บทที่ 25 - ในที่สุดก็อัปเดตเสียที

บทที่ 25 - ในที่สุดก็อัปเดตเสียที

โลกหงฮวง

หลี่ลั่วไม่มีทางรู้เลยว่า วัชพืชริมทางไม่กี่ต้นที่เขาสุ่มหยิบประทานให้อิงเจิ้ง กับกระบี่หินที่เอาหินมาถูๆ ไถๆ ปั้นขึ้นมาอย่างลวกๆ จะกลายเป็นของวิเศษที่ทำให้บรรดาสมาชิกกลุ่มต้องอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว

พูดได้เพียงว่า พลังจินตนาการของพวกเขานั้นช่างร้ายกาจไร้เทียมทานจริงๆ!

จิตใจของเขาทั้งหมดล้วนจดจ่ออยู่กับหน้าจอแสงของกลุ่มแชต จะเอาเวลาที่ไหนไปใส่ใจว่าสมาชิกกลุ่มกำลังคุยอะไรกันอยู่

[แถบความคืบหน้าการอัปเดต: 91%… 92%… 93%…]

อีกเพียงอึดใจเดียว กลุ่มแชตก็จะอัปเดตเสร็จสมบูรณ์แล้ว หลี่ลั่วที่มีนิสัยรักความสมบูรณ์แบบอยู่เล็กน้อย จะไม่ให้จ้องมองตาไม่กะพริบได้อย่างไร

[แถบความคืบหน้าการอัปเดต: 97%… 98%… 99%… 100%]

ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วยาม แถบความคืบหน้าที่ขยับอย่างเชื่องช้าก็เดินมาจนสุดทาง ถึงระดับ 100% ในที่สุด

[กลุ่มแชตเวอร์ชัน 0.006 อัปเดตเสร็จสมบูรณ์ คลิกเพื่อดูบันทึกการอัปเดต!]

“ในที่สุดก็อัปเดตเสร็จเสียที!”

หลี่ลั่วอดใจรอไม่ไหว รีบกดเข้าไปดูบันทึกการอัปเดตทันที

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!

การอัปเดตครั้งนี้ ได้เพิ่มโมดูลเสริมเข้ามาสองตัว ตัวหนึ่งคือฟังก์ชันถ่ายทอดสด ส่วนอีกตัวคือฟังก์ชันแลกเปลี่ยน!

ถ่ายทอดสด ไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความ แค่เห็นชื่อก็เข้าใจได้ทันที

ส่วนฟังก์ชันแลกเปลี่ยนนั้น คล้ายคลึงกับฟังก์ชันร้านค้าในตำนาน แต่ก็มีความแตกต่างกันอยู่มากพอสมควร

“ผู้ช่วย เปิดฟังก์ชันแก้ไขในโมดูลแลกเปลี่ยนที!”

เมื่อสัมผัสได้ว่าตนเองมีสิทธิ์ควบคุมฟังก์ชันแลกเปลี่ยนทั้งหมด หลี่ลั่วก็ดีใจจนเนื้อเต้น รีบทดลองใช้งานฟังก์ชันนี้ทันที

“ชื่อสกุลเงิน... แน่นอนว่าต้องเป็น ‘แต้มบุญบารมี’ อันนี้ไม่ต้องสงสัยเลย!”

“สิ่งของที่สามารถแลกเปลี่ยนได้... อืม... นึกออกแล้ว... ข้าจะเอาของหรูหราอลังการพวกนี้เขียนลงไป ต่อให้เป็นแค่การขู่ให้กลัวก็ยังดี...”

“จริงสิ ต้องเปิดฟังก์ชันดูค่าสถานะส่วนตัวให้สมาชิกกลุ่มด้วย แล้วก็เพิ่มช่องแต้มบุญบารมีเข้าไป... เพื่อให้พวกเขามีแรงจูงใจมากยิ่งขึ้น...”

“เสร็จสมบูรณ์ หึ ข้านี่มันอัจฉริยะจริงๆ...”

หลี่ลั่วบ่นพึมพำไปพลาง จัดการแก้ไขฟังก์ชันแลกเปลี่ยนตามความคิดของตนเองไปพลาง

แท้จริงแล้ว สิ่งที่ทำให้หลี่ลั่วดีใจจนแทบคลั่ง ไม่ใช่การที่เขาสามารถแก้ไขฟังก์ชันโมดูลแลกเปลี่ยนนี้ได้ แต่เป็นเพราะเขารู้สึกว่าสิทธิ์ในการควบคุมกลุ่มแชตของตนเองเพิ่มขึ้นมาอีกนิดหนึ่งต่างหาก

ต้องเข้าใจก่อนว่า แม้เขาจะเป็นเจ้าของกลุ่มแชต แต่ก็มีเพียงสิทธิ์ในการใช้งาน หาได้มีกรรมสิทธิ์ครอบครองไม่ เขามีเพียงสิทธิพิเศษบางอย่าง แต่ไม่สามารถเข้าไปแก้ไขระบบหลังบ้านได้

เปรียบเสมือนการเช่าบ้าน เขาอนุญาตให้จัดวางข้าวของภายในบ้านได้ตามใจชอบ แต่ไม่อนุญาตให้ทุบกำแพงหรือเจาะรูใดๆ

ทว่าตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว

เขาสามารถตั้งราคาสิ่งของในโมดูลแลกเปลี่ยนได้อย่างอิสระตามใจปรารถนา เช่น วัชพืชริมทางหนึ่งต้น สามารถตั้งราคาเป็น 100 แต้มบุญบารมี หรือจะตั้งเป็น 1 แต้มบุญบารมีก็ได้

แต้มบุญบารมีของสมาชิกกลุ่ม เป็นเพียงหน่วยสกุลเงินหน่วยหนึ่งเท่านั้น นอกจากการนำมาใช้จ่ายในกลุ่มแชตแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์อย่างอื่นที่จับต้องได้อีก

ยกตัวอย่างเช่นอิงเจิ้ง แม้เขาจะรวบรวมหกแคว้นเป็นหนึ่งเดียว ก่อตั้งแผ่นดินต้าฉินขึ้นมาได้ แต่ในโมดูลแลกเปลี่ยนที่หลี่ลั่วตั้งค่าไว้ เขากลับไม่มีแต้มบุญบารมีเลยแม้แต่แต้มเดียว

เพราะการที่เขารวบรวมหกแคว้นนั้น ไม่ได้อยู่ภายใต้การชี้แนะของหลี่ลั่ว โมดูลแลกเปลี่ยนภายใต้ชื่อของหลี่ลั่ว ย่อมไม่ยอมรับบุญบารมีในส่วนนี้อย่างแน่นอน

“ค่อยเป็นค่อยไปทีละก้าว สักวันหนึ่ง ข้าจะต้องครอบครองสิทธิ์ขาดในกลุ่มแชตให้จงได้!”

เมื่อนึกถึงอนาคต หลี่ลั่วก็ฮึกเหิมลำพองใจ เขาตั้งจิตคิด นำฟังก์ชันแลกเปลี่ยนที่แก้ไขเสร็จแล้วประกาศออกไป เพื่อให้สมาชิกกลุ่มทุกคนได้เห็น

......

โลกต้าฉิน

เมืองเสียนหยาง พระราชวัง

“ฟู่... ฟู่...”

กระแสอากาศม้วนตัวพัดผ่าน ทำให้หน้าต่างสั่นสะเทือนเกิดเสียงดังปะทะ ทั่วทั้งตำหนักราวกับกำลังเผชิญหน้ากับพายุลมแรง

ทว่าภายในตำหนัก อิงเจิ้งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนตั่งไม้ กระแสอากาศสองสายราวกับแมลงน้อยแสนซน มุดเข้าไปในจมูกของเขา แล้วก็ผลุบออกมา

ใบหน้าของเขาแดงเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล ราวกับผิวพรรณของดรุณีวัยสิบหก ไม่ดูเหมือนชายวัยกลางคนที่อายุใกล้จะห้าสิบเลยแม้แต่น้อย

“ฮ่า...”

จู่ๆ อิงเจิ้งก็พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา ราวกับลูกธนูที่พุ่งทะยานออกไปไกลหลายฉื่อ และลอยอ้อยอิ่งอยู่นานกว่าจะสลายไป

“ฮ่าฮ่าฮ่า... ในที่สุดเจิ้นก็ไล่ตามทันเสียที...”

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่พุ่งพล่านในร่างกาย อิงเจิ้งรู้สึกราวกับว่าหมัดเดียวของเขาสามารถทุบดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าให้แบนแต๊ดแต๋ได้ จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา

หลังจากกลับมาจากศาลเจ้าบรรพชน อิงเจิ้งก็ประกาศข่าวเรื่องการนำทัพออกศึกด้วยตนเอง โดยให้องค์ชายใหญ่ฝูซูผู้ดูแลราชการแผ่นดินเป็นผู้เตรียมการล่วงหน้า จากนั้นตัวเขาก็เข้าสู่การเก็บตัวฝึกฝน

หลังจากกินสมุนไพรเซียนเข้าไปหนึ่งต้น อิงเจิ้งก็เริ่มฝึกฝน ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’ ที่หลี่ลั่วอัปโหลดไว้ในกลุ่มแชต ไม่นานนัก เขาก็ก้าวเข้าสู่ประตูแห่งการฝึกตน และทะลวงระดับขึ้นไปสู่ขอบเขตก่อนกำเนิดขั้นสองได้สำเร็จ

ในที่สุดเขาก็ไล่ตามความก้าวหน้าในการฝึกตนของสมาชิกกลุ่มคนอื่นๆ ทันเสียที

อิงเจิ้งที่กำลังอารมณ์ดีเปิดกลุ่มแชตขึ้นมา เตรียมจะโอ้อวดต่อหน้าสมาชิกกลุ่มคนอื่นๆ สักหน่อย แต่แล้วก็มีเสียง ‘ติ๊ง’ ดังขึ้น

[ติ๊ง! กลุ่มแชตอัปเดตเวอร์ชันแล้ว คลิกเพื่อดูรายละเอียด!]

“อัปเดตเวอร์ชันหมายความว่าอย่างไร?”

อิงเจิ้งเลิกคิ้วขึ้น บ่นพึมพำเบาๆ แล้วเปิดกลุ่มแชตขึ้นมา

ลำแสงสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมา ก่อตัวเป็นหน้าจอแสงขนาดสองฉื่อสี่เหลี่ยมจัตุรัส ลอยตัวเคว้งคว้างอยู่ตรงหน้าเขา

อิงเจิ้งที่คุ้นเคยกับกลุ่มแชตเป็นอย่างดีไม่ได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด ทอดสายตามองไป

หน้าจอแสงทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็น 4 ส่วน มุมซ้ายบนคือหน้าต่างบันทึกการสนทนา ตรงกลางคือปุ่มฟังก์ชัน มุมซ้ายล่างคือช่องพิมพ์ข้อความ มุมขวาบนคือไฟล์กลุ่มและกระดานประกาศกลุ่ม ส่วนมุมขวาล่างคือรายชื่อสมาชิกกลุ่ม

“เอ๊ะ มีปุ่มฟังก์ชันเพิ่มขึ้นมาสองปุ่ม แถมยังสามารถดูข้อมูลของสมาชิกกลุ่มได้อีกด้วย...”

ไม่นานนัก อิงเจิ้งก็ค้นพบว่าในแถบปุ่มฟังก์ชัน มีปุ่มเพิ่มขึ้นมาจากเดิมสองปุ่ม นอกเหนือจากนั้น ยังสามารถคลิกเพื่อดูข้อมูลของสมาชิกกลุ่มแต่ละคนได้อีกด้วย

สมาชิกกลุ่ม: จักรพรรดิพันปี (อิงเจิ้ง)

เผ่าพันธุ์: มนุษย์หลังกำเนิด

ข้อมูลที่ตั้ง: โลกต้าฉิน

สถานะอำนาจ: จักรพรรดิแห่งแคว้นฉิน

ระดับความแข็งแกร่ง: ขอบเขตนักพรตแท้จริงขั้นสอง (ขอบเขตก่อนกำเนิด)

แต้มบุญบารมี: 0 แต้ม (ซ่อนไว้, มองเห็นได้เฉพาะตัวเองเท่านั้น)

อิงเจิ้งไม่ต้องคิดให้เสียเวลา เขากดดูข้อมูลของตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก ไม่นานนัก หน้าต่างป็อปอัปก็เด้งขึ้นมา ปรากฏตัวอักษรเรียงรายเป็นแถว

“ชื่อ เผ่าพันธุ์ ที่ตั้ง สถานะ ความแข็งแกร่ง... อืม เจิ้นพอจะเข้าใจความหมายคร่าวๆ แล้ว แต่ว่า... แต้มบุญบารมีคืออะไรกัน?”

อิงเจิ้งจ้องมองหน้าจอแสงตรงหน้าอยู่นาน รู้สึกงุนงงไม่เข้าใจ

หลังจากนั้น เขาก็คลิกเข้าไปดูปุ่มฟังก์ชันที่เพิ่มเข้ามาใหม่ทีละปุ่ม

ฟังก์ชันถ่ายทอดสด สามารถถ่ายทอดทุกการเคลื่อนไหวของผู้ไลฟ์สดให้ผู้อื่นดูได้แบบเรียลไทม์

จากนั้น เขาก็กดเข้าไปในฟังก์ชันแลกเปลี่ยน

ภาพบนหน้าจอเปลี่ยนไปในทันที ข้อมูลมากมายนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น เมื่ออิงเจิ้งได้เห็นข้อมูลเหล่านี้ เขาก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

ขวานเบิกฟ้า: ของวิเศษระดับฮุ่นตุน พลังโจมตีเป็นอันดับหนึ่งในหมื่นโลกธาตุ เพียงขวานเดียว โลกพันสากลก็กลายเป็นเถ้าธุลี ใช้แต้มบุญบารมี 100,000 ล้านแต้มในการแลกเปลี่ยน

เคล็ดวิชาเสวียนกงเก้าวัฏจักร: เคล็ดวิชาอริยะขั้นสุดยอด แบ่งเป็นเก้าวัฏจักร หากฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุดสามารถสำเร็จเป็นอริยะในวัฏจักรที่เก้า กลายเป็นอริยะฮุ่นหยวนขั้นสิบเจ็ด ใช้แต้มบุญบารมี 1,000 ล้านแต้มในการแลกเปลี่ยน

......

กระบี่เซียน: ระดับมนุษย์ขั้นกลาง แข็งแกร่งทนทานไร้สิ่งใดต้านทาน ใช้แต้มบุญบารมี 500 แต้มในการแลกเปลี่ยน

สมุนไพรเซียน: ระดับมนุษย์ขั้นต่ำ หากคนธรรมดากินเข้าไปจะสามารถปรับเปลี่ยนเส้นเอ็นและชำระไขกระดูก กลับมาเป็นหนุ่มสาวอีกครั้ง ยืดอายุขัย เพิ่มอายุขัยอีก 50 ปี หากผู้ฝึกตนกินเข้าไป จะเพิ่มตบะ 30 ปี ไม่มีผลต่อปรมาจารย์ขั้นสาม ใช้แต้มบุญบารมี 100 แต้มในการแลกเปลี่ยน

เมื่อเห็นสิ่งของที่อยู่ด้านบน อิงเจิ้งก็น้ำลายสอ แต่เมื่อเหลือบไปเห็นมูลค่าของแต้มบุญบารมีที่ต้องใช้แลกเปลี่ยน และตัวเลข 0 ตัวเบ้อเริ่มในช่องแต้มบุญบารมีของตัวเอง เขาก็ถึงกับเงียบกริบ

“เจิ้นนี่มันยากจนข้นแค้นจริงๆ...”

อิงเจิ้งกลืนน้ำลายเอื๊อก เลื่อนสายตาลงมามองด้านล่างสุดของหน้าจอแสง อารมณ์ถึงได้ดีขึ้นมาบ้าง

“ที่แท้ กระบี่เซียนที่ท่านบรรพชนประทานให้ มีมูลค่าถึง 500 แต้มบุญบารมีเชียวหรือ ส่วนสมุนไพรเซียนก็ต้นละ 100 แต้มบุญบารมี ถ้าอย่างนั้นก็เท่ากับว่ามีมูลค่ารวม 1,500 แต้มเลยน่ะสิ?”

เมื่อลองคำนวณดูคร่าวๆ อิงเจิ้งก็ตระหนักได้ทันทีว่า สิ่งของที่หลี่ลั่วประทานให้นั้นมีมูลค่ามหาศาลเพียงใด

จักรพรรดิพันปี: “ทุกท่าน กลุ่มแชตอัปเดตแล้ว มีการเพิ่มฟังก์ชันดูข้อมูลสมาชิกกลุ่ม ถ่ายทอดสด และแลกเปลี่ยนเข้ามาด้วย!”

[จบแล้ว]