บทที่ 380 - ประมุขศักดิ์สิทธิ์แบบไร้ขีดจำกัด

บทที่ 380 - ประมุขศักดิ์สิทธิ์แบบไร้ขีดจำกัด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับติดปีก วันเวลาที่ไม่ได้โชว์เทพผ่านไปไวเหมือนโกหก

เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปแล้วครึ่งเดือน

ผู้อพยพที่เข้ามาสวามิภักดิ์ต่อดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทรา มีจำนวนมากถึงครึ่งหนึ่งของเขตดาราโกลาหลแล้ว

แถมทุกคนล้วนเป็นคนดีที่ผ่านการตรวจสอบแยกแยะมิตรศัตรูมาแล้วทั้งสิ้น และยินดีที่จะก้าวเดินไปพร้อมกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราจากใจจริง

จางหยวนจ้องมองแผงภารกิจแล้วก็ต้องขมวดคิ้วใช้ความคิด

"ภารกิจกำหนดไว้แค่สี่สิบเปอร์เซ็นต์ นี่ก็ทะลุเป้าไปตั้งเยอะแล้ว ทำไมภารกิจถึงยังไม่สำเร็จอีกวะเนี่ย"

เขาลองอ่านรายละเอียดภารกิจดูดีๆ อีกรอบ ในที่สุดก็เจอจุดที่มองข้ามไป

ในรายละเอียดภารกิจ นอกจากการรวบรวมผู้รอดชีวิตแล้ว ยังมีเงื่อนไขว่าต้องกำจัด "ซอมบี้" ให้หมดด้วย

ซึ่งในตอนนี้พวกโจรสลัดอวกาศในเขตดาราโกลาหลยังไม่ถูกกวาดล้างจนหมด ภารกิจมันก็เลยยังไม่สำเร็จ

"เรื่องรับคนอพยพเอาไว้ก่อน ให้พวกหลินอี้ไปกวาดล้างพวกโจรสลัดอวกาศให้เรียบก่อนดีกว่า!"

ว่ากันตามตรง ที่เขาอุตส่าห์วุ่นวายมาตั้งนาน ก็เพื่อแลกกับสกิลระดับคอนเซปต์นี่แหละ

และในตอนนั้นเอง

เยี่ยชิงอวี่ก็เดินเข้ามาแจ้งข่าวดี

หุ่นเชิดระดับผู้ศักดิ์สิทธิ์ สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว

จางหยวนมองดูใบหน้าที่ดูเหนื่อยล้าของเยี่ยชิงอวี่ เขาก็อดไม่ได้ที่จะกุมมือเล็กๆ ที่นุ่มนิ่มของนางเอาไว้แล้วเอ่ยขึ้น

"ช่วงนี้ฮูหยินต้องมัวแต่นั่งง่วนสร้างหุ่นเชิด ลำบากแย่เลยสิ"

เยี่ยชิงอวี่ตอบ "ข้าเองก็นอกจากเรื่องนี้แล้ว ก็ช่วยอะไรท่านไม่ได้มากหรอก เหนื่อยหน่อยก็คุ้มค่าแล้ว"

จางหยวนกระซิบข้างหูนาง "งั้นเอาไว้เดี๋ยวข้าทำชุดเกราะหุ่นเชิดให้เจ้าใส่เล่นดีไหม"

เยี่ยชิงอวี่ทำหน้าสงสัย "ทำชุดเกราะหุ่นเชิดไปทำไมกัน"

จางหยวนตอบเสียงพร่า "ก็จะได้ลองทำท่าหุ่นเชิดดูไงล่ะ..."

เมื่อเยี่ยชิงอวี่นึกภาพตามได้ ใบหน้าก็แดงระเรื่อ นางทุบศอกใส่เขาเบาๆ ไปหนึ่งที

"วันๆ เอาแต่คิดลามก ไม่เคยจะทำตัวจริงจังเลยนะ!"

จางหยวนหัวเราะร่วน "เรื่องใหญ่ของการเอาชีวิตรอด จะบอกว่าไม่จริงจังได้ยังไงล่ะ"

เยี่ยชิงอวี่ทุบศอกใส่เขาอีกที แล้ววิ่งหน้าแดงหนีไปเลย

"สามีภรรยากันแท้ๆ ทำไมถึงยังขี้อายขนาดนี้นะ"

จางหยวนพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหยิบหุ่นเชิดออกมาทำการก๊อบปี้และสังเคราะห์รวดเดียวจบ

หุ่นเชิดระดับผู้ศักดิ์สิทธิ์กลายสภาพเป็นหุ่นเชิดประมุขศักดิ์สิทธิ์แบบไร้ขีดจำกัดในพริบตา

จากนั้นจางหยวนก็จับมันเข้าแท่นตีบวก อัปเกรดมันรวดเดียวจนถึง +20

"แค่นี้ก็เกินพอแล้ว ได้เวลาเปิดฉากกวาดล้างพวกโจรสลัดอวกาศแบบปูพรมสักที!"

เขามอบหุ่นเชิดประมุขศักดิ์สิทธิ์ให้กับพวกหลินอี้และชิงมู่จื่อ

"พวกเจ้าแบ่งกำลังออกเป็นพันสาย แต่ละสายให้พาหุ่นเชิดประมุขศักดิ์สิทธิ์ไปสิบล้านตัว จงตามหารังของพวกโจรสลัดอวกาศให้เจอ แล้วกวาดล้างให้สิ้นซาก!"

หลินอี้และคนอื่นๆ มองดูหุ่นเชิดประมุขศักดิ์สิทธิ์ +20 ด้วยดวงตาเป็นประกาย

ถ้ารู้ว่ามีกองทัพหุ่นเชิดพวกนี้อยู่แต่แรก ไอ้แก่มหาศักดิ์สิทธิ์หวงเฉวียนคงโดนหุ่นเชิดรุมทับตายไปแล้ว

"ท่านอาจารย์วางใจได้เลยครับ อย่าว่าแต่ยอดฝีมือที่เก่งที่สุดของพวกโจรสลัดจะมีแค่ระดับประมุขศักดิ์สิทธิ์เลย ต่อให้มีไอ้แก่ระดับมหาศักดิ์สิทธิ์ซ่อนอยู่ พวกเราก็จะทำให้มันได้กินโต๊ะจีนงานศพตัวเองแน่"

คนนับพันแห่กันออกเดินทางอย่างยิ่งใหญ่

เรือรบหนึ่งพันลำ กระจายกำลังพุ่งทะยานออกไปทุกทิศทุกทาง

ช่วงเวลานี้ พวกโจรสลัดอวกาศที่อยู่ในละแวกวงล้อดาราดับสูญ ต้องเผชิญกับนรกบนดินอย่างแท้จริง

...

กลุ่มโจรสลัดนักล่าคลั่งดารา

บรรดาโจรสลัดอวกาศกำลังนั่งหน้านิ่วคิ้วขวด ปรึกษาหารือเกี่ยวกับสถานการณ์ในเขตดาราโกลาหลช่วงนี้

"ได้ข่าวว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทรา รวบรวมผู้อพยพไปได้ตั้งครึ่งหนึ่งแล้ว ตอนนี้พวกมันกำลังมาแรงสุดๆ เลย"

"พอผู้อพยพไปรวมตัวกันหมด พลังรบของพวกมันก็พุ่งปรี๊ด แถมว่ากันว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทรายังมียอดฝีมือระดับมหาศักดิ์สิทธิ์คอยนั่งเป็นเสาหลักด้วย!"

"จากนี้ไปสถานการณ์คงจะยากลำบากขึ้นเรื่อยๆ พวกเราแทบไม่มีผู้อพยพให้ปล้นแล้ว!"

"ที่น่ากลัวกว่านั้นก็คือ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราจ้องจะเล่นงานพวกเราแบบกัดไม่ปล่อย เมื่อไม่นานมานี้เพิ่งจะกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดอวกาศชั้นนำไปยี่สิบกว่ากลุ่ม ไม่แน่ว่าพอรวบรวมผู้อพยพเสร็จ ก็คงจะหันมาเล่นงานพวกเราแน่!"

ในขณะที่สมาชิกกลุ่มโจรสลัดนักล่าคลั่งดารากำลังนั่งกลุ้มใจอยู่นั้น

เสียงตะโกนลั่นของชิงมู่จื่อ ก็ดังกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นมิติเวหามาแต่ไกล

"ไอ้โจรเปิดประตู ป๋ามาแล้วโว้ย!"

พวกโจรสลัดอวกาศหน้าถอดสีกันเป็นแถว

"แย่แล้ว อย่าบอกนะว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราบุกมาแล้ว"

"ไอ้ปากหมาคนไหนมันเพิ่งพูดถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราวะ พอพูดปุ๊บก็มาปั๊บเลย!"

พวกโจรสลัดอวกาศรีบแผ่สัมผัสเทวะออกไปตรวจสอบ แล้วก็ต้องทำหน้าเหวอ

เห็นแค่ว่าคนที่มาท้าทายหน้าค่าย มีแค่เรือรบลำเดียวเท่านั้น

แถมบนเรือรบก็มีคนอยู่แค่สามคน และทั้งสามคนก็มีระดับพลังแค่ขั้นบรรลุศักดิ์สิทธิ์ซะด้วย!

"แค่ขั้นบรรลุศักดิ์สิทธิ์สามคน กล้ามากระตุกหนวดเสือถึงถิ่นพวกเราเลยเรอะ รนหาที่ตายชัดๆ"

หัวหน้าใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดนักล่าคลั่งดารา กำลังจะส่งผู้ศักดิ์สิทธิ์สักสองสามคนออกไปจัดการกับคนพวกนั้น

แต่จู่ๆ ไอ้สามคนนั้น ก็เริ่มง่วนอยู่กับการล้วงของในแหวนมิติ

พริบตาต่อมา กลิ่นอายระดับประมุขศักดิ์สิทธิ์นับล้านสาย ก็แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งมิติเวหาจนมืดฟ้ามัวดิน

"อะไรวะเนี่ย!"

สมาชิกกลุ่มโจรสลัดนักล่าคลั่งดาราทุกคน เหงื่อแตกพลั่กจนเสื้อผ้าเปียกชุ่ม

"เป็นไปไม่ได้! ประมุขศักดิ์สิทธิ์เป็นล้านคน โผล่มาจากไหนวะเนี่ย"

"ประมุขศักดิ์สิทธิ์ยืนเรียงกันเป็นตับ! ข้าต้องฝันไปแน่ๆ นี่มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง!"

ตั้งแต่บนลงล่างของกลุ่มโจรสลัดนักล่าคลั่งดารา มีแค่หัวหน้าใหญ่คนเดียวเท่านั้นที่เป็นประมุขศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้น

พอมาเจอประมุขศักดิ์สิทธิ์ยืนเต็มพรืดสุดลูกหูลูกตาแบบนี้ พวกมันจะข่มกลั้นอาการฉี่ราดได้ยังไงไหว

"ต่อให้เป็นขุมกำลังระดับเทวะศักดิ์สิทธิ์ในแดนเทพไท่ชู ก็คงงัดประมุขศักดิ์สิทธิ์ออกมาเยอะขนาดนี้ไม่ได้หรอกมั้ง"

"มีความแค้นอะไรกันหนักหนาวะ ถึงต้องยกกองทัพยอดฝีมือมาถล่มพวกเราเยอะขนาดนี้"

ยังไม่ทันที่กลุ่มโจรสลัดนักล่าคลั่งดาราจะได้ตั้งสติ ชิงมู่จื่อก็ประกาศลั่น

"ส่งตัวผู้อพยพทั้งหมดที่พวกแกจับมา แล้วก็เอาของมีค่าทั้งหมดที่ปล้นมาได้ประเคนมาให้หมด ข้าให้เวลาพวกแกแค่ร้อยอึดใจเท่านั้น!"

หัวหน้าใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดนักล่าคลั่งดารา รีบสั่งให้ลูกน้องไปจัดการทันทีแบบไม่ต้องคิด

ไม่นานนักผู้อพยพที่ถูกจับมา และสมบัติทั้งหมดก็ถูกนำมากองรวมกัน

หัวหน้าใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดนักล่าคลั่งดารา พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ท่านผู้เจริญ คนและของทั้งหมดอยู่ตรงนี้แล้วครับ เชิญท่านตรวจสอบได้เลย!"

ชิงมู่จื่อถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "แน่ใจนะว่ามีแค่นี้จริงๆ"

หัวหน้าใหญ่ตอบเสียงสั่น "ผู้น้อยจะกล้าหลอกลวงท่านผู้เจริญได้ยังไงล่ะครับ"

ชิงมู่จื่อเผยรอยยิ้มแบบตัวร้ายออกมา แล้วพูดว่า "แกทำได้ดีมาก แต่น่าเสียดาย... แกทำเวลาเกินไปแล้ว!"

หัวหน้าใหญ่และพวกโจรสลัดอวกาศได้ยินดังนั้น หน้าก็ซีดเป็นไก่ต้มทันที

"ท่านผู้เจริญ..."

ชิงมู่จื่อไม่สนใจพวกมันแม้แต่น้อย

เขาขยับความคิด ออกคำสั่งให้หุ่นเชิดโจมตีทันที

"ตูม ตูม ตูม ตูม..."

พวกหุ่นเชิดยกฝ่ามือขึ้น แล้วสาดพลังระเบิดใส่พวกโจรสลัดอวกาศแบบไม่ยั้ง

พวกโจรสลัดอวกาศทั้งหมด รวมถึงดาวเคราะห์ที่พวกมันใช้ซุกหัวนอน ถูกระเบิดจนกลายเป็นผุยผงไปพร้อมๆ กัน

หลังจากจัดการเสร็จสรรพ

ชิงมู่จื่อก็ไม่ลืมที่จะงัดของวิเศษดูดวิญญาณออกมาเก็บกวาดวิญญาณของพวกมันเตรียมเอาไปทรมานต่ออีกหมื่นปี

"ไปลุยรังโจรกลุ่มต่อไป!"

ชิงมู่จื่อโบกมือ พากลุ่มผู้อพยพที่เพิ่งได้รับการช่วยเหลือพุ่งทะยานจากไป

ก่อนไป

เขายังทิ้งหุ่นเชิดไว้ซุ่มดูลาดเลาสักยี่สิบตัว เผื่อมีโจรสลัดอวกาศที่บังเอิญออกไปทำธุระข้างนอกรอดตายกลับมา

[จบแล้ว]