บทที่ 525 - แผนห่วงโซ่

บทที่ 525 - แผนห่วงโซ่

"ถังฝาน ม่อเหยียน ธุรกิจของพวกคุณเติบโตขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ ขอแสดงความยินดีด้วยครับ!"

หานซู่เป็นฝ่ายยื่นมือออกไปก่อน ท่าทางอ่อนน้อมถ่อมตน

"ขอบคุณครับคุณหาน!"

ถังฝานจับมือหานซู่ตอบ

วินาทีนี้ ความบาดหมางระหว่างพวกเขาทั้งสองก็เป็นอันยุติลง

หานซู่จับมือม่อเหยียนต่อ จากนั้นก็ชี้ไปทางหัวหน้าหน่วยเหลยและพวกพ้อง ขมวดคิ้วถามว่า "พวกคุณหมายความว่ายังไง มาจากหน่วยงานไหน มาแสดงความยินดีเหมือนกันเหรอ?"

คำถามของเขาพุ่งเป้าไปที่ผู้นำสองท่านของเมืองเจียงเป่ย

"เกิดอะไรขึ้น? เสี่ยวซ่ง นายไปดูซิ..."

ผู้นำทั้งสองก็ตกใจเช่นกัน รีบสั่งให้เลขาไปดู

"ท่านผู้นำทั้งหลาย เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ..."

ถังฝานเป็นฝ่ายชิงอธิบายสถานการณ์เมื่อครู่ให้ฟัง "วันนี้เป็นวันงานฉลองเปิดตัวโรงงานผลิตยาแห่งใหม่ของเรา แต่คนจากหน่วยงานเหล่านี้กลับอ้างข้อหาเลื่อนลอยมาตรวจสอบพวกเรา เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะทำให้บริษัทของเราอับอายขายหน้า! ท่านดูสิครับ พวกเขายังไม่ทันได้ตรวจสอบอะไรเลย ก็เอาใบสั่งระงับการทำงานมาให้พวกเราแล้ว..."

"มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!"

หานซู่ทำหน้าขึงขัง หันไปสั่งผู้นำทั้งสองของเจียงเป่ย "จัดการเรื่องนี้เดี๋ยวนี้ สืบสวนให้กระจ่าง นี่มันเรื่องเหลวไหลชัดๆ!"

ผู้นำทั้งสองตกใจจนเหงื่อแตกพลั่ก ฟังดูก็รู้ว่าต้องมีใครบางคนใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบแน่ๆ

พวกเขาไม่กลัวที่จะล่วงเกินม่อเหยียนกับถังฝาน แต่กลัวที่จะล่วงเกินหานซู่ต่างหาก!

หานซู่เป็นคนกุมชะตาการเลื่อนขั้นของพวกเขาในอนาคต ถ้าจัดการเรื่องนี้ไม่ดี อนาคตทางการเมืองของพวกเขาก็คงจบเห่แน่ๆ!

"สืบให้ฉันที เรื่องนี้ต้องมีคนชักใยอยู่เบื้องหลังแน่ๆ เด็กๆ จับตัวพวกมันไว้ให้หมด!"

ผู้นำอันดับหนึ่งแห่งเจียงเป่ยเดินดุ่มๆ เข้าไปหาหัวหน้าหน่วยเหลยและพวกพ้องด้วยความโกรธจัด

"ไม่จริงน่า..."

หัวหน้าหน่วยเหลยตกใจจนหน้ามืด เกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น

ลูกน้องที่ยืนอยู่ข้างหลังเขายิ่งแข้งขาอ่อนแรง พวกเขาไม่คิดเลยว่าจะมาเตะเข้ากับตอเหล็กแบบนี้ รู้อย่างนี้น่าจะไม่มาร่วมแจมตั้งแต่แรกแล้ว

"พวกเราต้องดูแลและปกป้องธุรกิจในพื้นที่ของเรา พวกคุณในฐานะผู้นำท้องถิ่น ต้องคอยดูแลนักลงทุนให้ดี!"

หานซู่จ้องมองผู้นำทั้งสองแห่งเจียงเป่ยด้วยสายตาดุดัน แสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน

"เรื่องนี้ ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องกับใคร ต้องสืบให้รู้เรื่องให้ได้!"

ผู้นำทั้งสองแห่งเจียงเป่ยแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว ตอนแรกกะว่าจะมาประจบเอาใจหานซู่สักหน่อย ไม่นึกเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

พวกเขามองหน้าหัวหน้าหน่วยเหลยกับพวกพ้อง แทบอยากจะวิ่งเข้าไปตบหน้ามันสักสองฉาด

ถังฝานแสร้งเติมเชื้อไฟเข้าไปอีก "ผู้ชายคนนั้นแหละครับ ที่อ้างว่าเป็นหัวหน้าหน่วยเหลยจากหน่วยตรวจการกรมคุ้มครองสิ่งแวดล้อม บอกว่าทุกอย่างที่นี่เขาเป็นคนตัดสินใจ!"

หัวหน้าหน่วยเหลยได้ยินคำพูดนั้น ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นทันที

"ไอ้สวะ ปลดออกให้หมด!"

ภายใต้การสั่งการของผู้นำทั้งสองแห่งเจียงเป่ย เรื่องราวก็ถูกจัดการอย่างรวดเร็ว หัวหน้าหน่วยเหลยและพวกพ้องถูกควบคุมตัวไปทั้งหมด

ผู้นำทั้งสองเดินเข้าไปหาหานซู่ เอ่ยขอโทษว่า "ท่านหาน ขออภัยด้วยครับ เป็นความบกพร่องของพวกเราเอง ผมจะให้คำตอบเรื่องนี้แก่ท่านให้ได้ครับ!"

หานซู่ชี้ไปทางถังฝาน "ไม่ต้องมาให้คำตอบผม แต่ต้องให้คำตอบประธานถังและประธานม่อต่างหาก!"

"ครับๆ ท่านวางใจได้เลยครับ ต่อไปพวกเราจะเข้มงวดกับลูกน้องให้มากกว่านี้ และจะให้ความช่วยเหลือธุรกิจในพื้นที่อย่างเต็มที่ครับ"

ถังฝานเห็นว่าได้เวลาเหมาะสมแล้ว จึงรีบพูดขึ้นว่า "คุณหานครับ ความจริงแล้วเรื่องนี้เป็นแค่อุบัติเหตุ โรงงานผลิตยาแห่งใหม่ของเราได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐส่วนท้องถิ่นมาโดยตลอด เราจะไปโทษทางรัฐบาลเพียงเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ไม่ได้หรอกครับ"

หานซู่คิดในใจว่าไอ้หนุ่มนี่พูดจาเข้าที สีหน้าของเขาดีขึ้นเล็กน้อย พยักหน้าตอบว่า "นักลงทุนอย่างพวกคุณเข้าใจก็ดีแล้ว"

"ประธานถัง ขอบคุณมากครับที่เข้าใจ..."

ผู้นำทั้งสองแห่งเจียงเป่ยก็โล่งอกเช่นกัน รีบจับมือถังฝานเขย่าไปมาด้วยความซาบซึ้งใจ

"เอาล่ะ งานฉลองดำเนินต่อไปได้แล้ว!"

หานซู่โบกมือ ยิ้มแล้วพูดว่า "วันนี้ผมยกเลิกงานไปตั้งหลายงาน เพราะบอสจ้าวฝากฝังให้ผมมาร่วมแสดงความยินดีกับพวกคุณโดยเฉพาะเลยนะ!"

แขกเหรื่อในงานได้ยินดังนั้น ก็ยิ่งตระหนักได้ถึงเบื้องหลังอันทรงอิทธิพลของโรงงานผลิตยาแห่งนี้

พิธีกรดำเนินรายการต่อไป ขณะที่หานซู่กำลังกล่าวเปิดงานบนเวที โทรศัพท์ของม่อซินก็ดังขึ้น เธอรับสายแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน มองถังฝานกับม่อเหยียนด้วยความหวาดวิตก

ม่อเหยียนถามขึ้น "เกิดอะไรขึ้น?"

ม่อซินตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "มีคนพบศพในบริษัทของเรา ตอนนี้ตำรวจปิดล้อมตึกบริษัทเราไว้หมดแล้ว!"

"อะไรนะ มีศพเหรอ?"

ม่อเหยียนตกใจมาก

"อย่าเพิ่งตื่นตระหนกไป ดูเหมือนว่านี่จะเป็นแผนห่วงโซ่"

ถังฝานกุมมือม่อเหยียนไว้ พลางปลอบใจ "พวกเธอรออยู่ที่นี่ อย่าไปไหน เดี๋ยวฉันไปดูเอง"

"นายระวังตัวด้วยนะ..."

ถังฝานรีบเดินออกจากโรงงานผลิตยา บินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังบริษัทด้วยความเร็วสูงสุด

หานซู่สังเกตเห็นว่าถังฝานหายตัวไป เมื่อลงจากเวทีจึงเดินเข้าไปถามม่อเหยียน "ถังฝานไปไหนแล้วล่ะ?"

ม่อเหยียนตอบ "มีคนพบศพในบริษัทของเรา ถังฝานเลยรีบไปดูค่ะ"

"ศพงั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไงกัน ดูท่าทางอีกฝ่ายคงจะมาไม่ดีซะแล้วล่ะ เดี๋ยวผมจะโทรหาหูกั๋วเซิ่ง ให้เขาเข้าไปช่วยดูแลเรื่องนี้ให้!"

ม่อเหยียนรีบขอบคุณ "ขอบคุณมากค่ะคุณหาน!"

หานซู่ตอบ "ถังฝานเคยมีบุญคุณกับตระกูลหู พวกคุณไม่ต้องขอบคุณผมหรอก"

หานซู่พูดจบก็ต่อสายโทรศัพท์ทันที

หูกั๋วเซิ่งพอได้ยินว่าถังฝานกำลังเจอปัญหา ก็รับปากทันทีว่าจะรีบไปดู

ถังฝานมาถึงบริษัทอย่างรวดเร็ว เขามองเห็นจากบนฟ้าว่าด้านล่างตึกมีตำรวจยืนคุมพื้นที่อยู่เต็มไปหมด แถมยังกั้นสายโปลิศไลน์ไว้ด้วย

รอบๆ บริเวณมีไทยมุงยืนดูอยู่มากมาย และยังมีนักข่าวพร้อมกล้องถ่ายรูปและอุปกรณ์ถ่ายทำมาอออยู่เต็มไปหมด

แย่แล้ว อีกฝ่ายคงเตรียมการมาอย่างดีแน่ๆ!

ถังฝานรีบร่อนลงพื้น แล้วฝ่าสายโปลิศไลน์เข้าไป

"คุณทำอะไรน่ะ ไม่เห็นเหรอว่าพวกเรากำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ รีบออกไปเลยนะ!"

เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบคนหนึ่งเดินเข้ามาขวางหน้าถังฝานไว้

ถังฝานเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าเจ้าหน้าที่คนนี้ติดกระดุมเสื้อไม่ครบ แถมยังใส่หมวกเอียงๆ อีกต่างหาก ในใจก็เกิดความสงสัยขึ้นมา

ถังฝานตอบ "ฉันคือถังฝาน ประธานบริษัท ตกลงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

"คุณมาก็ดีแล้ว เราได้รับแจ้งว่ามีคนพบศพในห้องน้ำบริษัทของคุณ คุณตามผมมาดูหน่อยสิ ว่าพอจะรู้จักผู้ตายไหม"

"นำทางไปเลย!"

ถังฝานเดินตามเขาเข้าไปในบริษัท มุ่งหน้าไปยังจุดเกิดเหตุ

พื้นและผนังห้องน้ำเต็มไปด้วยเลือด ศพถูกคลุมด้วยผ้าขาวไว้ เจ้าหน้าที่นิติเวชและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกำลังถ่ายรูปและเก็บหลักฐาน

ถังฝานก้มลงมองศพ หัวใจก็กระตุกวูบ

"อ๊าก!"

ถังฝานร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้น

ถังฝานใช้เนตรทิพย์นัยน์ตาสีม่วงมองทะลุผ้าคลุมไปเห็นศพแล้ว ถึงแม้จะไม่มีหัว แต่เขาก็จำได้ทันทีว่าคนคนนี้คือใคร

"เซวี่ยโถว นายวางใจเถอะ ฉันจะล้างแค้นให้นายให้ได้!"

ถังฝานไม่เคยคาดคิดเลยว่า อีกฝ่ายจะเล่นงานเซวี่ยโถว แถมยังใช้วิธีที่โหดเหี้ยมอำมหิตขนาดนี้ ถึงขั้นตัดหัวทิ้งไปเลย

เขากับเซวี่ยโถวรู้จักกันมานาน เซวี่ยโถวถือเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของเขาคนหนึ่ง

วินาทีนี้ ถังฝานรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

ถ้าเขารู้ว่าการแก้แค้นของหลินสยงจะรุนแรงขนาดนี้ เขาควรจะรีบเตือนคนในสำนักฝานอู่ให้ระวังตัวไว้ก่อน

แต่เขาก็แปลกใจ เพราะด้วยความสามารถของหลินสยง ไม่น่าจะทำเรื่องแบบนี้ได้แน่ๆ ข้างกายเขาจะต้องมีคนคอยวางแผนและมียอดฝีมือคอยช่วยเหลืออยู่แน่!

ถังฝานก้มลงตบไหล่ศพเบาๆ น้ำตาเอ่อคลอเบ้า

"บอกมาสิว่าพวกคุณมีความเกี่ยวข้องกันยังไง เด็กๆ เอาศพไปก่อน..."

เจ้าหน้าที่นิติเวชเดินเข้ามายกศพขึ้น เผยให้เห็นตัวหนังสือสีเลือดที่เขียนอยู่บนพื้น

"ผู้ที่ฆ่าฉันคือ ถังฝาน!"

แม้ตัวหนังสือจะดูยุ่งเหยิง แต่ก็อ่านออกได้อย่างชัดเจน

ด้วยเนตรทิพย์นัยน์ตาสีม่วง ถังฝานย่อมเห็นข้อความนั้นมาตั้งแต่แรกแล้ว แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ

การใส่ร้ายป้ายสีแบบนี้ มันดูจงใจเกินไปหน่อย

"หัวหน้าครับ เขา... เขาบอกว่า เขาคือถังฝาน!"

เจ้าหน้าที่ที่พาถังฝานเข้ามาเมื่อครู่ ชี้หน้าถังฝานแล้วตะโกนลั่น

"อะไรนะ? คุณ... คุณคือถังฝานงั้นรึ?"

เจ้าหน้าที่ระดับหัวหน้าคนนั้นรีบเอามือไปแตะที่ปืนข้างเอว

"ใช่ ฉันนี่แหละถังฝาน"

"หยุดอยู่ตรงนั้น ยกมือขึ้น!"

เจ้าหน้าที่ในที่เกิดเหตุทุกคนต่างก็ชักปืนขึ้นมาเล็งไปที่ถังฝาน ถ้าเขาขยับตัวแม้แต่นิดเดียว ก็อาจจะถูกยิงพรุนเป็นรังผึ้งได้

จังหวะนั้นเอง พวกนักข่าวก็กรูกันเข้ามา ยืนถ่ายรูปกันอยู่ด้านนอกอย่างบ้าคลั่ง

ถังฝานหน้าตาถมึงทึง ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าสถานการณ์ที่น้ำท่วมปากมันเป็นยังไง

คู่ต่อสู้วางหมากเกมนี้ได้แนบเนียนมาก คำนวณมาเป็นอย่างดีว่าตอนนี้เขาไม่กล้าขัดขืน และก็ไม่อาจขัดขืนได้ด้วย!

(จบแล้ว)