บทที่ 430 : สมาชิกใหม่ (ฟรี)
บทที่ 430 : สมาชิกใหม่ (ฟรี)
ไม่ใช่มนุษย์?
หรือว่าจะเป็น...ผี?
ในโลกของซอมบี้ ชานเมืองของตำบลเหรินเจีย "อาจารย์จิ๋ว" ที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ พลันเห็นข้อความจากอินเตอร์เฟซแชตกิลด์ "กิลด์แลกเปลี่ยนมิติไร้สิ้นสุด" ที่โผล่ขึ้นมาในหัว เขาก็อดครุ่นคิดไม่ได้
และในตอนนั้นเอง...
ไคโดแห่งร้อยอสูร: “ฉันคือ ไคโดแห่งร้อยอสูร!!!”
ฉันไม่ใช่หลินเจิ้งอิง: “......”
แกแค่อยากโชว์เท่ใช่มั้ย!?
อาจารย์จิ๋วส่ายหัวพลางยิ้มเจื่อนๆ
[ประธานกิลด์] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “@ฉันไม่ใช่หลินเจิ้งอิง กิลด์ของเราส่วนมากก็เป็นมนุษย์นะ แม้บางคนจะไม่ใช่มนุษย์เต็มตัว แต่ก็ยังมีรูปร่างเหมือนคน เช่นพวกยักษ์อะไรแบบนี้น่ะ แล้วเธอน่ะ...คืออาจารย์จิ๋วใช่มั้ย?”
ฉันไม่ใช่หลินเจิ้งอิง: “ท่านประธาน...คุณรู้จักฉันด้วยหรอ?”
[ประธานกิลด์] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “พอรู้บ้างนิดหน่อยน่ะ @คลาร์ก ฝากหน่อย ฉันไม่ค่อยดูหนังแนวนี้เท่าไหร่”
คลาร์ก: “กลัว? ขี้เหงา? หรือไม่กล้าดู?”
[ประธานกิลด์] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “(เซ็นเซอร์คำสบถ)!”
คลาร์ก: “ฮ่าๆๆ~! ไม่แกล้งแล้ว เดี๋ยวฉันอัปโหลดให้นะ”
【สมาชิกกิลด์ "คลาร์ก" ได้อัปโหลดชุดความทรงจำ "ซีรีส์ผีดิบ"】
คลาร์กจัดเต็ม อัปโหลดหนังทั้งหมดที่อาจารย์จิ๋วเคยแสดงไว้ กิลด์ก็เลยจัดการรวมเป็น “ชุดความทรงจำเดียวกัน” ทันที
【สมาชิกกิลด์ "ไซตามะ" ดาวน์โหลดชุดความทรงจำ "ซีรีส์ผีดิบ"!】
【สมาชิกกิลด์ "อุจิฮะ มาดาระ" ดาวน์โหลดชุดความทรงจำ "ซีรีส์ผีดิบ"!】
【สมาชิกกิลด์ "จักรพรรดิแห่งจักรวาล โบรอส" ดาวน์โหลดชุดความทรงจำ "ซีรีส์ผีดิบ"!】
......
ข้อความดาวน์โหลดขึ้นยาวเป็นหางว่าว
ทุกคนแห่กันดูความทรงจำชุดใหม่นี้ทันที แม้กระทั่งสองสมาชิกใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมก็ตาม
เมื่อรู้ว่าเดี๋ยวแต่ละคนจะมัวแต่ดูความทรงจำ จึงไม่มีใครคุยต่อ คลาร์กเองก็เปิดดูความทรงจำชุดนี้ไปด้วยเหมือนกัน............
หลายชั่วโมงผ่านไป
กิลด์กลับมาคึกคักอีกครั้ง
สมาชิกที่ดูจบแล้ว เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับโลกของอาจารย์จิ๋ว โลกที่เต็มไปด้วยผี ซอมบี้ และสิ่งลี้ลับ เรียกความสนใจจากทุกคนได้มากทีเดียว
หนวดขาว: “กู ลา ลา ลา ลา~! โลกนี้มันน่าสนใจดีแฮะ ซอมบี้กระโดดดึ๋งๆ แถมยังมีพวกผีอีก! อยากรู้จังว่าต่างจากซอมบี้ของโมเรียตรงไหน!”
อุจิฮะ มาดาระ: “รับมือกับพวกผีเนี่ย วิชานินจาอาจพอใช้ได้ แต่ที่ได้ผลจริงๆ ต้องเป็นคาถาผนึก”
ฮั่นปา: “พวกผีนี่น่ารำคาญจริงๆ! ไม่รู้ว่าพลังลมปราณจะทำอะไรมันได้มั้ยนะ?”
จูอู๋หวัง: “โอกาสน้อยล่ะมั้ง เพราะพวกนั้นมันเป็นวิญญาณ”
จูหยู่เยียน: “ก็ไม่แน่นะ วิญญาณก็เป็นพลังงานรูปแบบหนึ่งเหมือนกัน ถ้ามีพลังอื่นไปรบกวน มันก็ถือว่าเป็นการทำร้ายทางหนึ่งได้เลยนะ!”
เยว่ปู้ฉุน: “ราชินีหยินพูดมีเหตุผลมาก! ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน!”
คลาร์ก: “ลมปราณจะทำอะไรพวกผีได้มั้ย ฉันไม่รู้...แต่ที่แน่ๆ หมัดของฉันใช้ไม่ได้ผลแน่!”
พลเอกซอด: “หึ~! ไอ้คาเอลขยะ! มีแค่หมัดอย่างเดียวรึไง? แล้วลำแสงพลังงานล่ะ? อย่าบอกนะว่าอยู่ในกิลด์มาตั้งนาน ยังไม่หัดเรียนอะไรจากโลกอื่นเลย? ถ้าเป็นงั้น ฉันผิดหวังสุดๆ!!”
คลาร์ก: “？？？”
คลาร์ก: “ผิดหวังบ้าอะไรของนาย ซอด...ฉันว่าแกช่วงนี้พูดแปลกๆ นะ เป็นไรหรือเปล่า?”
นายพลซอด: “ไสหัวไป! ฉันไม่ได้เป็นอะไร! ฉันแค่เสียใจ!!”
มี่: “เฮ้~! ฉันได้กลิ่นบางอย่างแปลกๆ ลอยมาแล้วล่ะ!”
คิริชิมะ โทวกะ: “กลิ่นวายเหรอ?”
ไฮบาระ ไอ: “......”
อิซึมิ: “อ๊า~! โทวกะ เธอนี่มัน...พูดอะไรแบบนี้ได้ไง!!”
คลาร์ก & ซอด: “？？？”
และเมื่อบทสนทนาเริ่มหลุดธีมออกไปเรื่อยๆ ก็มีบางคนที่ยังไม่ลืมการมีอยู่ของอาจารย์จิ๋ว
หวงหรง: “@ฉันไม่ใช่หลินเจิ้งอิง อาจารย์จิ๋ว กิลด์เราน่ะ เปลี่ยนชื่อได้นะคะ อยากเปลี่ยนมั้ย? มีโอกาสครั้งเดียว!”
ฉันไม่ใช่หลินเจิ้งอิง: “เปลี่ยนชื่อ? งั้นก็เปลี่ยนเลยดีกว่า ผมเองยังไม่รู้เลยว่ากิลด์ตั้งชื่อนี้ให้ทำไม หลินเจิ้งอิงคือใคร? ผมไม่ได้ชื่อนั้นจริงๆ!”
อุจิฮะ มาดาระ: “อย่าไปคิดมาก มันก็แค่ความกวนของระบบกิลด์นั่นแหละ!”
อิซึมิ: “จริงเหรอ? ตอนแรกฉันก็คิดว่า ชื่อเดิมของมาดาระเหมาะกับเขาดีนะ!”
มาดาระ: “？？？”
อาจารย์จิ๋ว: “ทุกคนครับ ผมเปลี่ยนชื่อเรียบร้อยแล้ว”
หนวดขาว: “กู ลา ลา ลา ลา~! สมาชิกใหม่ นี่คิดจะมาอำพวกเรารึเปล่าเนี่ย?”
อาจารย์จิ๋ว: “ไม่ใช่เลยครับ แค่ชินกับชื่อเรียกแบบนี้น่ะ แต่ทุกคนในกิลด์จะเรียกผมว่า ‘หลินจิ๋ว’ ก็ได้นะครับ”
ไคโดแห่งร้อยอสูร: “หึ~! แบบนี้สิถึงจะคุยกันรู้เรื่อง หลินจิ๋ว สนใจให้ฉันไปเที่ยวโลกนายมั้ย?”
หลินจิ๋ว: “อ่า...ไม่ทราบว่าคุณไคโดมาจากโลกไหนเหรอครับ?”
หนวดขาว: “กู ลา ลา ลา ลา~! ไคโดมาจากโลกเดียวกับฉันเอง ถ้าอยากรู้ก็ลองไปดูชุดความทรงจำชื่อ ‘วันพีซ’ ในกิลด์ได้เลย แต่อยากเตือนไว้นิดนึงว่า ไคโดไม่ใช่คนดีนักหรอกนะ!”
ไคโด: “หนวดขาว แกยุ่งอะไรนักหนา?”
หลินจิ๋ว: “ขอบคุณมากครับ คุณหนวดขาว!”
คลาร์ก: “ไคโด นายสนใจโลกของหลินจิ๋วจริงๆ เหรอ?”
ไคโด: “ก็ไม่ได้ว่าสนใจมากหรอก แค่รู้สึกเบื่อๆ อยากหาอะไรทำเลยคิดว่าจะไปดูเล่นๆ หน่อย”
คลาร์ก: “ลืมไปเถอะ ร่างนายขนาดนั้น ไปที่นั่นมีแต่คนมองว่านายเป็นปีศาจแน่ๆ”
ไคโด: “หึ~! งั้นก็ฆ่ามันทิ้งให้หมดสิ ดูซิจะมีใครยังกล้าว่าฉันเป็นปีศาจอีก!”
เห็นข้อความของไคโด อาจารย์จิ๋วเหงื่อตกทันที
โชคดีที่หนวดขาวเตือนไว้ก่อน โชคดีที่เขาไม่ไว้ใจง่ายๆ
ถ้าเจ้าไคโดนี่ได้เข้ามาในโลกเขาจริงๆ... คงเละไม่มีชิ้นดีแน่นอน!
“ยังไงก็ห้ามให้สมาชิกพวกนี้เข้ามาในโลกของเราโดยง่ายเด็ดขาด!”
อาจารย์จิ๋วคิดในใจ
แต่เขายังไม่รู้เลยว่า...มันมีสิ่งที่เรียกว่า “สิทธิพิเศษ” อยู่...
และการที่เขาไม่อนุญาต... ไม่ได้หมายความว่า "ไม่มีใครเข้าไปได้"............
[ประธานกิลด์] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “@แวมไพร์ที่สวยที่สุด ตอนนี้ยังไม่เชื่ออีกเหรอ?”
แวมไพร์ที่สวยที่สุด: “ไม่แล้วค่ะ ตอนนี้ฉันเชื่อแล้ว”
[ประธานกิลด์] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “งั้นบอกชื่อเธอหน่อยสิ บางทีฉันจะเดาได้ว่าตอนนี้เนื้อเรื่องของโลกเธออยู่ตรงไหน”
แวมไพร์ที่สวยที่สุด: “เนื้อเรื่องเหรอคะ?... ฟังดูประชดยังไงไม่รู้เลย ไม่คิดเลยนะคะ ว่าฉันที่มีชีวิตมาหลายร้อยปี แท้จริงแล้วจะเป็นแค่ตัวละครในหนังเรื่องนึงเท่านั้น”
ไฮบาระ ไอ: “สมาชิกใหม่หลายคนก็คิดแบบนี้แหละ แต่เอาจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย พอเข้ากิลด์มา ชีวิตเราก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว ต่อจากนี้ เธอสามารถหลุดจากโชคชะตาเดิม และเป็นตัวของตัวเองได้อย่างแท้จริง!”
แวมไพร์ที่สวยที่สุด: “อย่างนั้นเหรอ...เข้าใจแล้วค่ะ! งั้นบอกเลยนะคะ ฉันชื่อ ‘เซเรน่า’ ไม่ทราบว่าท่านประธานเคยได้ยินรึเปล่า?”
เซเรน่า... แวมไพร์...
คลาร์กได้ยินแล้วก็ครุ่นคิด ก่อนจะนึกออกว่าเธอคือใคร
“Underworld?”
คลาร์กพึมพำเบาๆ กับตัวเอง
สมาชิกใหม่สองคนที่เข้ากิลด์มารอบนี้ ดันมาจากโลกที่มีองค์ประกอบแนวเหนือธรรมชาติทั้งคู่
โลกของอาจารย์จิ๋วน่ะไม่ต้องพูดถึง
เต็มไปด้วยผี วิญญาณ ปีศาจ เทพเจ้าท้องถิ่น ไปจนถึงยมโลก
ส่วนโลกของเซเรน่า แม้จะไม่มีนรกสวรรค์ แต่ก็มีแวมไพร์กับไลแคนตามตำนานฝรั่ง
...แต่พวกนั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้อาวุโสหรือแวมไพร์ที่มีชีวิตพันปี ก็ดูจะ “ไม่ได้แข็งแกร่ง” อะไรมากนัก
……….