากฏตัวขึ้น

เขาเป็นผู้เล่นที่มีไอดีว่า 【ฉันคือราชาแห่งความโชคดี】

เขานั่งขัดสมาธิอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องโถงกิลด์ หลับตาลง และเริ่มหมุนเวียนพลังวิญญาณตามคำอธิบายในหนังสือทักษะบ่มเพาะจิตใจ

ทุกคนต่างมุงดูเขาอย่างใจจดใจจ่อ

แสงสีขาวจางๆ เริ่มแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา ขณะที่พลังวิญญาณพลุ่งพล่านอยู่รอบๆ ตัว

"มันกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว มันกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว!"

ในขณะที่ใบหน้าของเขาแดงก่ำ และแสงสีขาวก็สว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ

ปุ๊~

แสงสีขาวบนร่างกายของเขาดับวูบลงในพริบตา

ผู้เล่นคนนั้นตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง ก่อนจะกระอักเลือดออกมาคำโต ใบหน้าของเขาซีดเผือด

【ประกาศจากระบบ : พลังวิญญาณตีกลับ การเลื่อนระดับล้มเหลว! คุณสูญเสียพลังวิญญาณปัจจุบัน 50%!】

【ฉันคือราชาแห่งความโชคดี】 : บ้าเอ๊ย!!!!

เขาส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดรวดร้าว สภาพจิตใจของเขาพังทลายลงอย่างสมบูรณ์ และเขาก็ล็อกเอาต์ออกไปตรงนั้นด้วยความโกรธจัด

ผู้เล่นรอบข้างเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

【มังกรผงกหัว】 : ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ราชาแห่งความโชคดี? ฉันว่านายน่าจะเป็น ราชาแห่งความโชคร้าย มากกว่านะ! นายทำฉันขำจนจะตายอยู่แล้วเนี่ย!

【พี่ข่ายคนรวย】 : ข่าวช็อก! พี่ชายของฉันล้มเหลวในการเลื่อนระดับและตายกะทันหันตรงนี้เลย ความปรารถนาสูงสุดก่อนตายของเขาคือการได้กินแผ่นแป้งย่างงาอบใหม่ๆ ของฉันสักแผ่น!

หลังจากมีคนโชคร้ายล้มเหลวติดต่อกันหลายคน

หลี่ฮ่าว ภายใต้การคุ้มครองของพี่น้องทั้งสาม ก็เริ่มความพยายามของเขาเช่นกัน

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เคลียร์ความคิดให้ว่างเปล่าจากสิ่งรบกวน และทุ่มเทตัวเองอย่างเต็มที่เพื่อทำความเข้าใจทักษะบ่มเพาะจิตใจ

แสงบนร่างกายของเขาดูเสถียรและเข้มข้นกว่าคนก่อนหน้า

ไม่กี่นาทีต่อมา แสงก็หดกลับเข้าไปอย่างกะทันหัน และไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของเขาทั้งหมด

【ประกาศจากระบบ : ขอแสดงความยินดี! คุณเลื่อนขั้นเป็นระดับ 1 ได้สำเร็จแล้ว!】

หลี่ฮ่าวลืมตาขึ้น และรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบได้เปลี่ยนไป

ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาเฉียบคมขึ้น และร่างกายของเขาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง

เขาก้มมองดูตัวเอง ในช่องพลังวิญญาณ จากเดิมที่เป็น 【ระดับ 0】 บัดนี้เปลี่ยนเป็น 【ระดับ 1】 แล้ว

เขาเดินกลับไปหาไรอัน

"ครูฝึก ฉันเลื่อนระดับแล้ว ตอนนี้ฉันเรียนรู้เทคนิคการต่อสู้ได้หรือยัง?"

ดวงตาเพียงข้างเดียวของไรอันพิจารณาเขาครู่หนึ่ง และเผยให้เห็นร่องรอยของความชื่นชม

"ไม่เลว นายมีความอุตสาหะดีนี่"

เขาโยนรายชื่อสกิลมาให้

【พุ่งชน : พุ่งเข้าใส่เป้าหมาย สร้างความเสียหายเล็กน้อยและทำให้พวกเขามึนงง

ค่าเรียน : 30 เหรียญออริจิน】

【ฟันเจาะเกราะ : โจมตีเป้าหมายอย่างรุนแรง ซึ่งสามารถเจาะทะลุการป้องกันของเป้าหมายได้

ค่าเรียน : 50 เหรียญออริจิน】

...

เมื่อมองดูราคาเรียงเป็นตับ ความดีใจจากการเลื่อนระดับของหลี่ฮ่าวก็เย็นวาบลงไปเกินครึ่งในทันที

เกมนี้ไม่ได้เล่นด้วยชีวิต แต่มันเล่นด้วยเงินต่างหาก

ห้องโถงของกิลด์นักผจญภัยได้กลายเป็นสถานที่ที่คึกคักที่สุดในค่ายไปแล้วในตอนนี้

แต่ถึงแม้จะวุ่นวาย บรรยากาศก็ยังคงแปลกประหลาดอยู่บ้าง

ทางด้านซ้าย มีกลุ่มคนนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ปิดตาแน่น แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นบนร่างกายของพวกเขาเป็นระยะๆ เพียงเพื่อจะหรี่แสงลงอย่างรวดเร็ว

พวกเขาคือผู้เล่นที่กำลังพยายามเลื่อนขั้นเป็นระดับ 1

ทุกครั้งที่แสงสีขาวของใครสว่างวาบขึ้นมาแล้วดับวูบไป เสียงหัวเราะที่เปี่ยมไปด้วยความหวังดีก็จะดังขึ้นรอบๆ ตัวพวกเขา

ส่วนทางด้านขวากลับเป็นอีกฉากหนึ่ง

ผู้เล่นหลายคนที่เพิ่งเลื่อนขั้นเป็นระดับ 1 ได้สำเร็จ กำลังรวมตัวกันอยู่รอบๆ ครูฝึกไรอัน

พวกเขากำลังแกว่งอาวุธอย่างเงอะงะอยู่ในลานฝึกเล็กๆ