ตอนที่ 33 : กิลด์ราชวงศ์ป้าซื่อเข้าสู่เกม

ตอนที่ 33 : กิลด์ราชวงศ์ป้าซื่อเข้าสู่เกม

"มองแวบแรกก็รู้ว่าน่าจะทำโดยสตูดิโอเล็กๆ กระจอกๆ ที่พยายามจะเกาะกระแสความดังของพวกเรา"

ไม่นานมานี้ เขาเพิ่งเสียหน้าในเกมอหังการนภากาศให้กับกลุ่มผู้เล่นทั่วไปที่ไม่เจียมตัว และตอนนี้เขากำลังอารมณ์เสียสุดๆ

ในมุมมองของเขา มีเพียงเกมอย่างอหังการนภากาศเท่านั้น ที่คุณสามารถเก่งขึ้นได้ด้วยการทุ่มเงินใส่

และเป็นที่ที่เขาสามารถเพลิดเพลินกับความรู้สึกของการเป็นจุดสนใจ นี่แหละถึงจะเป็นเกมที่ดี

สมาชิกคนหนึ่งที่ดูเยือกเย็นกว่าเอ่ยขึ้น

"ฉันไม่ได้มองแบบนั้นนะ หัวหน้ากิลด์ นายน้อยป้าเทียนหลง พวกนายสังเกตไหม? เกมนี้ดูเหมือนจะไม่มีอินเทอร์เฟซอะไรเลย"

"ยิ่งไปกว่านั้น ปฏิกิริยาของ NPC แม่ชีคนนั้น และการเคลื่อนไหวของผู้เล่นพวกนั้นที่กำลังสู้กับมอนสเตอร์ มันไม่ใช่สิ่งที่จะถูกตั้งค่าโปรแกรมไว้ได้เลย พวกเขาดูเหมือนคนจริงๆ มากกว่า"

"ตอนนี้มีบริษัทไหนบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ครอบครองเทคโนโลยีจำลองโฮโลแกรมระดับนี้บ้าง? แม้แต่กองทัพก็ยังทำความสมจริงระดับนี้ไม่ได้เลยใช่ไหม?"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา ทุกคนก็ตระหนักถึงความเป็นไปได้ข้อหนึ่ง

เบื้องหลังเรื่องนี้ จะต้องมีบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ร่ำรวยกำลังแอบทดสอบเอนจินเกมรุ่นต่อไปของพวกเขาอยู่อย่างแน่นอน

นี่น่าจะเป็นเกมแห่งยุคต่อไปอย่างแน่นอน!

ประกายแสงอันแหลมคมวาบขึ้นในดวงตาของหัวหน้ากิลด์ทรราชแห่งราชวงศ์

เขาเป็นนักธุรกิจ และเขาก็ได้กลิ่นของโอกาส

"ไม่ว่านี่จะเป็นอะไรก็ตาม ราชวงศ์ป้าซื่อของเราจะต้องเป็นกลุ่มแรกที่ได้เข้าไป"

"ในเกมใหม่เอี่ยมแบบนี้ ใครที่ชิงความได้เปรียบไปได้ก่อน คนนั้นก็จะเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์"

"ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะก่อตั้งสาขาออริจินขึ้นมาทันที! หู่เปิน นายเป็นคนนำทีม และคัดเลือกสมาชิกที่ยอดเยี่ยมที่สุดยี่สิบคนในกิลด์ให้ทำหน้าที่เป็นกองหน้า"

"ไปหาโค้ดช่วงโคลสเบต้ามาให้ได้ไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่ แล้วเข้าไปในเกมที่ชื่อว่าออริจินซะ!"

"ภารกิจของพวกนายคือการหาข้อมูลกฎเกณฑ์ทั้งหมดของโลกใบนี้! ทรัพยากร มอนสเตอร์ ระดับ และการกระจายอำนาจ! ฉันต้องการรายงานที่ละเอียดที่สุด!"

"รับทราบ! หัวหน้ากิลด์!"

นายน้อยป้าเทียนหลงเบ้ปากและไม่พูดอะไรอีก

แม้ว่าปากของเขาจะดูถูก แต่ความรู้สึกสนใจก็ก่อตัวขึ้นในใจเช่นกัน

การได้ไปเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในเกมใหม่เอี่ยมก็ดูเป็นความคิดที่ไม่เลวเหมือนกัน

เขานึกไปถึงไอ้คนที่กล้าเถียงเขากลับในแชทสาธารณะก่อนหน้านี้โดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเขาก็ได้ยินมาว่าหมอนั่นกลัวจนหัวหดและเลิกเล่นเกมไปแล้ว เขาจำไม่ได้แล้วว่ามันชื่ออะไร

คนแบบนั้นไม่ว่าจะไปเล่นเกมไหน ชะตากรรมก็มีแค่โดนเหยียบย่ำอยู่ดี

...

สมาชิกกองหน้าทั้งยี่สิบคนของกิลด์ราชวงศ์ป้าซื่อเข้าสู่ตัวเกม

พวกเขาไม่ได้เดินเตร่ไปรอบๆ ค่ายเพื่อสัมผัสความสมจริงของเกมเป็นอย่างแรกเหมือนกับผู้เล่นทั่วไป

สิ่งแรกที่ราชวงศ์หู่เปินทำในฐานะผู้นำหลังจากออนไลน์เข้ามา ก็คือการเปิดช่องแชนเนล 【พื้นที่】

【ราชวงศ์หู่เปิน】 : รับซื้อเครื่องมือเหล็กสำเร็จรูป ชุดเกราะหนัง วัตถุดิบมอนสเตอร์ และเหรียญออริจินของเวอร์ชันปัจจุบันในราคาสูง รับไม่อั้น

สถานที่ซื้อขาย : ร้านตีเหล็ก

ตอนแรก ผู้เล่นต่างก็คิดว่ามันเป็นแค่เรื่องตลกของวาฬหน้าใหม่บางคน

แต่เมื่อราชวงศ์หู่เปินพาทีมของเขามาตั้งแผงรับซื้อ ทุกคนก็ถึงกับตกตะลึง

"ดาบเหล็กเล่มนี้ดูสภาพดีนี่ 10 เหรียญออริจิน ฉันเอา"

สมาชิกคนหนึ่งของทีมล่าสัตว์ดาบคลั่งกำลังคิดอย่างมีความสุขว่าได้ของถูก

"20 เหรียญ"

สมาชิกกิลด์ราชวงศ์โยนเหรียญออริจิน 20 เหรียญลงตรงหน้าเจ้าของแผงทันที

พี่น้องจากทีมล่าสัตว์ดาบคลั่งยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ พูดไม่ออกอยู่นาน

นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

ภายในร้านตีเหล็กของผู้เฒ่าหัวค้อน

เขาเพิ่งจะแขวนหอกที่เพิ่งตีเสร็จใหม่ๆ ไว้บนผนัง ในราคา 25 เหรียญออริจินนี่คือราคาที่ถูกเขาปั่นขึ้นมาอย่างหน้าเลือดแล้ว

ราชวงศ์หู่เปินเดินตรงเข้าไปโดยไม่ได้มองราคาด้วยซ้ำ

"เถ้าแก่ ฉันเหมาสต็อกปัจจุบันทั้งหมดเลย ทั้งอาวุธ ชุดเกราะ ทุกอย่าง"

"นักผจญภัย กฎของที่นี่คือมาก่อนได้ก่อนนะ..."

ราชวงศ์หู่เปินไม่พูดอะไรสักคำ

เขาเพียงแค่โยนถุงเหรียญออริจินถุงเล็กๆ ลงบนเคาน์เตอร์ มีอยู่อย่างน้อยหนึ่งร้อยเหรียญ

"บวกเพิ่ม 10 เหรียญจากป้ายราคาของทุกชิ้น"

ผู้เฒ่าหัวค้อนเงียบไป

เขาสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกอันเรียบง่ายและไม่ปรุงแต่งของทุนนิยม

สองนาทีต่อมา ผู้เล่นที่เข้าคิวยาวเหยียดตรงทางเข้าร้านตีเหล็กเพื่อแย่งกันซื้อของ

ก็เห็นราชวงศ์หู่เปินและพรรคพวกขนสต็อกของผู้เฒ่าหัวค้อนออกมาจนหมดเกลี้ยง

"หมดแล้ว! วันนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว! พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่!" ผู้เฒ่าหัวค้อนตะโกนออกไปข้างนอก

จากนั้นเขาก็ปิดประตูร้านและซ่อนตัวอยู่หลังประตู นั่งนับเหรียญออริจินของตัวเอง

เงินมันหาได้ง่ายแบบนี้เลยเหรอ?

พวกทีมล่าสัตว์ที่ก่อนหน้านี้เคยบ่นว่าผู้เฒ่าหัวค้อนหน้าเลือด ตอนนี้กลับนึกเสียใจที่เขาหน้าเลือดไม่พอ

ราคาถูกตั้งไว้ต่ำเกินไป ทำให้พวกเขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะไปประมูลสู้กับกิลด์ราชวงศ์ได้เลย

ในขณะเดียวกัน พวกนักฟาร์มทองและผู้เล่นสายไลฟ์สไตล์ที่หาเลี้ยงชีพด้วยการขายวัตถุดิบและอุปกรณ์ กลับรู้สึกเหมือนกำลังฉลองวันหยุด

ที่แผงขายแผ่นแป้งย่างของพี่ข่ายคนรวย

"เถ้าแก่ เอาแผ่นแป้งย่างแผ่นนึง"

"3 เหรียญ!"

"ทำไมไม่ปล้นกันเลยล่ะ! เมื่อวานมันยัง 2 เหรียญอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"

"จะเอาหรือไม่เอาก็แล้วแต่! ลูกพี่ใหญ่จากกิลด์ราชวงศ์กำลังกว้านซื้อแป้งข้าวสาลีอยู่ ต้นทุนมันก็เลยสูงขึ้นไง!"

พี่ข่ายคนรวยเชิดหน้าขึ้นด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่า 'แล้วนายจะทำไมล่ะ?'

ราคาสินค้าในค่ายพักแรมทั้งหมดถูกปั่นขึ้นไปถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ในเวลาเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงสั้นๆ

บางคนก็ดีใจ บางคนก็กังวล แต่มีผู้คนอีกมากมายที่รู้สึกสิ้นหวังอยู่ข้างนอกป่า

ทีมของหลี่ฮ่าวกำลังประสานงานกันอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อรุมล้อมแมงมุมยักษ์ถ้ำที่เพิ่งค้นพบ

"มังกรผงกหัว! ดึงความสนใจมันไว้! หนึ่งกระบี่จากประจิม เตรียมอ้อมไปฟันที่ท้องมัน!" หลี่ฮ่าวตะโกนสั่งการ

"รับทราบ!"

แมงมุมตัวนี้รับมือยากมาก ใยที่มันพ่นออกมามีเอฟเฟกต์สโลว์ที่รุนแรงมาก

แถมมันยังพ่นพิษออกมาเป็นระยะๆ พวกเขาสู้ยืดเยื้อกับมันมาเกือบสิบนาทีแล้ว

ในตอนนั้นเอง สมาชิกห้าคนของกิลด์ราชวงศ์ ซึ่งสวมชุดเกราะเหล็กที่เป็นเครื่องแบบเดียวกันและถืออาวุธแหลมคม

ก็โผล่ออกมาจากป่าข้างๆ

พวกเขาไม่พูดอะไรสักคำ

พลโล่สองคนยืนอยู่ด้านหน้า บล็อกการพ่นพิษได้อย่างแม่นยำ

นักดาบสามคนพุ่งแทรกเข้ามาจากสามมุมที่แตกต่างกันทันที

พวกเขาสร้างบาดแผลฉกรรจ์สามรอยบนข้อต่อและส่วนท้องของแมงมุมยักษ์โดยตรง

แมงมุมยักษ์ส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงและล้มตึงลงกับพื้น

หนึ่งในนั้นก้าวไปข้างหน้าและกวาดของที่ดรอปทั้งหมดไปอย่างชำนาญ

จากนั้นทั้งห้าคนก็หายลับเข้าไปในส่วนลึกของป่าทึบโดยไม่หันหลังกลับมามอง

หลี่ฮ่าวและพี่น้องอีกสามคนยังคงอยู่ในขบวนล้อมวง ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่

มังกรผงกหัวเกาหัวอย่างงุนงง : "เมื่อกี้มีลมพัดผ่านไปเหรอ?"

"กลุ่มนั้นมันกองทัพชัดๆ การประสานงานนั่นมันน่ากลัวเกินไปแล้ว"

"ขนาดมาลาสแย่งของก็ยังดูเป็นมืออาชีพเลย" หนึ่งกระบี่จากประจิมเก็บมีดสั้นของเขาพร้อมกับยิ้มเจื่อนๆ

หลี่ฮ่าวยังคงนิ่งเงียบ

ทีมล่าสัตว์ระดับอีลีทที่พวกเขาภูมิใจ

ไม่ต่างอะไรกับพวกมือสมัครเล่นเมื่ออยู่ต่อหน้ากิลด์มืออาชีพของจริง

ทว่าความตกตะลึงที่ยิ่งใหญ่กว่ากำลังจะตามมา

เพียงสามวันต่อมา ณ ทางเข้าหุบเขาบริเวณเนินเขาซึ่งง่ายต่อการป้องกันและยากต่อการโจมตี

ป้อมปราการแห่งหนึ่งก็ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน

มันไม่ใช่เพิงหญ้าแห้งหรือกระท่อมไม้แบบที่ผู้เล่นคนอื่นๆ มี

แต่มันมีกำแพงสูงตระหง่านที่สร้างจากหิน พร้อมกับหอคอยธนูที่กระจายตัวอยู่อย่างสม่ำเสมอตลอดแนวกำแพง

ด้านล่างมีการขุดหลุมพรางลึก ซึ่งเต็มไปด้วยเสาไม้ที่ถูกเหลาจนแหลมคม