บทที่ 224 - ทำเนียบขุนพลเทพ!

บทที่ 224 - ทำเนียบขุนพลเทพ!

☆☆☆☆☆

เมืองหลวงแห่งแคว้นอู่!

เมื่อข่าวแพร่สะพัดมาถึงเมืองหลวง ทั่วทั้งเมืองหลวงก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที ทุกคนต่างคิดไม่ถึงว่าหลังจากที่กองทัพทิศพายัพพ่ายแพ้ ทัพปราบอุดรที่ทำหน้าที่แบ่งเบาภาระกลับสามารถสร้างผลงานได้ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้

"ตระกูลเซี่ยรุ่นที่สามกำลังจะผงาดขึ้นมาแล้วหรือ?"

"เหลือเชื่อจริงๆ คนรุ่นเยาว์ของตระกูลเซี่ยล้วนร้ายกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ?"

"พยัคฆ์ย่อมไม่ให้กำเนิดสุนัขจริงๆ บุตรชายทั้งสองของโหวอันอู่ ทั้งเซี่ยเซวียและเซี่ยเซวียนล้วนยอดเยี่ยมยิ่งนัก!"

ทุกคนต่างตกตะลึง อายุเพิ่งจะสามสิบต้นๆ แต่กลับนำทัพสิบห้าหมื่นนายบดขยี้ทัพศัตรูสองแสนนายได้ในอาณาเขตของศัตรู นี่มันวีรกรรมอันใดกัน!

ภายในเมืองหลวง ปฏิกิริยาของแต่ละฝ่ายที่มีต่อชัยชนะครั้งนี้แตกต่างกันไป

ขั้วอำนาจขุนนางบู๊ดั้งเดิมย่อมโห่ร้องยินดี สงครามครั้งนี้พิสูจน์ให้เห็นอีกครั้งว่าในยามคับขันก็ยังต้องพึ่งพากลุ่มขุนนางบู๊ของพวกเขาลงมือ

ก่อนหน้านี้มีเซี่ยเซวียนและหานอู๋ซวง ครั้งนี้ก็มีเซี่ยเซวีย ล้วนเป็นคนของกลุ่มขุนนางบู๊ทั้งสิ้น

ส่วนขั้วอำนาจขุนนางบุ๋นก็เผยรอยยิ้มเช่นกัน ไม่ว่าอย่างไรนี่ก็คือชัยชนะของต้าอู่

ทว่าภายในพระทัยของจักรพรรดิเหวินกลับซับซ้อนยิ่งนัก ทั้งดีพระทัยและทรงรู้สึกไม่เบิกบาน ขัดแย้งกันอย่างถึงที่สุด

ชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่นี้ได้กอบกู้ชื่อเสียงบารมีของต้าอู่กลับคืนมา ทว่าแม่ทัพใหญ่กลับเป็นคนของตระกูลเซี่ย ตระกูลเซี่ยมีแม่ทัพไร้พ่ายโผล่มาอีกคนแล้ว ทั้งยังเยาว์วัยถึงเพียงนี้ ต้องรู้ไว้ว่าบัดนี้เซี่ยชูเทียนก็ยังไม่ตาย ทั้งรุ่นปู่ รุ่นพ่อ และรุ่นหลานล้วนร้ายกาจถึงเพียงนี้ อนาคตจะทำเช่นไรดี?

หรือว่าต้าอู่ของพวกเขาจะพึ่งพาได้เพียงตระกูลเซี่ยอย่างนั้นหรือ?

หลังจากได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ ภายในพระทัยของจักรพรรดิเหวินกลับเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

...

เหลือเวลาอีกเพียงสองวันจะถึงวันปีใหม่ ประกอบกับเพิ่งได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ บรรยากาศวันปีใหม่ในเมืองหลวงจึงยิ่งคึกคักเข้มข้น เด็กๆ หลายคนกำลังเล่นประทัดกันอยู่บนถนน

ทั่วทั้งเมืองหลวงเต็มไปด้วยความเฉลิมฉลองยินดี

ภายในเรือนหลังน้อยของเซี่ยเฉิน ทุกคนกำลังนั่งล้อมวงกันเป็นกลุ่มๆ เริ่มกินหม้อไฟกันแล้ว

เนื้อแกะและเนื้อวัวหั่นเป็นชิ้นใหญ่วางเรียงหลายจาน นำไปลวกในน้ำซุปที่กำลังเดือดพล่าน จากนั้นก็กินคู่กับน้ำจิ้ม ช่างเอร็ดอร่อยเหลือเกิน

วิธีการกินเช่นนี้เซี่ยเฉินเป็นคนคิดค้นขึ้น ทุกคนรู้สึกแปลกใหม่และกินกันจนหยุดไม่อยู่

อีกฝั่งหนึ่งเป็นโต๊ะของเด็กๆ มีเซี่ยเสวียนหลานชายของเซี่ยอัน เซี่ยเหวินจง และเด็กน้อยพรสวรรค์โดดเด่นอีกสิบคนที่อยู่ข้างกายเซี่ยเฉิน เด็กทั้งสิบสองคนอายุไล่เลี่ยกัน พวกเขาก็กินกันอย่างสนุกสนานเช่นกัน

ใกล้จะถึงวันปีใหม่แล้ว ดังนั้นการบ้านและการเรียนในช่วงนี้จึงมีน้อยมาก ถือเป็นการให้พวกเขาได้พักผ่อน เด็กทั้งสิบสองคนจึงมีความสุขยิ่งนัก

ส่วนอีกด้านหนึ่ง เซี่ยเฉิน เซี่ยเหวิน เซี่ยเสวียนเค่อ สวี่ซิงเฉิน อวี๋เส่าเชียน จางเหวินเหลียว ลู่เฉิน ตี๋หวยเต๋อ ฟ่านซีเยว่ โค่วผิง หลี่สี่ และหลิวซงกำลังดื่มสุราพูดคุยกัน บรรยากาศสนุกสนานครื้นเครง

ไม่นานนักก็มีคนผู้หนึ่งเดินเข้ามาในลานเรือน

เป็นเซี่ยฮ่าวนั่นเอง ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้น เซี่ยฮ่าวก็ถูกกระทบกระเทือนจิตใจไม่น้อย ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ หลังจากนั้นครึ่งเดือนก็ไม่ได้มาที่นี่อีก แต่ต่อมาดูเหมือนเขาจะคิดตกด้วยตัวเอง จึงแวะเวียนมาประลองฝีมือกับเซี่ยเหวินและเซี่ยเสวียนเค่ออยู่บ่อยครั้ง แม้ในใจจะยังรู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง แต่ก็คุ้นเคยกับทุกคนในเรือนมากขึ้น

ทันทีที่เซี่ยฮ่าวเดินเข้ามาก็ได้กลิ่นหอมกรุ่น เขามองดูทุกคนที่กำลังกินอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย พลางลอบกลืนน้ำลายอยู่ในใจ

วิธีการกินเช่นนี้เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก แต่ดูเหมือนจะอร่อยมาก

แต่ด้วยนิสัยที่ค่อนข้างหยิ่งยโส เขาจึงไม่ยอมเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน

"ชามและตะเกียบอยู่ตรงนั้น ไปหยิบเอาเองเลย!"

เซี่ยเฉินโบกมือ ไม่มีความเกรงใจใดๆ ปล่อยให้เซี่ยฮ่าวไปหยิบชามและตะเกียบด้วยตัวเอง

เซี่ยฮ่าวค่อนข้างจะชินกับสถานการณ์ฝั่งพี่ใหญ่ของเขาแล้ว ที่นี่ไม่มีกฎระเบียบมากมายเหมือนในจวนโหว ทุกคนล้วนมีพรสวรรค์และเฉลียวฉลาด แต่นิสัยกลับตรงไปตรงมา ไม่มีความซับซ้อนอ้อมค้อม คิดเช่นไรก็พูดเช่นนั้น

เซี่ยฮ่าวไม่พูดอะไร เพียงแต่เดินเงียบๆ ไปหยิบชามและตะเกียบ จากนั้นก็หาที่ว่างนั่งลง เลียนแบบท่าทางของทุกคน คีบเนื้อลงไปลวกในน้ำซุป...

"งานเลี้ยงในวังคืนข้ามปีปีนี้จะยังจัดอยู่หรือไม่?"

เซี่ยเหวินเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ ปกติแล้วในคืนข้ามปีของทุกปี ฝ่าบาทจะทรงจัดงานเลี้ยงในวัง ขุนนางบุ๋นบู๊บางคนอาจได้เข้าเฝ้าฝ่าบาทเพียงปีละครั้งในโอกาสนี้ แต่ปีนี้เนื่องจากมีสงครามใหญ่ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข่าวคราวที่แน่ชัด

"วันนี้กำหนดแน่ชัดแล้ว ยังคงจัดตามปกติ"

[จบแล้ว]