บทที่ 57 - 57 การเตรียมการ

บทที่ 57 - 57 การเตรียมการ

โนอาห์เดินอย่างช้าๆ มุ่งหน้าไปยังอีกฟากหนึ่งของหุบเขา

เขาหยุดพักบ่อยครั้งเพื่อฝึกวาดอักขระตามที่แสดงไว้ในบันทึกของยูไรอาห์ และทบทวนรายละเอียดของคาถาอย่างถี่ถ้วน

'เนื่องจากร่างกายของข้ารับใช้โลหิตถูกสร้างขึ้นจากเลือดของมันผสมกับออร่าของฉัน ระดับของมันจึงถูกกำหนดตายตัว ตามทฤษฎีแล้วมันอาจจะพัฒนาได้แต่นั่นต้องใช้เทคนิคที่ต่างออกไป และความเสี่ยงที่ข้ารับใช้โลหิตจะตายก็สูงมาก ทางที่ปลอดภัยกว่าคือการเปลี่ยนตัวใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเมื่อมีพลังมากพอที่จะสยบมันได้'

เขากำลังใช้ดาบวาดรูปร่างของงูลงบนพื้นดิน ในขณะที่มืออีกข้างถือหนังสือไว้

'สงสัยจังว่าฉันโลภเกินไปหรือเปล่าที่เลือกตัวระดับ 3 ทันที ถ้าฉันฆ่ามันได้ ฉันก็น่าจะได้เปรียบในการสยบมัน แต่คำถามคือฉันจะเลี้ยงมันไหวไหม? เอาเถอะ การมีข้ารับใช้โลหิตระดับ 2 ในระดับเดียวกับฉันตอนนี้มันก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี'

เหยื่อของเขาคืองูเขาช่วงสูงสุดของระดับ 3 ในขณะที่เขาเป็นเพียงจอมเวทระดับ 1 เท่านั้น จึงไม่แปลกที่เขาจะมีความกังวลอยู่บ้าง

'ในนี้ไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับการสร้างข้ารับใช้โลหิตมากกว่าหนึ่งตัวด้วยแฮะ ฉันเดาว่ามันคงขึ้นอยู่กับแรงกดดันที่ทะเลแห่งจิตสำนึกของฉันจะรับไหว'

มีอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขาเคลื่อนที่ช้าลง นั่นคือความเข้มข้นของออร่า

ความเข้มข้นที่นี่สูงมากจนส่งผลต่อร่างกายของเขาคล้ายกับพรแห่งออร่าที่เขาเคยพบตอนเหตุการณ์แมงมุมหุ้มเกราะ โนอาห์เริ่มมีความรู้สึกจางๆ ว่าเขากำลังเข้าใกล้ขีดจำกัดบางอย่าง

'ถ้าฉันอยู่ที่นี่สักสองเดือน ฉันน่าจะไปถึงจุดสิ้นสุดของวัฏจักรที่หกได้เมื่อดูจากความเข้มข้นในบริเวณนี้ ถ้าฉันเข้าไปลึกกว่านี้ในหุบเขา มันอาจจะใช้เวลาน้อยลงไปอีก'

เขาจงใจชะลอการเดินทางกลับคฤหาสน์เพื่อใช้ประโยชน์จากคุณภาพของสถานที่แห่งนี้

'ยังมีปัญหาเรื่องราชานั่นอีก แต่ตอนนี้ฉันไม่มีพลังพอจะทำอะไรกับเรื่องนั้นได้เลย'

การวาดรูปเสร็จสิ้นแล้ว โนอาห์พยักหน้ามองดูมันด้วยความพอใจในผลลัพธ์

'เอาล่ะ เจ้างูตัวนั้นจะอยู่ที่ไหนได้บ้างนะ?'

. . .

งูเขาระดับ 3 กำลังนอนนิ่งอยู่ในแม่น้ำเพื่อให้น้ำที่เต็มไปด้วยออร่าไหลผ่านร่างกายของมัน

มีบาดแผลมากมายบนร่างของมัน ซึ่งน่าจะมาจากการต่อสู้กับฝูงงูดิน และไม่มีงูเขาระดับ 2 ตัวอื่นๆ ในฝูงของมันอยู่แถวนั้นเลย

งูตัวนั้นกำลังหลับอยู่แต่มันนอนอยู่ในที่โล่งแจ้ง ไม่มีทางที่จะลอบจู่โจมมันได้เลย โนอาห์แอบอยู่หลังโขดหินจ้องมองมัน ดาบในมือของเขากำลังวาดรูปลักษณ์ของงูลงบนพื้นทราย

'หืม มันดูบาดเจ็บอยู่นี่นา ดีเลย แต่คงไม่มีทางลอบโจมตีได้สำเร็จ'

การวาดเสร็จสิ้นลง รูปงูในครั้งนี้มีเขาสามเขาเล็กๆ บนหัวของมัน

'ได้เวลาหาวัตถุดิบหลักแล้ว'

โนอาห์ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ความหวังที่จะมีคาถาแรกทำให้เขาตื่นเต้นอย่างมาก

เขาพุ่งเข้าใส่พร้อมชักดาบคู่ที่ถือไขว้กันไว้ข้างหน้า งูตัวนั้นตื่นขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่พุ่งตรงมา และมันก็โกรธแค้นทันทีเมื่อเห็นมนุษย์ตัวจ้อยที่ก่อเรื่องกับพวกงูดินอีกครั้ง

มันพ่นกระสุนพิษใส่เขาทันที แล้วพุ่งหัวเข้ากระแทกตรงจุดที่เขาเพิ่งหลบไป โนอาห์กระโดดและหมุนตัวในแนวราบ ส่งคลื่นดาบสายลมเข้าใส่ร่างของงูอย่างต่อเนื่อง คลื่นดาบฟันผ่านผิวหนังของมันแต่ปรากฏเพียงบาดแผลตื้นๆ เท่านั้น

'แข็งแกร่งจริงๆ' โนอาห์ยอมรับแล้วบุกเข้าใส่อีกครั้ง

การปะทะเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า งูเขาต่อสู้อย่างดุเดือด แต่บาดแผลใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนร่างของมันทุกครั้งที่ปะทะกัน และเมื่อรวมกับแผลเก่า มันก็เริ่มส่งผลต่อสัตว์อสูรร่างยักษ์ตัวนี้

งูเขาพยายามโจมตีแบบแลกชีวิตด้วยการพ่นพิษในระยะประชิด แต่โนอาห์ใช้โอกาสนี้กระโดดขึ้นไปบนหัวของมันและแทงดาบทั้งสองเล่มลงไป ดาบปักลึกลงไปในกะโหลกของงูขณะที่มันเริ่มสะบัดตัวไปทั่วหุบเขาอย่างบ้าคลั่งเพื่อสลัดมนุษย์ที่อยู่บนหัวออก

อย่างไรก็ตาม โนอาห์ยึดดาบไว้แน่นและดันพวกมันให้ลึกลงไปในสมองของสัตว์อสูร หลังจากดิ้นรนอยู่ร่วมนาที ในที่สุดงูก็ล้มลงตายบนพื้น

โนอาห์กระโดดลงมาจากร่างของมันและอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจ 'พลังชีวิตช่างมหาศาลจริงๆ! ขนาดดาบปักสมองขนาดนี้มันยังทนได้ตั้งนาน'

เขาไม่สามารถเก็บร่างของมันเข้าแหวนมิติได้เพราะมันใหญ่เกินไป เขาจึงรีบกรีดแผลลึกลงไปตามลำตัวของมัน เขาหยิบถังไม้ออกมาจากแหวนมิติ เทน้ำข้างในทิ้งไป แล้ววางถังไว้ใต้รอยแผลเพื่อรองรับเลือดที่ไหลออกมา จากนั้นเขาก็เข้าไปข้างในรอยแยกและสำรวจภายในร่างของงูจนกระทั่งเจอหัวใจของมัน

หลังจากออกมาจากร่างงู เขาถอดเสื้อผ้าท่อนบนออกและล้างตัวในแม่น้ำ เขาไม่ต้องการให้มีการปนเปื้อนใดๆ เกิดขึ้นในระหว่างการสร้างข้ารับใช้โลหิต

โนอาห์รออย่างอดทนจนเลือดเต็มถัง จากนั้นเขาก็เก็บทุกอย่างเข้าแหวนมิติและไปหลบในถ้ำแถวนั้น มีงูระดับ 2 บางตัวอยู่ข้างในแต่ก็ถูกจัดการอย่างรวดเร็ว และเขาต้องกลับไปล้างตัวที่แม่น้ำอีกรอบ

เมื่อสะอาดและอยู่ในที่ปลอดภัยแล้ว เขาหยิบถังเลือดออกมาและวางมือลงบนนั้น ออร่าไหลจากร่างกายของเขาเข้าสู่เลือดงูในถัง ในขณะที่จุดฝังเข็มของเขากำลังดูดซับออร่ารอบตัวอย่างบ้าคลั่ง

เขาใช้เวลาทั้งวันเพื่อให้เลือดมีคุณภาพถึงเกณฑ์ที่ระบุไว้ในบันทึก และเมื่อกระบวนการสิ้นสุดลง เลือดก็ได้กลายเป็นของเหลวสีเข้มที่ข้นคลัก

โนอาห์รออีกสักพักเพื่อให้ร่างกายเติมเต็มด้วยออร่าอีกครั้ง และหลังจากตรวจสอบแน่ใจว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว เขาก็ชักดาบออกมาและจุ่มปลายดาบลงในของเหลวนั้น

ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นขณะจ้องมองใบดาบสีดำที่มีเลือดสีเข้มหยดลงมา

'ได้เวลาเริ่มกันแล้ว!'