บทที่ 4 การดูถูกที่รุนแรง

ด้วยความสงสัย หยานเชียนอี้ตรวจสอบเพิ่มเติม และพบว่าเขาถูกวางยาพิษ!

เมื่อคิดถึงสภาพที่เปลี่ยนไปอย่างมากจากเมื่อครู่และตอนนี้ อาจเป็นผลมาจากพิษที่เริ่มออกฤทธิ์

เธอนั่งลงเพื่อตรวจสอบต่อ แต่เขากลับถือโอกาสดึงตัวเข้ามาในอ้อมกอดของเธอ

แขนแข็งแรงราวกับเหล็กของเขากอดรัดรอบเอวบางของเธอแน่น ใบหน้าของเขาซุกอยู่ที่ซอกคอของเธอ แล้วถูไปมาเบาๆ

“พี่สาวหอมจัง อาเลี่ยชอบ...”

ความรู้สึกชาทั้งตัวแล่นเข้ามาทันที หยานเชียนอี้ชะงักไปชั่วขณะ และพยายามดันเขาออก

แต่แม้เขาจะดูผอมบาง กล้ามเนื้อในร่างกายกลับแข็งแรงเต็มไปด้วยมัดกล้าม

น้ำหนักตัวที่ทิ้งลงบนเธอเหมือนก้อนหินใหญ่ เธอเพิ่งตื่นจากการหลับใหลเป็นเวลานาน ร่างกายยังฟื้นฟูไม่เต็มที่ อีกทั้งเธอเพิ่งจะจัดการกับผู้ชายลามกสองคนในรถและวิ่งหนีมาจนหมดแรง

อาเลี่ยยังคงซุกใบหน้าอยู่ในซอกคอของเธอ พลางพูดออกมาราวกับละเมอ “ต่อไป ผมจะกอดพี่สาวแบบนี้ทุกคืน”

หยานเชียนอี้ก้มมองไปที่เขา

เขาหลับตาแล้ว

ภายใต้แสงจันทร์ ใบหน้าของเขาขาวซีดเหมือนแผ่นกระดาษ ขนตาหนาและยาวราวกับตัวละครในมังงะ หล่อเหลาจนเกินจริง

“หนุ่มน้อย มีแค่สามีของฉันเท่านั้นที่กอดฉันตอนนอนได้ ถ้าเธอไม่หน้าตาดีขนาดนี้ ฉันไม่ปล่อยให้เธอทำแบบนี้หรอกนะ”

หยานเชียนอี้พึมพำกับตัวเอง คิดว่าเขาหลับไปแล้ว แต่ทันทีที่เธอพูดจบ เขาก็ลืมตาขึ้นทันที

ดวงตารูปทรงดอกท้อของเขาเต็มไปด้วยแสงดาว มองเธออย่างสับสน ก่อนจะยิ้มออกมาเบา ๆ “ตกลง”

ตกลง?

หยานเชียนอี้ยังงุนงงอยู่ จู่ๆ เขาก็ตะโกนเรียก “อาชาง” ผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์ของเขา

ข้อมือของเขาสว่างขึ้นเล็กน้อย ร่างเสมือนของเด็กชายตัวน้อยปรากฏขึ้นต่อหน้าทั้งคู่

เด็กชายตัวน้อยในชุดทหารดูน่ารักและหล่อเหลา เขายืนตรงแล้วทำความเคารพอาเลี่ย “นายท่าน มีคำสั่งอะไรครับ”

อาเลี่ยยังคงนอนพิงอยู่ในอ้อมกอดของหยานเชียนอี้ “อาชาง ฉันจะขอเธอแต่งงาน”

“นายท่าน นี่เป็นเรื่องสำคัญในชีวิต รอให้ร่างกายของท่านฟื้นตัวก่อนจะดีกว่านะครับ”

หยานเชียนอี้ตกใจ มองไปที่อาชางอีกครั้ง

ผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์ตัวนี้ช่างดูมีความคิดเหมือนมนุษย์มาก!

เขายังให้คำแนะนำแก่เจ้านายของเขาอีกด้วย

ต่างจากผู้ช่วยของเธอที่ชื่อเสี่ยวเข่อ ซึ่งทำเพียงแค่ปฏิบัติตามคำสั่ง

ในที่สุดอาเลี่ยก็ยกหัวออกจากซอกคอของเธอ

เขามองไปที่อาชาง ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะออกคำสั่งอย่างจริงจัง “ไม่! ฉันจะขอเธอแต่งงานเดี๋ยวนี้ ทันที!”

อาชางถอนหายใจ มองไปที่หยานเชียนอี้ สายตาของเขามองไปยังข้อมือของเธอ “หยานเชียนอี้ อายุ 20 ปี ไม่มีอาชีพ”

หยานเชียนอี้รีบยกมือขึ้นปิดข้อมือของเธอ

อาชางกลับดึงข้อมูลส่วนตัวของเธอออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาต!

นั่นมันเกินไปแล้ว! ปกติผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์ทั่วไปไม่ควรทำแบบนี้ได้

“นายท่าน เธอเด็กกว่าท่าน 7 ปี มีช่องว่างระหว่างวัย” อาชางพยายามเกลี้ยกล่อมเจ้านายต่อ

“ขอแนะนำว่า การแต่งงานที่มีช่องว่างระหว่างวัยมากมักจะไม่ยืนยาวและไม่มีความสุข ถึงแม้เธอจะมีความสามารถในการให้กำเนิดระดับ S แต่ก็เป็นแค่ผู้หญิงที่มีไว้เพื่อสืบพันธุ์ ซึ่งไม่มีประโยชน์สำหรับท่าน ดังนั้นจากข้อมูลทั้งหมด เธอไม่คู่ควรกับท่าน”

“……” หยานเชียนอี้พยายามยิ้มออกมาอย่างฝืน ๆ

ความเสียหายไม่มาก แต่ความอับอายกลับสุดๆ!

นี่มันอะไรกัน ผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์กล้าทำถึงขั้นดูถูกกันขนาดนี้ เกินไปแล้วจริง ๆ!

อาเลี่ยขมวดคิ้วแน่นขึ้น สีหน้าของเขาดูดื้อรั้นและน่ารักอย่างมาก “ฉันจะต้องแต่งงาน!”

น้ำเสียงของเขามั่นคง เหมือนเด็กดื้อที่ไม่ยอมฟังใคร

หยานเชียนอี้รู้สึกเหมือนตกอยู่ในสถานการณ์ประหลาด

เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมารับมือกับชายหนุ่มสุดหล่อ ที่มีพฤติกรรมเหมือนเด็กน้อย แต่ยังคงแฝงไปด้วยความอันตราย

“แต่งงานหรือ คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า” หยานเชียนอี้พูดขึ้นพร้อมพยายามทำให้สถานการณ์เบาลง

แต่ดูเหมือนคำพูดของเธอจะไม่ได้ทำให้ความดื้อรั้นของอาเลี่ยลดลงเลย