บทที่ 14 - ยุคสมัยแห่งหมู่ดาวจรัสแสงและเหล่าวีรบุรุษ

บทที่ 14 - ยุคสมัยแห่งหมู่ดาวจรัสแสงและเหล่าวีรบุรุษ

ทันทีที่ข่าวนี้ประกาศออกไป โลกก็ฮือฮา นี่ไม่ใช่การท้าประลองธรรมดาๆ อีกต่อไป แต่มันคือแผนการตัดรากถอนโคนประเทศมังกรที่โลกตะวันตกร่วมมือกับประเทศในเอเชียสร้างขึ้นมา ไม่ยอมรับการท้าประลองที่แทบจะเป็นไปไม่ได้นี้ ก็ต้องถูกตัดหนทางแห่งการผงาดขึ้น และกลับไปเป็นลูกแกะรอการเชือดอีกครั้ง

โลกอินเทอร์เน็ตของประเทศมังกรถูกข้อมูลมหาศาลถาโถมใส่ในพริบตา แต่ที่แปลกก็คือ เสียงตั้งข้อกังขาในตัวเย่เสวียนแทบจะหายไปหมดเลย

"ศึกมหากาพย์กองทัพนับล้าน ดันเจี้ยนกินเวลาตั้งสามปี นี่มัน... จะสู้ยังไงไหว (ตกตะลึง)"

"กฎมันโหดร้ายเกินไปแล้ว ราชวงศ์สามราชวงศ์บวกกับอีกหนึ่งขุนพลแกร่ง แถมยังต้องสู้กับกองกำลังพันธมิตรทั้งเอเชียอีก (กังวล)"

"พวกตะวันตกกับพวกสมุนต้องเอาไอเทมก้นหีบมายัดใส่มือพวกอาซันแน่ๆ เทพเย่อันตรายแล้ว (โกรธแค้น)"

"แต่ ข้าเชื่อใจเทพเย่ ตั้งแต่ท่านราชันย์จนถึงท่านเทพสงคราม เขาไม่เคยทำให้พวกเราผิดหวังเลยซักครั้ง (หนักแน่น)"

"ใช่ เทพเย่ ไม่ว่าท่านจะเลือกทางไหน พวกเราก็สนับสนุนท่าน ประเทศมังกรท่านเป็นคนช่วยกลับมา ชีวิตพวกเราก็เป็นของท่าน (เชื่อใจอย่างไม่มีเงื่อนไข)"

"ขอบคุณเทพเย่ที่พาพวกเราหนีออกจากขุมนรก ครั้งนี้ พวกเราจะแบกรับไปพร้อมกับท่าน (รวมพลังเป็นหนึ่งเดียว)"

"ทีมผู้เชี่ยวชาญไปไหนหมด รีบวิเคราะห์สิ พวกเราสู้ไหวไหม (ถกเถียงอย่างมีเหตุผล)"

ณ ศูนย์บัญชาการสูงสุดของประเทศมังกร บรรยากาศตึงเครียดดุจเหล็กกล้า ผู้นำสูงสุด นายพลจ้าวฉิงชาง และแกนนำทีมมันสมองทั้งหมดมารวมตัวกันพร้อมหน้า

นายพลชราท่านหนึ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"กฎเกณฑ์เป็นปรปักษ์กับเราอย่างรุนแรง การบัญชากองทัพนับล้าน การส่งกำลังบำรุง และการทำงานร่วมกันของหลายขุมกำลัง ความยากมันพุ่งสูงขึ้นแบบทวีคูณ อีกฝ่ายเตรียมตัวมาอย่างดี ต้องมีไอเทมการ์ดโผล่มาเพียบแน่"

"แต่ถ้าปฏิเสธ ผลที่ตามมามันจะร้ายแรงยิ่งกว่า"

มันสมองอีกคนพูดต่อ

"เย่เสวียนต้องออกไป สุ่มคนใหม่มาแทน ข้อได้เปรียบและความเชื่อใจที่เราสะสมมาจะพังทลายลงในพริบตา โลกตะวันตกจะไม่ปล่อยให้เราได้พักหายใจแน่"

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ใบหน้าอันเงียบสงบของเย่เสวียนบนหน้าจอ

ช่องสื่อสารฉุกเฉินเชื่อมต่อสำเร็จ

เสียงของผู้นำสูงสุดหนักแน่นและทรงพลัง

"สหายเย่เสวียน สถานการณ์ตึงเครียดมาก ศึกชิงจ้าวทวีปเกี่ยวพันถึงความอยู่รอดของประเทศมังกร ทีมผู้เชี่ยวชาญประเมินแล้ว โอกาสชนะ... ต่ำมาก แต่ พวกเราเคารพการตัดสินใจของคุณ ความดีความชอบของคุณ ประเทศมังกรจะจดจำไว้ ไม่ว่าจะสู้หรือไม่ ประเทศมังกรก็จะเป็นเกราะคุ้มกันที่แข็งแกร่งที่สุดของคุณเสมอ ครอบครัวของคุณ อยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัยขั้นสูงสุดแล้ว"

นายพลจ้าวฉิงชางสายตาคมกริบดุจเหยี่ยว

"ไอ้หนู ข้านำทัพมาทั้งชีวิต กองทัพนับล้านมันคืออะไรน่ะเหรอ ข้ารู้ดีกว่าเจ้า มันคือเครื่องบดเนื้อชัดๆ แต่ข้าก็รู้ดีว่า เราไม่มีทางถอย ไอ้พวกสวะนั่นมันไม่เปิดทางถอยให้เราหรอก ถ้าจะสู้ ก็เอาความห้าวหาญตอนที่เจ้าเลือกเซี่ยงอวี่ เตมูจิน ฟู่ห่าว ออกมา ทหารประเทศมังกร ไม่เคยกลัวตาย ที่กลัวคือต้องตายอย่างน่าอัปยศต่างหาก"

เย่เสวียนมองดูใบหน้าที่เคร่งเครียดและเด็ดเดี่ยวของทุกคนบนหน้าจอ ฟังคำพูดที่หนักแน่นของผู้นำและท่านนายพล สัมผัสได้ถึงความไว้เนื้อเชื่อใจอย่างไม่มีเงื่อนไขจากพี่น้องร่วมชาติหลายร้อยล้านคนผ่านอินเทอร์เน็ต ความห้าวหาญในอกก็พุ่งพล่าน

"ท่านผู้นำ ท่านนายพล" น้ำเสียงของเย่เสวียนชัดเจนและหนักแน่น ส่งผ่านช่องสื่อสารดังก้องไปทั่วศูนย์บัญชาการ

"ข้าขอเลือก สู้"

"เหตุผลมีสามข้อ

ข้อแรก หัวเซี่ยของเรายิ่งใหญ่มาห้าพันปี มีวีรบุรุษและยอดขุนพลมากมายนับไม่ถ้วน กะอีแค่กองทัพนับล้าน จะไปกลัวอะไร

ข้อสอง เรามีเหตุผลที่หลีกเลี่ยงการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ได้

ข้อสาม ข้ามีของวิเศษ ที่สามารถใช้แก้ทางไอเทมการ์ดพวกนั้นได้"

ขออธิบายเหตุผลข้อสองและข้อสามสักนิด

เริ่มที่ข้อสอง ประเทศมังกรมีเหตุผลที่หลีกเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้ หากเย่เสวียนไม่รับคำท้าในครั้งนี้ สถิติชนะรวดจะหยุดลง ทรัพยากรและค่าชะตาประเทศจะถูกตัดขาด ประเทศมังกรดูเหมือนจะฟื้นตัวแล้ว แต่ความจริงเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น

ถึงแม้เขาจะออกไป แล้วรีบเล่าประวัติศาสตร์หัวเซี่ยห้าพันปีให้ทุกคนฟังจนหมด แต่ทีมผู้เชี่ยวชาญก็ต้องใช้เวลาในการวิเคราะห์ เรียบเรียง และทำความเข้าใจอยู่ดี แถมผู้ถูกเลือกคนต่อไปที่จะขึ้นไปบนลานประลอง ก็ไม่มีทั้งไอเทมและระบบคอยช่วยเหลือด้วย

ต่อให้ประเทศมังกรจะจัดการให้เย่เสวียนเป็นคนท้าประลองเอง ฝ่ายที่ถูกท้าก็มีสิทธิ์ปฏิเสธได้อยู่ดี ถ้าเป็นแบบนั้นก็จะกลับไปสู่การสุ่มเลือกคู่ต่อสู้อีกครั้ง และถึงแม้จะถอยไปอีกก้าว สมมติว่าทีมผู้เชี่ยวชาญเข้าใจประวัติศาสตร์ประเทศมังกรทะลุปรุโปร่งแล้ว และผู้ถูกเลือกคนอื่นของประเทศมังกรสามารถเอาชนะในสนามรบชี้ชะตาประเทศได้ แต่ถ้าไม่มีโบนัสชนะรวด ค่าชะตาประเทศที่ได้ก็จะไม่เยอะนัก

รอจนกว่าระบบสนามรบจะอัปเกรด ยกเลิกข้อห้ามการสู้รบ และทำลายกำแพงกั้นทวีปลง ประเทศมหาอำนาจชาติตะวันตกที่พัฒนาอย่างก้าวกระโดดไปล่วงหน้าหนึ่งปีแล้ว ก็จะต้องบุกมาโจมตีทันที ถึงตอนนั้นประเทศมังกรก็ต้องล่มสลายอยู่ดี เพราะฉะนั้นประเทศมังกรจึงต้องการสายเลือดที่แข็งแกร่งกลุ่มใหม่เข้ามาเติมเต็ม นี่คือเหตุผลหลักที่ประเทศมหาอำนาจตะวันตกมั่นใจว่าประเทศมังกรจะต้องรับคำท้าอย่างแน่นอน

ต่อมาอธิบายข้อสาม หลังจากระบบสนามรบประกาศกฎ เย่เสวียนก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องใช้ไอเทมการ์ดแน่นอน แถมต้องไม่ได้มีแค่ใบเดียวด้วย

ดังนั้นเขาจึงถามระบบของตัวเองว่าสามารถนำแต้มชัยชนะไปแลกการ์ดไอเทมได้หรือไม่ หลังจากได้รับคำตอบยืนยันจากระบบ เขาก็ใช้ 3000 แต้มชัยชนะ แลก การ์ดลบล้าง มาสามใบ ใบละ 1000 แต้ม ถึงจะแพงเอาเรื่อง แต่การ์ดลบล้างพวกนี้สามารถมองข้ามระดับของไอเทมได้เลย และนี่ก็คือไพ่ตายใบสำคัญที่สุดที่ทำให้เขากล้ารับคำท้าในครั้งนี้

"ดี"

นายพลจ้าวฉิงชางตบโต๊ะดังปัง แววตาสาดประกายเจิดจ้า

"ใจเด็ดมาก ถ้าจะสู้ ก็สู้ให้มันถล่มทลายไปเลย"

ผู้นำสูงสุดของประเทศมังกรพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ประชาชนประเทศมังกรทุกคน สนับสนุนเต็มที่ ศึกนี้ อนุญาตให้ชนะ ห้ามแพ้เด็ดขาด"

[ประเทศมังกรยอมรับการท้าประลอง ศึกชิงจ้าวทวีป]

[ทั้งสองฝ่ายเริ่มกระบวนการระบุราชวงศ์/ขุมกำลังทางประวัติศาสตร์ และผู้บัญชาการสูงสุด]

เย่เสวียนสูดลมหายใจลึก เขาคิดรูปแบบกองทัพเด็ดๆ เอาไว้ในใจหลายรูปแบบแล้ว ในจังหวะที่กำลังจะยืนยันนั้นเอง

วูบ วูบ วูบ

แสงสว่างจากเสาแสงของฝ่ายกองกำลังพันธมิตรก็สว่างวาบขึ้นมาจนแสบตา การ์ดที่แฝงไปด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์หลากหลายรูปแบบพุ่งตรงไปยังแกนกลางการอัญเชิญของประเทศมังกร

กรงเล็บแรก แสงสีฟ้าสว่างวาบ การ์ดปิดผนึกเพศ หน้าเดิมที่คุ้นเคย ต้องใช้การ์ดลบล้างทันที ไม่ใช่ว่าดูถูกผู้หญิงนะ การต่อสู้ขนาดเล็กยังพอว่า แต่สงครามขนาดใหญ่ที่ยืดเยื้อยาวนาน การใช้กองทัพทหารหญิงนับล้านคน... มันอธิบายยากจริงๆ

ทันทีที่เย่เสวียนใช้การ์ดลบล้าง แสงสีเงินขาวก็โอบล้อมแสงสีฟ้าแล้วสลายหายไปในอากาศ ผู้ชมฝั่งประเทศมังกรพอเห็นการ์ดปิดผนึกของอีกฝ่าย ก็พากันด่าทอสาปแช่งกันยกใหญ่

รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าผู้ถูกเลือกจากแคว้นอาซันแข็งค้างไปทันที ร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ "การ์ดลบล้าง ประเทศมังกรไปเอาของแบบนี้มาจากไหน"

กรงเล็บที่สองตามมาติดๆ แสงสีฟ้าสว่างวาบอีกครั้ง การ์ดปิดผนึกวีรชนซ้ำ เป้าหมายของกรงเล็บนี้ชัดเจนมาก ห้ามไม่ให้เย่เสวียนเรียกเซี่ยงอวี่ จางเจวี๋ย เตมูจิน ฟู่ห่าว และคนหน้าคุ้นอื่นๆ ที่เคยกอบกู้วิกฤต รวมถึงกองทัพในตำนานของพวกเขาออกมาอีก

เย่เสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉย การมีไอเทมแบบนี้อยู่ในมืออีกฝ่ายก็อยู่ในความคาดหมายของเขา เขาไม่ได้ใช้การ์ดลบล้างอันล้ำค่าออกไป วีรบุรุษของหัวเซี่ยมีมากมายดั่งดวงดาวในกาแล็กซี ไม่แคร์หรอก แสงสีฟ้าประทับลงบนเสาแสงอัญเชิญของประเทศมังกร ปิดตายชื่อและขุมกำลังทั้งแปดชื่อที่เขาเคยอัญเชิญออกมาก่อนหน้านี้ชั่วคราว

ผู้ถูกเลือกจากประเทศซากุระแค่นหัวเราะ "หึ ปิดตายพวกนี้ไป เขาก็เหมือนโดนตัดเขี้ยวเล็บไปกว่าครึ่งแล้ว"

กรงเล็บที่สาม แสงสีฟ้าสว่างวาบ การ์ดปิดผนึกอายุ มันบังคับให้วีรชนที่ประเทศมังกรอัญเชิญออกมา ต้องมีอายุ 50 ปีขึ้นไปทั้งหมด แววตาของเย่เสวียนเปลี่ยนเป็นเย็นชาดุจใบมีดในทันที

การ์ดใบนี้ชั่วร้ายสุดๆ ช่วงเวลาทองของทหารและแม่ทัพส่วนใหญ่คือช่วงวัยฉกรรจ์ ขุนพลเฒ่าอาจจะมีประสบการณ์ช่ำชอง แต่ศึกกองทัพนับล้านคน มันยืดเยื้อยาวนาน สิ่งที่ต้องการคือพละกำลังอันล้นเหลือ การบุกทะลวงที่ไร้เทียมทาน และเรี่ยวแรงที่มากพอจะรองรับการสั่งการที่ตึงเครียดได้

การ์ดใบนี้ จะปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด เขาใช้ การ์ดลบล้าง ใบที่สองอย่างไม่ลังเล ม่านแสงสีเงินขาวปรากฏขึ้นและสลายไปพร้อมกับแสงสีฟ้า

ผู้ถูกเลือกจากเปอร์เซียขมวดคิ้วแน่น "การ์ดลบล้างอีกแล้วเหรอ เขายังมีเหลืออีกได้ยังไง"

กรงเล็บที่สี่ตกลงมา แสงสีฟ้าหม่น การ์ดแบ่งแยกดินแดน การ์ดใบนี้ปิดตายโอกาสที่ประเทศมังกรจะเรียกกองทัพทหารม้าธนูแห่งทุ่งหญ้า กองกำลังคุ้มครองเขตตะวันตก และกองกำลังต่างถิ่นอื่นๆ ออกมาได้อย่างสิ้นเชิง บังคับให้ประเทศมังกรต้องเลือกจากราชวงศ์เกษตรกรรมในที่ราบจงหยวนเท่านั้น

เย่เสวียนใจหายวาบ นี่หมายความว่าเส้นทางพลิกเกมด้วยความเร็วและความคล่องตัวของทหารม้าแห่งทุ่งหญ้าถูกปิดตายแล้ว เขาลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจยอมรับ เพราะยังมีไอเทมอื่นตามมาอีก อันนี้ยังพอรับได้ แสงสีฟ้าเข้าปกคลุมส่วนหนึ่งของเสาแสงประเทศมังกร ตัดตัวเลือกของดินแดนชายแดนอันกว้างใหญ่ออกไป

ผู้ถูกเลือกจากประเทศซากุระกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา "ขังสัตว์ร้ายไว้ในกรง รอดูซิว่ามันจะดิ้นรนยังไง"

กรงเล็บที่ห้า แสงสีม่วงสว่างวาบ พุ่งตรงเข้ามา การ์ดริบต้นกำเนิดโลหะ หากการ์ดใบนี้แสดงผล กองทัพนับล้านของประเทศมังกรจะไม่สามารถพกพาหรือใช้อุปกรณ์ที่ทำจากโลหะได้เลยตลอดการต่อสู้ นั่นหมายความว่า ไม่มีดาบ ไม่มีชุดเกราะ ไม่มีหัวลูกธนู ไม่มีเครื่องม้า กองทัพนับล้านคน จะกลายเป็นลูกแกะรอการเชือดอย่างสมบูรณ์แบบ

เย่เสวียนหรี่ตาลง สมกับที่เป็นการ์ดระดับสีม่วง เอฟเฟกต์มันโหดเหี้ยมจริงๆ เขาใช้ การ์ดลบล้าง อย่างเด็ดขาด แสงสีเงินที่พกพาแสงสีม่วงไปด้วย สลายหายไปในอากาศ

ฝั่งกองกำลังพันธมิตรตกอยู่ในความเงียบงัน ก่อนจะตามมาด้วยเสียงอุทานอย่างไม่อยากเชื่อ

"การ์ดลบล้างมันระดับไหนกันแน่ การ์ดระดับสีม่วงยังลบล้างได้เลย แถมเขายังมีตั้งสามใบ มันต้องเป็นรางวัลจากการชนะรวดสิบครั้งแน่ๆ"

นี่เป็นการคาดเดาที่สมเหตุสมผลที่สุดแล้ว เพราะก่อนหน้านี้ประเทศมังกรเอาแต่แพ้มาตลอด จะไปมีไอเทมดีๆ แบบนี้ได้ยังไง แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่ายังมีสูตรโกงที่เรียกว่าระบบอยู่ด้วย

กรงเล็บที่หก แสงสีฟ้าสว่างวาบอีกครั้ง การ์ดจำกัดช่วงเวลา บีบให้เลือกช่วงเวลาประวัติศาสตร์ได้แค่ภายใน 200 ปีต่อเนื่องกันเท่านั้น

เย่เสวียนมองแล้วก็ต้องขมวดคิ้ว ถ้าเขายังมีการ์ดลบล้างเหลืออยู่ เขาคงใช้ไปโดยไม่ลังเลแน่ๆ ถ้าจำกัดเวลา รูปแบบกองทัพไร้เทียมทานหลายๆ แบบก็จะไม่สามารถจัดตั้งขึ้นมาได้

กองกำลังพันธมิตรกลั้นหายใจ จ้องมองอย่างตึงเครียด แสงสีฟ้าอ่อนปกคลุมสำเร็จ ไม่ถูกลบล้าง แววตาของผู้ถูกเลือกจากประเทศซากุระสาดประกายอำมหิต ไม่ลังเลอีกต่อไป

"ซ้อนทับ การ์ดเพิ่มทวีคูณ"

แสงสีขาวพุ่งเข้าใส่แสงสีฟ้า กรงขังแห่งประวัติศาสตร์หดตัวลงเหลือ 100 ปีในพริบตา

เขาจ้องมองเสาแสง ยืนยันว่ากฎการบีบอัดยังคงมั่นคง เย่เสวียนไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมขึ้นมา

"ซ้อนทับ การ์ดเพิ่มทวีคูณ อีกใบ"

แสงสีขาวสายที่สองกระแทกลงมาอย่างแรง ในที่สุด กรงเล็บแห่งกฎเกณฑ์ที่ทำให้หายใจไม่ออกก็ก่อตัวขึ้น วีรชนและขุมกำลังทั้งหมดที่ประเทศมังกรจะเรียกออกมา ต้องอยู่ในช่วงเวลาประวัติศาสตร์ 50 ปีต่อเนื่องกันเท่านั้น

50 ปี ประวัติศาสตร์อารยธรรมหัวเซี่ยห้าพันปี ถูกบังคับให้บีบอัดอยู่ในช่วงเวลา 50 ปีที่แสนสั้นนี้อย่างโหดร้าย

กองกำลังพันธมิตร หลังจากผ่านอาการตกตะลึงที่การ์ดสีม่วงถูกทำลายไป ในที่สุดตอนนี้ก็ระเบิดความดีใจอย่างบ้าคลั่งและรอยยิ้มเยาะเย้ยออกมา ถึงแม้จะยอมจ่ายไปในราคาแพงลิ่ว แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็ถือว่าคุ้มค่า

เย่เสวียนยืนอยู่หน้าเสาแสง สีหน้าเรียบเฉย ฝ่ายตรงข้ามไม่มีการใช้ไอเทมใดๆ อีกแล้ว

50 ปี

มุมปากของเย่เสวียนยกยิ้มขึ้นมา พวกเขาสบประมาทประวัติศาสตร์หัวเซี่ยเกินไปแล้ว พวกเขาไม่รู้เลยว่า มียุคสมัยหนึ่งที่เป็นดั่งหมู่ดาวจรัสแสงและมีเหล่าวีรบุรุษเกิดขึ้นมามากมาย...

[จบแล้ว]