บทที่ 23 - วิชาค้อนร่วงหล่นจากฟากฟ้า?

บทที่ 23 - วิชาค้อนร่วงหล่นจากฟากฟ้า?

หลังจากได้หนังสือเชื่อมมิติมาแล้ว ฟางโม่แทบจะทนรอต่อไปไม่ไหวแม้แต่วินาทีเดียว

เขาแทบอยากจะทะลุมิติไปอยู่ในโลกมาร์เวลซะเดี๋ยวนี้ อยากจะไปตามหา นิค ฟิวรี่ แล้วเอาทองคำก้อนยักษ์ปาใส่หน้าเขา พร้อมกับบอกว่าให้หน่วยชีลด์ของพวกนายมาเป็นลูกน้องฉันซะดีๆ

หรือไม่ก็ไปหา โทนี่ สตาร์ก แล้วไปเล่นมุกรังสีกับเขาอีกสักรอบ

ถ้าหมอนั่นยังแก้ปัญหาพิษจากธาตุพัลลาเดียมไม่ได้ ฟางโม่ก็ไม่รังเกียจที่จะหยิบถังนมขึ้นมาแล้วกรอกปากเขาไปอึกใหญ่ๆ เพื่อดูว่านมจะช่วยล้างดีบัฟติดพิษได้จริงไหม

แต่ถึงแม้ฟางโม่จะอดใจรอไม่ไหวแค่ไหน การเตรียมตัวก็ยังเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

คราวก่อนตอนที่เขาเพิ่งปลุกสแตนด์สตีฟขึ้นมา เขาก็ถูกหนังสือแห่งยุคดูดเข้าไปในโลกมาร์เวลทันที นอกจากทองคำแท่งไม่กี่ก้อนในตัวแล้ว เขาก็แทบจะยาจกสุดๆ

ยังโชคดีที่ฟางโม่ดวงดีสุดขีด สุ่มได้มือเอนเดอร์มา ไม่อย่างนั้นคงเอาชนะไอ้สวะอย่างอะบอมิเนชันไม่ได้แน่

ในเมื่อคราวก่อนฟางโม่เคยเสียเปรียบมาแล้ว

ครั้งนี้เขาย่อมต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดสิ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทดสอบนำไอเทมจากมายคราฟต์ออกมาใช้ในโลกแห่งความเป็นจริง ฟางโม่รู้สึกสนใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ

ก็แหม หลังจากมือเอนเดอร์ถูกนำมาใช้ในโลกแห่งความเป็นจริงแล้วมันเวิร์กสุดๆ ไปเลยนี่นา ครั้งนี้เขาจึงจัดเตรียมของไว้เป็นกองพะเนิน เตรียมพร้อมที่จะนำออกไปทดสอบเอฟเฟกต์ในโลกแห่งความเป็นจริงให้หมด

โชคดีที่สตีฟสุ่มได้กระเป๋าเล่นแร่แปรธาตุมา ไม่อย่างนั้นก็คงจะใส่ของพวกนี้ไม่หมดจริงๆ

ฟางโม่ใช้เวลาจัดของอยู่นานมาก จนกระทั่งท้องฟ้ามืดมิดลง ในที่สุดเขาก็เก็บกระเป๋าเล่นแร่แปรธาตุด้วยความพึงพอใจ จากนั้นก็ให้สตีฟหยิบหนังสือแห่งยุคออกมาแล้วคลิกขวาเพื่อเปิดมัน

วินาทีต่อมา หมอกสีดำไร้ที่สิ้นสุดก็พวยพุ่งออกมาจากหนังสือและกลืนกินทั้งสองร่างเข้าไปจนหมดสิ้น

ความรู้สึกไร้น้ำหนักเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับคืนสู่ความสงบอย่างรวดเร็ว ฟางโม่รีบลืมตาขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น แต่ทันใดนั้นก็มีลมกระโชกแรงพัดปะทะใบหน้า พร้อมกับเม็ดทรายสีเหลืองจำนวนมากที่ปลิวมาฟาดหน้าเขาอย่างจัง

"หืม? ทะเลทรายงั้นเหรอ"

ฟางโม่เห็นดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบกวาดสายตามองไปรอบๆ

ตำแหน่งที่เขาอยู่ตอนนี้ดูเหมือนทะเลทรายจริงๆ รอบๆ มีเนินทรายอยู่หลายลูก พืชพรรณแห้งเหี่ยวสีเหลืองทองขึ้นอยู่ประปรายดูไร้ชีวิตชีวา

เพียงแต่ตอนนี้เป็นช่วงเวลากลางคืน รอบด้านจึงมืดมิดมาก ทำให้วิสัยทัศน์ของฟางโม่ถูกบดบัง เขามองเห็นเพียงแสงไฟริบหรี่อยู่ไกลๆ คล้ายกับเป็นแคมป์หรืออะไรสักอย่าง

"นี่ฉันคงไม่ได้โผล่มาที่อัฟกานิสถานอีกแล้วหรอกนะ"

เมื่อเห็นภาพนี้ ฟางโม่ก็ชักจะปวดหัวขึ้นมานิดๆ แล้ว "ไม่เอาน่า... ฉันไม่อยากฆ่าพวกผู้ก่อการร้ายอีกแล้วนะ ขอร้องล่ะ ช่วยส่งฉันไปในที่ที่มันเจ๋งกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง"

อันที่จริง ข้อสันนิษฐานของฟางโม่ก็มีเหตุผลอยู่บ้าง

เพราะในเกม ทุกครั้งที่ผู้เล่นใช้หนังสือแห่งยุค พวกเขาจะถูกเทเลพอร์ตไปยังพิกัดเดียวกันเสมอ

พิกัดนี้คล้ายกับจุดเกิดในโลกหลัก ฟางโม่สงสัยว่าจุดเกิดของเขาอาจจะถูกตั้งไว้ที่ถ้ำแห่งนั้นหรือเปล่า ถึงได้ต้องคอยหาวิธีหนีออกจากอัฟกานิสถานทุกครั้งที่มาเยือนโลกมาร์เวล

ทว่าในขณะที่ฟางโม่กำลังปวดหัวอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีแสงสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ ท่ามกลางค่ำคืนที่มืดมิดเช่นนี้ แสงนั้นจึงดูโดดเด่นมากจนดึงดูดความสนใจของฟางโม่ได้ในทันที

"หืม? ตัวอะไรน่ะ"

ฟางโม่เงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น และพบว่าเหมือนจะมีจุดแสงอยู่บนนั้น

เนื่องจากท้องฟ้ามืดเกินไป ฟางโม่จึงมองไม่ออกว่ามันคืออะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆ คือของสิ่งนี้ลากเป็นเส้นทางยาวเหยียดพาดผ่านกลางอากาศ แล้วพุ่งตรงดิ่งมาทางเขา

"เชี่ยเอ๊ย..."

เมื่อเห็นว่าสิ่งที่ดูเหมือนอุกกาบาตกำลังพุ่งเข้าชนเขาอย่างจัง ฟางโม่ก็ใช้ทักษะเทเลพอร์ตโดยสัญชาตญาณ

แสงสีม่วงสว่างวาบ ฟางโม่หายตัวไปจากจุดเดิมในพริบตา

และในวินาทีต่อมา ของสิ่งนั้นก็กระแทกพื้นอย่างแรง เสียงดังตู้มสนั่นหวั่นไหวราวกับแผ่นดินทั้งผืนสั่นสะเทือน คลื่นกระแทกขนาดมหึมาซัดเนินทรายให้ปลิวว่อนราวกับเกลียวคลื่น กลืนกินทุกสิ่งรอบด้านจมอยู่ใต้ผืนทรายสีเหลืองทอง

โชคดีที่ฟางโม่สามารถเทเลพอร์ตได้ หลังจากวาบไปมาสองสามครั้ง เขาก็หลบคลื่นทรายพ้น

"โผล่มาปุ๊บก็โดนอุกกาบาตอัดหน้าปั๊บ ถือว่าเปิดตัวได้สวย"

หลังจากหลบคลื่นกระแทกพ้น ฟางโม่เห็นหลุมอุกกาบาตอยู่ไม่ไกลก็อดบ่นไม่ได้ "ระบบ นี่นายจะไม่ปลดล็อกม็อดอุกกาบาตให้ฉันหน่อยเหรอ"

แต่สิ่งที่ฟางโม่ไม่คาดคิดก็คือ หลังจากระบบได้ยินคำพูดของเขา เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นมาจริงๆ

[แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบคุณสมบัติของม็อดใหม่ สามารถรับสิทธิ์ดาวน์โหลดได้หลังจากการวิจัย]

"ล้อเล่นน่า ให้จริงๆ ดิ"

เมื่อได้ยินเสียงอิเล็กทรอนิกส์แจ้งเตือนในหัว ฟางโม่ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ถึงจะแปลกใจ แต่ฟางโม่ก็เทเลพอร์ตสองสามครั้งเข้าไปในหลุมอุกกาบาต ตั้งใจจะปลดล็อกม็อดที่ได้มาฟรีๆ นี้ก่อนเป็นอันดับแรก

ทว่าพอฟางโม่ลงไปในหลุมอุกกาบาต เขาก็เพิ่งจะรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เพราะตรงกลางหลุมอุกกาบาตไม่มีอุกกาบาตอยู่เลย กลับมีเพียงค้อนที่ร้อนระอุจนเป็นสีแดงเสียบคาอยู่บนก้อนหิน อาจจะเป็นเพราะเพิ่งตกลงมาถึงพื้น ในตอนนี้มันจึงยังมีควันกรุ่นๆ ลอยขึ้นมาให้เห็น

"นี่มัน... ค้อนงั้นเหรอ"

เมื่อฟางโม่เห็นภาพนี้ เขาก็เข้าใจในทันทีว่านี่ต้องเป็นค้อนของเทพเจ้าสายฟ้าธอร์แน่ๆ ดูเหมือนว่าเวลาในโลกมายคราฟต์กับโลกมาร์เวลจะเดินไม่เท่ากัน เขาเพิ่งจากมาได้ไม่นาน เนื้อเรื่องของธอร์ก็เริ่มขึ้นซะแล้ว

ถ้าคำนวณดูแล้ว เนื้อเรื่องของ Iron Man 2 เขาคงจะพลาดไปแล้วล่ะ

โทนี่ สตาร์ก น่าจะแก้ปัญหาพิษจากธาตุพัลลาเดียมได้แล้ว แถมยังได้รับคำใบ้จากพ่อของเขาภายใต้ความช่วยเหลือของหน่วยชีลด์ จนสร้างธาตุชนิดใหม่ขึ้นมาได้สำเร็จ

และในขณะที่ฟางโม่กำลังครุ่นคิดถึงเนื้อเรื่องอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขาอีกครั้ง

[แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบคุณสมบัติของม็อดใหม่ สามารถรับสิทธิ์ดาวน์โหลดได้หลังจากการวิจัย]

"หืม?"

การแจ้งเตือนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้ฟางโม่ชะงักไป

ของในหลุมนี่เห็นชัดๆ ว่าไม่ใช่อุกกาบาต แต่ระบบกลับยังแจ้งเตือนว่ามีสิทธิ์รับม็อดใหม่ พูดตามตรงฟางโม่ก็ชักจะงงแล้วเหมือนกัน นี่มันจะปลดล็อกม็อดอะไรได้ล่ะ ม็อดแกนค้อนงั้นเหรอ

แต่ถึงจะคิดอย่างนั้น ฟางโม่ก็ยังคงยื่นมือออกไปหาค้อนมโยลเนียร์อยู่ดี

และวินาทีที่เขาสัมผัสกับค้อนมโยลเนียร์ ระบบก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง

[แจ้งเตือนจากระบบ: ได้รับโครงสร้างภายในของ 'โลหะแห่งปวงเทพ - อูรู' เรียบร้อยแล้ว คุณได้รับสิทธิ์ดาวน์โหลดม็อดใหม่ 30%]

หลังจากได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบอีกครั้ง ฟางโม่ก็พอจะเดาออกแล้ว

ดูเหมือนว่าม็อดใหม่ในครั้งนี้จะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับค้อนเลยจริงๆ คาดว่าน่าจะเป็นส่วนเสริมโลหะผสมของม็อดช่างฝีมืออะไรทำนองนั้นมากกว่า

แต่ตอนนี้ม็อดเพิ่งจะโหลดไปได้แค่ 30% สงสัยเขาคงต้องไปวิจัยโลหะชนิดอื่นเพิ่มอีก อย่างเช่นไวเบรเนียม เหล็กอุกกาบาต หรือแร่ทิเบเรียม

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฟางโม่ก็ล้วงสมาร์ตโฟนออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วต่อสายหา นิค ฟิวรี่ ทันที

"ฟางโม่?" สายถูกรับแทบจะในทันที เสียงของ นิค ฟิวรี่ ที่เจือความประหลาดใจดังลอดออกมา "นาย... กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่"

"จู่ๆ ก็คันไม้คันมือขึ้นมาน่ะ ฉันให้เวลาครึ่งชั่วโมง เอาโล่ของกัปตันอเมริกามาให้ฉันลูบๆ คลำๆ หน่อยสิ"

ฟางโม่พูดสวนกลับไปในสายทันที "งานสำเร็จเมื่อไหร่ ฉันจะยกทองคำยี่สิบตันให้เป็นทุนวิจัยลับๆ ของหน่วยชีลด์ในการศึกษาเทสเซอแรคต์เป็นการตอบแทน"

[จบแล้ว]