บทที่ 15: ดาบปีศาจนิจนิรันดร์และการจุติของนักดาบ

ไป๋เยี่ยไม่รับรู้ถึงความโกลาหลที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกแม้แต่น้อย เขาตกอยู่ในห้วงแห่งความยินดีจากการได้รับรางวัล โดยไม่สนกระแสคลื่นแห่งความตื่นตระหนกที่ถาโถมอยู่รอบหอคอยเทพเจ้านิรันดร์

ในเวลานี้ เขาถือหีบสมบัติที่ได้รับจากระบบเกมไว้ในมือ มันคือ 《 หีบสมบัติลึกลับแห่งนิรันดร์ 》!

ตัวหีบเป็นสีขาวนวลราวกับน้ำนม ผิวสัมผัสเรียบเนียนและอบอุ่นดุจหยกสลัก ดูคล้ายกับแสงจันทร์ที่ควบแน่นจนกลายเป็นวัตถุ บนพื้นผิวสลักลวดลายวิจิตรบรรจงซึ่งเป็นภาพของเหล่าสิ่งมีชีวิตระดับเทวะเฉกเช่นเดียวกับภาพสลักบนหอคอยเทพเจ้านิรันดร์ ไม่ว่าจะเป็นเกล็ดของมังกรยักษ์ ปีกของเอลฟ์ หรือมัดกล้ามเนื้อของไททัน ต่างก็ดูสมจริงราวกับจะกระโจนออกมาจากหีบได้ทุกเมื่อ!

“มาดูกันว่ารางวัลอันดับหนึ่งของหอคอยเทพเจ้านิรันดร์จะมอบเซอร์ไพรส์อะไรให้เราบ้าง!”

ไป๋เยี่ยพึมพำกับตัวเอง หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ดวงตาฉายแววแห่งความคาดหวังก่อนจะตัดสินใจเปิดหีบสมบัติในทันที

วินาทีที่ฝาหีบถูกเปิดออก แสงสว่างอันนุ่มนวลและศักดิ์สิทธิ์ก็พุ่งทะยานออกมา มันไม่ได้ดูโอ้อวดเหมือนแสงจากหีบทองคำหรือเปล่งประกายโชติช่วงเหมือนหีบระดับตำนาน แต่มันกลับแฝงไปด้วยกลิ่นอายความลึกลับที่ข้ามผ่านกาลเวลาและมิติ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบจะดังขึ้นในหัวของเขา:

【 ยินดีด้วย คุณได้รับอุปกรณ์—《 ดาบปีศาจนิจนิรันดร์ 》 】

สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเขาคือดาบยาวสีดำสนิท คมดาบเปล่งประกายสีม่วงจางๆ ดูลึกลับน่าเกรงขาม ด้ามจับพันด้วยเส้นไหมสีเงินขาว เมื่อเขากระชับมันไว้ในมือก็สัมผัสได้ถึงความเย็นสบายที่แผ่ซ่านเข้ามา ราวกับว่าอาวุธชิ้นนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อสวมเข้ากับฝ่ามือของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

ไป๋เยี่ยไม่รอช้ารีบตรวจสอบค่าสถานะของอุปกรณ์ชิ้นใหม่นี้ทันที:

【 ดาบปีศาจนิจนิรันดร์ 】

เกรด: ???

เอฟเฟกต์: เพิ่มค่าพละกำลัง 3,100 แต้ม; มาพร้อมทักษะติดตัว 《 กลืนกิน 》 (สามารถกลืนกินอาวุธเฉพาะของอาชีพนักรบเพื่อเพิ่มค่าสถานะและรับทักษะติดตัวใหม่)!

ประเภท: อาวุธ (เฉพาะอาชีพนักรบ)

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมตรงระดับเกรดถึงขึ้นเครื่องหมายคำถามสามตัวล่ะ?”

ไป๋เยี่ยชะงักไปเล็กน้อย คิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย เขาไม่เคยเห็นอุปกรณ์ที่ไม่ระบุระดับเกรดมาก่อน เพราะตามหลักแล้วอุปกรณ์ทุกชิ้นควรมีการจัดระดับที่ชัดเจน แต่แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเอฟเฟกต์ของมัน

“เดี๋ยวก่อน ทักษะติดตัว... กลืนกินงั้นเหรอ? บ้าไปแล้ว! นี่มันอาวุธประเภทเติบโตได้งั้นสิ!”

“แบบนี้มันก็โกงเกินไปแล้ว!”

ใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นความปิติยินดี ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ดาบยาวในมือดูเหมือนจะรับรู้ถึงอารมณ์ของเจ้าของ มันสั่นไหวเล็กน้อยคล้ายกับการตอบสนอง ไป๋เยี่ยลูบคลำอาวุธชิ้นใหม่อย่างทะนุถนอม สัมผัสถึงความคมกริบที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกสรรพสิ่ง

จากนั้น เขาเรียกหน้าต่างอุปกรณ์ขึ้นมาและสลับเปลี่ยนเอา 《 ดาบยาวเงาหมึก 》 เล่มเดิมออก แล้วสวมใส่ 《 ดาบปีศาจนิจนิรันดร์ 》 เข้าไปแทนที่

ทันทีที่เขากระชับดาบเล่มใหม่ พลังอำนาจที่พลุ่งพล่านก็ไหลบ่าเข้าสู่ร่างกาย มันทรงพลังกว่าตอนที่เขาใช้ดาบเล่มเก่าหลายเท่าตัว! และโดยไม่ลังเล ไป๋เยี่ยตัดสินใจใช้ทักษะ 《 กลืนกิน 》 ของดาบปีศาจเพื่อหลอมรวมดาบเล่มเดิมเข้าด้วยกันทันที!

เงาร่างภูตผีหน้าเขียวเขี้ยวโง้งพุ่งทะยานออกมาจากตัวดาบ มันอ้าปากกว้างราวกับหลุมดำแล้วกลืนกิน 《 ดาบยาวเงาหมึก 》 ที่ลอยอยู่ในอากาศเข้าไปในคำเดียว พร้อมกับส่งเสียงคำรามในลำคออย่างพึงพอใจ! เมื่อกระบวนการเสร็จสิ้น เงาภูตผีก็สลายกลับเข้าไปในดาบปีศาจ

พริบตานั้น สีของตัวดาบก็ดูเข้มขึ้น และประกายสีม่วงที่คมดาบก็ดูเจิดจ้าทรงพลังยิ่งกว่าเดิม!

ไป๋เยี่ยรีบตรวจสอบค่าสถานะอีกครั้ง:

【 ดาบปีศาจนิจนิรันดร์ 】

เกรด: ???

เอฟเฟกต์: เพิ่มค่าพละกำลัง 3,200 แต้ม; มาพร้อมทักษะติดตัว 《 กลืนกิน 》 (สามารถกลืนกินอาวุธเฉพาะของอาชีพนักรบเพื่อเพิ่มเอฟเฟกต์และรับทักษะติดตัวใหม่)!

กลืนกิน 1: เพิ่มความเสียหายกายภาพที่ทำได้ขึ้น 10%!

ประเภท: อาวุธ (เฉพาะอาชีพนักรบ)

โบนัสค่าพละกำลังเปลี่ยนจาก 3,100 เป็น 3,200 ซึ่งเท่ากับค่าสถานะดั้งเดิมของดาบเงาหมึกพอดิบพอดี และที่สำคัญที่สุดคือการเพิ่มคุณสมบัติ ‘กลืนกิน 1’ ซึ่งเป็นเอฟเฟกต์หลักของดาบเล่มที่ถูกกลืนลงไปนั่นเอง!

“จริงสิ เรายังมีอุปกรณ์เฉพาะของนักรบเหลืออยู่อีกชิ้นนี่นา!”

ดวงตาของไป๋เยี่ยเป็นประกาย เขาหยิบอุปกรณ์อีกชิ้นออกมาจากกระเป๋ามิติ

มันคือ 《 ปลอกแขนผู้กล้า 》!

แม้ว่ามันจะเป็นอุปกรณ์ชิ้นแรกๆ ที่เขาได้รับและระดับเกรดอาจจะไม่สูงนัก แต่จุดเด่นของมันคือความทนทานและการใช้งานที่คุ้มค่า ไป๋เยี่ยเปิดใช้งานทักษะ 《 กลืนกิน 》 อีกครั้ง เงาภูตผีปรากฏกายออกมาเขมือบปลอกแขนนั้นลงไปทันที

เมื่อการกลืนกินเสร็จสิ้น เขาตรวจสอบสถานะอีกครั้งและพบว่าไม่มีคุณสมบัติใหม่เพิ่มขึ้นมา แต่ค่าสถานะพื้นฐานของพลังชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีก 200 แต้ม

“ดูเหมือนว่าเอฟเฟกต์ที่ซ้ำกันจะไม่สามารถสะสมได้ หรือไม่ก็อุปกรณ์ที่ไม่ใช่อาวุธจะให้เพียงแค่ค่าสถานะพื้นฐานเท่านั้นสินะ” เขาประมวลผลอย่างใจเย็น “แต่แค่นี้ก็ถือว่าไร้เทียมทานแล้ว!”

“สมกับที่เป็นรางวัลจากหอคอยเทพเจ้านิรันดร์ อาวุธชิ้นนี้เหนือกว่าระดับตำนานไปไกลเลย!”

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นขณะกำดาบในมือแน่น เพราะอุปกรณ์ระดับมายาหรือตำนานนั้นแม้จะแข็งแกร่งเพียงใด แต่ค่าสถานะของมันจะคงที่และไม่สามารถเติบโตได้อีก แต่ดาบเล่มนี้ต่างออกไป ตราบใดที่เขารวบรวมอาวุธของนักรบมาให้มันกลืนกินได้มากพอ มันจะก้าวข้ามระดับทุกอย่างที่โลกนี้เคยมีมา!

หลังจากระงับความตื่นเต้นลงได้ ไป๋เยี่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เก็บดาบปีศาจลงไป แล้วเรียกหน้าต่างแจ้งเตือนการผ่านบททดสอบขึ้นมา สายตาของเขาจับจ้องไปที่ปุ่ม ‘เริ่มขั้นตอน’ และกดลงไปโดยไม่ลังเล

วินาทีนั้น การเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองก็ได้เริ่มต้นขึ้น!

พื้นที่โดยรอบสว่างไสวขึ้นทันตา แสงสีรุ้งเจ็ดประการถักทอเข้าด้วยกันและทอดตัวลงมาจากฟากฟ้า ห่อหุ้มร่างกายของไป๋เยี่ยไว้ราวกับริบบิ้นอันเจิดจรัส มันเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นและนุ่มนวล ราวกับถูกโอบกอดโดยจุดกำเนิดของโลก พลังนั้นซึมซาบเข้าสู่ไขกระดูกและหล่อเลี้ยงทุกเซลล์ในร่างกาย

กระบวนการเปลี่ยนอาชีพใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจ แสงสีรุ้งก็ค่อยๆ จางหายไปดุจน้ำลด เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของไป๋เยี่ยอีกครั้ง บรรยากาศรอบตัวของเขาดูเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลิ่นอายของนักรบในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความเฉียบคมและความคล่องตัวที่เพิ่มพูนขึ้น ดูเข้ากันได้ดีกับดาบยาวในมืออย่างน่าประหลาด!

พร้อมกันนั้น เสียงประกาศจากระบบก็ดังชัดเจนในโสตประสาท:

【 ยินดีด้วย การเปลี่ยนอาชีพของคุณเสร็จสมบูรณ์—คุณได้รับอาชีพ ‘นักดาบ’ 】

【 เลเวลของคุณทะลวงผ่านสู่ lv100 และขีดจำกัดเลเวลเพิ่มขึ้นเป็น 199! 】

ไป๋เยี่ยลืมตาขึ้นช้าๆ ประกายแสงวูบหนึ่งพาดผ่านนัยน์ตา เขาพ่นลมหายใจยาว สัมผัสได้ถึงพละกำลังมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ภายใน รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก ก่อนที่เขาจะเรียกหน้าต่างสถานะส่วนตัวขึ้นมาดู:

【 ชื่อ: ไป๋เยี่ย 】

อาชีพ: นักดาบ

เลเวล: lv100

พลังชีวิต: 19,000,000

มานา: 15,000

ค่าสถานะ: พละกำลัง 7,000, พลังวิญญาณ 2,000, ความคล่องตัว 5,800, พลังกาย 1,500

ทักษะ: 《 ศิลปะการต่อสู้พื้นฐาน 》... 《 ดาบโลหิตมารทัณฑ์อเวจี 》... 《 ตั้งรับด้วยดาบ 》, 《 ฟาดฟันหนัก 》...