ตอนที่ 11 : อัปเดตเวอร์ชัน 0.2

ตอนที่ 11 : อัปเดตเวอร์ชัน 0.2

ที่สำคัญที่สุดคือ มีผู้เล่นกว่าร้อยคนที่กำลังรอคอยอาหารประทังชีวิต

หากพึ่งพาแค่พุ่มเบอร์รีอันน้อยนิดที่น่าสมเพชตรงชายป่า ความอดอยากจะต้องเกิดขึ้นในไม่ช้าอย่างแน่นอน

เขาจำเป็นต้องจัดหาพื้นที่ทำกิจกรรมที่กว้างขวางขึ้นให้กับผู้เล่นเหล่านี้

รวมถึงเนื้อหาเกมที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น

หลินเหิงเริ่มระดมข้อมูลเพื่อวางแผนการวิวัฒนาการของโลกในขั้นต่อไป

บนกระบะทรายโลกจำลองขนาดจิ๋วตรงหน้าเขา ทุ่งหญ้าสีเขียวชอุ่มและป่าไม้ที่ล้อมรอบนั้นดูเล็กไปถนัดตา

นิ้วของเขาปัดผ่านขอบด้านนอกของกระบะทรายเบาๆ

【 ขยายขอบเขตแผนที่ พลังงานจิตถูกใช้ - 50 】

【 สร้างภูมิประเทศ : เนินเขาวงแหวน (ขนาดเล็ก) พลังงานจิตถูกใช้ - 40 】

พลังงานจิตส่วนหนึ่งของเขาถูกสูบออกไป

บริเวณรอบนอกของป่า เนินเขาที่ทอดยาวเป็นวงแหวนค่อยๆ ผุดสูงขึ้นมา

พวกมันไม่ได้สูงชันและภูมิประเทศก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร แต่มันก็เพียงพอที่จะช่วยเพิ่มความลึกและมิติของแผนที่ได้อย่างมหาศาล

"แค่ภูมิประเทศอย่างเดียวยังไม่พอ"

หลินเหิงทอดสายตาไปยังป่าอีกครั้ง

ตอนนี้ ข้างในมีแค่สไลม์กับเห็ดพิษเท่านั้น ระดับความอันตรายยังต่ำเกินไป

"ส่วนลึกของป่าจำเป็นต้องมีนักล่าที่แท้จริง"

【 สร้างสิ่งมีชีวิต : สัตว์ร้ายระดับ 0 (หมาป่าสีเทา หมูป่า ฯลฯ) พลังงานจิตถูกใช้ - 30 】

ในส่วนลึกของป่า จุดสีแดงที่สื่อถึงอันตรายเริ่มปรากฏขึ้นและเดินเตร่ไปมา

พวกมันแตกต่างจากมอนสเตอร์ทรัพยากรที่เชื่องช้าอย่างสไลม์

สัตว์ร้ายเหล่านี้มีสัญชาตญาณหวงถิ่นและมีความก้าวร้าวพร้อมจู่โจม

การปรากฏตัวของพวกมันจะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์อันสุขสบายในการเดินเล่นของผู้เล่นไปอย่างสิ้นเชิง

ท้ายที่สุด หลินเหิงก็ทุ่มพลังงานจิตที่เหลืออยู่ลงในระบบพื้นฐานที่เป็นแกนหลักมากยิ่งขึ้น

【 เปิดใช้งานระบบสภาพแวดล้อมสมจริง (วงจรกลางวัน-กลางคืน การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ) พลังงานจิตถูกใช้ - 60 】

【 พลังงานจิตคงเหลือ : 37 】

เขาเติมเต็มกฎเกณฑ์พื้นฐานของโลกใบนี้ให้สมบูรณ์

แหล่งกำเนิดแสงที่เปรียบเสมือนดวงอาทิตย์เริ่มเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ทอดเงาเอียงทอดลงมา

กลุ่มเมฆครึ้มเล็กๆ ก่อตัวขึ้นบนท้องฟ้า และสายฝนปรอยๆ ก็เริ่มโปรยปรายลงมา หล่อเลี้ยงทุ่งหญ้าและผืนป่า

หลังจากทำทั้งหมดนี้ พลังงานจิตก็เหลือเพียงสามสิบกว่าแต้มเท่านั้น

เพียงพอแค่รักษาระดับต่ำสุดสำหรับการคืนชีพและการบริโภครายวันของผู้เล่นกว่าร้อยคน

หลินเหิงมองดูโลกที่ดูมีชีวิตชีวามากขึ้นตรงหน้าและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"ต่อไป ก็แค่รอต้อนรับหนูทดลองกลุ่มต่อไป"

เขาหันสายตาไปที่หน้าจอสุดท้าย

มันกำลังแสดงหน้าเว็บของไดเมนชันสเตชัน

วิดีโอของหม่าตงนั้นถูกดันขึ้นไปอยู่บนรายชื่อวิดีโอยอดนิยมของหมวดหมู่แล้ว

ช่องแสดงความคิดเห็นกำลังลุกเป็นไฟ

อย่างไรก็ตาม ความสนใจของหลินเหิงกลับพุ่งเป้าไปที่ลิงก์สั่งจองบนเว็บไซต์ทางการที่อยู่ใต้วิดีโอ

【 ยอดสั่งจองช่วงโคลสเบต้า "ออริจิน" : 21487 】

เขารู้ดีว่าสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความคลางแคลงใจเหล่านี้ จะถูกแปลงเป็นพลังงานจิตที่สดใหม่ที่สุดในไม่ช้า

ทว่า ก่อนที่ผู้เล่นคลื่นลูกต่อไปจะหลั่งไหลเข้ามา เขาต้องสร้างโครงร่างสำหรับระบบ NPC เสียก่อน

โลกที่แท้จริงจะมามีแค่ผู้เล่นอย่างเดียวไม่ได้หรอก

...

ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ไดเมนชันสเตชัน ช่องแสดงความคิดเห็นในวิดีโอแฉ "ออริจิน"

ความโด่งดังของวิดีโอดึงดูดชาวเน็ตนับไม่ถ้วนที่ถูกกระตุ้นด้วยคำสำคัญอย่าง "สมจริง 100%" และ "การทดลองที่ใช้ผู้เล่นเป็นหนูทดลอง"

【 เชี่ยเอ๊ย! เทียนฉยงอินเตอร์แอคทีฟเอนเตอร์เทนเมนต์กับเมทริกซ์เทคโนโลยีจะไม่มีขีดจำกัดความต่ำตมเหลืออยู่เลยเหรอ? ถึงกับใช้วิธีนี้เก็บข้อมูลความเจ็บปวดของผู้เล่นเนี่ยนะ? ฉันจะไปรายงานเรื่องนี้กับกรมความมั่นคงสารสนเทศแห่งสหพันธ์เดี๋ยวนี้แหละ! 】

【 ใจเย็นก่อน เจ้าของคลิปก็แค่เดาเอา ไม่ได้มีหลักฐานแน่ชัดซะหน่อย แต่ต้องยอมรับเลยนะว่าประสบการณ์ความตายนี้มันสมจริงเกินไปไหม? ท้ายทอยกระแทกหินเนี่ย แค่ฟังก็เจ็บแทนแล้ว 】

【 เกมขยะอะไรวะเนี่ย? แค่จะเล่นก็ต้องก่อไฟเองแล้ว ตายแล้วยังทรมานอีก นักออกแบบสมองกลวงคนไหนเป็นคนคิดวะเนี่ย? ขอให้มันเดินไปเหยียบขี้ตอนออกไปข้างนอกเถอะ 】

นอกจากเสียงด่าทอด้วยความโกรธแค้นเหล่านี้แล้ว ก็ยังมีเสียงอีกกระแสหนึ่ง

【 เดี๋ยวก่อน พวกนายไม่อยากรู้บ้างเหรอ? โลกที่สามารถสัมผัสประสาทสัมผัสได้สมจริง 100% แถมยังได้กลิ่นอีกต่างหาก? เทคโนโลยีระดับนี้มันไซไฟสุดๆ ไปเลยนะ! 】

【 การปั่นไม้จุดไฟมันผิดตรงไหน? การเอาชีวิตรอดในป่าคือความโรแมนติกของลูกผู้ชายเว้ย! มันดีกว่าพวกเกมขยะที่แค่คลิกครั้งเดียวก็เดินสับๆ ไปตีมอนออโต้ตั้งเยอะ! นี่แหละเกมของจริง! 】

【 ขำจนจะขิต ลื่นเมือกสไลม์ล้มตายเนี่ยนะ? วิธีการตายโคตรบันเทิง ฉันอยากจะเข้าไปเดี๋ยวนี้เลย อยากจะรู้ว่าจะโดนสไลม์ฆ่าตายได้ไหม 】

【 ในโฆษณาบอกว่าฟรีถาวร จริงดิ? ถ้าจริง แล้วใครเป็นคนจ่ายค่าพัฒนาและค่าดำเนินการล่ะ? ช่างเถอะ ยังไงก็ฟรีอยู่แล้ว ลองสมัครขอรับสิทธิ์แล้วเข้าไปดูก่อนดีกว่า 】

ความคิดเห็นของประชาชนแบ่งขั้วอย่างรวดเร็ว

ผู้เล่นที่ประณามว่าเกมนี้ไร้มนุษยธรรมและผู้เล่นที่แสดงความสนใจอย่างมากต่อความสมจริงสุดขีดนี้ กำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด

ทว่า ไม่ว่าพวกเขาจะเถียงกันยังไง คำถามหนึ่งก็ผุดขึ้นมา

สรุปแล้วเกมนี้มันไปเล่นได้ที่ไหนล่ะ?

ลิงก์เว็บไซต์ทางการแสนเรียบง่ายนั้น กลายเป็นทางเข้าเพียงทางเดียว

ผู้คนนับไม่ถ้วนที่ยึดถือความคิดที่ว่าแค่อยากจะลองเล่นดู หรืออยากจะเข้าไปด่าผู้พัฒนาเกมให้ตายกันไปข้าง

คลิกที่ลิงก์นั้นและส่งแบบฟอร์มขอรับสิทธิ์ช่วงโคลสเบต้า

ยอดสั่งจองสำหรับ "ออริจิน" พุ่งทะลุจากสองหมื่นเป็นห้าหมื่นภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง

และมันก็ยังคงเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

【 ได้รับใบสมัครขอรับสิทธิ์ช่วงโคลสเบต้าของคุณแล้ว โปรดรอการแจกจ่ายสิทธิ์อย่างอดทน 】

มีเพียงผู้โชคดีไม่กี่คนเท่านั้นที่จะได้รับการแจ้งเตือน

【 ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับสิทธิ์ช่วงโคลสเบต้าสำหรับ "ออริจิน" โปรดล็อกอินและเข้าไปสัมผัสประสบการณ์ให้เร็วที่สุด 】

กลยุทธ์การปล่อยสิทธิ์เพียงครั้งละ 100 สิทธิ์ ทำให้ผู้เล่นที่กดรับสิทธิ์ไม่ทันยิ่งรู้สึกกระวนกระวายใจมากขึ้นไปอีก

และมันก็ยังมอบความรู้สึกเหนือกว่าของการเป็นผู้ถูกเลือก ให้กับผู้เล่นที่ได้รับสิทธิ์อีกด้วย

【 ประกาศอัปเดตเวอร์ชัน 0.2 】

【 ประกาศระดับโลก : รัตติกาลมาเยือน และกาลเวลาเริ่มไหลเวียน 】

【 ลมหายใจแห่งฟากฟ้ากลายร่างเป็นสายลมและหยาดฝน 】

【 กฎแห่งธรรมชาติทวีความโหดร้ายมากยิ่งขึ้น ภายใต้เงามืดของผืนป่า สัตว์ร้ายโบราณได้ตื่นขึ้นแล้ว 】

【 การเอาชีวิตรอดจะเป็นบทเรียนแรกของคุณ 】

ไม่นานหลังจากประกาศจบลง ท้องฟ้าก็มืดครึ้มลงตอบสนองต่อคำประกาศ

สายฝนเส้นเล็กๆ โปรยปรายลงมาจากกลุ่มเมฆสีเทา และในไม่ช้าฝนก็ตกหนักขึ้น

หยาดฝนตกลงมากระทบผืนหญ้าและยังตกลงบนเสื้อผ้าเก่าซอมซ่อของผู้เล่นอีกด้วย

"เชี่ยเอ๊ย ฝนตกเหรอเนี่ย?"

"หนาวชะมัด ระบบประสาทสัมผัสของเกมนี้มันจะสมจริงเกินไปแล้ว!"

"รีบหาที่หลบฝนเร็วเข้า!"

ผู้เล่นใหม่หนึ่งร้อยคนที่เพิ่งผ่านการคัดเลือกสิทธิ์โคลสเบต้าและเข้าเกมเป็นครั้งแรก

พร้อมกับผู้เล่นเก่าที่ยังคงเดินเตร่ไปมาบนทุ่งหญ้า ตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายทันที

โบสถ์ทรุดโทรมแออัดไปด้วยผู้คนในพริบตา แต่พื้นที่เล็กๆ นั้นไม่สามารถรองรับคนจำนวนมากขนาดนั้นได้เลย

ผู้เล่นส่วนใหญ่ทำได้เพียงแค่เบียดเสียดกันอยู่ข้างนอก สั่นสะท้านท่ามกลางสายฝนที่หนาวเหน็บ

ในขณะนี้ ผู้เล่นที่มีไอดีว่า 【 วัวเหล็กเถื่อน 】 ไม่ได้ตามฝูงชนไปเบียดเสียดในโบสถ์

เขาเป็นผู้ที่ชื่นชอบการเอาชีวิตรอดในป่าในโลกแห่งความเป็นจริง

ในเวลานี้ แทนที่จะตื่นตระหนก แววตาของเขากลับเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

เขาทนตากฝน ค้นหาไปทั่วทุ่งหญ้า และในไม่ช้าก็พบหินเหล็กไฟเนื้อแข็งสองสามก้อน

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของทุกคน เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการกะเทาะขวานหินแบบหยาบๆ ออกมา

จากนั้น เขาก็ถือขวานหินแล้วเดินตรงไปที่ต้นไม้ตรงชายป่าซึ่งไม่ได้สูงมากนัก