ตอนที่ 9 วิญญาณการต่อสู้สายชีวิตอันดับหนึ่งแห่งทวีปโต้วหลัว จักรพรรดิหญ้าเงินคราม
ตอนที่ 9 วิญญาณการต่อสู้สายชีวิตอันดับหนึ่งแห่งทวีปโต้วหลัว จักรพรรดิหญ้าเงินคราม ความทรงจำของถังห่าว: องค์จักรพรรดิหญ้าเงินครามผู้นี้จะติดอันดับหรือไม่?
"ดี"
กู๋เยว่น่าพยักหน้าช้าๆ พร้อมเอ่ยคำสั้นๆ เพียงคำเดียว
"ข้าพร้อมแล้ว"
"เป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาด"
หลานอวี่กล่าวชื่นชม
หลานอวี่ไม่ได้มอบต้นกำเนิดแห่งชีวิตให้อีกต่อไป เนื่องจากการเติมเต็มพลังงานเพียงอย่างเดียวนั้นไม่มีความหมายมากนัก
สิ่งที่พวกนางต้องการคือการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริงหลังจากแผนการถูกเปิดใช้งาน
"ตี๋เทียน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จงประกาศเตือนภัยขั้นสูงสุด
ทุกคำสั่งจากองค์จักรพรรดิหญ้าเงินครามหลานอวี่ ถือเป็นคำสั่งของข้าเช่นกัน"
กู๋เยว่น่าออกคำสั่งแก่มหาเทพสัตว์ป่าที่อยู่เบื้องหลังนาง
"น้อมรับคำสั่งขอรับ นายท่าน!"
ตี๋เทียนก้มหัวลงอย่างเคารพ หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น
——
(ก่อนหน้านี้)
ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน เมืองสั่วถัวสว่างไสวไปด้วยแสงไฟและผู้คนพลุกพล่าน
บนดาดฟ้าที่มืดมิดและไร้ผู้คนสังเกตเห็น ร่างสูงใหญ่ที่ดูซอมซ่อร่างหนึ่งยืนอยู่เงียบๆ
ดวงตาที่ขุ่นมัวของเขาทอดมองผ่านถนนที่จอแจ ไปหยุดอยู่ที่เด็กหนุ่มและเด็กสาวคู่หนึ่งที่เพิ่งเดินทางเข้ามาในเมือง
เด็กหนุ่มมีผมสีดำ นัยน์ตาสีดำ ใบหน้าหล่อเหลาหมดจด ส่วนเด็กสาวมีรูปร่างบอบบางอรชร และถักเปียแมงป่องยาว
นั่นคือถังซานและเสียวอู่
เมื่อมองใบหน้าของลูกชายที่ดูคล้ายคลึงกับตัวเขาเองในวัยหนุ่ม ความรู้สึกซับซ้อนก็วาบผ่านดวงตาของถังห่าว
มีความโล่งใจ ความรู้สึกผิด และสิ่งที่ฝังลึกอยู่ในใจมากกว่านั้นคือ ความโหยหาและความเจ็บปวด
ทันใดนั้นเอง ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน!
ท้องฟ้ายามค่ำคืนทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองอันเจิดจ้าในพริบตา
มนุษย์เดินดินนับไม่ถ้วนต่างคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว โดยคิดว่านี่คือการลงทัณฑ์จากสวรรค์
ถังห่าวเงยหน้าขึ้นมองอย่างฉับพลัน ประกายแสงอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งทะลุออกมาจากดวงตาที่เคยขุ่นมัวของเขา
เขาสัมผัสได้ว่าพลังนี้กว้างใหญ่และไร้ขอบเขต ซึ่งไม่ใช่พลังของราชทินนามพรหมยุทธ์คนใดในโลกนี้
มันอาจเหนือล้ำกว่าความเข้าใจของเขาที่มีต่อ "เทพเจ้า" เสียอีก
【การจัดอันดับจากเต๋าแห่งสวรรค์ได้เปิดใช้งานแล้ว...】
【การจัดอันดับที่กำลังจะมาถึง: สิบสุดยอดสัตว์วิญญาณแห่งยุคบนทวีปโต้วหลัว!】
เมื่อถ้อยคำอันยิ่งใหญ่เหล่านี้ปรากฏขึ้นบนม่านฟ้า หัวใจของถังห่าวที่หลับใหลมาเนิ่นนานก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที
สุดยอดสัตว์วิญญาณแห่งยุค... ความคิดของเขาราวกับเขื่อนที่แตกทะลัก ถูกดึงกลับไปยังช่วงเวลาเมื่อกว่ายี่สิบปีก่อน ในช่วงเวลาที่เขามีชีวิตชีวาและมีความสุขที่สุด...
ในตอนนั้น เขายังคงเป็นอัจฉริยะที่เจิดจรัสที่สุดของสำนักเฮ่าเทียน ซึ่งได้รับการขนานนามว่า "ดาวคู่แห่งสำนักเฮ่าเทียน" ร่วมกับถังเซี่ยว พี่ชายที่แสนจะพึ่งพาได้ของเขา
พวกเขาเดินทางท่องทวีปไปด้วยกัน โดยมีหญิงสาวที่อ่อนโยน ใจดี และงดงามจนหาที่เปรียบไม่ได้ร่วมทางไปด้วย
นางมีนามว่า อาอิ๋น
ท้ายที่สุด ภายใต้การตามตื๊ออย่างไม่ลดละของถังห่าว หัวใจของอาอิ๋นก็เอนเอียงมาทางเขา
มันเป็นคืนที่แสงจันทร์สาดส่องราวกับสายน้ำ เมื่อในที่สุดพวกเขาก็ก้าวข้ามกำแพงสุดท้ายและมอบกายมอบใจให้แก่กันอย่างสมบูรณ์
หลังจากความเร่าร้อนจางหายไป ถังห่าวโอบกอดหญิงสาวผู้ไร้ที่ติราวกับหยกไว้ในอ้อมแขน หัวใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจและความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ทว่า เขาสังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็วว่า ร่องรอยของความโศกเศร้าจางๆ ดูเหมือนจะหลงเหลืออยู่ระหว่างคิ้วของอาอิ๋น ซึ่งแตกต่างไปจากสภาวะทางอารมณ์ก่อนหน้านี้ของนางอย่างสิ้นเชิง
"อาอิ๋น เป็นอะไรไปหรือ?"
ถังห่าวถามอย่างอ่อนโยน
อาอิ๋นขยับตัวในอ้อมแขนของเขา ใบหน้าที่งดงามของนางเต็มไปด้วยความสับสน และในที่สุดนางก็เอ่ยออกมาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาราวกับเสียงยุงบินว่า
"ห่าว ข้า... ข้าฝ่าฝืนคำสั่งขององค์จักรพรรดิแห่งเผ่าหญ้าเงินครามของเรา และ... และมาอยู่กับท่าน
จากนี้ไป ข้าเกรงว่า... ข้าคงจะถูกขับออกจากเผ่าหญ้าเงินครามเป็นแน่"
"คำสั่งหรือ?"
คิ้วของถังห่าวเลิกขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของนาง และกลิ่นอายอันดุดันของราชทินนามพรหมยุทธ์เฮ่าเทียนก็ปรากฏขึ้นมาโดยธรรมชาติ
"คำสั่งของใครที่สามารถมาบงการผู้หญิงของข้าได้?
เดี๋ยวนะ องค์จักรพรรดิแห่งเผ่าหญ้าเงินครามงั้นหรือ?"
ในตอนแรก ถังห่าวไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แต่ทันทีที่คำพูดหลุดออกจากปาก เขาตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
อาอิ๋นคือจักรพรรดิหญ้าเงินครามระดับแสนปี!
นางคือผู้ปกครองสูงสุดในหมู่สัตว์วิญญาณประเภทพืช!
แล้วผู้ที่เป็น "องค์จักรพรรดิ" ของเผ่าพันธุ์ของนาง จะเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?
ถังห่าวเริ่มให้ความสนใจในทันทีและซักไซ้ต่อ
"อาอิ๋น เผ่าหญ้าเงินครามของเจ้า... ยังมีองค์จักรพรรดิอยู่อีกหรือ?
แล้วความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในระดับใดกัน?"
เมื่อพูดถึง "องค์จักรพรรดิ" ดวงตาของอาอิ๋นก็เผยให้เห็นความยำเกรงและความเคารพเทิดทูนที่มาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ
"ข้า... ข้าไม่รู้ระดับตบะที่แท้จริงขององค์จักรพรรดิหรอก"
อาอิ๋นส่ายหน้า น้ำเสียงของนางแฝงไปด้วยความไม่แน่ใจ แต่สิ่งที่นางมั่นใจมีมากกว่า
"แต่ข้าสัมผัสได้ว่าเขาทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ หรือแม้กระทั่ง... อาจอยู่ห่างจากการเป็นเทพเจ้าที่แท้จริงเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น"
เพียงก้าวเดียว!
ถังห่าวถึงกับอ้าปากค้าง
แนวคิดนี้มันช่างห่างไกลและน่าสะเทือนใจสำหรับเขาเหลือเกิน
อาอิ๋นดูเหมือนจะตกอยู่ในภวังค์ความคิด และกล่าวต่อไปว่า
"องค์จักรพรรดิ... เขาคือบรรพบุรุษของหญ้าเงินครามทั้งปวง และเป็นศูนย์รวมศรัทธาของทั่วทั้งเผ่าพันธุ์ของเรา
เขาแทบจะไม่ปรากฏตัวให้เห็น แต่เจตจำนงของเขาครอบคลุมไปทั่วทั้งทวีป
ท่านยังจำป่าอาทิตย์อัสดงที่เราเคยผ่านไปได้หรือไม่?
มหาสมุทรหญ้าเงินครามที่โอบล้อมบ่อสองขั้วน้ำแข็งอัคคีเอาไว้ สถานที่ที่รู้จักกันในนาม 'นครหญ้าเงินคราม'..."
"ข้าจำได้ กลิ่นอายอันมหาศาลของหญ้าเงินครามในนครหญ้าเงินคราม ทำให้แม้แต่ข้ายังรู้สึกประหลาดใจเลย"
"ในตอนนั้น ข้าก็ได้พบเจ้าในนครหญ้าเงินคราม ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในใจของวิญญาจารย์หญ้าเงินครามนับไม่ถ้วน"
"ในนครหญ้าเงินคราม หญ้าเงินครามไม่ได้เป็นสัญลักษณ์ของวิญญาณการต่อสู้ที่อ่อนแอและไร้ค่าอีกต่อไป แต่มันคือวิญญาณการต่อสู้สายชีวิตระดับแนวหน้า!"
ถังห่าวกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
นครหญ้าเงินครามวางตัวเป็นกลางบนทวีปโต้วหลัวมาโดยตลอด
เหตุผลหลักที่พวกเขาสามารถรักษาความเป็นกลางไว้ได้ ก็คือความแข็งแกร่งที่มากพอ
มีราชทินนามพรหมยุทธ์หลายคนที่วิญญาณการต่อสู้ของพวกเขาคือจักรพรรดิหญ้าเงินคราม
รองลงมา ก็ยังมีวิญญาณการต่อสู้ของเผ่าหญ้าเงินครามอย่างราชาหญ้าเงินคราม และอื่นๆ
เป็นเวลาหมื่นปีแล้ว ที่มันได้รับการยกย่องให้เป็นวิญญาณการต่อสู้สายชีวิตอันดับหนึ่งแห่งทวีปโต้วหลัว
ตอนที่ถังห่าวพบอาอิ๋นครั้งแรก นางคืออันดับหนึ่งในหมู่คนรุ่นใหม่ในนครหญ้าเงินคราม
เขามารู้ความจริงในภายหลัง
แท้จริงแล้ว อาอิ๋นคือจักรพรรดิหญ้าเงินครามในยุคปัจจุบัน ในแง่ของคุณภาพวิญญาณการต่อสู้และสายเลือด นางคืออันดับหนึ่ง แม้จะมองไปทั่วทั้งทวีปโต้วหลัวก็ตาม!
"ความจริงแล้ว"
อาอิ๋นเปิดเผยความลับอันน่าตกตะลึง
" 'นครหญ้าเงินคราม' แห่งนั้น เป็นเพียงหนึ่งในแผนการมากมายที่องค์จักรพรรดิจัดเตรียมไว้บนทวีปโต้วหลัวอย่างแนบเนียนเท่านั้น"
...ความทรงจำสิ้นสุดลงอย่างกะทันหัน
หมัดของถังห่าวที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อกำแน่นอย่างเงียบเชียบ
ในตอนนั้น เขาคิดเพียงว่านี่เป็นเพียงตำนานอันเก่าแก่และห่างไกล
แต่ตอนนี้ เมื่อมองไปที่อักษรตัวใหญ่สี่ตัวที่เขียนว่า "สุดยอดสัตว์วิญญาณแห่งยุค" บนม่านฟ้า จู่ๆ เขาก็เกิดลางสังหรณ์ที่รุนแรงขึ้นมา
องค์จักรพรรดิหญ้าเงินคราม ที่อาอิ๋นบอกว่าอยู่ห่างจากการเป็นเทพเพียงก้าวเดียว บางที... อาจมีอยู่จริง!
ยิ่งไปกว่านั้น เขามีโอกาสสูงมากที่จะปรากฏอยู่ในการจัดอันดับนี้!
ทันทีที่เขาคิดเรื่องนี้ หัวใจของถังห่าวก็ไม่อาจสงบลงได้
ท่าทีขององค์จักรพรรดิลึกลับผู้นี้ ที่มีต่อการครองคู่ของอาอิ๋นกับมนุษย์จะเป็นเช่นไร?
แล้วเขาจะคิดอย่างไรกับตน ซึ่งเป็น "ตัวการ" ที่ "ลักพาตัว" คนในปกครองของเขามา?
ที่สำคัญไปกว่านั้น... เขาก้มลงมองถังซานลูกชายของเขา
วิญญาณการต่อสู้ของเสี่ยวซานคือหญ้าเงินคราม ซึ่งสายเลือดยังไม่ตื่นขึ้น
เรื่องนี้จะมีความเกี่ยวพันอันซับซ้อนกับองค์จักรพรรดิในตำนานด้วยหรือไม่?
ความคิดของถังห่าวพลุ่งพล่านไปตามสายลมอันรุนแรง
คำถามที่เขาจงใจเพิกเฉยมาเป็นเวลานาน บัดนี้ได้ระเบิดขึ้นในหัวราวกับเสียงฟ้าร้อง
วิญญาณการต่อสู้ของเสี่ยวซาน... จู่ๆ ถังห่าวก็จำช่วงเวลาที่เขาอยู่ที่หมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เมื่อหกปีก่อนได้
ในเวลานั้น เขายังเป็นเพียงช่างตีเหล็กที่ใช้ชีวิตไปวันๆ กับเหล้าราคาถูก เป็นคนขี้เมาที่เสเพล
ตอนที่ถังซานปลุก "วิญญาณการต่อสู้ขยะ" อย่างหญ้าเงินครามขึ้นมา นอกจากความผิดหวังแล้ว ยังมีความรู้สึกโล่งใจซ่อนอยู่ลึกๆ ในใจของเขาด้วย
จบตอน