บทที่ 200: ชาวบีออร์นและน้ำผึ้ง (ฟรี)

“เจ้าไม่ใช่มนุษย์เพียงกลุ่มเดียวที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้” ราชาอินทรีเตือน

แกนดัล์ฟตอบสนองทันที เขาตบหน้าผากตัวเอง

“ดูความจำของข้าสิ”

“หลี่เว่ย เจ้าจำได้ไหม เมื่อไม่กี่ปีก่อนตอนที่พวกเราขับไล่ออร์คออกจากหุบเขาอันดูอิน และอพยพผู้คนที่นี่ออกไป?”

“แน่นอน ข้าจำได้”

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ชื่อของผู้เป็นศัตรูตัวฉกาจเริ่มแพร่กระจายในหมู่ศัตรู

ตอนนั้นพวกออร์คยังไม่รู้ว่ากำลังเผชิญหน้ากับอะไร และยังกล้าต่อสู้กับเขา

“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็น่าจะจำได้ว่ามนุษย์ที่นี่ไปที่ไหน”

“บางส่วนออกเดินทางไปเข้าร่วมอาณาจักรหรือชุมชนใกล้เคียง บางส่วนทำตามคำแนะนำของข้า แล้วไปทางเหนือ รวมตัวกันในหุบเขาอันดูอินตอนเหนือ”

แกนดัล์ฟลูบเคราแล้วพูด

“ข้าบังเอิญผ่านที่นั่นเมื่อไม่นานมานี้ และพวกเขาก็ทำตามคำแนะนำของข้าจริง ๆ พวกเขารวมตัวกันทางเหนือจนกลายเป็นเผ่า”

“เมื่อไม่นานมานี้ เผ่านั้นได้ชื่อใหม่”

“ชื่ออะไร?”

“เผ่าบีออร์น”

“บีออร์น… ฟังดูคุ้น ๆ หรือว่าจะเป็นบีออร์นผู้แปลงร่างที่ข้ารู้จัก?”

“ถูกต้อง”

แกนดัล์ฟอธิบาย

“ตอนแรกผู้คนเหล่านั้นรวมตัวกันทางเหนือ ชีวิตของพวกเขายังลำบากมาก เพียงเพราะรวมตัวกันจึงสามารถป้องกันตัวได้บ้าง ไม่ต้องหนีทันทีเมื่อเห็นออร์คอีก”

“ประมาณไม่นานหลังจากการศึกห้าทัพจบลง ชื่อของบีออร์นก็เริ่มแพร่กระจาย และการต่อสู้อันกล้าหาญของเขาในสนามรบก็ถูกบางคนจดจำ”

“ประมาณสามเดือนก่อน ข้าไปเยี่ยมบีออร์น เขาเล่าสถานการณ์ที่นั่นให้ข้าฟัง เมื่อเขากลับจากเอเรเบอร์ และข่าวลือเกี่ยวกับการศึกครั้งนั้นแพร่กระจาย ผู้คนจำนวนมากก็เดินทางมาใกล้ที่พักของเขา”

“พวกเขาขอให้บีออร์นเป็นผู้นำ เพื่อพาพวกเขาต่อสู้กับออร์ค”

“ตอนนั้นเมืองเดลยังไม่เริ่มการฟื้นฟู และเมืองทะสาบเพิ่งย้ายถิ่นฐานเสร็จ ยังอยู่ในสภาพซบเซา อืม… ถ้ามันเกิดขึ้นช้ากว่านั้นอีกหน่อย บางทีหลายคนคงเลือกไปพึ่งอาณาเขตของเจ้า”

“ตอนนี้ก็ยังไม่สาย”

หลี่เว่ยพูดเช่นนั้น แล้วสวมปีกเอลีต้าทันที

“ข้าไปเดี๋ยวเดียว”

ฟิ่ว

เสียงดอกไม้ไฟที่คุ้นเคยดังขึ้น

แกนดัล์ฟยืนงง มองร่างที่พุ่งขึ้นฟ้าในทันที

“ไปเดี๋ยวเดียว?”

ไม่ใช่สิ

เขาไปแล้ว และก็ถึงแล้ว

แกนดัล์ฟบ่นอย่างหมดแรง

“ข้านึกว่าเมื่อเขากลายเป็นลอร์ดแล้วจะสุขุมขึ้น อย่างน้อยก็คงมั่นคงขึ้นบ้าง”

“นักผจญภัยคนนี้ไม่เปลี่ยนเลยจริง ๆ…”

เมื่อได้ยินแกนดัล์ฟพึมพำ ราชาอินทรีก็พูดไม่ออกเช่นกัน

ลอร์ดในตำนานผู้นี้มีนิสัยเด็ดขาดเกินไป

เมื่อครู่ยังคุยอยู่ดี ๆ วินาทีต่อมาก็ตัดสินใจแล้วบินหายไปทันที

เด็ดขาดจนเกินไปจริง ๆ

อีกอย่าง เขาบินได้อย่างไร?

สิ่งที่งอกออกมาจากหลังของเขาเมื่อครู่นั้นคือปีกงั้นเหรอ?

ราชาอินทรีไม่เข้าใจเลย

“พวกเราไปกันด้วยเถอะ นักรบของเผ่าบีออร์นกำลังเสียเปรียบด้านจำนวน ศึกครั้งนี้อาจไม่ง่าย”

เผ่าบีออร์นเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน

แม้สมาชิกทุกคนจะกล้าหาญและต่อสู้เก่ง แต่การพัฒนายังไม่มาก และสงครามก็มาถึงอย่างกะทันหัน ไม่ให้เวลาพวกเขาเตรียมตัว

แต่…

ศึกยากงั้นเหรอ?

แกนดัล์ฟส่ายศีรษะเล็กน้อย ดูเหมือนไม่เห็นด้วยทั้งหมด

แต่เขาก็ยังยอมรับข้อเสนอของราชาอินทรี

วินาทีถัดมา

ฟึบ

ราชาอินทรีกางปีก กระโดดลงจากหินยักษ์ พร้อมพาแกนดัล์ฟบินตามเงาดำที่อยู่ข้างหน้า

…

“ใครก็ตามที่สามารถถืออาวุธได้ จงหยิบอาวุธขึ้นมา!”

ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งทางตะวันตกของป่าดำ บริเวณต้นน้ำของเมืองเดลอันดูอิน

บีออร์นรวบรวมชายฉกรรจ์และวัยรุ่นที่แข็งแรงทุกคนในหมู่บ้าน แล้วสั่งให้พวกเขาติดอาวุธ

ถึงอย่างนั้น จำนวนคนก็ยังไม่มาก

มีเพียงไม่กี่ร้อยคน

ถ้าเป็นกองทัพของเมืองเดล

คนเพียงไม่กี่ร้อยคนนี้ก็น่าจะสามารถบดขยี้กองทัพม้าออร์คกว่าพันตัวได้

แต่ปัญหาคือ

พวกเขายากจน

ไม่ใช่ทุกที่ในโลกจะเป็นอาณาเขตของลอร์ดในตำนานคนหนึ่ง

เผ่าบีออร์นเพิ่งก่อตั้งได้ไม่กี่ปี

การทำให้สมาชิกทุกคนมีอาวุธใช้ได้ ก็ต้องขอบคุณถนนบนฟ้าที่เพิ่งสร้างเสร็จ

ทีมก่อสร้างได้เปิดทางยกของในพื้นที่ที่เผ่าบีออร์นอาศัยอยู่

ใช่..ทางผ่านที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะสำหรับคนเพียงไม่กี่พันคนของเผ่าบีออร์น

ตอนที่บาร์ดกับบีออร์นพูดเรื่องนี้

บีออร์นตกใจจริง ๆ

โครงการใหญ่ขนาดนี้

แต่พวกเขากลับยอมเปิดทางพิเศษให้หมู่บ้านเล็ก ๆ ของพวกเรา

ทางผ่านนี้มีประโยชน์มาก

มันช่วยให้การติดต่อระหว่างตะวันออกกับตะวันตกของป่าดำสะดวกขึ้น

น้ำผึ้งจำนวนมากและผลไม้ป่าถูกส่งไปยังเมืองเดลและเมืองทะสาบ

แต่จะลงทุนขนาดนี้เพียงเพื่อน้ำผึ้งกับผลไม้ป่าของพวกเรางั้นเหรอ?

อย่างไรก็ตาม

มันเป็นเรื่องดีจริง ๆ

เพราะการคมนาคมที่สะดวกขึ้น ทำให้ชายหนุ่มหลายร้อยคนในที่นี้สามารถมีอาวุธใช้

แต่นั่นก็เป็นขีดจำกัดแล้ว

การที่ทุกคนมีอาวุธดี ๆ ใช้ ถือเป็นขีดจำกัดของหมู่บ้านนี้ในช่วงสองปีที่ผ่านมา

ส่วนเกราะ…

ส่วนใหญ่สวมเพียงหนังสัตว์

และเกือบทั้งหมดทำขึ้นเอง

หลังจากรวบรวมกำลังรบทั้งหมดแล้ว

บีออร์นก็กล่าวก่อนการต่อสู้

ในฐานะผู้แปลงร่างที่แข็งแกร่งและนักรบผู้ชำนาญ

วิธีพูดของบีออร์นตรงไปตรงมามาก

“ข้าเชื่อว่าในหมู่คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ ไม่มีคนขี้ขลาด!”

“ถ้าออร์คพวกนั้นกล้ามาท้าทายเรา และคิดจะปล้นสิ่งใดจากพวกเรา”

“พวกเราจะมอบสิ่งที่พวกมันต้องการให้!”

“นั่นคือความตาย!”

เสียงคำรามของสมาชิกเผ่าดังก้อง

เปลวไฟแห่งการต่อสู้ลุกโชนในดวงตาทุกคู่

เมื่อมองเห็นไอสีขาวลอยออกจากจมูกของตัวเอง

บีออร์นก็รู้สึกบางอย่างขึ้นมา

ฤดูหนาวมาถึงแล้ว

ใช่

ถึงช่วงเวลานั้นแล้ว

และมันก็เป็นช่วงเวลานี้เองที่ออร์คเริ่มออกปล้น

พวกมันไม่ใช่เผ่าพันธุ์ที่สามารถบริหารดินแดนหรือสะสมอาหารอย่างสงบได้

ขณะที่เขากำลังคิด

กลางอากาศก็มีเสียงหวีด

เงาดำร่างหนึ่งพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว

ตู้ม!

มันตกลงไปในบ่อน้ำเล็ก ๆ ข้าง ๆ พร้อมน้ำกระเซ็น

“ฮู่ว”

หลี่เว่ยว่ายขึ้นจากบ่อน้ำเย็นจัด แล้วสวมเกราะ

ราวกับว่าเขาไม่รู้สึกถึงความหนาวเลย

“ดีที่มันยังไม่กลายเป็นน้ำแข็ง”

เขาพูดทัก

“สวัสดีตอนบ่าย”

“…สวัสดีตอนบ่าย”

เมื่อจำผู้มาใหม่ได้ บีออร์นอ้าปาก แต่พูดอะไรไม่ออกอยู่นาน

ผ่านไปครู่หนึ่ง

เขาก็เลิกพยายามทำความเข้าใจการกระทำของหลี่เว่ย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสงบ

“เจ้ามาในเวลาที่ไม่ค่อยเหมาะนัก อย่างที่เห็น เรากำลังจะทำสงคราม”

“ศัตรูคือออร์คจากเทือกเขาหมอกตอนเหนือ พวกมันกำลังจะบุกโจมตีเรา”

บีออร์นไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรจากบุคคลในตำนานที่เป็นมิตรตรงหน้า

เขาบอกทุกอย่างที่รู้ทันที

“พวกมันหยิ่งเกินไปจริง ๆ”

หลี่เว่ยตบดาบที่เอว

“ศึกครั้งนี้นับข้าไปด้วย”

“ถ้าอย่างนั้น…”

เดิมทีบีออร์นตั้งใจจะพูดว่า

โปรดรักษาชีวิตของเจ้า

เพราะถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับคนตรงหน้า มันจะเป็นเรื่องใหญ่

แต่พอคิดอีกครั้ง

จากผลงานของเขาในการศึกห้าทัพครั้งก่อน

โอกาสที่บีออร์นในร่างหมีจะถูกก็อบลินฟันตาย ยังมีมากกว่าโอกาสที่หลี่เว่ยจะมีปัญหาในศึกระดับนี้

บีออร์นจึงเปลี่ยนคำพูดกลางคัน

“โปรดอย่าปฏิเสธคำขอบคุณของพวกเรา”

“แน่นอน ข้ายินดีรับของฝากกลับไป”

หลี่เว่ยพยักหน้าเล็กน้อย

แต่ความคิดของเขาไม่ได้อยู่กับบทสนทนาอีกต่อไป

แม้แต่การต่อสู้เล็ก ๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้น

สายตาของเขาตกไปยังด้านข้างห้องโถงของบีออร์น

จ้องไปที่รังผึ้งขนาดใหญ่

ผึ้งในนั้นไม่ได้ใหญ่แค่เล็กน้อย

มันใหญ่จนแม้แต่คนแคระจากคณะสำรวจยังตกใจตอนเห็นครั้งแรก

เพราะความต้องการน้ำผึ้งไม่มาก

หลี่เว่ยจึงไม่ค่อยสนใจผึ้ง

แต่…

ถึงจะไม่มีมันก็ไม่เป็นไร

แต่ถ้ามีก็ดีไม่น้อย

น้ำผึ้งเหมือนกับนม

อะไรก็ตามที่ผลิตจากมือของหลี่เว่ยจะมีคุณสมบัติพิเศษ

นมสามารถลบสถานะทั้งหมดได้

ไม่ว่าจะเป็นผลดีหรือผลร้าย

แต่น้ำผึ้งต่างออกไป

มันลบสถานะเฉพาะทาง

สามารถลบพิษโดยเฉพาะ โดยไม่กระทบผลอื่น

ยิ่งกว่านั้น เมื่อเทียบกับนม น้ำผึ้งยังมีข้อดีสำคัญอีกอย่าง

มันสามารถซ้อนจำนวนได้

ช่องเก็บของหนึ่งช่องสามารถซ้อนน้ำผึ้งได้ 16 ขวด

เท่ากับยาแก้พิษทรงพลัง 16 ขวด

ถ้าเขาพกไปสักหลายช่องในอนาคต

แม้จะเจอนาซกูลอีก

ต่อให้พวกมันตะโกนจนเสียงแหบ

ก็ไม่สามารถทำให้เกิดพิษได้

“จริง ๆ แล้ว ข้ามีบางอย่างที่อยากได้…”

--------------------

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >> Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

📦วันสิ้นโลก: สายเลือดคริปโตเนียนจากกล่องสมบัติล้านใบ

🏵️ปลุกอาชีพผู้อัญเชิญ: ฉันมีสูตรโกงซื้อทุกอย่างได้ในราคา 1 เหรียญทองแดง

⚒️ระบบไมน์คราฟต์ในโลกเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

🐲Game of Thrones : เกิดใหม่เป็นมังกรพร้อมความสามารถกลืนกิน

🧩มาร์เวล: มิวแทนท์คนเดียวในโลกกับระบบเช็คอินรับพลังพิเศษแบบสุ่ม

🐒โกคูทะลุมิติ เริ่มต้นที่จักรวาลมาร์เวล

🐙มาร์เวล: เริ่มต้นด้วยการก่อตั้งองค์กรไฮดรา

🔫มาร์เวล: เส้นทางพ่อค้าอาวุธเถื่อน

👻ใครปล่อยผู้คุมวิญญาณเข้ามาในฮอกวอตส์?

🏗️วันสิ้นโลก: ป้อมปราการของฉันสามารถอัปเกรดได้แบบไร้ขีดจำกัด

🍜เกิดใหม่เป็นนารูโตะพร้อมระบบผลตอบแทนความขยัน(จบแล้ว)

❄️วันสิ้นโลกหายนะเยือกแข็ง: ทรัพยากรของฉันไร้ขีดจำกัด เมื่อมีสาวสวยมากมาย(จบแล้ว)

🦁ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับพระเจ้า(จบแล้ว)

💸ฮอกวอตส์: ระบบยิ่งจ่ายยิ่งเก่ง(จบแล้ว)

⚙️เกิดใหม่ ในปี 1943 พร้อมระบบพ่อค้าข้ามมิติ(จบแล้ว)

🐛เกิดใหม่เป็นก็อบลินพร้อมระบบจำลองชีวิต(จบแล้ว)

🏪ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

💂ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ(จบแล้ว)

📀มาร์เวล: ระบบโหลดเทมเพลตตัวเอกแบบสุ่ม(จบแล้ว)

🔮จ้าวแห่งเวทมนตร์ในจักรวาลมาร์เวล(จบแล้ว)

🃏ฮอกวอตส์: ระบบสุ่มกาชา(จบแล้ว)

🎁วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

🔯พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

🍻ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม(จบแล้ว)

🐉ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ(จบแล้ว)

💰เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก(จบแล้ว)

🎭ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

🍁ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก(จบแล้ว)

🏰เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์(จบแล้ว)

🍀ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

🌟ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

🍥ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

😈จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

🦸สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์(จบแล้ว)

🎀วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน(จบแล้ว)

🍄วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น(จบแล้ว)

🎮อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน(จบแล้ว)

🌞เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ(จบแล้ว)

💥มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์(จบแล้ว)

💫คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส(จบแล้ว)

🧙จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

--------------------