บทที่ 23 - การฝึกยิงด้วยกระสุนจริงมาถึงแล้ว!

บทที่ 23 - การฝึกยิงด้วยกระสุนจริงมาถึงแล้ว!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

พูดปุ๊บก็ทำปั๊บ ฉีถงเหว่ยนั่งขัดสมาธิแล้วเริ่มเดินลมปราณตามกระบวนท่าและขั้นตอนของวิชาชี่กงสายแข็งทันที

วิชาชี่กงสายแข็งแบ่งออกเป็นสี่ระดับ

ระดับต้น ระดับกลาง ระดับสูง และระดับบรรลุขั้นสุด

ยิ่งระดับสูงขึ้น ความสามารถในการทนทานต่อการถูกโจมตีก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย

ระดับต้นสามารถสลายแรงปะทะจากคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือพอๆ กันได้ถึงร้อยละสามสิบ

ระดับกลางสามารถสลายได้ถึงร้อยละห้าสิบ!

ระดับสูงสามารถสลายได้ถึงร้อยละแปดสิบ และเมื่อมาถึงระดับนี้ ความแข็งแกร่งในการต้านทานแรงปะทะจากภายนอกก็จะเทียบเท่ากับเสื้อเกราะกันกระสุนทั่วไป สามารถป้องกันการยิงจากปืนพกในระยะประชิดและปืนเล็กยาวในระยะกลางถึงไกลได้อย่างมีประสิทธิภาพ!

ส่วนระดับบรรลุขั้นสุดนั้นสามารถเทียบได้กับเสื้อเกราะกันกระสุนชั้นยอดของโลก ไม่เพียงแต่จะต้านทานการยิงจากปืนพกได้ในทุกระยะ แต่การยิงจากปืนเล็กยาวในระยะประชิดก็ยังสามารถสลายแรงปะทะได้ถึงร้อยละเจ็ดสิบ! กระสุนปืนซุ่มยิงจากระยะไกลยิ่งสามารถต้านทานได้ถึงร้อยละหกสิบ! ถ้าในตอนนั้นสวมเสื้อเกราะกันกระสุนทับไว้อีกชั้น เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นปืนซุ่มยิงขนาดลำกล้องใหญ่ ไม่อย่างนั้นความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับร่างกายของเขาก็แทบจะเรียกได้ว่าไม่มีผลเลย

แต่การจะฝึกฝนให้ถึงระดับบรรลุขั้นสุดนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ระหว่างทางไม่รู้ว่าจะต้องทนรับการฝึกฝนและการทรมานร่างกายที่โหดร้ายผิดมนุษย์มนามากขนาดไหน!

นอกจากจะช่วยปกป้องตัวเองได้แล้ว มันยังช่วยเพิ่มพละกำลังและพลังโจมตีให้เขาได้อีกด้วย

เมื่อร่างกายแข็งแกร่งขึ้น พลังที่ใช้ในการโจมตีศัตรูก็ย่อมเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

จากการประเมินคร่าวๆ ทุกครั้งที่เลื่อนระดับ พลังโจมตีของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามส่วน!

ลองคิดดูสิว่าถ้าวีชาชี่กงสายแข็งนี้ถูกฝึกจนสำเร็จ ในอนาคตฉีถงเหว่ยอาจจะสามารถเมินเฉยต่อคู่ต่อสู้ทุกคนและการโจมตีจากอาวุธเบาได้จริงๆ!

"ไอ้เด็กนี่กำลังทำอะไรอยู่น่ะ"

"บำเพ็ญตบะงั้นเหรอ"

ในเวลานี้ที่ห้องศูนย์บัญชาการ ผู้กองเกากับหมาป่าเทาก็สังเกตเห็นการกระทำของฉีถงเหว่ยในโกดังเช่นกัน ทั้งสองคนทำหน้างุนงง

"บางทีเขาอาจจะมีวิธีฝึกความแข็งแกร่งของร่างกายในแบบของเขาก็ได้มั้ง"

ผู้กองเกาพูดขึ้น "ไว้มีโอกาสค่อยลองถามเขาดูแล้วกัน"

หมาป่าเทาพยักหน้า เขาก้มมองดูเวลาแล้วถามว่า "ใกล้จะบ่ายสามแล้ว จะให้เรียกพวกเขาตื่นเลยไหม"

ผู้กองเกาส่ายหน้าเบาๆ "ปล่อยให้พวกเขานอนไปจนถึงสี่โมงเย็นเถอะ"

"รับทราบ!"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

พอฉีถงเหว่ยได้ยินเสียงนกหวีด เขาก็รีบวิ่งไปที่จุดรวมพลทันที

ชั่วพริบตาทุกคนก็มารวมตัวกันครบ

แม้ว่าพวกเขาจะยังคงรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่มากก็ตาม

แต่ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา พวกเขาตอบสนองต่อเสียงนกหวีดได้อย่างไว้ว่องจนเป็นสัญชาตญาณไปแล้ว

ขอแค่เสียงนกหวีดดังขึ้น ถ้าภายในสามนาทีไม่สามารถแต่งกายพร้อมอาวุธครบมือออกมารวมแถวได้ ก็จะต้องโดนหักคะแนนทันที

ผู้กองเกายืนอยู่ตรงหน้าเหล่าไก่อ่อนแล้วเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้เข้มงวดเหมือนเมื่อก่อน "ถึงแม้พวกแกจะผ่านการฝึกสุดโหดที่ทดสอบขีดจำกัดทั้งทางร่างกาย จิตใจ และความมุ่งมั่นตลอดหนึ่งสัปดาห์มาได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกแกคือสมาชิกของหน่วยเขี้ยวหมาป่าแล้วนะ!"

"หลังจากนี้ ยังมีบททดสอบที่โหดหินยิ่งกว่ารอพวกแกอยู่"

"ถ้าใครรู้สึกว่าตัวเองทนไม่ไหว ตอนนี้ยังสามารถขอถอนตัวได้นะ"

แต่พอผู้กองเกาพูดจบ กลับไม่มีใครเลือกที่จะถอนตัวเลยแม้แต่คนเดียว

ตลกน่า

พวกเขาอุตส่าห์ทนกัดฟันผ่านหนึ่งสัปดาห์ที่แสนยากลำบากที่สุดมาได้จนรอดตายมาหวุดหวิด จะมายอมแพ้ง่ายๆ ได้ยังไง

ผู้กองเการู้สึกพอใจเล็กน้อย "ดี ในเมื่อไม่มีใครถอนตัว งั้นฉันจะขออธิบายกฎการคัดเลือกและฝึกฝนในด่านต่อไปให้ฟังคร่าวๆ"

"สัปดาห์แรกเป็นการฝึกสมรรถภาพทางกาย จิตใจ และความมุ่งมั่นของพวกแก ส่วนหลังจากนี้จะเป็นการทดสอบทักษะการต่อสู้ของพวกแก"

ฉีถงเหว่ยรู้สึกได้ว่าตอนที่ผู้กองเกาพูดประโยคนี้ สายตาของเขามองมาที่ตัวเอง ในฐานะที่เป็นคนนอกที่ถูกดึงตัวมา เขาย่อมขาดตกบกพร่องในเรื่องพวกนี้มากกว่าคนอื่นจริงๆ

ผู้กองเกาพูดต่อ "วิชาที่จะต้องฝึกมีทั้งการยิงปืนเล็กยาว การเรียนรู้ระบบข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ การสอดแนม วัตถุระเบิด และอื่นๆ อีกหลายสิบวิชา"

"ระยะเวลาในการฝึกคัดเลือกคือสามเดือน"

"ทุกวิชา พวกแกจะต้องทำคะแนนให้ผ่านเกณฑ์ หรือถึงขั้นเชี่ยวชาญเลยก็ยิ่งดี!"

"พวกเราจะประเมินผลพวกแกอย่างต่อเนื่อง พวกแกทุกคนจะยังคงมีคะแนนติดตัวคนละร้อยคะแนนเหมือนเดิม"

"ฉันจะหักคะแนนจากทัศนคติในการฝึก ผลการฝึก และผลการประเมินของพวกแก!"

"กฎยังเหมือนเดิม ถ้าร้อยคะแนนถูกหักจนหมด ก็ไสหัวไปได้เลย!"

"แต่ถึงแม้การฝึกหลังจากนี้จะเน้นไปที่ทักษะการต่อสู้เป็นหลัก แต่เรื่องสมรรถภาพร่างกายก็ทิ้งไม่ได้เหมือนกัน"

"ทุกเช้าเย็นจะต้องวิ่งวิบากสิบกิโลเมตรแล้วก็วิดพื้นหนึ่งพันครั้ง ห้ามขาดเด็ดขาด"

พอได้ยินผู้กองเกาพูดแบบนี้ พวกไก่อ่อนก็ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไรมากนัก

ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา พวกเขาชินกับการวิ่งวิบากระยะไกลไปซะแล้ว

ถ้าตอนนี้ไม่ให้พวกเขาวิ่งสักสิบกิโลเมตร ในใจคงจะรู้สึกโหวงๆ ผิดปกติแน่ๆ

อีกอย่างการผ่านการฝึกสุดโหดในสัปดาห์ที่ผ่านมาก็ทำให้สมรรถภาพร่างกายของพวกเขาก้าวกระโดดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ถ้าเป็นแค่การวิ่งวิบากธรรมดาโดยไม่ได้อยู่ในสภาวะกดดันอย่างหนักเหมือนเมื่อก่อน พวกเขาก็สามารถรับมือได้อย่างสบายๆ

"เนื่องจากสภาพร่างกายของพวกแกกำลังอยู่ในช่วงฟื้นฟู สองวันนี้ก็เลยจะยังไม่มีการฝึกที่ใช้แรงมากนัก"

"เริ่มจากวิชาเบาๆ ก่อนก็แล้วกัน"

พูดจบ ผู้กองเกาก็จัดเรียงหมายเลขให้พวกไก่อ่อนใหม่

พอมาถึงฉีถงเหว่ย เขาก็ยังคงเป็นหมายเลขสิบแปดเหมือนเดิม

"เอาล่ะ พาพวกเขาไปที่สนามยิงปืน"

"ตอนนี้ ขอฉันดูฝีมือการยิงปืนของพวกราชันย์ทหารสอดแนมอย่างพวกแกหน่อยเถอะ"

พูดจบเขาก็พาฝูงไก่อ่อนเดินตรงไปยังสนามฝึก

เมื่อเห็นสนามยิงปืนอันกว้างขวาง พวกไก่อ่อนก็ถึงกับตะลึงตาค้าง

พื้นที่ราบเรียบกว้างไกลสุดลูกหูลูกตานับพันเมตร โอบล้อมด้วยภูเขาสามด้าน

ด้านหน้า ด้านซ้าย และด้านขวาสามารถใช้เป็นสนามยิงปืนได้ทั้งหมด

ในเวลานี้ นอกจากพวกเขายังมีทหารหน่วยรบพิเศษอีกกว่าร้อยนายกำลังฝึกยิงปืนอยู่ทั้งทางซ้ายและขวา

ผู้กองเกาพาพวกเขาเดินตรงไปที่เป้ายิงระยะสองร้อยเมตรทันที "ตอนอยู่หน่วยสอดแนมของพวกแก เป้าอกห่วงระยะหนึ่งร้อยเมตร ถ้ายิงได้เก้าสิบแต้มก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้ว"

"แต่สำหรับหน่วยเขี้ยวหมาป่าของเรา ระยะเริ่มต้นคือสองร้อยเมตร แถมยังต้องยิงให้ได้เก้าสิบห้าแต้มขึ้นไปเท่านั้น"

สองร้อยเมตรเหรอ

พวกไก่อ่อนแอบตกใจ

ระยะนี้พวกเขาก็เคยยิงมาบ้าง

แต่การยิงเป้าอกห่วงระยะสองร้อยเมตรแถมยังต้องทำคะแนนให้ได้เก้าสิบห้าแต้มขึ้นไป มันออกจะยากไปสักหน่อย

ถ้าเป็นระยะหนึ่งร้อยเมตร พวกเขายี่สิบกว่าคนอย่างน้อยร้อยละเก้าสิบขึ้นไปสามารถทำได้อย่างสม่ำเสมอแน่นอน

"แน่นอน นี่เป็นแค่มาตรฐานการยิงเป้านิ่งระยะสองร้อยเมตรเท่านั้น หลังจากนี้ยังมีการยิงเป้าเคลื่อนที่ การยิงสลับปืนพกและปืนเล็กยาวเพื่อสนับสนุนกัน และอีกมากมาย!"

"และฉันก็จะให้เวลาพวกแกฝึกฝน แถมยังจะส่งครูฝึกสอนยิงปืนมาช่วยสอนพวกแกด้วย"

"แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าผ่านไปสามเดือนแล้วพวกแกยังทำไม่ได้ งั้นก็เสียใจด้วย พวกแกไม่มีคุณสมบัติที่จะอยู่ในหน่วยเขี้ยวหมาป่าต่อไป!"

"เริ่มทดสอบตามลำดับหมายเลขไก่อ่อน!"

"กลุ่มละสิบคน!"

"ยิงเป้าอกห่วงนิ่งระยะสองร้อยเมตร!"

สิ้นคำสั่ง ไก่อ่อนสิบห้าคนแรกก็ก้าวออกไปประจำที่ทันที

ฉีถงเหว่ยหรี่ตาประเมินระยะทาง เขารู้สึกว่าระยะนี้มันไกลเอาเรื่องเลยทีเดียว!

ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยยิงเป้าที่อยู่ไกลขนาดนี้มาก่อนเลย

แต่เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว ทักษะพรสวรรค์คูณร้อยเท่าที่มีอยู่ไม่ได้มีไว้โชว์หรอกนะ!

ปัง ปัง ปัง!

เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วลานฝึก

ไก่อ่อนแต่ละคนจดจ่ออยู่กับการยิงอย่างเต็มที่

นี่เป็นการโชว์ฝีมือการยิงปืนครั้งแรกให้หน่วยเขี้ยวหมาป่าได้เห็น จะต้องทำผลงานให้ออกมาดีที่สุด!

ไม่นานกลุ่มแรกก็ยิงเสร็จ

เจ้าหน้าที่เช็คเป้าที่อยู่ในสนามเพลาะก็เริ่มขานคะแนน

วิทยุสื่อสารของผู้กองเกาก็ส่งเสียงรายงานคะแนนของไก่อ่อนสิบห้าคนแรกออกมา

"เป้าหมายเลข 1 คะแนน 85 แต้ม!"

"เป้าหมายเลข 2 คะแนน 92 แต้ม!"

"เป้าหมายเลข 3..."

"..."

เมื่อได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่ขานคะแนนดังออกมาจากวิทยุสื่อสาร ไก่อ่อนที่ทำคะแนนไม่ถึงเก้าสิบห้าแต้มต่างก็ก้มหน้าลงด้วยความละอายใจเล็กน้อย

"เป้าหมายเลข 10 คะแนน 98 แต้ม!"

เก้าสิบแปดแต้มงั้นเหรอ

พอคะแนนนี้ถูกประกาศออกมา ทุกคนก็หันขวับไปมองที่พลร่มทันที

[จบแล้ว]