บทที่ 445: กับดักของโทนี่ (ฟรี)
บทที่ 445: กับดักของโทนี่ (ฟรี)
“ถ้าฉันไม่มอบรางวัลออสการ์ให้กับฝีมือการแสดงของนาย คงเป็นการดูถูกกันเกินไปแล้วล่ะ!”
คลาร์กพูดยิ้มๆ
แต่ดูเหมือนว่า "ประธานาธิบดี" ตรงหน้าเขาจะไม่ได้ยินอะไรเลย ยังแหกปากร้องเหมือนคนสติแตกต่อไป
“ผู้ก่อการร้ายฆ่าพลเรือเอกคาร์ลตัน! เขาฆ่าทุกคน! ใครก็ได้ช่วยฉันที!!!”
โอเค...
แปลว่าแม้แต่คาร์ลตันก็ถูกคลาร์กฆ่า?
คลาร์กหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหน้า เขากำลังจะจับ “ประธานาธิบดี” จอมแอ็คติ้งคนนี้ไปสอบสวนเพิ่มเติม แต่ทันใดนั้น...
บึ้ม~!
เกิดเสียงระเบิดดังขึ้น แล้วทันใดนั้นก็มีร่างสีแดงพุ่งลงมาจากฟ้า ไอรอนแมน!
คลาร์กมองเห็นอีกฝ่าย
อีกฝ่ายก็เห็นเขา
สายตาของทั้งสองสบกัน ก่อนที่โทนี่จะยกมือขึ้น...
ปัง~!
พลังจากฝ่ามือถูกปล่อยเข้าใส่คลาร์กทันที
แต่ถูกคลาร์ก สลายด้วยมือเปล่า!
“ท่านประธานาธิบดี หนีไปก่อน!”
โทนี่ตะโกนโดยไม่แม้แต่จะหันไปมองด้านหลัง
และในตอนนั้นเอง “ประธานาธิบดี” ที่เพิ่งแสดงท่าทีเหมือนคนบ้า
กลับ นิ่งและสุขุมขึ้นมาทันที
เขาพยักหน้าแล้วพูดว่า “ระวังตัวด้วย” จากนั้นก็หมุนตัววิ่งหนีทันที
คลาร์กมองตามอีกฝ่ายที่วิ่งไป แล้วยิ้มพูดตามหลังว่า:
“วิ่งช้าๆ หน่อยนะ เดี๋ยวฉันจะไปหาทีหลัง~”
ปัง!
ไอรอนแมนพ่นไฟจากเท้า พุ่งร่างเหล็กเข้าหาคลาร์กด้วยความเร็วสูง
ปัง!
เขายกเท้าขึ้นเตะใส่คลาร์กเต็มแรง
คลาร์กยกมือขึ้นรับการโจมตี
“โทนี่… นี่ไม่ใช่สไตล์นายเลยนะ”
คลาร์กพูดขณะจับข้อเท้าของไอรอนแมนไว้ ก่อนจะเหวี่ยงร่างเหล็กออกไปด้านข้าง
โครมมม~!
ชิ้นส่วนของชุดเกราะเหล็กแตกกระเด็นกระจายไปทั่ว
คลาร์กมองภาพนั้นแล้วหัวเราะออกมา
เพราะอะไรน่ะเหรอ?
ในชุดไอรอนแมนไม่มีใครอยู่เลย!
โทนี่ สตาร์ค ไม่ได้อยู่ในนั้น
“นายติดกับแล้วล่ะ!”
เสียงของโทนี่ดังออกมาจากชุดที่ถูกทำลาย
วินาทีถัดมา...
ครืนนนนนน~!!!
ลูกไฟยักษ์ระเบิดขึ้น!
เปลวเพลิงปกคลุมพื้นที่รัศมีหลายร้อยเมตร ความร้อนแผดเผาทุกอย่างให้ละลาย
แม้แต่หินยังกลายเป็นแมกมา...
หลังจากแรงระเบิดสงบลง...
คลาร์กยืนอยู่กลางแมกมา ยิ้มบางๆ
“แค่นี้เหรอ?”
ไกลออกไป ในจุดหลบซ่อนแห่งหนึ่ง
โทนี่ตัวจริงซ่อนตัวอยู่ เมื่อเห็นภาพในจอ เขาถอนหายใจอย่างหนัก
“จาร์วิส อย่าบอกฉันนะว่าชีลด์เชิญฉันมาคนเดียว? แล้วคนของพวกมันล่ะ? ซูเปอร์ฮีโร่คนอื่นไปไหน?”
“ท่านครับ พวกเขามาถึงแล้วครับ”
“มาถึง? ที่ไหน?!”
โทนี่มองไปรอบๆ
วินาทีถัดมา...
ตู้มมม~!
หมัดเพลิงยักษ์เส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 10 เมตรร่วงลงมาจากฟ้า!
พุ่งใส่คลาร์ก ที่ยืนอยู่บนแมกมาที่แข็งตัวแล้ว
หมัดไฟระเบิดขึ้นก่อนจะถึงตัว เปลวเพลิงกระจายไปทั่ว พลังระเบิดรุนแรงมหาศาล
คลาร์กโบกมือทีเดียว เปลวไฟทั้งหมดก็ปลิวกระจายหายไป
เขาเงยหน้าขึ้นมองฟ้า
ที่นั่น...
มีร่างที่ถูกไฟคลุมทั้งตัว กำลังบินตรงเข้ามา พร้อมกับเสียงตะโกนลั่น
“แฟนแทสติกโฟร์!!! …แต่ตอนนี้ควรเรียกว่า ‘สามฮีโร่’ จะดีกว่า”
คลาร์กพึมพำกับตัวเอง
ซูซานถูกเขาพาตัวไปแล้ว เหลือแค่สามคนเท่านั้น!
แต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรต่อ...
ปัง~!
หมัดปริศนาโผล่มาจากด้านหลัง ต่อยใส่ท้ายทอยคลาร์กเต็มแรง!
คลาร์กเอียงหัวหลบ แล้วหันกลับไปจับหมัดของอีกฝ่ายไว้
ตอนนั้นเอง เขาก็ได้เห็นหน้าผู้หญิงที่สวมชุดทีมแฟนแทสติกโฟร์
เธอเป็นสาวผมบลอนด์ ดวงตาสีฟ้า และ...สามารถล่องหนได้เหมือนซูซาน แต่...
เธอไม่ใช่ซูซาน!
เธอเป็นคนแปลกหน้าที่คลาร์กไม่เคยเห็นมาก่อน และ...
หมัดของเธอหนักมาก!
พลังหมัดน่าจะหนักเป็นพันตัน
“หน้าใหม่เหรอ?”
คลาร์กคิดในใจ
วินาทีถัดมา...
หญิงสาวตรงหน้าใช้ท่าจูจิสึ กระโดดขึ้นมาคล้องคอคลาร์กด้วยขา พยายามล็อกตัวเขาให้ล้ม
แต่ไม่ว่าจะพยายามยังไง...
คลาร์กก็ไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว
“ช่วยลงจากตัวฉันทีได้มั้ย? ท่านี้มันแปลกๆ อยู่นะ”
คลาร์กพูดขณะคว้าไปที่ข้อเท้าเธอ แล้ว...
กระชากลงมา!
“อ๊าาา~!!!” หญิงสาวร้องลั่น
แต่คลาร์กไม่ได้ใจอ่อนแม้แต่น้อย
เขาจับข้อเท้าเธอไว้ข้างเดียว แล้ว...
ฟาดเธอแรงๆ ไปด้านข้าง!
ปัง~!
บังเอิญพอดีกับที่ผู้ชายแขนยาวมากคนหนึ่งกำลังวิ่งมา...
มิสเตอร์แฟนแทสติก!
ร่างของหญิงสาวกระแทกใส่ร่างยืดยาวของเขา ทำให้ร่างของเขายืดยาวกว่าเดิมก่อนจะดีดตัวกลับ
ฟิ้ววว~!
คลาร์กหายตัว!
เร็วขนาดที่ไม่มีใครทันได้มองเห็นการเคลื่อนไหวของเขาเลย
เขาตามไปรับหญิงสาวที่ถูกฟาดลอยขึ้นไป แล้ว...
ขว้างเธอกลับขึ้นฟ้าอีกครั้ง!
ปัง!
ร่างของเธอชนเข้ากับ ฮิวแมนทอร์ช ที่บินผ่านมาพอดี!
ทั้งสองร่วงจากฟ้าลงมา กลิ้งเป็นก้อนบนพื้น
ไม่รู้ว่าฮิวแมนทอร์ชจะยังรอดรึเปล่า...
แต่สำหรับผู้หญิงคนนั้น เธอรอดแน่นอน เพราะร่างกายเธอแข็งแรงเกินมนุษย์!
“ปลอม! มาชกมันให้เละเลย!!!”
เสียงฝีเท้าดังมา พร้อมกับร่างของชายร่างยักษ์สูงกว่า 2 เมตร ทำจากหินทั้งตัว
เขาพุ่งเข้าหาคลาร์กเหมือนกระทิง คล้ายจะเอาทั้งร่างกระแทกเข้าใส่
แต่คลาร์กยกมือขึ้นรับหมัดของเขาได้อย่างง่ายดาย
จากนั้นก็...
หมัดสวนทะลุหน้าอกของเขา!
เขาคือมนุษย์หิน!
แม้แต่ด้านในร่างกายก็ยังเป็นหิน
“หัวใจ” ไม่ใช่จุดอ่อนของเขาเลย
จริงๆ แล้วไม่มีใครรู้ว่า “จุดอ่อน” ของเขาอยู่ตรงไหนด้วยซ้ำ
โครมม~!
ร่างเขาร่วงลงพื้นทั้งๆ ที่โดนทะลุ
แต่เขาแค่เอามือคว้าเศษหินใกล้ๆ แล้ว...
บาดแผลก็เริ่มฟื้นฟู!
หินบางก้อนค่อยๆ เติมเต็มช่องว่างของหัวใจ แค่ไม่กี่วินาที รูก็ปิดสนิท
“ไอ้ตัวปลอม!!!”
เขาตะโกนลั่นแล้วเงยหน้ามามองคลาร์กอย่างโกรธจัด
คลาร์กตอบกลับด้วย...
ฟึ่บ~!
หวดขาเป็นวงกวาด!
หัวของมนุษย์หิน... ระเบิด!!!
แตกกระจายกลายเป็นเศษหินนับไม่ถ้วน!
โครม!
ร่างร่วงกระแทกพื้น
แต่ร่างของเขายังสั่นเล็กน้อย และเริ่มมีเศษหินเล็กๆ ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นตรงที่เคยเป็นหัว...
คลาร์กพึมพำ...
“มนุษย์หินมันฟื้นฟูตัวเองได้ขนาดนี้เลยเหรอ?”
เขาพยายามคิดดู แต่จำไม่ได้เลยว่ามีฉากไหนที่มนุษย์หินโดนเจ็บจริงจังขนาดนี้
เขามีพลังฟื้นฟูสูงขนาดนั้นเลยเหรอ?
เขาไม่รู้...
“แค่กๆๆๆ~!!!”
ฮิวแมนทอร์ชลุกขึ้นจากพื้น พ่นโคลนออกจากปาก สีหน้าซีดเซียว
หญิงสาวปริศนาที่ชนกับเขาก็ลุกขึ้นมาปัดฝุ่นตัวเอง ก่อนจะหันไปมองเขาแล้วถามอย่างเป็นห่วง:
“ไม่เป็นไรใช่มั้ย?”
ฮิวแมนทอร์ชส่ายหน้า พลางใช้มือขวาจับแขนซ้าย
“ไม่ค่อยดีแฮะ... กระดูกแขนซ้ายเหมือนจะหัก”
“เดี๋ยวฉันดูให้”
ยังไม่ทันให้เจ้าตัวตอบ เธอก็จับแขนเขาไว้แล้วบิดดึงแรงๆ
กร๊อบ!
“โอ๊ยยยยย!!!”
ฮิวแมนทอร์ชร้องลั่น
“เธอทำบ้าอะไรเนี่ย?!!”
“ก็จัดกระดูกให้นายน่ะสิ” เธอพูดหน้าตาเฉย “แค่หักธรรมดา ฉันดัดให้เข้าที่แล้ว”
ฮิวแมนทอร์ชนิ่งไป แล้วลองขยับแขนดู
มันกลับมาใช้งานได้เกือบปกติ มีแค่ความเจ็บนิดหน่อย
“ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอทำได้!”
“เมื่อก่อนฉันเคยทำงานในคลินิกแพทย์แผนจีน เรียนมาจากที่นั่นแหละ”
เธอยิ้ม ส่วนฮิวแมนทอร์ชก็ยกนิ้วโป้งให้
จากนั้นก็ตบหน้าผากตัวเอง แล้วพูดว่า:
“โอ้ พระเจ้า~! นี่ไม่ใช่เวลามายืนคุยนะ! แล้วรีดกับเบนเป็นไงมั่ง?”
เธอได้ยินแบบนั้นก็กลับมาทำหน้าจริงจังทันที...
ในซากปรักหักพัง
โทนี่กำลังรอชุดเกราะใหม่ส่งมา
จู่ๆ เสียงของจาร์วิสดังขึ้น:
“ท่านครับ เรามีพันธมิตรรายใหม่กำลังมาถึง”
“พันธมิตร? ใคร?”
“เขากำลังจะมาถึงจากด้านขวาของท่านครับ”
โทนี่หันไปมองทันที
แล้วเขาก็เห็น...
เปลวไฟพุ่งมาจากไกลลิบ พร้อมเสียงเครื่องยนต์
จากนั้น... เขาเห็นโครงกระดูกที่ลุกเป็นไฟ กำลังขี่มอเตอร์ไซค์ที่กำลังลุกเป็นไฟทั้งคัน พุ่งผ่านหน้าเขาไปอย่างรวดเร็ว!
โทนี่ตาค้างอยู่นาน กว่าจะตั้งสติได้
“จาร์วิส… เมื่อกี้ฉันเห็นอะไร?”
“มอเตอร์ไซค์ลุกเป็นไฟ...ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่มั้ย?”
“ไม่ครับท่าน... ท่านเห็นถูกแล้ว มอเตอร์ไซค์คันนั้น... ลุกเป็นไฟจริงๆ!”
………..