บทที่ 19 คุณไม่มีความลับต่อหน้าฉัน

บทที่ 19 คุณไม่มีความลับต่อหน้าฉัน

อลอนโซ่ก้าวไปข้างหน้าและยืนอยู่ข้างหน้าเพียร์ซ รูปร่างสูง 1.8 เมตรของเขาทำให้เขามองลงไปที่สุนัขจิ้งจอกเฒ่าที่อยู่ข้างหน้าเขา

เวร. . . .

ขยับสิ . . .

เจ้าหน้าที่ชั้นยอดรอบตัวพวกเขาหน้าแดงและคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวในใจของพวกเขา แต่การแรงกดดันสะกดข่มอย่างหนักที่น่าสะพรึงกลัวได้กดทับร่างของทุกคนจนพวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะขยับได้

แม้แต่ร่างกายของพวกเขาก็ยังสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว

ราวกับว่าความกลัวของคนที่เหนือกว่าสลักอยู่ในจิตวิญญาณ

“ถ้าคุณฆ่าฉัน มันจะไม่ใช่แค่ SHIELD แต่เป็นสหรัฐอเมริกา…” เพียร์ซยังขู่ด้วยความสิ้นหวัง ความคิดมากมายแวบเข้ามาในหัวของเขา

นาตาชา โรมานอฟและบาร์ตันขมวดคิ้ว ทั้งคู่เป็นคนฉลาด และสถานการณ์อยู่นอกเหนือการควบคุมของพวกเขา

เพียร์ซมีสถานะสูงในฐานะรัฐมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ แต่สำหรับวัยรุ่น ชีวิตและความตายเป็นเพียงเรื่องของปุถุชน

"รู้ไหม? ด้วยสัมผัสที่หกของฉัน ฉันมีความสามารถที่น่าทึ่งอย่างหนึ่ง และหนึ่งในนั้นคือการอ่านใจ..."

อลอนโซ่ส่ายหัว ยื่นมือออกไปอย่างเฉยเมย แล้วจับคอของเพียร์ซแล้วยกขึ้นทั้งแบบนั้น ไม่แยแสต่อการดิ้นรนอันเจ็บปวดของเพียร์ซเลย แสงสีทองศักดิ์สิทธิ์ส่องประกายออกมาจากในรูม่านตาของเขา ซึ่งส่องเข้าไปในดวงตาที่หวาดกลัวของเพียร์ซ เขาพูดอย่างเย็นชา "เมื่อแกอยู่ต่อหน้าฉันและนั้นหมายความว่าแกไม่มีความลับใดๆทั้งนั้น”

“ผู้ที่ท้าท้ายวิหารศักดิ์สิทธิ์จะถูกพิพากษา ไม่ว่าใครก็ตาม รวมถึงสหรัฐฯ ที่แกพูดถึงด้วย”

ด้วยแรงกดเล็กน้อยที่มือขวาของเขา เพียร์ซถูกโยนตรงขึ้นไปบนท้องฟ้าเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่

“อ๊ะ อา อา อา อา อา อ๊าก......”

ท่ามกลางเสียงกรีดร้องแห่งความสิ้นหวัง ร่างของเพียร์ซซึ่งถูกโยนขึ้นไปในอากาศ ดูเหมือนจะถูกเปลวเพลิงแผดเผา และมันก็สลายไปทั้งอย่างนั้นกลายเป็นเถ้าถ่านในทันที

สูด~~

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างและหายใจเข้าลึก ๆ

มันเป็นความไม่แยแสยิ่งกว่าสายลับที่เคยชินกับการเห็นความตายเสียอีก พวกเขาไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงของอารมณ์ของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย

ประเด็นคือหัวหน้าของเขาถูกฆ่าตายต่อหน้ากลุ่มเจ้าหน้าที่ แต่พวกเขากับทำอะไรไม่ได้ ซึ่งทำให้ทุกคนดูน่าเกลียดมาก

มันน่าสมเพชมาก

แต่จะทำอะไรได้?

ดิง~~~

ในบรรยากาศที่เคร่งเครียดมาก ในขณะนี้มีร่างสองร่างออกมาจากอาคารสำนักงานใหญ่ ศีรษะโล้นตาเดียวในชุดคลุมสีดำ และเจ้าหน้าที่หญิงผมสั้น

เขาคือผู้อำนวยการ SHIELD นิค ฟิวรีและฮิลล์

“คุณไม่ควรฆ่าเขาเร็วขนาดนั้น เพราะเพียร์ซเป็นเลขาธิการคณะมนตรีความมั่นคง และการตายของเขาจะต้องสร้างความโกลาหลครั้งใหญ่ในเบื้องบน...” ฟิวรี่เมินเฉยต่อเจ้าหน้าที่ที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ทั้งหมดและดูเหมือนจะพูดอย่างไม่จริงจังนัก เขาเดินไปข้างหน้าอลอนโซ่โดยไม่สนใจออร่าสะกดข่มที่เหมือนภูเขาที่น่ากลัว

อย่างไรก็ตาม มือที่สั่นเทาที่ซ่อนอยู่ข้างหลังเขากลับทรยศต่อสถานการณ์ปัจจุบันของเขา

การสะกดข่มที่น่าสะพรึงกลัวแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะต้านทานได้อีกต่อไป และเป็นเพียงเพราะร่างกายที่แข็งแกร่งและความมุ่งมั่นตั้งใจของเขาเท่านั้นที่ทำให้เขาสามารถต่อต้านได้อยู่ตอนนี้

เมื่อมองไปที่ผู้อำนวยการ SHIELD ที่อวดดีต่อหน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัว อลอนโซ่ก็ส่ายหัว: "นั่นมันเรื่องของคุณ คุณสามารถทำสงครามกับวิหารได้ทุกเมื่อ ตราบใดที่คุณสามารถรับผลที่ตามมาได้"

“ฉันจะจัดการเรื่องนี้เองได้โปรดขอให้คุณคาเรนปราณีด้วย”

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ฟิวรีก็พูดขึ้น "นอกจากนี้ SHIELD จะให้คำอธิบายแก่คุณคาเรนด้วย หยุดแค่นี้ได้ไหมคุณฆ่าคนมามากพอแล้ว"

"ภารกิจของฉันยังไม่เสร็จสิ้น และศัตรูของวิหารศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ถูกกำจัด นอกจากนี้ คำเตือน มีสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่มนุษย์เข้าไม่ถึง อย่าแตะต้องมัน~~~" ใบหน้าของอลอนโซ่มีความหมายลึกซึ้ง

เท้าขวาแตะพื้นเบา ๆ และในเวลานั้นก็กลายเป็นลำแสงที่พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า

ปัง~~

ด้วยเสียงอู้อี้ คลื่นอากาศระเบิดออก และร่างนั้นก็หายไปในท้องฟ้า

เมื่อมองไปที่ร่างที่หายไป และมองไปที่เจ้าหน้าที่ซึ่งรู้สึกโล่งใจจากการจากไปของเทพแห่งความตาย ฟิวรี่พูดอย่างเหม่อลอยว่า "ฮิลล์ เรียกดาวเทียมทันที ฉันอยากรู้ว่าเขาต้องการจะไปที่ไหน"

"ค่ะท่าน..."

"นอกจากนี้ SHIELD จะเข้าสู่โหมดระวังภัย" หลังจากนั้น ฮิลล์ก็หันหลังกลับและจากไป แต่ร่างกายของเธอดูตึงเครียดเล็กน้อย

นาตาชา โรมานอฟและบาร์ตันตามมา

เจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ บางคนส่ายหัวและปฏิบัติหน้าที่ทันที ในขณะที่เจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ มองหน้ากันและขอความเห็นของสายลับที่แข็งแกร่งแต่พวกเขาก็ทำได้เพียงส่ายหัวอย่างเฉยเมย

พายุที่มองไม่เห็นค่อยๆ สลายไป

.............

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

ห้องประชุมลับของอาคารสำนักงานใหญ่ ฟิวรี่มองไปที่เจ้าหน้าที่ที่กำลังเข้าและออกไปจากนอกหน้าต่าง และดวงตาของเขาก็ฉายแสงเย็น

ข้างหลังเขาคือนาตาชา โรมานอฟและบาร์ตัน

ดง~ดง~ดง~

ประตูเปิดออก และเจ้าหน้าที่วัยกลางคนในชุดสูทเดินเข้ามา เขารีบพูดว่า "ท่านครับ ไม่มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับพวกเขา แต่คนของเรายังคงเฝ้าติดตามอยู่"

"ท่านค่ะ ไม่คาดคิดว่าภายใน SHIELD จะร้ายแรงถึงเพียงนี้..."

นาตาชา โรมานอฟกัดฟันแน่น ใบหน้าสวยของเธอเต็มไปด้วยความเย็นชา เธอจะจินตนาการได้อย่างไรว่า SHIELD ที่เธอทำงานมาหลายปีมีไฮดราแฝงตัวอยู่ในนั้นมากมายจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นไฮดรามากกว่า SHIELD

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภารกิจแอบเข้าไปในวิหารศักดิ์สิทธิ์นี้เธอเกือบเอาชีวิตไม่รอด

ด้วยนิสัยของเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะการห้ามปรามของฟิวรี่เธอจะต้องฆ่า SHIELD และฆ่า HYDRA ชั่วๆ พวกนั้นทีละตัว

"ก่อนหน้านี้ฉันสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติภายใน SHIELD แต่หลังจากสืบสวนอย่างลับๆ ก็ไม่พบอะไรมาก หากไม่ใช่เพราะปฏิบัติการนี้ เนื้อร้ายเหล่านี้ก็ยังคงซ่อนอยู่..."

"การทำความสะอาด SHIELD นั้นจำเป็นอย่างยิ่ง... นาตาชา โรมานอฟ ฉันต้องการคุณ และฉันเชื่อใจคุณได้เพียงคนเดียวเท่านั้น..."

ฟิวรี่วางมือลงบนโต๊ะและจ้องมองทั้งสามคนตรงหน้าเขา

“หัวหน้าสั่งมาได้เลย...”

บาร์ตันพูดเสียงเบา