บทที่ 430 - พันธนาการแห่งกายา

บทที่ 430 - พันธนาการแห่งกายา

"ฮึ แน่นอนอยู่แล้ว!" ร่างเงาเลือนลางของจิตวิญญาณแห่งสมบัติสั่นไหวเล็กน้อย ดูออกเลยว่ากำลังภาคภูมิใจ

"ข้ามีชีวิตอยู่มานับหมื่นนับล้านปีแล้ว เรียกได้ว่าเป็นบรรพบุรุษของพวกเจ้าทุกคนก็ว่าได้! ข้าจะบอกให้ วิชาทั้งหลายในแวดวงผู้ฝึกตนปัจจุบันนี้ ล้วนมาจากแดนเซียนโบราณทั้งสิ้น!"

ถังฝานซักไซ้ต่อ "เคล็ดวิชาเหล่านี้กับวิชาที่ผมได้รับสืบทอดมาจากในผลึกมังกร มาจากสำนักเดียวกันใช่ไหม?"

"ความทรงจำของข้ายังฟื้นฟูไม่เต็มที่ ลืมไปแล้ว!"

ถังฝานยังคงหยั่งเชิงต่อไป "แล้ว... หยกผลึกมังกรชิ้นนี้สืบทอดมายาวนานขนาดนี้ ทำไมถึงเลือกผมล่ะ? หรือว่ามันเห็นว่าผมฉลาดหลักแหลม มีพรสวรรค์ ก็เลย..."

"ผายลม! พรสวรรค์ห่วยๆ อย่างเจ้าเนี่ยนะ ยังหวังจะถูกเลือกอีก? ข้าจะบอกให้ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะ..."

"เป็นเพราะอะไร?" ถังฝานรีบร้องถาม

"เอ้อ... เพราะอะไรน้า? ช่างเถอะ... ข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเหมือนกัน เจ้านี่ยังอ่อนแอเกินไป ไม่อาจช่วยให้ข้าตื่นอยู่ได้นานๆ ข้าง่วงแล้ว..."

"คุณ..." ถังฝานโกรธจนอยากจะด่าคน แต่ร่างของจิตวิญญาณแห่งสมบัติกลับหายวับไปในมิติผลึกมังกรอย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว

ตาเฒ่านี่ ต้องมีความลับปิดบังอยู่อีกแน่!

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น ถังฝานจึงได้แต่สงบจิตสงบใจ กลับมานั่งฝึกวิชาต่อ บางทีอาจจะต้องรอให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเสียก่อน ถึงจะไขปริศนาทั้งหมดนี้ได้

กลางดึก ถังฝานลืมตาขึ้น กระโจนออกไปนอกหน้าต่าง

ร่างของเขาร่อนลงกลางป่าเขานอกเมือง ก่อนจะชกหมัดใส่ต้นไม้โบราณสูงตระหง่านเบื้องหน้า

"ตูม!"

เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง ร่างเงาหนึ่งเดินแยกออกมากำหมัดพุ่งตัวออกไปจากร่างเนื้อของถังฝาน

ร่างเงานี้ดูสมจริงกว่าเมื่อก่อน ราวกับเป็นร่างแยก บนเงาหมัดสีทองที่เขาซัดออกไป มีพลังสายฟ้าแล่นพล่านเพิ่มมาอีกชั้นหนึ่ง!

"ปัง!"

พลังร้อนแรงผสานกับสายฟ้า ระเบิดต้นไม้โบราณเบื้องหน้าจนแหลกละเอียด ปล่อยควันปืนพวยพุ่งออกมา

"ได้ผลจริงๆ ด้วย!" ถังฝานมีสีหน้าดีใจ เมื่อครู่นี้เขาแค่ปล่อยเงาหมัดออกไปเพียงหนึ่งกระบวนท่า อานุภาพก็เพิ่มขึ้นจากเดิมถึงหนึ่งเท่าแล้ว

หากเขาสามารถใช้พลังได้เต็มพิกัด อานุภาพคงยากจะจินตนาการ

"สวรรค์เข้าข้างผมจริงๆ ฮ่าฮ่า..." ถังฝานรีบเหาะกลับวิลล่า เพื่อไปฝึกวิชาต่อ

หลังจากเข้าสู่สมาธิ เคล็ดวิชาหลายแขนงในร่างของถังฝานก็ทำงานสลับกันไปมา ชีพจรเซียนในทะเลวิญญาณแผ่ซ่านพลังอันมหาศาลออกมา

ปราณวิญญาณแห่งสรรพสิ่งถูกดึงดูดเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย กระตุ้นให้เลือดมังกรในร่างของถังฝานคำรามกึกก้อง เลือดลมสูบฉีดพล่าน อาบย้อมใบหน้าของเขาให้กลายเป็นสีเลือด

ถังฝานรู้สึกเพียงว่าในลำคอราวกับมีไฟแผดเผา อดไม่ได้ที่จะอ้าปากพ่นไอร้อนขุ่นมัวออกมาหนึ่งคำ

"โฮก!"

ไอร้อนคำนี้กลายเป็นเสียงคำรามดุดัน ดุจเสียงมังกรคำราม ก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน สั่นสะเทือนสวรรค์

ผู้คนรอบด้านพากันตกใจกลัว ขณะที่พวกเขากำลังจะออกไปดูให้รู้แน่ พอเงยหน้ามองทิศทางที่มาของเสียง ก็คลายความกังวลลง

เรื่องแปลกประหลาดที่เกิดจากถังฝานเกิดขึ้นบ่อยครั้ง พวกเขาชินชาเสียแล้ว

มีเพียงเย่าหมิงเท่านั้นที่รู้สึกประหลาดใจ บินออกไปนอกหน้าต่าง มองไปทางวิลล่าของถังฝานด้วยความเหม่อลอย

"นี่มันวิชาอะไรกัน ถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!" เย่าหมิงเห็นว่าในห้องของถังฝานมีความผันผวนของพลังอันกล้าแกร่ง แม้อยู่ห่างไกลก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก

ภายในห้อง ถังฝานควบคุมความผันผวนของลมปราณในร่างกาย พลางก้มลงสำรวจร่างกายตัวเอง

"พลังเลือด..."

แม้พลังเลือดนี้จะเพิ่งก่อตัวขึ้น แต่พลังอันบ้าคลั่งที่ซ่อนอยู่ภายในกลับน่าตกใจยิ่งนัก

"หรือว่าวิชาที่ฝึกจะไปกระตุ้นเลือดมังกรเข้า?" ถังฝานมีสีหน้าสงสัย วันนี้เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้นมากมายระหว่างการฝึกวิชา ทำให้เขาเต็มไปด้วยความแคลงใจ

"เจ้าสร้างรากฐานชีพจรเซียน อีกทั้งยังผสานเข้ากับเลือดมังกร เมื่อร่างกายสั่งสมจนถึงระดับหนึ่ง พลังตบะจะระเบิดออกมากระตุ้นเลือดมังกร เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับชีพจรเซียนเส้นต่อไป..." เสียงของจิตวิญญาณแห่งสมบัติดังแว่วมาข้างหูถังฝาน

ถังฝานเอ่ยถาม "เช่นนั้น หากผมฝึกวิชาของนิกายเซียนโลหิต จะไม่เร็วกว่าพวกเขางั้นหรือ?"

"อืม เจ้าคือผู้สืบทอดจักรพรรดิมังกร เมื่อผสานกับเลือดมังกรจึงมีพลังแต่กำเนิด ซึ่งจุดนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกคนในนิกายเซียนโลหิตจะมีได้"

"ผู้อาวุโส ท่านรู้เรื่องนิกายเซียนโลหิตดีอย่างนั้นหรือ?"

"ข้าไม่รู้!" คำพูดของจิตวิญญาณแห่งสมบัติจุดประกายความอยากรู้อยากเห็นของถังฝาน แต่แล้วเขาก็เร้นกายไปอีกครั้ง

ถังฝานจึงไม่สนใจเขาอีก กลับมาฝึกวิชาต่อ เขาอยากจะรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีก

ไม่นาน เลือดในกายของถังฝานก็เดือดพล่าน ปราณเซียนพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ไอโลหิตอันเข้มข้นแผ่กระจายออกมาเช่นกัน

ภายในร่างกายเกิดเสียงดังก๊อบแก๊บ กระดูกและเส้นลมปราณขยายตัวใหญ่ขึ้นจนบวมเป่ง

ถังฝานรู้สึกได้ว่ามีพลังอันแข็งแกร่งขุมหนึ่งกำลังจะพุ่งทะลุออกมา ทว่า นอกร่างกายของเขากลับมีกำแพงบางๆ กางกั้น สกัดกั้นกลิ่นอายนั้นไว้อย่างแน่นหนา

ทั้งสองฝ่ายต่างยื้อยุดฉุดกระชากกัน ในที่สุดพลังอันแข็งแกร่งก็เป็นฝ่ายได้เปรียบ พุ่งทะลวงออกจากร่าง!

"อ๊าก!"

ในเสี้ยววินาทีที่กลิ่นอายนั้นพุ่งทะยานออกไป ร่างกายของถังฝานก็ราวกับลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม ก่อนจะตามมาด้วยความรู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก

พลังอันแข็งแกร่งขุมนี้ก็คือพลังเลือดนั่นเอง ไอโลหิตเหล่านี้รวมตัวกันอยู่เหนือศีรษะของเขา พลิ้วไหวราวกับเกลียวคลื่น อาบย้อมทั้งห้องนอนให้กลายเป็นสีแดงฉาน

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้!"

ถังฝานตกตะลึง อดนึกถึงวิชาบรรพชนมารโลหิตจำแลงของนิกายเซียนโลหิตไม่ได้

เย่าหมิงที่อยู่ไม่ไกลสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง กลิ่นอายที่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง ทว่าอธิบายไม่ถูก ทำให้จิตใจของเขาร้อนรุ่มกระวนกระวาย

ราวกับเป็นเสียงเรียกหา ทำให้พลังตบะของเขาปั่นป่วน พลังปราณทั่วร่างแทบจะทะลักออกมา เพื่อไปกราบไหว้บูชา!

"ความรู้สึกช่างคุ้นเคยเหลือเกิน กลิ่นอายนี้..." ร่างของเย่าหมิงบินพุ่งไปข้างหน้า ทว่าเมื่อห่างจากวิลล่าของถังฝานเพียงร้อยจั้ง เขาก็หยุดชะงัก

เขาพลันนึกออกแล้วว่ามันคืออะไร

"เขาฝึกจนเกิดพลังเลือดได้อย่างไร ซ้ำยังทำให้พลังตบะของข้าปั่นป่วน..."

เย่าหมิงหวาดกลัวสุดขีด เขารู้ซึ้งถึงความพิสดารของวิชานิกายเซียนโลหิตดี คนนอกต่อให้เรียนรู้วิธีการ ก็ยากจะฝึกฝนให้สำเร็จได้!

"ต่อให้เขาชิงตำราวิชาและเลือดศักดิ์สิทธิ์ไป ก็ไม่มีทางฝึกสำเร็จได้ แต่ความรู้สึกนี้มันคือพลังเลือดชัดๆ!" เย่าหมิงพยายามกดพลังเลือดที่เต้นพล่านในร่างกายไว้ ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าอีกแม้แต่ก้าวเดียว

ภายในตึกแม่ม่าย วินาทีที่พลังเลือดพุ่งออกจากร่างของถังฝาน ลิงวิเศษวั่นเฉินก็เบิกตาขึ้น ใบหน้าฉายแววประหลาดใจปนยินดี

"นึกไม่ถึงเลยว่า เขาจะปลุกกายาเซียนได้เร็วขนาดนี้..."

ภายในห้อง ถังฝานมองไอโลหิตที่ลอยวนเวียนอยู่รอบกาย กลับรู้สึกอบอุ่นราวกับกำลังอาบน้ำอยู่ในทะเลเลือดก็ไม่ปาน

เขาสัมผัสได้ว่าพลังตบะของตนก้าวหน้าขึ้นอีกมาก บางทีอีกไม่นานก็คงเปิดชีพจรเซียนเส้นที่หกได้แล้ว!

"ความรู้สึกที่ทะลวงร่างออกมานั้น ตกลงมันคืออะไรกันแน่..." ถังฝานพึมพำกับตัวเอง หลับตาลงอย่างใช้ความคิด

"เลือดมังกรฟื้นนิทรา กายาเซียนเพิ่งก่อเกิด! เจ้าหนูถัง ยินดีด้วยที่เจ้าทะลวงผ่านพันธนาการแห่งกายาขั้นแรกได้แล้ว!" เสียงของจิตวิญญาณแห่งสมบัติดังขึ้นในหัวของถังฝาน

"พันธนาการแห่งกายา?" ถังฝานราวกับบรรลุสัจธรรม เริ่มสัมผัสได้ถึงความแตกต่างของตนเองกับเมื่อก่อน ราวกับว่าหลังจากพลังเลือดพุ่งทะลวงออกมา ร่างกายทั้งภายในและภายนอกก็ผ่านการชำระล้างครั้งใหญ่

ถังฝานสัมผัสพลังตบะในตอนนี้อยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหยิบขวดหยกออกมาจากถุงเฉียนคุนจำนวนหนึ่ง

ภายในขวดหยกล้วนบรรจุพลังเลือดอันเข้มข้นเอาไว้ มันคือของที่ยึดมาจากว่านหงเมื่อคราวก่อน

"ผู้อาวุโส ผมสามารถดูดซับพลังเลือดเหล่านี้ได้ไหม?"

"เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะไม่กลัวว่าจะเกิดผลกระทบที่ใหญ่กว่าเดิม!"

ถังฝานสีหน้าเปลี่ยนไป เนตรทิพย์สีม่วงกวาดมองออกไปนอกห้อง ก็เห็นเย่าหมิงกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศ

เขาคิดทบทวนดู แล้วเก็บขวดหยกกลับเข้าถุงเฉียนคุน หยิบตำราวิชา 'บรรพชนมารโลหิตจำแลง' ออกมาแทน

ถังฝานลองเปิดอ่านดู เลือดในร่างกายก็ไหลเวียนไปในทิศทางที่แปลกประหลาด

วันต่อมา งานประมูลส่วนตัวของถังฝานก็จัดขึ้นตามกำหนดการ

ตระกูลใหญ่ในเจียงเป่ยต่างก็มาร่วมแสดงความยินดี

ไม่ว่าผลการประลองระหว่างถังฝานกับเหลิ่งอีเจี้ยนจะเป็นอย่างไร แต่ในตอนนี้เขาคือดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งเจียงเป่ย พวกเขาย่อมอยากจะตีสนิทด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาทุกคนล้วนรู้ดีว่าของล้ำค่าเหล่านี้ของถังฝานได้มาอย่างไร ในบรรดานั้นมีของล้ำค่ามากมาย หากราคาเหมาะสม พวกเขาก็อยากจะซื้อเก็บไว้เป็นคอลเลกชัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้คนจากแปดตระกูลใหญ่ พวกเขาก็อยากจะซื้อของสำคัญบางชิ้นกลับคืนมา นั่นเคยเป็นถึงสมบัติล้ำค่าประจำตระกูลของพวกเขาเชียวนะ!

ถังฝานเดินเข้าไปในกลุ่มผู้คน กล่าวทักทายกับทุกคน

เขามองไปยังบรรดาผู้นำตระกูลซู อวิ๋น หลู่ และอื่นๆ เอ่ยด้วยความเสียดายว่า "ช่วงนี้ผมเล็งเห็นธุรกิจทำเงินก้อนโต เดิมทีตั้งใจจะพาพวกคุณไปรวยด้วยกัน แต่น่าเสียดายที่พวกคุณ..."

บรรดาผู้นำตระกูลต่างมีสีหน้ากระอักกระอ่วน รีบแสดงตัวทันทีว่าเงินสดไม่พอจริงๆ ยากที่จะร่วมลงทุนด้วยได้

ขณะที่พวกเขากำลังหยั่งเชิงกันไปมา ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมาจากด้านนอก

"คนของสำนักปาจี๋มาแล้ว!"

(จบแล้ว)