บทที่ 330 - ไม่ไว้หน้าแม้กระทั่งเทพแท้จริง สังหารในดาบเดียว

บทที่ 330 - ไม่ไว้หน้าแม้กระทั่งเทพแท้จริง สังหารในดาบเดียว

"คุณปู่ พี่ชายหายไปไหนแล้วคะ"

หนูเหมิงมองไม่เห็นซูเย่ เธอที่ยังไม่ได้เริ่มฝึกฝน ย่อมไม่มีทางมองเห็นเหตุการณ์ภายนอกได้

"พี่ชายเขามีธุระน่ะ"

ปู่ของหนูเหมิงรีบเอ่ยปลอบใจ

ทว่าในเวลานี้ ภายในใจของเขากลับรู้สึกตกตะลึงอย่างยิ่ง

การโจมตีจากปืนใหญ่พลาสมาระดับดวงดาวมากมายขนาดนั้นเมื่อครู่นี้ กลับถูกแช่แข็งไว้ได้ในพริบตา ฝีมือระดับนี้ต้องเป็นฝีมือของซูเย่อย่างแน่นอน

"เขาต้องไม่ใช่ระดับมหาจักรพรรดิทั่วไปแน่ๆ" ปู่ของหนูเหมิงคาดเดา

แต่ซูเย่จะสามารถเอาชนะพวกโจรสลัดอวกาศเหล่านั้นได้หรือไม่ เขาก็ไม่แน่ใจนัก

ถึงอย่างไร ระดับการฝึกฝนของเขาก็ยังถือว่าค่อนข้างต่ำ

หากซูเย่ชนะ ทุกคนก็จะปลอดภัย

แต่หากซูเย่แพ้ พวกเขาคงต้องตายด้วยน้ำมือของพวกโจรสลัดอวกาศกันหมด

โจรสลัดอวกาศที่กระหายเลือดพวกนี้ แม้จะดูเหมือนแค่มาปล้นสะดม แต่หลังจากปล้นเสร็จแล้ว จะยอมปล่อยพวกเขาไปจริงๆ น่ะหรือ

จุดจบของพวกเขา ย่อมไม่ต้องเดาให้ยากเลย

ในอวกาศ

ซูเย่ก้าวเดินเข้าไปทีละก้าว

"แช่แข็งมิติ แกมีพรสวรรค์มิติงั้นเหรอ"

หัวหน้าโจรสลัดอวกาศบินออกมาจากยานอวกาศ สายตาของเขาจ้องมองไปที่ซูเย่อย่างเคร่งเครียด

ระดับการฝึกฝนระดับมหาจักรพรรดิ บวกกับพรสวรรค์มิติ สิ่งนี้ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้แล้วว่าความแข็งแกร่งของซูเย่นั้นทรงพลังอย่างมาก ไม่อย่างนั้นก็คงไม่สามารถแช่แข็งมิติ จนทำให้ลำแสงโจมตีจากปืนใหญ่พลาสมาระดับดวงดาวมากมายขนาดนั้นหยุดชะงักลงได้

เนื่องจากมิติถูกแช่แข็ง ลำแสงโจมตีจากปืนใหญ่พลาสมาระดับดวงดาวจึงสลายหายไปในอวกาศอย่างรวดเร็ว

"ระดับมหาจักรพรรดิสามดาวขึ้นไป ออกไปฆ่ามันซะ" หัวหน้าโจรสลัดอวกาศออกคำสั่งเสียงเย็น

ทันใดนั้น ระดับมหาจักรพรรดิหลายคนก็บินออกมาจากยานอวกาศขนาดเล็ก พุ่งเข้ามาล้อมกรอบซูเย่เอาไว้

ระดับมหาจักรพรรดิเหล่านี้มีจำนวนประมาณสามสิบกว่าคน กลุ่มโจรสลัดอวกาศกลุ่มหนึ่งที่สามารถนำระดับมหาจักรพรรดิระดับสามดาวขึ้นไปออกมาได้ถึงสามสิบกว่าคน กลุ่มโจรสลัดอวกาศแบบนี้ก็ถือว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับระดับมหาจักรพรรดิที่พุ่งเข้ามาล้อมกรอบ ซูเย่เพียงแค่โบกมือเบาๆ คมมีดมิติมากมายก็ปรากฏขึ้น สังหารระดับมหาจักรพรรดิทั้งสามสิบกว่าคนจนสิ้นซากในพริบตา

เพียงชั่วอึดใจ ในอวกาศก็เต็มไปด้วยซากศพของระดับมหาจักรพรรดิ

"ถ้ามีดีแค่นี้ พวกแกก็ปลิดชีพตัวเองซะเถอะ" ซูเย่เอ่ยขึ้น

ในตอนนี้ หัวหน้าโจรสลัดอวกาศเริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาเองก็ไม่ได้มากมายอะไร ในกลุ่มระดับมหาจักรพรรดิเมื่อครู่นี้ ไม่ได้มีแค่ระดับมหาจักรพรรดิสามดาวเท่านั้น แต่ยังมีระดับมหาจักรพรรดสี่ดาวอีกหลายคน รวมถึงระดับมหาจักรพรรดิห้าดาวอีกหนึ่งคน แต่พวกเขากลับถูกสังหารเรียบในชั่วพริบตา

เขาเป็นเพียงระดับมหาจักรพรรดิเจ็ดดาวเท่านั้น แต่จากการโจมตีของซูเย่ หากเขาเข้าไป ก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้อย่างแน่นอน

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับซูเย่ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ปืนใหญ่พลาสมาระดับดวงดาวยังใช้ไม่ได้ผล ต่อให้จะส่งนักสู้ระดับปราชญ์ยุทธ์เข้าไปอีกมากมาย ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรเลย

"ท่านอ้านหมัว โปรดลงมือสังหารคนผู้นี้ด้วยเถอะ"

หัวหน้าโจรสลัดอวกาศคุกเข่าขอร้องไปทางยานอวกาศขนาดเล็กลำหนึ่งที่ลอยอยู่กลางอวกาศ

"ช่างเป็นพวกไร้น้ำยาจริงๆ" เสียงเย็นชาดังแว่วมา

วินาทีต่อมา

ชายที่มีใบหน้าแสนจะธรรมดาคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น สายตาของเขาจ้องมองซูเย่อย่างโหดเหี้ยม ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"แกคงจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริงของกลุ่มโจรสลัดอวกาศกลุ่มนี้สินะ คอยหลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และควบคุมให้กลุ่มโจรสลัดอวกาศออกปล้นยานอวกาศ ตัวตนที่แท้จริงของแก ไม่น่าจะใช่โจรสลัดอวกาศหรอก" ซูเย่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"ฉันไม่ใช่โจรสลัดอวกาศจริงๆ นั่นแหละ แต่แกคิดว่าจะสามารถเอาข่าวนี้ไปบอกใครได้งั้นเหรอ ฉันคือระดับมหาจักรพรรดิเก้าดาวกลุ่มแรก ส่วนความแข็งแกร่งของแก อย่างมากก็คงเป็นแค่ระดับมหาจักรพรรดิแปดดาวเท่านั้น"

ยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิผู้นี้เอ่ยเสียงเย็น

เห็นได้ชัดว่า เขามีความมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างมาก

แม้ซูเย่จะอยู่ห่างจากคนผู้นี้พอสมควร แต่ในอวกาศ กฎเกณฑ์ต้นกำเนิดของซูเย่ก็ไม่ได้ถูกจำกัดพลังแต่อย่างใด ในตอนนี้ กฎเกณฑ์ต้นกำเนิดของเขาสามารถครอบคลุมพื้นที่ในรัศมีหนึ่งหมื่นลี้ได้เลยทีเดียว

ดังนั้น ข้อมูลพรสวรรค์ของคนผู้นี้ จึงถูกเขาตรวจสอบไปนานแล้ว

มนุษย์ ชื่อ หลี่ฉางหมิง พรสวรรค์การฝึกฝน ระดับแสงตะวัน

พรสวรรค์พละกำลัง ระดับแสงตะวัน

พรสวรรค์ความเร็ว ระดับแสงตะวัน

พรสวรรค์การป้องกัน ระดับแสงตะวัน

พรสวรรค์ความมืด ระดับแสงตะวัน

พรสวรรค์วิถีกระบี่ ระดับเทพ

เมื่อดูจากข้อมูลพรสวรรค์ ความแข็งแกร่งของคนผู้นี้ ก็นับว่ามีฝีมืออยู่ในระดับมหาจักรพรรดิเก้าดาวกลุ่มแรกจริงๆ เขาไม่ได้คุยโวเลย

ระดับมหาจักรพรรดิเก้าดาว แถมยังเป็นถึงระดับมหาจักรพรรดิเก้าดาวกลุ่มแรก หากอยู่ในกาแล็กซีทางช้างเผือก ก็ถือว่ามีฝีมือไม่ธรรมดาแล้ว หากเดินทางไปที่ดาวจินอวี่ ก็ย่อมมีคุณสมบัติที่จะกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกของดาวจินอวี่ได้อย่างแน่นอน

แต่คนผู้นี้กลับเลือกที่จะควบคุมกลุ่มโจรสลัดอวกาศอยู่เบื้องหลัง เพื่อกอบโกยทรัพยากรให้กับตัวเอง

จากสถานการณ์ของคนผู้นี้ ดูเหมือนว่าจะมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

"นายท่าน ชายคนนี้คือ มหาจักรพรรดิมารทมิฬ ผู้ปกครองดาวเคราะห์มารทมิฬ ในกาแล็กซีเก้าวัฏจักรขอรับ" นักสู้ระดับปราชญ์ยุทธ์คนหนึ่งภายในยานอวกาศเอ่ยขึ้น

ในตอนนี้ มหาจักรพรรดิมารทมิฬก็หัวเราะลั่น "รู้ตัวตนของฉันแล้วยังไง สัญญาณสื่อสารในบริเวณนี้ถูกฉันตัดขาดหมดแล้ว"

"ขอเพียงฉันฆ่าพวกแกทุกคน ก็จะไม่มีใครล่วงรู้ถึงสิ่งที่ฉันทำลงไป"

"ตายซะเถอะ ได้ตายด้วยวิชากระบี่ระดับเทพที่ฉันเพิ่งจะทำความเข้าใจสำเร็จ ก็นับว่าคุ้มค่ากับชีวิตของแกแล้ว"

มหาจักรพรรดิมารทมิฬชักกระบี่ระดับแสงจันทร์ออกมา

กระบี่ฟาดฟันข้ามฟากฟ้า

"ฟุ่บ"

แสงกระบี่สว่างวาบ ราวกับจะฉีกกระชากอวกาศ พุ่งตรงเข้าฟาดฟันซูเย่อย่างรุนแรง

ภายใต้การโจมตีของกระบี่เล่มนี้ ราวกับว่าอวกาศกำลังจะถูกผ่าออกเป็นสองซีก

ภายในยานอวกาศ ผู้คนมากมายต่างหวาดกลัวสุดขีด พวกเขารู้สึกเหมือนกับว่ายานอวกาศที่ตนเองโดยสารอยู่ ได้ถูกครอบงำด้วยพลังโจมตีของมหาจักรพรรดิมารทมิฬไปแล้ว ดูเหมือนว่าในวินาทีถัดมา พวกเขาจะต้องแหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน

ในตอนนั้นเอง

ปู่ของหนูเหมิงก็กอดหนูเหมิงเอาไว้แน่น กระทั่งยังหลับตาลงด้วยซ้ำ

ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีเช่นนี้ ซูเย่กลับไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย

"ทำลาย"

เพียงแค่เขาสะบัดกระบี่ในมือออกไป กระบี่เงาพรายก็ปรากฏขึ้น และสามารถทำลายวิชากระบี่ระดับเทพของอีกฝ่ายอย่างกระบี่แสงทมิฬได้อย่างง่ายดาย

"สั่นสะเทือนมิติ"

จากนั้น ซูเย่ก็สะบัดมือขวา มิติเบื้องหน้าก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

วินาทีต่อมา ยานอวกาศลำแล้วลำเล่าก็ถูกการสั่นสะเทือนของมิติทำลายจนแหลกละเอียด โจรสลัดอวกาศจำนวนมากก็ถูกการสั่นสะเทือนของมิติกลืนกินร่างไปจนหมดสิ้น

เพียงชั่วอึดใจ พวกโจรสลัดอวกาศก็ถูกกวาดล้างจนหมด เหลือเพียงมหาจักรพรรดิมารทมิฬเพียงคนเดียวเท่านั้น

อานุภาพของการสั่นสะเทือนมิติ ยังไม่มากพอที่จะสังหารระดับมหาจักรพรรดิเก้าดาวได้ ดังนั้น มหาจักรพรรดิมารทมิฬจึงปลอดภัยดี ทว่าสีหน้าของเขากลับเคร่งเครียดอย่างหนัก

ซูเย่สามารถทำลายการโจมตีของเขาได้อย่างง่ายดาย ความแข็งแกร่งระดับนี้ อย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นระดับมหาจักรพรรดิเก้าดาวกลุ่มแรกอย่างแน่นอน

"หนี"

มหาจักรพรรดิมารทมิฬรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว

เมื่อครู่นี้ ยานอวกาศของพวกโจรสลัดอวกาศถูกทำลายไปจนหมด อุปกรณ์ตัดสัญญาณสื่อสารก็ถูกทำลายไปด้วย ยานอวกาศโดยสารลำนี้สามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้แล้ว หากเขาไม่รีบหนีไปตอนนี้ ก็คงจะหนีไม่พ้นแน่

"คิดจะหนีงั้นเหรอ ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แหละ"

ซูเย่ขยับย้ายพริบตามาโผล่อยู่ข้างกายมหาจักรพรรดิมารทมิฬ ก่อนจะฟาดฟันกระบี่ออกไป

"ฉัวะ"

ศีรษะของมหาจักรพรรดิมารทมิฬหลุดกระเด็นออกไป แต่พลังชีวิตกลับยังไม่ดับสูญ

จู่ๆ บนร่างของเขาก็มีแสงสีทองสว่างวาบขึ้นมา ศีรษะที่หลุดกระเด็นไปก็กลับมาสมานติดกันดังเดิม

"โอ๊ะ ถึงกับมีของวิเศษช่วยชีวิตด้วย" ซูเย่ประหลาดใจเล็กน้อย

ของวิเศษช่วยชีวิตระดับนี้ มีมูลค่าสูงลิบลิ่ว กระทั่งตัวเขาเองก็ยังไม่มีเลย

ในตอนนั้นเอง

"ตู้ม"

จิตสำนึกสายหนึ่งพุ่งทะยานข้ามกาแล็กซีมาประทับร่างของมหาจักรพรรดิมารทมิฬ ก่อตัวเป็นเงาร่างสายหนึ่งขึ้นมา

"ท่านอาจารย์ ช่วยข้าด้วย"

ทันทีที่มหาจักรพรรดิมารทมิฬเห็นเงาร่างสายนั้น เขาก็รีบอ้อนวอนทันที

เงาร่างสายนั้นเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันมาจ้องมองซูเย่ "สหายตัวน้อย ข้าคืออาจารย์ของมหาจักรพรรดิมารทมิฬ เทพแท้จริงมารสีคราม ช่วยเห็นแก่หน้าข้า แล้วปล่อยเขาไปสักครั้งได้หรือไม่"

"เทพแท้จริงมารสีคราม ลูกศิษย์ของท่าน แอบควบคุมกลุ่มโจรสลัดอวกาศอยู่เบื้องหลัง เพื่อปล้นสะดมยานอวกาศโดยสารทั่วไป และข้าก็อยู่บนยานอวกาศลำนั้น เขาคิดจะฆ่าข้าเพื่อปิดปาก ข้าฆ่าเขา มันไม่สมควรอย่างนั้นหรือ" ซูเย่เอ่ยเสียงเย็น

เทพแท้จริงมารสีครามไม่ตอบคำถาม สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น กลับไปลงโทษนิดหน่อยก็พอแล้ว

แต่ร่างต้นของเขา อยู่ในสถานที่อื่นที่ห่างไกลจากที่นี่มาก ในช่วงเวลาสั้นๆ คงไม่สามารถเดินทางมาได้ จึงไม่สมควรที่จะยั่วยุซูเย่

"สหายตัวน้อย ลูกศิษย์ของข้า เป็นฝ่ายผิดไปก่อนจริงๆ แต่ช่วยเห็นแก่หน้าข้า แล้วละเว้นชีวิตเขาเถอะ ข้ายินดีจะจ่ายค่าตอบแทนให้เจ้า ถือซะว่าเป็นการชดเชย ตกลงหรือไม่" เทพแท้จริงมารสีครามเอ่ย

"หน้าของท่านงั้นเหรอ แล้วมันมีค่าแค่ไหนกันเชียว"

ซูเย่ปฏิเสธไปอย่างไร้เยื่อใย

ในตอนนี้ เทพแท้จริงมารสีครามก็เริ่มโกรธขึ้นมาแล้ว "เป็นแค่ระดับมหาจักรพรรดิตัวเล็กๆ ความกล้าไม่เบาเลยนี่ ข้าเป็นถึงเทพแท้จริง เจ้ากล้าขัดขืนข้าอย่างนั้นหรือ"

"เทพแท้จริงงั้นเหรอ" ซูเย่จ้องมองด้วยสายตาเย็นชา

จากนั้นเขาก็กระตุ้นตราประทับอัจฉริยะที่หว่างคิ้ว แสงจากตราประทับอัจฉริยะ สว่างวาบขึ้นมาท่ามกลางอวกาศ สาดส่องแสงศักดิ์สิทธิ์อันเจิดจรัสออกมา

"อะไรกัน เจ้าคือยอดอัจฉริยะ"

สีหน้าของเทพแท้จริงมารสีครามเปลี่ยนไปทันที

มหาจักรพรรดิมารทมิฬเองก็ตกตะลึงไปเช่นกัน เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะไปล่วงเกินยอดอัจฉริยะเข้า

แต่พอลองคิดดูดีๆ หากซูเย่ไม่ใช่ยอดอัจฉริยะ แล้วจะสามารถเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ได้อย่างไร

เมื่อครู่นี้เขามัวแต่ตกใจกลัว ก็เลยไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย

"เทพแท้จริงมารสีคราม ท่านยังคิดจะปกป้องลูกศิษย์ของท่านอยู่อีกหรือไม่" ซูเย่ถามย้ำ

"หึ"

เงาร่างของเทพแท้จริงมารสีครามหายวับไป เห็นได้ชัดว่าเขายอมตัดหางปล่อยวัดมหาจักรพรรดิมารทมิฬแล้ว

เพราะเขารู้ดีว่า ไม่สามารถปกป้องมหาจักรพรรดิมารทมิฬเอาไว้ได้อีกแล้ว อีกทั้งยังไม่สามารถแก้แค้นซูเย่ได้อีกด้วย จึงทำได้เพียงสลายเงาร่างไปเท่านั้น

"ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์"

มหาจักรพรรดิมารทมิฬตะโกนร้องเรียกอย่างบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติ

แต่อาจารย์ของเขา ก็ไม่สนใจเขาอีกต่อไปแล้ว

"อาจารย์ของแก ทิ้งแกไปแล้วล่ะ"

"ตายซะ"

เสียงของซูเย่ดังขึ้นอย่างไร้ความปรานี

"อย่าฆ่าข้า"

มหาจักรพรรดิมารทมิฬร้องขอชีวิต แต่แสงกระบี่ก็ฟาดฟันลงมา สังหารเขาดับดิ้นไปในดาบเดียว

มหาจักรพรรดิมารทมิฬ ผู้เป็นถึงระดับมหาจักรพรรดิเก้าดาวกลุ่มแรก ซึ่งถือว่ามีชื่อเสียงโด่งดังในระดับหนึ่งในกาแล็กซีเก้าวัฏจักร กลับต้องมาจบชีวิตลงที่นี่

เลือดสดๆ สาดกระเซ็นไปทั่วอวกาศ

กระทั่งอาจารย์ของเขาก็ยังไม่สามารถช่วยชีวิตเขาไว้ได้

ถูกซูเย่ สังหารด้วยดาบเพียงเล่มเดียว

[จบแล้ว]