บทที่ 201 รอบรองชนะเลิศ เผชิญหน้าเฮียวเทย์

บทที่ 201 รอบรองชนะเลิศ เผชิญหน้าเฮียวเทย์

ความได้เปรียบตกเป็นของ อินุอิ ซาดาฮารุ อย่างไม่ต้องสงสัย

เริ่มการแข่งขัน เขาก็โกยแต้มอย่างต่อเนื่องด้วย ‘เดต้าเทนนิส’

เมื่อถูกกดดันรอบด้าน เซ็งโงคุ คิโยสึมิ ก็เริ่มจะไปไม่เป็น

จะมีก็แต่ลูกเสิร์ฟความเร็วสูงของ อินุอิ เท่านั้นที่เล่นงาน เซ็งโงคุ ไม่ค่อยได้ ไม่ว่าจะเสิร์ฟเร็วแค่ไหน เขาก็ตีโต้กลับได้สบาย

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับ ‘การมองเห็นแบบพลวัต’  ของ เซ็งโงคุ

แม้แต่ลูกบอลที่เร็วที่สุด ก็ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวแบบสโลว์โมชันในสายตาเขา

โดยทั่วไปแล้ว นักกีฬาอาชีพมักจะมีสายตาแบบนี้กันทุกคน แต่ความสามารถในการล็อกเป้าและแยกแยะวัตถุที่พุ่งเข้ามาของ เซ็งโงคุ นั้นเหนือชั้นยิ่งกว่า

เพราะเขามองทันลูกที่เร็วที่สุด จึงสามารถผนวกเข้ากับพลังระเบิดชั่วพริบตาเพื่อตอบสนองได้ทันท่วงที

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่พรสวรรค์ทั้งหมดของ เซ็งโงคุ

พรสวรรค์ที่แท้จริงของเขาคือพรสวรรค์เชิงคอนเซ็ปต์ที่หาได้ยากยิ่ง นั่นคือ ‘บัฟแห่งความโชคดี’!

ดังนั้นต่อให้ เซ็งโงคุ จะเอาชนะ อินุอิ ด้วยพลังดิบๆ ไม่ได้ เขาก็มักจะได้แต้มด้วยวิธีแปลกๆ เสมอ

สกอร์สุดท้ายจบลงที่ 6–3!

ชัยชนะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

ในท้ายที่สุด เซย์งาคุ ก็คว้าชัยในรอบรองชนะเลิศด้วยผลรวม 3–0 ทะลุเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้สำเร็จ

และปีนี้ คู่ชิงชนะเลิศก็ยังคงเป็น เฮียวเทย์ เช่นเคย

.....

.....

เช้าวันรุ่งขึ้น

ผู้ชมแห่กันมาดูรอบชิงชนะเลิศกันอย่างล้นหลาม

ก่อนที่ทั้งสองทีมจะมาถึง อัฒจันทร์ก็เริ่มแน่นขนัดไปด้วยผู้คน

อีกด้านหนึ่ง

ที่ทางเข้าหลักของสนามแข่งขัน

รถบัสของ เซย์งาคุ และ เฮียวเทย์ เดินทางมาถึงพร้อมกัน

ทั้งสองทีม นำโดยโค้ชของแต่ละฝ่าย ทยอยลงจากรถบัส

“เซย์งาคุ สินะ”

สมาชิกทีม เฮียวเทย์ มองไปทางฝั่ง เซย์งาคุ ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เมื่อวาน ซาคากิ ทาโร่ เพิ่งอัปเดตข้อมูลของ เซย์งาคุ ให้พวกเขารู้ สมาชิก เฮียวเทย์ ที่เดิมทีก็รู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจอยู่แล้ว ยิ่งต้องระมัดระวังตัวมากขึ้นไปอีก

เซย์งาคุ ปีนี้ไร้ที่ติ แถมยังพัฒนาเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

จากรอบคัดเลือกระดับเขตสู่ทัวร์นาเมนต์ระดับเมือง ในเวลาเพียงหนึ่งเดือน ทั้งสองทีมคู่มีการเปลี่ยนแปลงความแข็งแกร่งอย่างเห็นได้ชัด และ อินุอิ ในตำแหน่งเดี่ยวสาม ก็แสดงให้เห็นถึงความน่ากลัวของการกดดันด้วย ‘เดต้าเทนนิส’

ตั้งแต่เริ่มทัวร์นาเมนต์ระดับเมืองจนถึงตอนนี้

มือวางเดี่ยวสองและเดี่ยวหนึ่งยังไม่ได้ลงสนามเลยด้วยซ้ำ

“ไปทักทายกันหน่อยเถอะ!”

ซาคากิ ทาโร่ กลัดกระดุมสูท แล้วเดินตรงเข้าไปหา ฮันนาห์ ด้วยท่วงท่าสุภาพบุรุษสุดๆ “สวัสดีครับ ผม ซาคากิ ทาโร่ โค้ชและผู้จัดการชมรมเทนนิสเฮียวเทย์”

หล่อจัง~

ผู้ชายที่มีเสน่ห์เหลือล้นขนาดนี้ มันช่างดึงดูดใจ ฮันนาห์ ในวัยนี้เสียเหลือเกิน

ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อราวกับเพิ่งดื่มเหล้า เธอรีบยื่นมือออกไปจับตอบ “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ฮันนาห์ เป็นโค้ชคนใหม่ของ เซย์งาคุ มาจากเยอรมนีค่ะ”

คนอื่นอาจจะไม่เข้าใจสถานการณ์

แต่ เรียวนัน เห็นสายตาหวานเยิ้มของโค้ชตัวเองก็รู้ทันทีว่าเธอกำลังหลงเสน่ห์เข้าเต็มเปา

เหมือนดาราสาว ‘นากาโมริ อากินะ’ ที่ได้เจอกับ หลีหมิง  ในชีวิตก่อนของเขายังไงยังงั้น

อาโทเบะ ชำเลืองมอง เรียวนัน แวบหนึ่ง แล้วก็ละสายตา เดินตรงดิ่งไปหา เท็ตสึกะ ทันที “ฉันจะรอนายที่แมตช์เดี่ยวหนึ่ง กล้ารับคำท้าไหม!”

“ท้าดวลซึ่งๆ หน้าเลยสินะ”

เรียวนัน ยิ้ม ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

ยังไงเขาก็ไม่ได้กะจะลงแข่งอยู่แล้ว

ถ้าเขาไม่ได้ตบ อาโทเบะ คว่ำก่อนแข่ง เขาอาจจะพิจารณาลงไปเล่นขำๆ เพื่อช่วยปั๊มเลเวลให้ เรียวมะ (อาโทเบะ) สักหน่อย

แต่ในเมื่อเล่นงานไปแล้ว ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ เท็ตสึกะ ไปเถอะ

เสาหลักแห่งเซย์งาคุในอนาคต จำเป็นต้องมีคู่แข่งมาช่วยกระตุ้นความแข็งแกร่งบ้าง

เขาต้องปั้น เท็ตสึกะ ให้กลายเป็นแหล่งฟาร์มค่าประสบการณ์ชั้นยอดของ เรียวมะ ในช่วงมัธยมต้นให้ได้

เขากวาดตามองไลน์อัพโดยรวมของ เฮียวเทย์

มัตสึไดระ จิคาโอะ และพวกจอมอู้อีกสองคนกลายเป็นผู้เล่นระดับ 5 ดาวก็จริง แต่ฝีมือกลับตกลงแทนที่จะเพิ่มขึ้น คงเพราะละเลยการฝึกซ้อม

ชิชิโด เรียว กับ มุคาฮิ กาคุโตะ อยู่ที่ระดับ 4 ดาว ส่วน โอชิตะริ ยูชิ อยู่ที่ 5 ดาว

ที่น่าประหลาดใจคือ อะคุตะงาวะ จิโร่ กลับมีความแข็งแกร่งแตะระดับ 5 ดาวขั้นสูงสุด

เขาว่ากันว่า จิโร่ คือเบอร์สองของ เฮียวเทย์ ที่ อ.โคโนมิ วางตัวไว้ ดูท่าจะเป็นเรื่องจริง

เขาไม่ได้มีค่าพลัง ‘ห้ามิติ’ ที่น่าตื่นตาตื่นใจ และไม่ได้มีเทคนิคที่โดดเด่นเป็นพิเศษ

แต่เขามักจะหาวิธีตีลูกกลับไปในจุดที่ต้องการได้เสมอ ด้วยสัญชาตญาณอันเหลือเชื่อและความยืดหยุ่นของข้อมือ

นอกจากนี้ อาโทเบะ ก็ไต่ระดับขึ้นมาถึง 7 ดาวแล้ว

สมกับเป็นหนึ่งในสี่จตุรเทพแห่งยุคทอง แค่โดนกระตุ้นนิดหน่อย ฝีมือก็พุ่งพรวดพราดอย่างกับรถไฟเหาะ

น่าเสียดาย

อาโทเบะ คนปัจจุบัน อย่าว่าแต่จะเจอกับ เท็ตสึกะ เลย ดีไม่ดีอาจจะไม่ใช่คู่มือของ ฟูจิ ที่ตื่นรู้พรสวรรค์ก่อนกำหนดด้วยซ้ำ

ทั้งสองทีมเดินลงสู่สนาม

ท่ามกลางเสียงเชียร์กึกก้อง หลังพิธีจับมือทักทาย ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกลับไปที่โซนเตรียมตัว

คู่มือสอง เฮียวเทย์ ส่งหน้าเดิมๆ ลงสนาม: ซาซาเบะ จุนอิจิ และ คิชิโมโตะ มาเซอิ

แม้การอู้งานจะทำให้พลังรบลดลง แต่พวกเขาก็ยังเป็นคู่หูประสบการณ์สูง ความเข้าขาและการประสานงานตามแทกติกยังคงมีอยู่

เมื่อได้รับบัฟจาก ยามาโตะ

ยามาโตะ และคู่หูเดินลงสนาม ตรงไปที่ตาข่ายเพื่อเตรียมจับมือ แต่ทว่า...

“เบิร์นนิ่ง! มาแข่งให้สนุกกันเถอะ!”

คาวามุระ ดูตื่นเต้นเกินเหตุ ก่อนจะได้จับมือ เขาก็กำไม้แน่นแล้วหวดลมโชว์ไปหนึ่งที

ซาซาเบะ กับคู่หูสะดุ้งโหยง

ยามาโตะ ยิ้มแห้งๆ “ขอโทษด้วยครับ เด็กคนนี้เขาไฮเปอร์ไปหน่อย”

อึก~

ซาซาเบะ และคู่หูกลืนน้ำลายเอือก รีบจับมือแบบขอไปทีแล้วรีบถอยฉาก

เมื่อทั้งสองฝ่ายพร้อม กรรมการก็เป่านกหวีดเริ่มเกมทันที!

“ปี๊ด~ รอบชิงชนะเลิศ ทัวร์นาเมนต์ระดับเมือง คู่มือสองเริ่มได้ เซย์งาคุ เป็นฝ่ายเสิร์ฟ!”

ปัง ...!

ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว

ยามาโตะ หวดลูกเสิร์ฟเต็มแรง วิถีบอลพุ่งตรงและรวดเร็วปานสายฟ้า

ลูกเสิร์ฟสไตล์สมาช!

เมื่อต้องเจอกับคู่แข่งที่ฝีมือไม่เหนือกว่าตัวเอง ยามาโตะ มักจะเปิดเกมด้วยลูกเสิร์ฟแบบนี้เสมอ

แม้ท่าทางหลังเสิร์ฟจะเปิดช่องโหว่ชัดเจน แต่มันทำแต้มง่ายและอันตรายสุดๆ

ภายใต้การเสริมพลังจากรูนหลายชนิด ความเร็วของลูกบอลได้ทะลุขีดจำกัดการตอบสนองของ ซาซาเบะ จุนอิจิ ไปแล้ว ขาของเขาขยับได้แค่ไม่กี่ก้าว ลูกบอลก็พุ่งผ่านออกหลังไปแล้ว

ลูกเทนนิสตกพื้นแล้วกระดอนไปกระแทกกำแพงอย่างรวดเร็ว เก็บแต้มแรกไปแบบนิ่มๆ!

“เซย์งาคุ ได้แต้ม 15–0!”

“เร็วมาก!”

สมาชิก เฮียวเทย์ อุทานลั่น

ข้อมูลของพวกเขาระบุว่า สมาชิก เซย์งาคุ เชี่ยวชาญเรื่องการเสิร์ฟเป็นพิเศษ ตั้งแต่ปีที่แล้ว สมาชิกทุกคนมีอัตราความสำเร็จในการเสิร์ฟ 100% ไม่มีการเสิร์ฟแรกเสียเลย

นอกจากเปอร์เซ็นต์ลงจะสูงลิ่วแล้ว คุณภาพยังคับแก้วจนน่าตกใจ

จิโร่ ที่กำลังสัปหงกอยู่ ถึงกับตาสว่าง ร้องออกมาว่า “สุดยอด ท่าเสิร์ฟก็ดูธรรมดาๆ แต่ทำไมเสิร์ฟได้คุณภาพสูงขนาดนี้นะ”

ทีม เฮียวเทย์ ไม่มีทางรู้เลยว่า นี่คือผลลัพธ์ของการโกง

ปัง ...!

เซย์งาคุ ได้แต้ม 30–0!

.....

ปัง ...!

เซย์งาคุ ได้แต้ม 40–0!

.....

ปัง ...!

เซย์งาคุ ได้แต้ม 1–0!

.....

ซูเปอร์ไฮสปีดเสิร์ฟสี่ลูกรวด เก็บเกมเสิร์ฟไปได้อย่างง่ายดาย

สีหน้าของ ซาซาเบะ จุนอิจิ เคร่งเครียดสุดขีด

ตัวเขา, คิชิโมโตะ และ มัตสึไดระ แทบไม่ได้ดูข้อมูลคู่แข่งเลย

ไม่ใช่ว่า ซาคากิ ทาโร่ ถอดใจกับพวกเขา แต่เป็นเพราะทั้งสามคนขี้เกียจดูเองต่างหาก

ทั้งสามคนไม่เคารพ อาโทเบะ และเมื่อไม่มี มิสึกิ คอยคุม พวกเขาก็กลายเป็นเหมือนมะเร็งร้ายที่เกาะกิน เฮียวเทย์

ก่อนรอบชิงจะเริ่ม ซาซาเบะ และคู่หูคิดว่าหลังจากรุ่นพี่ เซย์งาคุ จบไปแล้ว พวกเขาจะกินนิ่มในคู่มือสองสบายๆ

ใครจะไปคิดว่า ยามาโตะ ยังเล่นคู่มือสองอยู่ แถมฝีมือยังพัฒนาขึ้นขนาดนี้

“ไม่ต้องเกร็ง ซาซาเบะ ยามาโตะ น่าจะซุ่มซ้อมเสิร์ฟมาโดยเฉพาะ เดี๋ยวพอถึงเกมเสิร์ฟเรา ก็เล็งไอ้เด็กบ้านั่นเป็นหลัก”

“ดูจากหน้าตาเอ๋อๆ ของมัน น่าจะจัดการง่ายกว่าเยอะ!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน