บทที่ 57 - ลูกผู้ชายอยู่นอกบ้านต้องรู้จักป้องกันตัว!

บทที่ 57 - ลูกผู้ชายอยู่นอกบ้านต้องรู้จักป้องกันตัว!

หลังจากนั้นเจียงเฉินก็ใช้เวลาอีกพักใหญ่เพื่อตรวจสอบข้อมูลต่างๆ

นิยายเรื่อง 'ปีเหล่านั้นที่เราช่วยกันเป่าตะเกียง' มีตัวเลขพุ่งสูงขึ้นในทุกด้าน จนตอนนี้การจะกลายเป็นนิยายระดับปรากฏการณ์นั้นไม่ใช่เรื่องที่ต้องสงสัยอีกต่อไป

เพราะเขารู้ดีว่านิยายเรื่องนี้ในโลกเก่าของเขานั้นโด่งดังขนาดไหน

มันถึงขั้นเป็นผู้บุกเบิกแนวทางนิยายขุดสุสานขึ้นมาเลยทีเดียว

ในตอนนั้นผู้คนไม่ได้ทักทายกันว่า "กินข้าวหรือยัง" แต่จะถามกันว่า "เมื่อคืนอ่านตอนใหม่หรือยัง"

นั่นคือเครื่องพิสูจน์ความโด่งดังของมัน

และในโลกนี้ ด้วยความนึกสนุกของเจียงเฉินที่ส่งนิยายเรื่องนี้ลงในการประกวดวรรณกรรมสตรี มันจึงเหมือนการติดปีกให้กับผลงานชิ้นนี้อย่างแท้จริง

องค์ประกอบการขุดสุสานที่แปลกใหม่ ความสมจริงที่ชวนให้ขนลุก และปมปริศนาที่น่าติดตาม

บวกกับกระแสพูดคุยจากการประกวดวรรณกรรมสตรีที่กลายเป็นไวรัล

นิยายเรื่องนี้จึงดังเป็นพลุแตกอย่างเลี่ยงไม่ได้

เขาเพิ่งจะเห็นหัวข้อข่าวในโซเชียลที่เกี่ยวกับนิยายของเขาเอง

[แชร์นิยายรักสยองขวัญตอนกลางดึก เพื่อนรักแบบนี้ยังควรคบต่อไหม?]

เจียงเฉินถึงกับมุมปากกระตุกเบาๆ

ดูเหมือนสาวๆ ในโลกนี้จะค้นพบวิธี "เสพ" นิยายเรื่องนี้ในแบบที่พิเศษสุดๆ เข้าให้แล้ว

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป... จะไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นจริงๆ ใช่ไหมนะ

เขากดเข้าไปอ่านในช่องแสดงความคิดเห็นด้วยความสงสัย

และก็ตามคาดที่มีแต่เสียงก่นด่าระงมไปหมด

ทว่าท่ามกลางเสียงด่านั้น เมื่อเขาอัปเดตตอนใหม่มากขึ้นเรื่อยๆ คำชื่นชมที่เกี่ยวกับเนื้อหาในเรื่องก็เริ่มปรากฏให้เห็นมากขึ้นตามไปด้วย

หลายคนเริ่มตระหนักว่านี่คือนิยายแนวขุดสุสานที่ไม่เคยมีใครเขียนมาก่อน และเริ่มหันมาวิเคราะห์เนื้อหาอย่างจริงจัง

มีการถกเถียงเรื่องปมปริศนาในคอมเมนต์อย่างเผ็ดร้อน

สรุปแล้วกลุ่มนักอ่านในตอนนี้คือส่วนผสมที่แปลกประหลาดที่สุด

มีทั้งนักอ่านสาวๆ ที่หลงเข้ามาจากหน้าการประกวด

มีทั้งเหล่านักสืบโซเชียลที่ตามมาดูเพราะกระแสข่าว

และยังมีกลุ่ม "ผู้โชคร้าย" ที่ถูกเพื่อนหลอกให้เข้ามาอ่านนิยายรักสยองขวัญเรื่องนี้

และจากเสียงก่นด่าที่เห็น ดูเหมือนกลุ่มสุดท้ายจะมีปริมาณมากที่สุดเสียด้วย...

เจียงเฉินส่ายหน้าอย่างจนใจ

เขารู้อยู่แล้วว่านิยายเรื่องนี้ต้องดังแน่ แต่ไม่คิดว่าจะดังแบบผิดเพี้ยนไปขนาดนี้

ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาไม่กลายเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของผู้หญิงทั้งประเทศเลยหรือไงกันนะ

ให้ตายสิ...

แบบนี้เวลาเขาออกไปข้างนอกบ้านจะปลอดภัยไหมเนี่ย

ในขณะที่เขากำลังจะปิดเว็บไซต์เพื่อปั่นงานต่อ เขาก็สังเกตเห็นข้อความแจ้งเตือนในระบบนักเขียน

เป็นข้อความเชิญอย่างเป็นทางการจากทางเว็บบอร์ดวรรณกรรมแห่งหัวเซีย

[เรียนคุณเจียงผู้สิ้นหวังในพรสวรรค์ ทางเราขอขอบคุณที่ท่านเข้าร่วมการประกวดครั้งนี้ เนื่องจากผลงานของท่านได้รับความนิยมอย่างสูง เราจึงขอเชิญท่านเข้าร่วมการไลฟ์สดสัมภาษณ์ในอีกสามวันข้างหน้า]

ไลฟ์สดสัมภาษณ์งั้นเหรอ

เจียงเฉินแทบไม่ต้องคิดเลย เขาตัดสินใจกดปฏิเสธทันที

ล้อเล่นหรือไง ตอนนี้มีสาวๆ นับแสนคนที่อ่านนิยายเขาแล้วนอนไม่หลับจนอยากจะมาฉีกร่างเขาเป็นชิ้นๆ

ถ้าเขาไปปรากฏตัวในไลฟ์สดแล้วถูกจำหน้าได้ขึ้นมา มีหวังโดนดักรุมประชาทัณฑ์แน่ๆ

ลำพังแค่พัสดุที่ส่งใบมีดมาให้ที่บ้านทุกวันก็คงแกะกันไม่ไหวแล้ว

ยังดีที่ตอนสมัครสมาชิกเขาใส่แค่ชื่อนามปากกา และยังไม่ได้อัปโหลดข้อมูลส่วนตัวลงไป

ในสถานการณ์แบบนี้

เขาคิดว่าการรักษาความลับคือทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด

ยังไงเขาก็ไม่ได้รีบร้อนจะใช้เงินจากการเขียนนิยายอยู่แล้ว ตราบใดที่ยังไม่เซ็นสัญญาหรือไปปรากฏตัวในงานอีเวนต์ ก็คงไม่มีใครรู้ตัวจริงของเขาแน่ๆ

ส่วนเรื่องลิขสิทธิ์น่ะเหรอ... เว็บไซต์กึ่งทางการแบบนี้มีระบบคุ้มครองลิขสิทธิ์ที่แน่นหนาอยู่แล้วไม่ต้องห่วงเลย

เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาจึงสงบใจลง

เขาปิดหน้าเว็บแล้วเริ่มจรดปลายนิ้วลงบนคีย์บอร์ดเพื่อปั่นต้นฉบับต่อไปอย่างขยันขันแข็ง

.......

[จบแล้ว]