บทที่ 760 - จางซาน! เจ้ามีสติปัญญาระดับเจี่ยสวี่เลยนะเนี่ย!

บทที่ 760 - จางซาน! เจ้ามีสติปัญญาระดับเจี่ยสวี่เลยนะเนี่ย!

เทพอสูรอุตส่าห์ทุ่มเทส่งของพรรค์นี้เข้ามาในสนามรบ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่ามันต้องสำคัญกับพวกมันมากแน่ๆ

ตอนนี้สมรภูมิรบระหว่างเผ่ามนุษย์และเผ่าปีศาจกลายเป็นลานเพาะกู่ของเทพอสูรไปแล้ว สิ่งที่แฝงกลิ่นอายเทพอสูรก็คือหนอนกู่ ส่วนทหารของทั้งสองเผ่าก็คืออาหารเลี้ยงกู่

หนอนกู่เทพอสูรกลืนกินทุกสรรพสิ่งในสนามรบ ทั้งพลังชีวิต ปราณมรณะ ปราณอาฆาต ความหวาดกลัว และความละโมบ

ขนาดตอนนี้หนอนกู่เทพอสูรยังอยู่ในระดับต่ำก็สามารถช่วยให้ขุนพลปีศาจเลื่อนขั้นเป็นขุนพลปีศาจระดับสิบได้แล้ว หากปล่อยให้มันเติบโตต่อไปเรื่อยๆ ไม่แน่ว่าอาจจะสร้างราชันย์ปีศาจขึ้นมาได้หลายตัวเลยทีเดียว!

เผ่าปีศาจมีจำนวนมหาศาลและมีระบบชนชั้นที่เข้มงวด หากไม่มีขุนพลปีศาจหรือราชันย์ปีศาจที่มีสติปัญญาคอยปกครอง พวกมันก็เป็นแค่ทรายที่กระจัดกระจายไร้ระเบียบ

แต่ถ้ามีผู้ปกครองที่มีระดับสูงพอคอยบัญชาการ กองทัพเผ่าปีศาจจะกลายเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง พลังรบของพวกมันจะไม่ด้อยไปกว่ากองทัพหลวงที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีเลย

"ตอนนี้มันยังทำได้แค่ยกระดับให้เป็นขุนพลปีศาจระดับสิบ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่มันยกระดับให้เป็นราชันย์ปีศาจได้ เมื่อนั้นแหละคือหายนะของจริง"

ราชันย์ปีศาจหนึ่งตัวสามารถบัญชาการเผ่าปีศาจได้หลายร้อยล้านตัว

แถมราชันย์ปีศาจยังสามารถประทานพรให้ขุนพลปีศาจระดับสิบได้สิบตัว

ขุนพลปีศาจระดับสิบทั้งสิบตัวนี้จะไม่เหมือนกับขุนพลปีศาจระดับสิบทั่วไป พวกมันคือ 'องครักษ์ราชันย์'

แต่ละตัวจะครอบครองพรสวรรค์สายเลือดพิเศษอย่างน้อยหนึ่งอย่าง

พลังความแข็งแกร่งเหนือกว่าขุนพลปีศาจทั่วไปมาก มีระดับเป็นรองแค่ราชันย์ปีศาจเพียงครึ่งก้าวเท่านั้น

ต่อให้ต้องสู้ตัวต่อตัวก็ไม่ด้อยไปกว่าฮีโร่ระดับหกดาวสีทองเลยแม้แต่น้อย

หากปล่อยให้หนอนกู่เทพอสูรดูดกลืนต่อไป การสร้างราชันย์ปีศาจขึ้นมาหลายตัวก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา

"ต้องชิงแย่งหนอนกู่เทพอสูรพวกนี้มาให้ได้"

จุดประสงค์หลักที่เซี่ยอวี่มาเยือนกำแพงยักษ์ด้วยตัวเองในครั้งนี้ ก็เพื่อชิงเลือดเนื้อของเผ่าปีศาจระดับสูง

เดิมทีเขาคิดว่าได้เลือดเนื้อของขุนพลปีศาจระดับสิบมาสักตัวก็ถือว่าเยี่ยมแล้ว

แต่ดูจากตอนนี้ เผลอๆ อาจจะได้เลือดเนื้อของจักรพรรดิปีศาจมาเลยก็ได้ใครจะรู้?

เซี่ยอวี่ขยับความคิด

เงาสีดำหลายสายก็หลุดลอยออกจากร่างแล้วพุ่งตรงไปยังสนามรบ

หลังจากเงาดำเข้าสู่สนามรบ พวกมันก็ไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ในทันที แต่กลับซ่อนตัวซุ่มเงียบเอาไว้ เพื่อไม่ให้เผ่าปีศาจรู้ตัวแล้วเผ่นหนีไปเสียก่อน

"มีวิธีไหนที่จะดึงดูดเผ่าปีศาจมาให้ได้มากกว่านี้อีกไหม?"

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น เซี่ยอวี่ก็ดึงสายตากลับมาแล้วหันไปถามจางซานที่อยู่ข้างๆ

จางซานไม่รู้ว่าเซี่ยอวี่ต้องการดึงดูดเผ่าปีศาจมาทำไม แต่ในฐานะขุนนาง เขามีหลักการเพียงข้อเดียว นั่นคือการแก้ไขปัญหาให้แก่ฝ่าบาท

"ทูลฝ่าบาท หากเพิ่มฮีโร่หรือกองทหารระดับสูงเข้าไปในกองทัพ ก็มีโอกาสสูงมากที่จะดึงดูดเผ่าปีศาจในบริเวณรอบๆ เข้ามาได้พ่ะย่ะค่ะ"

"ยิ่งถ้าส่งฮีโร่ออกไปสู้รบนอกกำแพงยักษ์โดยตรง โอกาสก็จะยิ่งสูงขึ้นไปอีก"

ด้านนอกกำแพงยักษ์คืออาณาเขตของเผ่าปีศาจ

การส่งฮีโร่ระดับสูงออกไปก็เหมือนเอาเนื้อไปโยนเข้าปากเสือ แทบจะเรียกได้ว่าไปแล้วไม่ได้กลับ

"เฟิ่งเซียน เจ้ามานี่หน่อย" เซี่ยอวี่หันไปเรียกอวี้ปู้ที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองด้วยรูปร่างกำยำและใบหน้าหยิ่งผยอง

ลวี่ปู้ถือทวนง้าวกรีดนภาเดินก้าวยาวๆ เข้ามา

"นายท่าน!"

เซี่ยอวี่พยักหน้าแล้วมอบหมายภารกิจอันหนักหน่วงนี้ให้เขา

ลวี่ปู้อย่างไรเสียก็เป็นยอดขุนพลอันดับหนึ่งแห่งยุคสามก๊ก การรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ย่อมไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว

แถมเขายังมีม้าเซ็กเธาว์และทหารม้าปิงโจวอีก หากเจออันตรายก็แค่ควบม้าหนีกลับเข้าเมืองมาก็พอ

"นายท่าน คอยดูฝีมือข้าได้เลย!" ลวี่ปู้มั่นใจในตัวเองสุดๆ เขายกง้าวกรีดนภาขึ้นเตรียมจะกระโดดลงจากกำแพงเมือง

จางซานที่อยู่ด้านข้างก็โพล่งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

"ฝ่าบาท หากฮีโร่ระดับสูงพวกนี้ได้รับบาดเจ็บหรือมีเลือดออกสักหน่อย รับรองว่าจะต้องดึงดูดเผ่าปีศาจมาได้มากกว่าเดิมแน่นอน เผลอๆ อาจจะล่อขุนพลปีศาจระดับสิบจากสนามรบอื่นมาได้ด้วยซ้ำพ่ะย่ะค่ะ"

จางซานกวาดสายตามองลวี่ปู้ตั้งแต่หัวจรดเท้า

"เลือดของฮีโร่ระดับหกดาวสีทองมีแรงดึงดูดต่อเผ่าปีศาจอย่างมหาศาล ต่อให้เป็นราชันย์ปีศาจก็ยังอดใจไม่ไหวหรอกพ่ะย่ะค่ะ!"

เซี่ยอวี่มองจางซานด้วยสีหน้าจริงจัง

"ดีมาก! เจ้ามีสติปัญญาระดับเจี่ยสวี่เลยนะเนี่ย!"

พูดจบเขาก็ดึงแขนล่ำๆ ของลวี่ปู้มา แล้วตวัดดาบฟันฉับจนเป็นแผลลึกทันที!

[จบแล้ว]