บทที่ 15 - กอบโกยของล้ำค่า ห้าวเทียนวางเดิมพัน

บทที่ 15 - กอบโกยของล้ำค่า ห้าวเทียนวางเดิมพัน

นาจาลากตัวโจวเฉิน แล้วเริ่มเดินมุ่งหน้าลึกเข้าไปในถ้ำของมังกรเจียวดำ

ถึงแม้ว่ามังกรเจียวตัวนี้จะกลายร่างเป็นมังกรเจียวแล้ว แต่มันก็ยังคงสัญชาตญาณของงูเอาไว้ มันสั่งให้ลูกน้องขุดเจาะภูเขาไปกว่าครึ่งลูก เพื่อใช้เขาเฮยเฟิงทั้งลูกเป็นถ้ำที่พักของตัวเอง

ภายในถ้ำมีเส้นทางคดเคี้ยวสลับซับซ้อนไปมา ระหว่างทาง โจวเฉินก็มองเห็นของวิเศษไม่น้อยเลยทีเดียว

แต่ของพวกนี้ ส่วนใหญ่ไม่มีประโยชน์กับยอดฝีมือที่บรรลุเป็นเซียนแล้ว โจวเฉินเลยไม่ได้สนใจจะเก็บมันมา ทำเพียงแค่เดินตามนาจาเข้าไปเรื่อยๆ

"นาจา นี่เจ้ากำลังจะพาข้าไปไหนเนี่ย?"

โจวเฉินลองใช้นิ้วคำนวณเวลาดู นาจาพาเขาเดินเข้ามาในถ้ำเป็นเวลาสองชั่วยามเต็มๆ แล้ว

แต่จนถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังคงอยู่ในถ้ำ และยังเดินไปไม่ถึงสุดทางเลย

"พี่ชายโจว เจ้าไม่คิดบ้างเหรอว่าพวกทหารสวรรค์น่ะ ขยันขันแข็งกับการออกมาปราบมหาปีศาจกันเป็นพิเศษเลยนะ"

นาจาหัวเราะร่วน "นอกเหนือจากผลประโยชน์ที่เราจะได้รับจากการปราบมหาปีศาจแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุด ก็คือของสะสมของพวกมหาปีศาจเหล่านี้นี่แหละ"

"มหาปีศาจพวกนี้ถึงแม้จะสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้าน แต่พวกมันก็เป็นภูตผีปีศาจที่บำเพ็ญเพียรมานานนับร้อยปี ต่อให้จะเพิ่งเริ่มทำชั่วได้ไม่นาน ก็ต้องมีของสะสมอยู่บ้าง สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรอย่างพวกเราแล้ว ของสะสมพวกนี้ถือว่าเป็นของล้ำค่าเลยล่ะ!"

พอได้ยินแบบนี้ โจวเฉินก็เหลือบมองนาจา ในใจแอบสั่นไหว

ให้ตายเถอะ สรุปว่าทุกคนก็ใช้ของพวกนี้เป็นช่องทางหาเงินพิเศษกันงั้นรึ?

"อย่ามองข้าแบบนั้นสิ การปราบมหาปีศาจมันต้องเอาชีวิตเข้าแลกนะ ในโลกมนุษย์มีคำกล่าวไว้ว่า แม่ทัพจะไม่ใช้ทหารที่หิวโหย ถ้าเกิดไม่ได้ผลประโยชน์อะไรเลย ใครจะยอมมาเสี่ยงตายปราบมหาปีศาจที่นี่ล่ะ?"

"ต่อให้เป็นคลังสมบัติของเง็กเซียนฮ่องเต้ ก็แบกรับค่าใช้จ่ายมหาศาลขนาดนั้นไม่ไหวหรอก!"

ระหว่างที่พูด นาจาก็หยุดเดินตรงทางเลี้ยวแห่งหนึ่งภายในถ้ำ

"น่าจะตรงนี้แหละ"

นาจาประกบมือเข้าหากัน ทวนอัคคีก็ปรากฏขึ้นในมือ เขาแทงมันออกไปด้านหน้าเบาๆ

ทวนอัคคีพุ่งทะลุเข้าไปราวกับแทงทะลุม่าน นาจาตวัดทวนขึ้น ทันใดนั้นถ้ำแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของโจวเฉิน

ถ้ำแห่งนี้ไม่ใหญ่มาก ดูแล้วน่าจะจุคนเข้าไปได้แค่คนเดียวเท่านั้น

แต่ภายในกลับแผ่พลังปราณอันหนาแน่นออกมา แถมยังมีกลิ่นอายของวิเศษมากมายลอยปะปนอยู่ ทำเอาโจวเฉินถึงกับต้องหันไปมอง

ร้ายกาจจริงๆ พลังปราณที่แผ่ออกมาจากที่นี่แทบจะเทียบชั้นกับแดนสวรรค์ได้เลย ของวิเศษที่เก็บซ่อนไว้ในนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่

"มาสิ คราวนี้เจ้าเป็นแม่ทัพใหญ่สังหารมังกรเจียวดำ ตามธรรมเนียมแล้ว เจ้าควรจะได้ส่วนแบ่งเจ็ดส่วนนะ!"

นาจาหลีกทางให้โจวเฉิน และโจวเฉินก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขาเดินตรงเข้าไปในถ้ำทันที

วินาทีต่อมา เขาก็ต้องละลานตาไปกับภาพที่เห็นตรงหน้า

อัญมณีและทองคำจำนวนมหาศาลกองพะเนินอยู่ปากถ้ำ ส่องประกายแสงสีทองอร่ามตา ดึงดูดความสนใจสุดๆ

ถึงแม้เซียนจะไม่ได้มีความต้องการทองคำและอัญมณีมากนัก แต่ในอนาคตโจวเฉินก็คงต้องลงไปคลุกคลีกับโลกมนุษย์อยู่ดี ของพวกนี้ก็คงได้ใช้ประโยชน์แน่

ถัดจากกองทองคำและอัญมณี ก็มีของวิเศษจากฟ้าดินที่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ และถูกเก็บรักษาไว้ในกล่องทีละใบ

ของพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นวัตถุดิบปรุงยาที่หายาก ซึ่งในโลกไซอิ๋วยุคปัจจุบัน ถือว่าเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง

ลึกเข้าไปอีก ก็จะเป็นอาวุธนานาชนิด

สำหรับอาวุธพวกนี้ โจวเฉินเลือกที่จะเมินมันไปเลย ถึงแม้มังกรเจียวดำจะมีฝีมือไม่เบา แต่อาวุธที่มันปล้นมาได้ โจวเฉินก็มักจะใช้การไม่ได้อยู่ดี ตอนนี้แค่ดาบถังกับหอกยาวก็เพียงพอสำหรับเขาแล้ว

"นั่นมันอะไรน่ะ?"

ทันใดนั้น สายตาของโจวเฉินก็ไปหยุดอยู่ที่ส่วนลึกที่สุดของคลังสมบัติลับ ตรงนั้น เขามองเห็นลูกปัดที่ส่องประกายแสงสีเขียว

"นี่มัน ของวิเศษงั้นรึ?"

เมื่อได้ยินเสียงของโจวเฉิน นาจาก็เดินตามเข้าไป พอเห็นลูกปัดนั่น เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปชั่วขณะ

"มังกรเจียวดำนั่นมีของสะสมระดับนี้ด้วยเหรอเนี่ย?"

ระหว่างที่พูด นาจาก็รับลูกปัดมาตรวจสอบดูคร่าวๆ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น "ของวิเศษยุคหลังระดับสูง! แถมยังมีโอกาสพัฒนาได้อีก ของล้ำค่าแบบนี้ในแดนสวรรค์มีเก็บไว้แค่ในคลังสมบัติของเง็กเซียนฮ่องเต้เท่านั้นแหละ!"

"เสียดายที่วิธีหลอมสร้างมันหยาบไปหน่อย ในอนาคตถ้ามีโอกาส ลองเอาไปให้ปรมาจารย์นักสร้างอาวุธดูสิ ไม่แน่อาจจะหลอมออกมาเป็นลูกปัดระดับของวิเศษยุคหลังขั้นสุดยอดเลยก็ได้นะ!"

ลูกปัดเม็ดนี้ ดีกว่าอาวุธสองชิ้นที่โจวเฉินได้มาจากนาจาก่อนหน้านี้ตั้งเยอะ!

แต่การจะควบคุมของวิเศษชิ้นนี้ และอยากรู้ว่ามันมีอานุภาพอะไรบ้าง ก็คงต้องรอดูหลังจากหลอมรวมมันสำเร็จแล้วล่ะ!

"โชคดีนะที่มาเร็ว ถ้าเกิดปล่อยให้มังกรเจียวดำควบคุมของวิเศษชิ้นนี้ได้ ข้าคงแย่แน่"

โจวเฉินกำลูกปัดไว้ในมือ แล้วส่ายหน้าเบาๆ

ผู้บำเพ็ญเพียรที่มีของวิเศษกับคนที่ไม่มีของวิเศษ มันคนละระดับกันเลยนะ การที่มังกรเจียวดำเอาของวิเศษชิ้นนี้ไปซ่อนไว้ส่วนลึกของคลังสมบัติลับ บางทีอาจจะมีความลับอื่นซ่อนอยู่ก็ได้

หรือว่ามันจะหลอมรวมของวิเศษชิ้นนี้ไม่ได้กันนะ?

ก็ไม่น่าจะใช่

"เอาล่ะ พี่ชายโจว เจ้าเก็บส่วนของเจ้าไปก่อนเถอะ พวกเรายังต้องกลับกันอีกนะ"

"ไม่แน่ว่า ฝ่าบาทอาจจะเรียกเจ้าไปเข้าเฝ้าด้วยตัวเองเลยก็ได้!" นาจาเอ่ยขึ้น

เขาสามารถจินตนาการภาพได้เลย ภาพที่องค์เง็กเซียนฮ่องเต้พระองค์นั้น ทรงแสดงความตื่นเต้นดีใจออกมา!

ยอดอัจฉริยะที่มีพลังต่อสู้ระดับนี้ ถ้าเกิดถูกดึงตัวไปเป็นพวกได้สำเร็จ ในอนาคตอำนาจของห้าวเทียนในแดนสวรรค์ก็จะยิ่งทวีความน่าเกรงขามมากขึ้น เผลอๆ อาจจะได้รับการสนับสนุนจากปรมาจารย์โพธิด้วย จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องโน้นเรื่องนี้เหมือนตอนนี้อีก!

……

"ฝีมือเยี่ยมมาก!" แดนสวรรค์ ตำหนักเหยาฉือ

ห้าวเทียนถือกระจกคุนหลุนในมือ ภาพเหตุการณ์การต่อสู้ระหว่างโจวเฉินกับมังกรเจียวดำในโลกมนุษย์ถูกสะท้อนให้เห็น ถึงแม้สีหน้าจะยังคงเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับตื่นเต้นสุดๆ!

เซียนสวรรค์ ข้ามขั้นไปสังหารเซียนลี้ลับ! เรื่องแบบนี้ ต่อให้เป็นในยุคโบราณกาล ก็หาดูได้ยากยิ่งนัก!

ต้องรู้เอาไว้ว่า หลังจากบรรลุเป็นเซียนแล้ว การข้ามผ่านแต่ละระดับขั้น จะช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ให้ตัวเองอย่างมหาศาล แถมมังกรเจียวดำนั่นยังเป็นสายพันธุ์พิเศษแห่งฟ้าดินอีก รับมือยากจะตายไป!

"ฝ่าบาท?"

พระแม่ซีหวังหมู่เดินเข้ามาใกล้ ราวกับได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวของห้าวเทียน พอเห็นภาพที่สะท้อนอยู่กลางอากาศ สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

"นี่ยอดอัจฉริยะเผ่ามนุษย์จากที่ไหนกันเนี่ย ทำไมถึงมีระดับการบำเพ็ญเพียรขนาดนี้ได้?"

พระแม่ซีหวังหมู่รีบเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

นางเห็นมากับตาตัวเองว่าช่วงหลายปีมานี้ ห้าวเทียนถูกกดขี่ข่มเหงมาอย่างหนักหน่วงแค่ไหน

ถ้าไม่ใช่เพราะมีบัญชีรายชื่อแต่งตั้งเทพอยู่ แดนสวรรค์ในปัจจุบันนี้ คงไม่มีใครยอมไว้หน้าเขาเลยสักคน!

ยอดอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ผู้นี้ อาจจะเป็นทางออกที่ดี โดยใช้แผนการไซอิ๋วเป็นรากฐาน เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงให้กับฐานะของห้าวเทียนอย่างแท้จริง!

"โจวเฉินผู้นี้ เป็นศิษย์ของยอดฝีมือแห่งเขาฟางชุ่น"

"ได้ยินมาว่า ใช้เวลาบำเพ็ญเพียรไม่ถึงปี ก็มีระดับการบำเพ็ญเพียรถึงระดับเซียนสวรรค์แล้ว" ห้าวเทียนเอ่ยแนะนำด้วยความภาคภูมิใจ

"ถึงระดับการบำเพ็ญเพียรจะยังต่ำต้อยอยู่บ้าง"

"แต่ดูจากระดับพลังของเขาในตอนนี้ หากเขาก้าวเข้าสู่ระดับเซียนลี้ลับ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับเซียนทองคำ หรือระดับไท่อี้จินเซียน ก็ยังสามารถต่อกรได้สบายๆ!"

"ในอนาคต แดนสวรรค์ของเราก็จะมีบุคลากรเก่งๆ โผล่มาเพียบเลยล่ะ!"

ในโลกยุคบรรพกาล ขอแค่มีระดับการบำเพ็ญเพียรถึงขั้นหนึ่ง ก็จะรู้เรื่องแผนการไซอิ๋วกันทั้งนั้น พระแม่ซีหวังหมู่เองก็เช่นกัน

พอได้ยินคำพูดของห้าวเทียน พระแม่ซีหวังหมู่ก็หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ถ้าเช่นนั้น หม่อมฉันก็ขอแสดงความยินดีกับฝ่าบาทด้วยเพคะ ที่ได้ยอดขุนพลมาครอบครอง!"

"ตามความเห็นของหม่อมฉัน ในเมื่อโจวเฉินมีระดับการบำเพ็ญเพียรขนาดนี้ มิสู้แต่งตั้งตำแหน่งให้เขาก่อน จะได้รั้งเขาไว้ข้างกายเพื่อฟูมฟักต่อไปด้วยเพคะ"

โจวเฉินเป็นถึงศิษย์ของปรมาจารย์โพธิเชียวนะ! ถ้าเกิดลงมือช้าไปล่ะก็ ขืนปล่อยให้เจ้าเด็กนี่ทำตัวเป็นอิสระเกินไป ก็คงจะปราบยากแล้วล่ะ!

ห้าวเทียนหรี่ตาลง ค่อยๆ ดึงสติกลับมา แล้วพยักหน้า "ที่พูดมาก็ถูก"

"โจวเฉินยังมีระดับการบำเพ็ญเพียรไม่สูง รากฐานก็ยังไม่แน่น... ยังต้องการของวิเศษและโอสถทิพย์มาช่วยในการบำเพ็ญเพียรพอดี"

"ในช่วงที่เขาลงไปหาประสบการณ์ แดนสวรรค์ของเราก็ควรจะทุ่มเทกำลังช่วยเหลืออย่างเต็มที่ถึงจะถูก"

[จบแล้ว]