บทที่ 3 โกลด์เซนต์ 13 คน?

บทที่ 3 โกลด์เซนต์ 13 คน?

"โอ้!เทพธิดาผู้สูงส่ง ทั้งหมดนี้เป็นปาฏิหาริย์จริงๆ..." จอห์น พ่อบ้านชราสวมชุดทักซิโด้และถุงมือสีขาว ยืนอย่างสง่างาม และมองลงไปที่กลุ่มวัยรุ่นชายและเด็กหญิงด้านล่าง ใบหน้าของเขาอ่อนโยนและตื่นเต้น

ในช่วงห้าปีที่ผ่านมา การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดในอัลโตเนียไม่ใช่จำนวนประชากร ไม่ใช่ความมั่งคั่ง หรือศรัทธา แต่เป็นวิหารศักดิ์สิทธิ์ จากการสร้างวิหารศักดิ์สิทธิ์ในตอนเริ่มต้น ไปจนถึงการฝึกอบรมเด็กที่อ่อนแอเหล่านี้ ตอนนี้มันสมชื่อวิหารศักดิ์สิทธิ์จริงๆแล้ว ด้วยหมัดเดียวของเด็กชายและเด็กหญิงก็เพียงพอแล้วที่จะต่อยก้อนหินหนักหลายสิบตันจนแตก หากเขาไม่ได้เห็นมันด้วยตาของเขาเอง เขาคงนึกไม่ถึงว่าโลกนี้จะมีเด็กที่มีพลังมหาศาลขนาดนี้

เมื่อเขานึกถึงสิ่งที่นายน้อยพูดในตอนต้น มันเต็มไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง

เซนต์เกิดมาเพื่อปกป้องโลกและสันติภาพ เป็นนักรบที่ทรงพลังด้วยหมัดที่แยกท้องฟ้าและเท้าที่ทำลายโลก

วัยรุ่นชายและเด็กหญิงกลุ่มนี้เพียงเพื่อเป็นเซนต์ฝึกฝนทั้งกลางวันและกลางคืนแบกรับแรงกดดันอย่างหนักในทะเลลึก เดินแบกก้อนหินหนักหลายสิบตันหลายร้อยตัน ทำสมาธิใต้น้ำตก ฝึกฝนในพื้นที่สุดขั้วต่างแม้แต่สัมผัสกับความร้อนในภูเขาไฟ

การฝึกที่โหดร้ายแบบนั้น นับประสาอะไรกับเด็กอายุแค่สิบเอ็ดหรือสิบสองปี แม้แต่ผู้ใหญ่ก็ทนไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ที่มอบให้โดยนายน้อย เด็ก ๆ เหล่านี้สามารถทนต่อมันได้จริง ๆ และยังแข็งแกร่งขึ้นตลอดเวลา ในที่สุดพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังของคอสโม่ ในตอนนี้เขาเห็นกลุ่มวัยรุ่นหนุ่มสาวหน้าตาสะสวยและหล่อเหลาดูไร้พิษภัย แต่ด้วยกำปั้นเล็กๆเปล่าเปลือยก็ทุบก้อนหินหนักหนาหลายสิบเมตรด้วยมือเปล่าแตกเป็นเสี่ยงด้วยฟมัดเดียว เป็นฉากที่น่าตกใจที่จอห์นยังลืมไม่ลงจนถึงทุกวันนี้

เขาไม่เคยเห็นภาพเช่นนี้มาก่อนในรอบหลายทศวรรษ

สิ่งที่ทำให้เขาตกใจมากที่สุดก็คือนักรบทรงพลังที่เหนือกว่าคนทั่วไปเหล่านี้ จากคำพูดของนายน้อย พวกเขาเป็นเพียงเซนต์ที่เพิ่งปลุกพลัง ไม่ใช่แม้แต่บรอนซ์เซนต์

หลังถัดจากบรอนซ์ เป็น ซิลเวอร์ และแม้แต่โกลด์เซนต์จะทรงพลังแค่ไหน?

ปีศาจที่พิทักษ์จักรราศีแข็งแกร่งแค่ไหน?

นั่นเป็นเพียงเทพเจ้า

ใครจะคาดคิดว่าเด็กหลายร้อยคนที่อยู่ต่อหน้าพวกเขาจะมีความสามารถที่จะเป็นเทพเจ้าได้?

จอห์นอุทิศช่วงวัยเยาว์ทั้งหมดให้กับตระกูลยอร์ค และได้เห็นตระกูลเติบโตและเติบโตในอีกทางหนึ่ง และเขาถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความตื่นเต้น

เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะทำงานอย่างหนักเพื่อมีชีวิตอยู่เพื่อเป็นสักขีพยานในเหตุการณ์ของตระกลูยอร์ค เกาะอัลโตเนีย และแซงค์ทัวรี่ที่จะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก มันเป็นเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ จอห์นยิ้มอย่างพึงพอใจ

คาเรนไม่รู้ว่าผู้เฒ่าจอห์นกำลังคิดอะไรอยู่ แม้ว่าเขาจะรู้ เขาก็จะยิ้มอย่างมีความสุข เขาไม่รู้สึกแย่ต่อชายชราที่อุทิศวัยเยาว์ให้กับตระกูลของเขา แม้แต่ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์เพื่อชำระล้างร่างชราของเขาอย่างไม่เสียดายเลยแม้ว่ามันจะสิ้นเปลื้อง

ปัง~~~

ทันใดนั้น ลำแสงสีทองจากท้องฟ้าก็ตกลงมาบนแท่นสูงของวิหารเทพธิดาและคลื่นของอากาศก็กระจายไปทุกทิศทุกทาง

เมื่อแสงสีทองจางหายไป พวกเขาก็เห็นเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลในชุดเกราะสีทองหรูหราและเสื้อคลุมสีขาวบริสุทธิ์คุกเข่าอยู่ข้างหลังทั้งสามคน ก้มศีรษะอย่างสง่างามและกล่าวด้วยความเคารพว่า "ฝ่าบาท ตามคำสั่งของท่านที่บอกมา สองคนนั้นกำลังจะแอบเข้าไปในสนามซ้อมและเราไม่ได้โจมตีเลย"

“ฝ่าบาท เมื่อนายท่านเก่าประสบอุบัติเหตุ เห็นได้ชัดว่ามีเงาขององค์กรนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การสอบสวนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้หยุดชงัก สาวกยังให้ความสนใจเมื่อพวกเขากำลังฝึกฝนในที่อื่นทำไมถึงไม่เตือนพวกเขา” ด้วยตัวตนของชายหนุ่มนั้นสามารถมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน ไม่น่าเชื่อว่าพระองค์จะปล่อยตัวคนขององค์กรที่อ่อนแอไปเช่นนี้

คุณต้องรู้ว่าในฐานะโกลด์เซนต์ เขาสามารถทำลายประเทศหนึ่งได้อย่างง่ายดาย ไม่ต้องพูดถึงองค์กร

แม้ว่าจะเป็นองค์กร SHIELD ก็ตาม

"โกดัมเว่ย ดวงตาของเธอไม่ควรอยู่บนโลก แต่ควรมองไปยังศัตรูนอกจักรวาล กบชนิดนี้ในบ่อน้ำสามารถถูกทำลายได้ทุกเมื่อ แต่ฉันยังคงต้องการมันชั่วคราว และเป้าหมายของเธอตอนนี้คือการฝึกฝน หลู่โจว ชาร์ลและคนอื่นๆ พวกเขากำลังก้าวเข้าสู่สัมผัสที่เจ็ด และเธอล้าหลังไปมาก…” คาเรนยิ้มบางๆมองไปที่แซงค์ทัวรี่ที่มีชีวิตชีวาโดยเอามือไพล่หลัง

ในบรรดาเด็กชายและเด็กหญิงที่เริ่มรับเลี้ยงเมื่อห้าปีที่แล้ว ภายใต้การชำระล้างด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์มากมาย มีกลุ่มคนที่โดดเด่นออกมา และสิบสามคนมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ

และโกดัมเว่ยก็เป็นหนึ่งในนั้น โกลด์เซนต์แห่งแคนเซอร์(กรกฎ)สัมผัสที่หกตอนปลาย

13 โกลด์เซนต์ส่วนใหญ่อยู่ในระดับนี้ ในบรรดาพี่น้อง หลู่โจวแห่งเวอร์โก้(กันย์)และเจมินี่(เมถุน) ซาจิทาเรียส(ธนู)ได้ก้าวเข้าสู่สัมผัสที่เจ็ดแล้ว

แนวคิดนี้คืออะไร?

สัมผัสที่เจ็ดคือการมีอยู่ของระดับกึ่งราชาเทพเจ้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักรบอย่างเซนต์เมื่อประสาทสัมผัสที่เจ็ดถึงจุดสูงสุด พวกเขายังสามารถท้าทายข้ามระดับเพื่อต่อสู้กับราชาเทพได้

และผลการฝึกอย่างต่อเนื่องของคาเรนคือสัมผัสที่เจ็ด

ผลการฝึกถือว่าไม่เลว แต่คาเรนคิดว่ายังน้อยไป ท้ายที่สุดแล้ว ชูร่า สัตว์ประหลาดแห่ง12โกลด์เซน์ ที่รับรู้สัมผัสที่เจ็ดได้อย่างรวดเร็วด้วยอายุเพียงสิบปี และ ไอโอเรียเมื่อเขาอายุได้เจ็ดขวบเขาก็เกือบจะมาถึงสัมผัสที่เจ็ด

แต่คาเรนก็เข้าใจดีเช่นกันว่ามีสัตว์ประหลาดอย่างชูร่าและไอโอเรียน้อยเกินไป

พรสวรรค์ประเภทนั้นสูงเทียมฟ้าและพรสวรรค์ของโกดันเว่ยและคนอื่น ๆ นั้นก็ดีมากแล้วโดยธรรมชาติ แม้ว่าจะมีการชำระล้างและเสริมสร้างด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ แต่อัตราการผลิตของพลังศักดิ์สิทธิ์นั้นช้าเกินไปและเวลาในการการสะสมก็น้อยมาก และอัลโตเนียก็ไม่ได้อยู่ในกรีกโบราณ และคนส่วนใหญ่ไม่ได้เชื่อในเทพธิดาทั้งสามและคาดว่าความเชื่อนี้ก็จะลดน้อยถอยลงไปอีกหากไม่ทำอะไรเลย

พลังศักดิ์สิทธิ์ส่วนใหญ่ของเขาถูกใช้ไปกับกลุ่มทั้งสิบสามคนนี้ และที่เหลือก็คือการชำระล้างคนตัวเล็กๆ คนอื่นๆ

ในความเป็นจริง เป้าหมายเดิมของเขาสำเร็จแล้ว แต่ชายผู้นี้หยิ่งยโสมากขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นเขาจึงอดที่จะพูดถึงมันไม่ได้ มิฉะนั้นเขาจะต้องสูญเสียครั้งใหญ่ในการต่อสู้ไม่ช้าก็เร็วเพราะความเย่อหยิ่งและความจองหองของเขา

“ขอรับ ฝ่าบาท ข้าจะฝึกฝนอย่างหนักต่อไป…” ใบหน้าที่เย่อหยิ่งเล็กน้อยของโกดัมเว่ยแข็งค้าง จากนั้นเขาก็ยิ้ม

“เอาล่ะ คราวนี้เธอไปเป็นประธานในการคัดเลือกแล้วพาสองคนนั้นมาพบฉัน”

"ครับ!!"

ปัง~~

ทันทีที่สิ้นเสียง ร่างของโกดัมเว่ยก็กลายเป็นลำแสงสีทองที่ฉีกอากาศออกจากกันในทันที และบินไปที่สนามฝึกซ้อมพร้อมกับเสียงหวีดหวิว

"บทโหมโรงแห่งยุคได้เริ่มขึ้นแล้ว และแผนการของฉันก็ควรจะเริ่มต้นขึ้นด้วย..." เมื่อนึกถึงข่าวการลักพาตัวของเพลย์บอยคนหนึ่งเมื่อวานนี้ คาเรนก็ยกยิ้มมุมปาก เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วมองดู ท้องฟ้าโปร่งไร้เมฆ เผยดวงอาทิตย์ที่แผดเผาสะท้อนเป็นแสงสีทองอร่ามในรูม่านตาที่เหมือนอัญมณีนี้