บทที่ 604 - อี้หมิงแย่งบทฉันไปแล้ว

บทที่ 604 - อี้หมิงแย่งบทฉันไปแล้ว

อี้หมิงหยุดเคี้ยว แล้ววางถุงมันฝรั่งทอดลงบนโต๊ะ

เซี่ยตงโยนหัวข้อหลักของวันนี้ออกมา

"ถ้าอยากจะล้ม CUDA เราต้องดึงนักพัฒนาจำนวนมหาศาลให้เข้ามาร่วมทัพกับจิ่วจางให้ได้"

"ระบบนิเวศนักพัฒนาคือกุญแจสำคัญสู่ชัยชนะ ทุกคนคิดว่าในทิศทางนี้ เรายังพอทำอะไรได้อีกบ้าง?"

ที่จริงแล้ว ในหัวของเซี่ยตงมีกลยุทธ์ที่ตกผลึกแล้วเต็มไปหมด

นี่คือโมเดลธุรกิจอันชาญฉลาดจากปี 2025 เลยทีเดียว

แต่เขาไม่ยอมโยนคำตอบลงบนโต๊ะตรงๆ

เขาต้องการให้เหล่าหัวกะทิสายเทคพวกนี้ได้ใช้ความคิด ได้ถกเถียงกันเอง

คนพวกนี้คือเสาหลักในอนาคตของเซิ่งเซี่ยเทคโนโลยี

ความสามารถด้านเทคโนโลยีของพวกเขาเป็นระดับท็อปอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ไหวพริบด้านธุรกิจและมุมมองด้านระบบนิเวศยังต้องขัดเกลากันอีกนิด

นี่เป็นโอกาสชั้นยอดที่จะใช้สถานการณ์จริง มาฝึกฝนลูกน้องให้แกร่งขึ้น

ในห้องประชุมเงียบไปประมาณหนึ่งนาที ทุกคนกำลังใช้สมองประมวลผลอย่างหนัก

เติ้งฉางชุนเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบ

"ผมคิดว่าพื้นฐานที่สุดเลยก็คือเรื่องการจัดทำเอกสาร(Documentation) ครับ พูดตรงๆ นะ ตอนนี้ชุมชนจิ่วจางยังไม่ค่อยเป็นมิตรกับมือใหม่เท่าไหร่เลย"

เติ้งฉางชุนเปิดข้อมูลชุดหนึ่งขึ้นมาฉายบนหน้าจอโปรเจกเตอร์

"เอกสารสำหรับนักพัฒนาที่เรามีอยู่ตอนนี้ มีศัพท์เทคนิคเฉพาะทางเยอะเกินไป แต่โค้ดตัวอย่างมีน้อยมาก"

เขาชี้ไปที่ข้อมูลส่วนหนึ่งบนหน้าจอแล้วอธิบาย "นักพัฒนาหลายคนที่เข้ามาในชุมชนของเรา อยู่ไม่ถึงสิบนาทีก็กดออกแล้ว"

เผิงซั่วพยักหน้าเห็นด้วย พร้อมเสริมความคิดเห็นของตัวเอง

"ใช่เลยครับ เราต้องทำเอกสารให้ครอบคลุมกว่านี้ และที่สำคัญต้องรองรับหลายภาษาด้วย"

เผิงซั่วหยิบปากกามาเขียนคำว่า "ความเป็นมิตร" ลงบนกระดานไวต์บอร์ด

"นอกจากนี้ เราควรจะเขียนตัวอย่างการพัฒนาที่พร้อมใช้งานจริง (Out-of-the-box) ให้เยอะๆ หน่อย เพื่อให้คนที่ไม่เป็นเลยสามารถเขียนโปรแกรมแรกได้สำเร็จ"

เซี่ยตงนั่งฟังเงียบๆ โดยไม่ขัดจังหวะ

อู๋เจ๋อหมิงเริ่มแสดงความเห็นบ้าง

"แค่มีเอกสารออนไลน์อย่างเดียวคงไม่พอ ผมได้ข่าวมาว่า ทางฝั่งเหล่าหวงเริ่มลงพื้นที่ทำกิจกรรมออฟไลน์แล้วนะ"

อู๋เจ๋อหมิงคือผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของจิ่วจาง ดังนั้นเขาจึงติดตามความเคลื่อนไหวของคู่แข่งอย่าง NVIDIA อย่างใกล้ชิด

"NVIDIA กำลังทาบทามมหาวิทยาลัยชั้นนำในประเทศหลายแห่ง แล้วก็พวกสถาบันวิจัยต่างๆ ด้วย"

อู๋เจ๋อหมิงหันไปมองเซี่ยตง

"พวกเขายื่นข้อเสนอให้การซัพพอร์ตด้านเทคนิคแบบครบวงจร ถึงขั้นส่งวิศวกรไปเป็นผู้ช่วยในโปรเจกต์วิจัยของมหาวิทยาลัยเลย จุดประสงค์ก็เพื่อโปรโมต CUDA นั่นแหละ"

เฉินม่อรับช่วงต่อ

"แผนนี้โหดมาก การเจาะกลุ่มนักวิจัยได้ ก็เท่ากับคุมมาตรฐานเทคโนโลยีในอนาคตได้เลย"

เฉินม่อวิเคราะห์ "ถ้านักวิจัยในสถาบันวิจัยเคยชินกับการใช้ CUDA แล้วพอนักศึกษาที่พวกเขาปั้นมาจบไปทำงานในบริษัท ก็จะยังใช้ CUDA ต่อไป"

เผิงซั่วรีบเสนอแผนรับมือทันที

"เราทำตามวิธีของพวกเขาได้เลยครับ หรือจะทำให้สุดไปเลยก็ได้"

เผิงซั่วเสนอ "เราสามารถตั้งทีมเทคนิคสำหรับการตลาดภาคสนาม (ตี้ทุย) ขึ้นมาโดยเฉพาะเลย"

"ส่งคนของเราเดินสายไปติดต่อกับบริษัทและทีมวิจัยในมหาวิทยาลัยแบบถึงที่"

"อีกฝ่ายต้องการความช่วยเหลืออะไร เราก็จัดให้หมด สู้แบบคลุกวงใน แย่งผู้ใช้มาให้ได้"

เซี่ยตงพยักหน้าเบาๆ ในใจเขารู้สึกชื่นชมผลงานของทุกคน

แผนการพวกนี้มีน้ำหนักและช่วยชี้ให้เห็นปัญหาพื้นฐานของชุมชนจิ่วจางในปัจจุบันได้เป็นอย่างดี

ทั้งเอกสารประกอบ การรองรับหลายภาษา โค้ดตัวอย่าง การตลาดภาคสนามแบบออฟไลน์ และความร่วมมือกับสถาบันวิจัย

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่ต้องลงมือทำ

แต่เซี่ยตงรู้สึกว่าแค่นี้ยังไม่พอ

วิธีการพวกนี้จัดอยู่ในหมวดหมู่ "คู่แข่งมีอะไร เราก็ทำตามนั้น"

อย่างมากก็แค่ทำให้จิ่วจางไม่เสียเปรียบในเชิงยุทธวิธี แต่ไม่สามารถสร้างความเหนือชั้นในเชิงยุทธศาสตร์ได้

สิ่งที่เซี่ยตงต้องการ คือไม้ตายแบบ 'ดาบเดียวปลิดชีพ' ที่สร้างความแตกต่างอย่างแท้จริงต่างหาก

เขามองดูทุกคน ในใจเตรียมวาทศิลป์สำหรับค่อยๆ ตะล่อมชี้แนะเอาไว้แล้ว

"ข้อเสนอของทุกคนดีมากครับ เรื่องโครงสร้างพื้นฐานพวกนี้เราจะตั้งเป็นโปรเจกต์แล้วลุยกันเลย"

เซี่ยตงเปลี่ยนเรื่อง เตรียมจะโยนคำถามชวนคิดออกไป "แต่ทุกคนเคยคิดบ้างไหมว่า..."

"แต่มันก็ไม่ได้ผลนี่นา" เสียงเคี้ยวมันฝรั่งทอดกรุบกรับขัดจังหวะการร่ายมนตร์ของเซี่ยตงเข้าอย่างจัง

ท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน อี้หมิงดูดผงปรุงรสที่ติดนิ้วดังจ๊วบ

"ต่อให้พวกเราทำเรื่องพวกนั้นที่เพิ่งพูดมาได้แบบเพอร์เฟกต์สุดๆ อย่างมากก็เป็นได้แค่ 'ก๊อปเกรดเอของ NVIDIA' เท่านั้นแหละ"

อี้หมิงพูดต่อแบบลิ้นพันกันนิดๆ "นักพัฒนาเขาใช้ CUDA ฝั่งเหล่าหวงกันจนชินแล้ว ต้นทุนการเปลี่ยนผ่านมันสูงลิบลิ่ว แล้วทำไมเขาจะต้องย้ายสำมะโนครัวมาอยู่กับพวกเราด้วยล่ะ?"

อู๋เจ๋อหมิงกับเฉินม่อชะงักไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าโดนคำถามที่แทงใจดำนี้ทำเอาไปไม่เป็น

อี้หมิงวางถุงมันฝรั่งทอดลงบนโต๊ะ แล้วตอกย้ำประเด็นอย่างเฉียบคม

"เราต้องหาจุดเด่นที่แตกต่างมานำเสนอ ต้องเป็นของที่คู่แข่งไม่มี เรามีเจ้าเดียว แถมต้องทำให้พวกเขาใช้แล้วรู้สึกฟินจนอยากจะบินได้นั่นแหละ"

อี้หมิงผายมือ "ต้องยื่นข้อเสนอที่ทำให้พวกเขาปฏิเสธไม่ลง ไม่งั้นขืนวิ่งลงพื้นที่ไปตี้ทุยทุกวันก็เปล่าประโยชน์"

เซี่ยตงที่เพิ่งจะอ้าปากพูด กลืนคำพูดกลับลงคอไปเงียบๆ

เขามองอี้หมิงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ให้ตายเถอะเจ้านี่ ไม่เพียงแต่แย่งบทพูดของเขาไปอย่างเลือดเย็น แต่ยังวิเคราะห์ตรรกะทางธุรกิจซะทะลุปรุโปร่งอีกต่างหาก

สัญชาตญาณอันเฉียบแหลมของระดับบิ๊กบอส นี่มันซ่อนกันไม่มิดจริงๆ ขนาดกินขนมอยู่ยังพูดแทงใจดำได้ขนาดนี้

เซี่ยตงก็เลยตามน้ำพยักหน้าเห็นด้วย

"ที่อี้หมิงพูดมาตรงประเด็นเลยล่ะ ความแตกต่าง คือทางออกเดียวที่จะช่วยให้เราฝ่าวงล้อมไปได้"

เซี่ยตงวางมือค้ำโต๊ะ ยกเวทีให้ทุกคนได้แสดงฝีมือต่อ

"ลองคิดต่อยอดจากแนวคิดของอี้หมิงดูสิ ทุกคนลองเปิดไอเดียกันหน่อย ว่าเราจะสร้างความแตกต่างตรงไหนได้บ้าง?"

ทุกคนในห้องประชุมเริ่มระดมสมองกันอย่างบ้าคลั่ง

อู๋เจ๋อหมิงขมวดคิ้ว จมดิ่งลงไปในความคิด

ส่วนเฉินม่อก็กำลังวาดแผนผังสถาปัตยกรรมต่างๆ ลงในสมุดอย่างเอาเป็นเอาตาย พยายามหาจุดทะลวงให้ได้

อี้หมิงเริ่มเปิดประเด็นต่อ "ฉันว่านะ เราต้องพุ่งเป้าไปที่จุดอ่อน (Pain Point) ของนักพัฒนาเลย ตอนนี้การพัฒนาอัลกอริทึม ขั้นตอนไหนที่ทำให้คนปวดหัวที่สุดล่ะ?"

คำถามที่ดูเหมือนถามลอยๆ ของอี้หมิง กลับพุ่งตรงเข้าจุดสำคัญพอดี

อู๋เจ๋อหมิงเงยหน้าขึ้น แววตาเป็นประกาย

"ปริมาณงานไงล่ะ กว่าจะพัฒนาอัลกอริทึมส่วนบุคคลเสร็จทั้งระบบ ปริมาณโค้ดมันมหาศาลมาก"

อู๋เจ๋อหมิงนึกถึงกองโค้ด C++ ระดับล่างชุดใหญ่ที่เขาเพิ่งจะนั่งหลังขดหลังแข็งพิมพ์ออกมาก่อนหน้านี้

"แถมตอนนี้ภาษากระแสหลักที่ใช้เขียนก็คือ C++ ประสิทธิภาพของภาษา C++ มันดีจริงแหละ แต่เส้นโค้งการเรียนรู้มันสูงชันเกินไป"

อู๋เจ๋อหมิงยกตัวอย่างให้เห็นภาพ

"ลองให้นักวิจัยอัลกอริทึมที่เรียนจบสายคณิตศาสตร์ มานั่งทำความเข้าใจเรื่องพอยน์เตอร์กับการจัดการหน่วยความจำของ C++ ดูสิ นรกชัดๆ"

เฉินม่อเห็นด้วยกับความคิดนี้สุดๆ เขาตบหน้าขาตัวเองฉาดใหญ่

"ใช่เลย! คนที่ทำงานด้านอัลกอริทึมหลายคน ไม่ใช่โปรแกรมเมอร์สายระบบซะหน่อย"

เฉินม่อยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น

"พวกเขาเข้าใจตรรกะ เข้าใจโมเดลทางคณิตศาสตร์ แต่พอเป็นโค้ดระดับรากฐานที่ซับซ้อน พวกเขากลับไปไม่เป็น"

"รูปแบบการพัฒนาของ CUDA ในตอนนี้ มันค่อนไปทางระดับรากฐานมากเกินไป กำแพงการเรียนรู้มันสูงลิ่วเลย"

เผิงซั่วสานต่อไอเดียนี้ทันที

"ถ้าอย่างนั้น เราพอจะเอาไปปรับแต่งเรื่องประสบการณ์การพัฒนาให้ดีขึ้นได้ไหมล่ะ?"

เผิงซั่วเสนอ "เราสามารถจับเอาตรรกะระดับรากฐานที่ยุ่งยากพวกนั้น มาทำเป็นระดับนามธรรม (Abstract) ที่สูงขึ้นไปอีกได้ไหม?"

เติ้งฉางชุนรับช่วงต่อ

"เอาพวกงานกรรมกรอย่างการสื่อสารระดับล่าง หรือการจัดสรรหน่วยความจำการ์ดจอ จับมาห่อหุ้ม (Encapsulation) รวมไว้ด้วยกันให้หมดเลย"

เติ้งฉางชุนวาดแผนผังโครงสร้างแบบแบ่งชั้นลงบนกระดานไวต์บอร์ด

"สร้างอินเทอร์เฟซการเรียกใช้งาน (API) ที่คลีนๆ แล้วก็เรียบง่ายสุดๆ ให้นักพัฒนาซะ เพื่อให้พวกเขาโฟกัสไปที่ตรรกะของตัวอัลกอริทึมอย่างเดียวก็พอ"

เซี่ยตงที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ลอบยิ้มมุมปากอย่างแนบเนียน

เขาแอบชื่นชมอยู่ในใจ

คนพวกนี้สมกับเป็นอัจฉริยะด้านเทคโนโลยีระดับท็อปจริงๆ

เขาแค่สะกิดนิดเดียว พวกเขาก็เข้าถึงแก่นแท้ของเฟรมเวิร์ก AI ในอนาคตได้แล้ว

เซี่ยตงเอ่ยปากสนับสนุนทันที

"ไอเดียนี้โดนใจมาก ผมเห็นด้วยสุดๆ"

เซี่ยตงยืนยันว่าพวกเขามาถูกทางแล้ว

"นี่แหละคือทางลัดที่จะทำให้เราแซงทางโค้งได้ดีที่สุด"

"การใช้เฟรมเวิร์กการพัฒนาระดับสูงที่เราสร้างขึ้นมาเอง จะช่วยให้ขั้นตอนการพัฒนาของทุกคนง่ายดายขึ้นแบบสุดๆ"

"ขอแค่ใช้งานได้ลื่นไหล ประสิทธิภาพการพัฒนาสูง นี่แหละคือวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการปลุกกระแสความกระตือรือร้นของนักพัฒนา"

เมื่อได้รับคำชมจากเซี่ยตง ไอเดียของทุกคนก็พลุ่งพล่านออกมาจนหมดเปลือก

และเริ่มเข้าสู่การพูดคุยถกเถียงอย่างดุเดือดในเฟสที่สอง